Orgasm issue in indian men and women in punjabi

orgasm ਔਰਗਿਜਮ ਭਾਵ ਚਰਮ-ਸੁੱਖ ਦੇ ਭਰਮ ਭੁਲੇਖੇ

ਅੱਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਚ ਬਹੁਤੇ ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤ ਦੋਂਵੇਂ ਹੀ ਜਿਸ ਸਮੱਸਿਆ ਤੋਂ ਦੁਖੀ ਹਨ ਉਹ ਔਰਗਿਜਮ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ । ਪਰ ਦੋਂਵੇਂ ਹੀ ਵੱਖਰੇ ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸਤੋਂ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਹਨ ।
ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਚਰਮ ਸੁੱਖ (orgasm )ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । #HarjotDiKalam
ਔਰਤ ਨੂੰ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਹੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੀ ਜਾਂ ਉਸਨੂੰ ਇਸਦਾ ਕਦੇ ਨਾ ਅਹਿਸਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਹੋ ਸਕਿਆ ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਸ ਨਾਲ ਵੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸਦੇ ਅਹਿਸਾਸ ਬਹੁਤ ਡੂੰਘੇ ਜੁੜੇ ਹੋਣ ਓਥੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ।
ਦੋਵਾਂ ਚ ਇਸ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹਨ :
ਸੈਕਸ ਬਾਰੇ ਅਗਿਆਨਤਾ ,
ਸਰੀਰ ਦੀ ਬੇਸਿਕ ਸਮਝ ਨਾ ਹੋਣਾ ,
ਡਰ ਤੇ ਸੰਗ ਦਾ ਭਾਵ ,
ਸੈਕਸ ਨੂੰ ਗੰਦਾ ਕੰਮ ਚਲਾਊ ਸਮਝਣਾ ,
ਨੀਮ ਹਕੀਮਾਂ ਤੇ ਪੋਰਨ(PORN) ਦੇ ਫੈਲਾਏ ਹੋਏ ਭਰਮ ।
ਮਰਦਾਂ ਚ ਸਮੱਸਿਆ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹਨ ?
1. ਜਲਦੀ ਜਾਂ ਕਾਹਲੀ ਚ ਸਭ ਕਰਨਾ ।
2. ਮਨ ਤੇ ਕੰਟਰੋਲ ਖੋ ਕੇ ਦਿਮਾਗ ਤੇ ਬੋਝ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪਰਫਾਰਮੈਂਸ ਦਾ ।
3. ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਪੋਰਨ ਦੇਖਣ ਨਾਲ ।
4. ਸਰੀਰਕ ਕਸਰਤ ਨਾ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ । ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਲਹੂ ਦੇ ਵਹਾਅ ਤੇ ਸੈਕਸ ਹਾਰਮੋਨ ਟੇਸਟਸਪੋਨ ਦਾ ਲੈਵਲ ਘੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।
5. ਮਾਨਸਿਕ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ ,ਮੋਟਾਪਾ , ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਰੋਗ ।
6. ਨਸ਼ੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸ਼ਰਾਬ ਜਾਂ ਪਰਫਾਰਮੈਂਸ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਰ ਨਸ਼ੇ । ਜੋ ਕਿ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਭਾਵੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਚ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਦਾ ਬਦਲਾਅ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਮਗਰੋਂ ਇਸਨੂੰ ਆਮ ਤੋਂ ਵੀ ਘਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ।( ਡੇਰਾ ਬਾਬਾ ਮੌਜ਼ੀ ਚ ਬਲਦੀਪ ਤੇ ਪ੍ਰੀਤੋ ਦੇ ਨਸ਼ਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਤੇ ਮਗਰੋਂ ਮਿਲਣ ਦੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਕਰੋ )
7. ਜਰੂਰੀ ਖੁਰਾਕ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਭਰਪੂਰ ,ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਚਿਕਨ ,ਮੱਛੀ ਵਰਗੀ ਨਾਨਵੈੱਜ ਤੋਂ ਦੂਰੀ ।
ਇਲਾਜ :-
ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਇਲਾਜ ਹੈ ਨਸ਼ੇ ਤੋਂ ਦੂਰੀ , ਵਰਜਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਸਵੇਰ ਦੀ ਸੈਰ ਜਾਂ ਦੌੜ ਸਪ੍ਰਿੰਟ ਨਾਲ ।
ਜਿੰਮ ਚ ਉਹ ਕਸਰਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਪੱਟਾਂ ਨੂੰ ਮਜਬੂਤ ਕਰਨ ।
ਪੱਟਾਂ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਮਤਲਬ ਲਹੂ ਦਾ ਬੇਹਤਰ ਵਹਾਅ ।
ਪਾਰਟਨਰ ਨਾਲ ਸਮਝ ਵਿਕਸਤ ਕਰੋ ਉਸਨਾਲ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਡਿਸਕਸ ਕਰਕੇ ਮਨ ਤੇ ਬੋਝ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਕੇ ਕਾਫੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਇਸਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ।
ਤੇ ਬੇਹਤਰ ਖੁਰਾਕ ਜੇ ਨਾਨ ਵੈੱਜ ਨਹੀਂ ਖਾ ਸਕਦੇ ਤਾਂ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦੇ ਬਨਸਪਤੀ ਸੋਰਸ ਵਰਤੋਂ ।
ਚਿੱਲ ਕਰੋ ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਦੀ ਜਿਹੜੀ ਚਿੰਤਾ ਤੁਹਾਡੀ ਸਕਸ਼ ਲਾਈਫ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦੇਵੇ ਉਸਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰੋ । ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਦੇ ਖਤਮ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਜਿੰਦਗੀ ਹੋਰ ਵੀ ਕੌੜੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ।
ਚਿੰਤਾ ਵਧਦੇ ਹੀ ਟੇਸਟਸਪੋਨ ਘਟਣ ਲਗਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਸੈਕਸ ਲਾਈਫ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇੰਝ ਇਸਦਾ ਘਟਨਾ ਹੋਰ ਵੀ ਚਿੰਤਾ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਾਰਮੋਨ ਖਤਮ ਹੋਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ । ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਇੱਕ ਘਟੀਆ ਚੱਕਰ ਚ ਫੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਤੇ ਦਿਨੋ ਦਿਨੋ ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਨਰਕ ਹੋਣ ਲਗਦੀ ਹੈ ।
ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ : —-
ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਆਰਗੀਜਮ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੀ ਅਲੱਗ ਹੈ । ਜਿੱਥੇ ਮਰਦ ਇਸ ਸਟੇਜ ਤੇ ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚਣ ਕਰਕੇ ਦੁਖੀ ਹਨ ।
ਓਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਰਦਾ ਨੂੰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਚ ਚਰਮ ਸੁੱਖ ਵਰਗਾ ਕੁਝ ਹੁੰਦਾ ਹੈ । ਜੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿਵੇਂ ਤੇ ਕਿਥੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ । #HarjotDiKalam
ਇਸਦਾ ਸਿੱਧਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਸੀ ਸੈਕਸ ਬਾਰੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੀ ਜਿਆਦਾਤਰ ਖੋਜ ਸਿਰਫ ਮਰਦ ਦੇ ਸੁੱਖ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਹੋਈ ਹੈ । ਕਿਉਕਿ ਸੈਕਸ ਸਿਰਫ ਮਰਦ ਢੈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਧੀਕਾਰ ਰਿਹਾ ਤੇ ਉਸਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਹੀ ਔਰਤ ਦਾ ਮਕਸਦ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ।
ਤੇ ਜਦੋਂ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਮਰਦਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹੀ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ । ਇਸ ਲਈ ਔਰਤ ਦੇ ਆਰਗੀਜਮ ਬਾਰੇ 20 ਵੀ ਸਦੀ ਦੇ ਅੱਧ ਤੱਕ ਜੋ ਵੀ ਖੋਜ ਹੋਈ ਉਹ ਮਰਦਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੀ ।
ਕੁਝ ਸ਼ੁਰੂ ਦੇ ਲਿਖਾਰੀਆਂ ਨੇ ਜੀ ਸਪਾਟ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਧਾਰਨਾ ਵੀ ਦਿੱਤੀ । ਪਰ ਮਗਰੋਂ ਇਹ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਨਿੱਕਲਿਆ ।
ਔਰਤ ਚ ਆਰਗੀਜਮ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਵੀ ਹੈ ਕਿ
ਅਮਰੀਕਾ ਵਰਗੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ 60 % ਔਰਤਾਂ ਇਸ ਤੱਕ ਨਾ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਪਾਰਟਨਰ ਨਾਲ । ਮਗਰੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਇਹ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਘੱਟਦਾ ਹੈ ।ਜਿਥੇ ਮਰਦ ਭਾਰਤ ਨਾਲੋਂ ਜਿਆਦਾ ਸਮਝਦਾਰ ਹਨ ।ਤੇ ਔਰਤ ਮਰਦ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਮੂੰਹ ਤੇ ਆਖ ਸਕਦੀ ਹੈ ।
ਭਾਰਤ ਚ ਇਹ ਸਮੱਸਿਆ ਹੋਰ ਵੀ ਗੰਭੀਰ ਹੈ ਕਿਉਕਿ ਮਰਦ ਔਰਤ ਬਹੁਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਵੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਆਪਸ ਚ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ । ਔਰਤ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਹਿਂਦੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਲਗਦਾ ਕਿ ਇੰਝ ਕਹਿਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੋਏਗਾ ਮਰਦ ਦੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਜਾਂ ਖੁਦ ਦੇ ਜਿਆਦਾ ਅੱਗ ਲੱਗੀ ਹੋਣ ਦਾ ਮਿਹਣਾ ।
ਇਸਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਜੋ ਆਮ ਕਰਕੇ ਮਨ ਚ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਆਰਗੀਜਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ pentaration ( insertation of penis in vagina )ਨਾਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ । ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ।
ਜਿੰਨੀ ਕੁ ਖੋਜ ਅੱਜ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਹੋਈ ਹੈ ਉਸ ਦੇ ਰਿਜ਼ਲਟ ਅਲੱਗ ਹਨ ।
jਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਔਰਤ ਤੋਂ ਔਰਤ ਤੇ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਚਰਮ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ । ਤੇ ਉਸ ਪੁਆਇੰਟ ਉੱਤੇ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਾਂ ਬਹੁਤੀ ਵਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ । #HarjotDiKalam
ਦੂਸਰਾ ਇਹ ਕਾਫੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸਾਬਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਕਿ 80% ਤੱਕ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਚਰਮ ਸੁੱਖ ਲਈ ਪੇਂਟਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਸਿਰਫ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਛੋਹਕੇ ਤੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰਗੜ ਕੇ ਉਸ ਮੁਕਾਮ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ । ਪਰ ਸਮਾਂ ਤੇ ਤਰੀਕਾ ਹਰ ਔਰਤ ਲਈ ਅਲੱਗ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ।( even masterbutation can help )
ਪਰ ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ । ਕਿਹੜਾ ਟੱਚ ਕਿਹੜੀ ਚੀਜ਼ ਵਧੀਆ ਲਗਦੀ ਹੈ ਨਹੀਂ ਪਤਾ । ਨਸ਼ਾ ਲੜਾਈ ਸ਼ਰਮ ਗੰਦਾ ਕੰਮ ਆਦਿ ਇਸਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਔਖਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ।
ਫਿਰ ਹੁੰਦਾ ਕੀ ਹੈ ।
ਇਸ ਨਾਲ ਫਿਰ ਦਿਲਚਸਪੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਦੀ ਜਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ।
ਕਈ ਵਾਰ ਮਰਦ ਨੂੰ ਖੁਦ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਉਹ ਫਿਰ ਨਸ਼ੇ ਚ ਖੁਸੀ ਲੱਭਦਾ ਤੇ ਔਰਤ ਲੜਨ ਚ ।
ਪਰ ਇਸਤੋਂ ਖਤਰਨਾਕ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ।
ਰਿਸ਼ਤੇ ਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਆ ਜਾਣਾ :—-
ਅਕਸਰ ਦੇਖਿਓ ਕਿ ਜਿਸ ਬਾਹਰੀ ਮਰਦ /ਔਰਤ ਨਾ ਜੋੜੇ ਵਿੱਚੋ ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਬੰਧ ਜੁੜਦੇ ਹਨ ਉਸ ਔਰਤ ਜਾਂ ਮਰਦ ਬਾਰੇ ਇਹੋ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਹਦੇ ਚ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਇਵੇਂ ਦਾ ਕੀ ਹੈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਗਰ ਲਾ ਲੈਂਦਾ ਜਾਂ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ।
ਬੇਸ਼ਕ ਇਸਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਇਹੋ ਹੁੰਦਾ ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਸੋਲਾਂ ਕਲਾਂ ਸੰਪੁਰਨ ਹੋਣਾ ।
ਅਜਿਹੇ ਮਰਦ ਨੂੰ ਜਾਂ ਔਰਤ ਨੂੰ ਇਹ ਬੜਾ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਆਪਣੇ ਪਾਰਟਨਰ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸੰਤੁਸਟ ਕਰਨਾ ਤੇ ਉਸਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਜੇ ਹੱਲ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ।
ਇਸ ਲਈ ਬੜੀ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਵਿਆਹੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਚ ਖੁਭ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਬੱਚੇ ਛੱਡ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ।
ਇਹ ਮਰਦਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਵਿਆਹੇ ਮਰਦ ਅਕਸਰ ਭੱਜਦੇ ਨਹੀਂ ਕਿਉਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇੰਝ ਹੋਣਾ ਵੀ ਸਮਾਜ ਸਵੀਕਾਰ ਲੈਂਦਾ ।

ਇਸ ਲਈ ਸੈਕਸ ਦੀ ਇਹ ਸੱਮਸਿਆ ਗੰਭੀਰ ਹੈ । ਪਰ ਅਸ਼ਲੀਲ ਗੰਦੀ ਤੇ ਘਟੀਆ ਗੱਲ ਸੋਚਕੇ ਕੋਈ ਇਸਤੇ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜਦੋਂ ਕਿ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਚ ਲੋਕੀ ਇਸਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹਨ ।
ਭੱਜਦੌੜ ਦੀ ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਤੇ ਘਟੀਆ ਹੋ ਰਹੀ ਖੁਰਾਕ ਚ ਇਹ ਹੋਰ ਵੀ ਗੰਭੀਰ ਹੋ ਰਹੀ ।
ਲੋਕੀ ਡਾਕਟਰ ਕੋਲ ਜਾਂ ਜਾਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਨੀਮ ਹਕੀਮ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ । ਪਰ ਔਰਤ ਕਿਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ । ਖੈਰ ਹੋਰ ਵੀ ਇਸਦੇ ਪਹਿਲੂ ਹਨ ।
ਪਰ ਮੁੱਖ ਇਹੋ ਹੈ ਤੇ ਔਰਤ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਜਰੂਰੀ ਉਸ ਪੁਆਇੰਟ ਨੂੰ ਲੱਭਣਾ ਹੈ ਜਿਥੇ ਉਸ ਲਈ ਇਸ ਸੁਖ ਨੂੰ ਹਾਸਿਲ ਹੋ ਸਕੇ ਪਰ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਖੁਦ ਦੇ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਵੀ ਛੋਹ ਲੈਣਾ ਗੰਦਾ ਜਾਂ ਗਲਤ ਦੱਸਕੇ ਮਨ ਚ ਇੱਕ ਡਰ ਤੇ ਗਲਤਾਨ ਭਰ ਦਿਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ਾਇਦ ਮਰਨ ਤੱਕ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ । #HarjotDiKalam
ਤੇ ਮਰਦ ਚ ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਉਸਨੇ ਔਰਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਦਿਸਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਸਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਖੜੀਆਂ ਕਰਵਾਉਣੀਆਂ ਹਨ ਵਗੈਰਾ ਵਗੈਰਾ । ਜੋ ਕਿ ਅੱਗਿਓ ਪੋਰਨ ਤੇ ਆਮ ਦੋਸਤਾਂ ਚ ਵੀ ਇਹੋ ਗੱਲ ਸਿੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਨਸ਼ੇ ਤੇ ਮੈਡੀਕਲ ਕੈਪਸੂਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।
ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਚੱਕਰਾਂ ਚੋਂ ਬਚੋ ।
ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਾਰਟਨਰ ਨਾਲ ਸਮਝ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰੋ ।
ਬਾਕੀ ਸਭ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸਹੀ ਹੁੰਦਾ ਜਾਵੇਗਾ ।

ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੋ ਤੇ ਪੁੱਛੋ

know in Punjabi what is meaning of LGBTQ and law about it

#LGBTQ
ਪੋਰਨ ਤੇ ਲਿਖਣ ਤੋਂ ਮਗਰੋਂ ਬਹੁਤ ਦੋਸਤਾਂ ਨੇ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ LGBTQ ਤੇ ਜਰੂਰ ਲਿਖਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਦਵਾਂ। ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਇਸ ਚ ਮਾਅਨੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸਾਡੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ ਸਮਾਜ ਚ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦਾ ਲੁਕਵੇਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੇ ਸਪਸ਼ੱਟ ਵੀ ।

ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਪਹਿਲੀ ਜੋ ਚੀਜ਼ ਲਿਖਾਗਾਂ ਉਹ ਹੈ ਕਿ ਆਖਿਰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ #LGBTQ ਹੈ ਕੀ ?
L ਦਾ ਮਤਲਬ ਲੇਸਬੀਅਨ (Lesbian )ਭਾਵ ਅਜਿਹੀ ਔਰਤ ਜੋ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਨਾਲ ਹੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤੇ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਜੁੜੀ ਹੋਵੇ । ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਰਦ ਚ ਕੋਈ ਇੰਟਰਸਟ ਨਾ ਹੋਵੇ । ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਲੋੜਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਸਿਰਫ ਔਰਤ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਹੋਵੇ ।
G ਦਾ ਭਾਵ ਗੇ ( Gay ) ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਭਾਵੇਂ ਅਜਿਹੇ ਮਰਦਾਂ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਭਾਵਨਾਮਕ ਤੌਰ ਮਰਦ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਣ । ਪਰ ਹੁਣ ਇਸ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਸੇਮ ਸੈਕਸ ਸ਼ਬਦ ਲਈ ਵਰਤਦੀਆਂ ਹਨ । ਭਾਵ ਲੇਸਬੀਅਨ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਗੇ ਕਹਾਉਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ।
B ਬਾਈ ਸੈਕਸੂਲ (Bi-sexual ) ਉਹ ਮਰਦ ਜਾਂ ਔਰਤਾਂ ਜੋ ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤ ਦੋਵਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗਪੱਗ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਤੌਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਣ । ਭਾਵ ਆਪਣੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਲਈ ਸਿਰਫ ਵਿਰੋਧੀ ਲਿੰਗ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ । ਭਾਵ ਮਰਦ ਜਾਂ ਔਰਤ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵੀ ਸਰੀਰਕ ਸਬੰਧ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ।
T ਟ੍ਰਾਂਸਜੈਨਡਰ (Trangender )ਦਾ ਭਾਵ ਹਿਜੜੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਜਿਹੜੇ ਨਾ ਪੂਰੇ ਮਰਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਨਾ ਪੂਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਔਰਤਾਂ । ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੁਝ ਹੁੰਦੇ ਹਨ । ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰਦ ਔਰਤ ਦੇ ਅਨਵਿਕਸਤ ਦੋਂਵੇਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ । ਜੋ ਅਧੂਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ । ਜਾਂ ਕੋਈ ਇੱਕ ਮਰਦ ਦਾ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦਾ ਇੰਝ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ । ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਅਜੋਕੀ ਤਰੱਕੀ ਨੇ ਇਸ ਕਾਬਿਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਟ੍ਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਖੁਦ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਮੁਤਾਬਿਕ ਮਰਦ ਜਾਂ ਔਰਤ ਚ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਮਹਿੰਗਾ ਹੈ ਪਰ ਵਿਦੇਸ਼ ਚ ਆਮ ਹੈ ।
Q Queer /Questining ਭਾਵ ਸਵਾਲ ਕਰਨਾ ਹੈ ਉੱਪਰ ਵੀ ਵਾਲੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਾਮੁਕਤਾ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਸ਼ੱਕ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਹ ਆਮ ਭਾਵ ਸਟਰੇਟ ਹਨ ਕਿ ਨਹੀਂ ਜੇ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕੀ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਪੂਰੇ ਗਰੁੱਪ ਨੂੰ ਕੁਈਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਤੇ ਉਹ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਹ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ ਕਿ ਕੀ ਹਨ ਇਸ ਗਰੁੱਪ ਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਫਿਰ ਉੱਪਰਲੇ ਕਿਸੇ ਗਰੁੱਪ ਚ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ।
ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਇਹ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਹੋਂਦ ਸੀ । ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਇਮਾਰਤਾਂ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ਚ ਇਸਦਾ ਬਿਆਨ ਕਾਫੀ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਤੇ ਸਪਸ਼ੱਟ ਹੈ । ਪਰ ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਬਾਹਰਲੇ ਲੋਕ ਆਏ ਤੇ ਸੈਕਸ ਵਰਜਿਤ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ ਇਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਘੱਟਦੀ ਗਈ ਭਾਵੇਂ ਉੱਪਰਲੀ ਕਲਾਸ ਚ ਇਹ ਫਿਰ ਵੀ ਰਿਹਾ । ਪਰ ਹੇਠਲੀ ਕਲਾਸ ਚ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਮੁਗਲਾਂ ਮਗਰੋਂ ਇਸਦਾ ਬਹੁਤ ਇਤਿਹਾਸ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ।
ਖਿਲਜ਼ੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਗੁਲਾਮ ਦਾ ਆਪਸੀ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਹੁਤ ਖੁੱਲ ਕੇ ਹੈ ਇਸੇ ਤਰਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਤੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਕਿੱਸੇ ਵੀ ਹਨ ।
ਇਸ ਲਈ ਸਮਾਜ ਚ ਇਹ ਖੁਲਮਖ਼ੁੱਲ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ ਸੀ ਤੇ ਇੱਕ ਹੱਦ ਤੱਕ ਮਾਨਤਾ ਵੀ ਸੀ ।
ਪਰ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹੀ ਸਭ ਬਦਲ ਗਿਆ । ਅਸਲ ਚ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮਰਦ ਦੇ ਔਰਤ ਦੇ ਸਬੰਧ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਬਾਕੀ ਸਭ ਸਬੰਧ ਗੈਰ ਕੁਦਰਤੀ ਤੇ ਰੱਬ ਦੇ ਉਲਟ ਹਨ ।
ਉਸ ਵੇਲੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਬਾਈਬਲ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨ ਮੰਨ ਕੇ ਸਭ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਸੀ ।
ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਾਲੋਨੀਆਂ ਭਾਰਤ ਸਮੇਤ ਇਹ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਏ ।
ਭਾਰਤ ਚ ਇਸਨੂੰ ਧਾਰਾ ਆਈ ਪੀ ਸੀ 377 (IPC 377 )ਕਿਹਾ ਗਿਆ । ਜਿਸ ਅਨੁਸਾਰ ਗੈਰ ਕੁਦਰਤੀ ਸੈਕਸ (Unnatural Sex )ਨੂੰ ਕ੍ਰਾਈਮ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ । ਇਸ ਚ ਔਰਤ ਮਰਦ ਦੇ ਸੰਤਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਾਲੇ ਸੈਕਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਬਾਕੀ ਸਭ ਗੈਰ ਕੁਦਰਤੀ ਸੀ । (unnatural sex meaning anal sex ,licking ,fingering inseration of anything in sex organs etc )ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਕਿੱਸ ਕਰਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਰ ਕਰਨਾ ਵੀ ਗੈਰ ਕੁਦਰਤੀ ਸੀ । ਮਰਦ ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤ ਔਰਤ ਦਾ ਵੀ । ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੀ ਹਿਜੜੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬੇਕਦਰੀ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਗਈ ਕਿਉਕਿ ਉਹ ਇਸ ਪਾਸੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ ਸੀ ।(ਅੰਗਰੇਜ਼ ਜਦੋਂ ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਰਾਜ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਏ ਤਾਂ ਇਹ ਕਾਨੂੰਨ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਬਾਕੀ ਕਾਲੋਨੀਆਂ ਚ ਵੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ । ਪਰ ਭਾਰਤ ਚ ਕਾਇਮ ਰਿਹਾ ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੇ ਖਿਆਲੀ ਇਸਦੇ ਹੱਕ ਚ ਸੀ ।
ਪਰ ਦਿੱਲੀ ਹਾਈਕੋਰਟ ਨੇ ਇਸ 377 ਨੂੰ 2008 ਚ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ।
ਦਲੀਲਾਂ ਕਈ ਸੀ ਜਿਸ ਚ ਮੁੱਖ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਸੈਕਸ ਦੋ ਐਡਲਟ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਿੱਜ ਦਾ ਤੇ ਸਹਿਮਤੀ ਦਾ ਮਸਲਾ ਜੋ ਉਹ ਇੱਕ ਕਮਰੇ ਚ ਆਪਣੇ ਤਰੀਕੇ ਕਰਦੇ ਹਨ । ਕਾਨੂੰਨ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸਹਿਮਤੀ ਹੈ ਉਦੋ ਤੱਕ ਦਾਖਿਲ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ ।
ਇੱਕ ਪੇਚੀਦਾ ਮਸਲਾ ਹੋਰ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੈਕਸ ਸਿਰਫ ਉਸਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਜੋ ਫਰੰਟ ਹੋਲ ਪੇਂਟਰੇਸ਼ਨ ਹੋਵੇ ਭਾਵ ਬੈਕ ਹੋਲ ਪੇਂਟਰੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਸੈਕਸ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ ਸੀ । ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਰੇਪ ਦੇ ਕੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਨਾਲ ਰੇਪ ਪਿੱਛੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ 377 ਦੇ ਅਧੀਨ ਜੁਰਮ ਸੀ ਨਾ ਕਿ ਰੇਪ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਅਧੀਨ । ਅਜਿਹੇ ਕੇਸ ਚ ਜੋ ਮੁੰਡੇ ਇਸ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੁੰਦੇ ਸੀ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਖਿਲ਼ਾਫ ਵੀ ਬਦਫੈਲੀ ਜਾਂ ਗੈਰ ਕੁਦਰਤੀ ਦਾ ਮੁਕੱਦਮਾ ਲਗਦਾ ਸੀ । ਸਜ਼ਾ ਵੀ ਘੱਟ ਸੀ ਤੇ ਜ਼ਮਾਨਤ ਵੀ ਸੀ ।
ਇਸ ਤਰਾਂ ਸੈਕਸ ਤੇ ਸੈਕਸ ਚ ਫਰਕ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਤੀਸਰਾ ਮਸਲਾ ਸੀ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੁਲਿਸ ਵੱਲੋਂ ਤੰਗ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਹਿਜੜਿਆ ਨੂੰ ਪੁਲਿਸ ਕਦੇ ਵੀ ਪਕੜ ਕੇ ਅੰਦਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਸੀ ਤੇ 377 ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਸੀ । ਤੇ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਦੇ ਗੇ ਜਾਂ ਲੇਸਬੀਅਨ ਹੋਣ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਦਾਂ ਸੀ
ਤਾਂ “ਅਲੀਗੜ੍ਹ” ਫਿਲਮ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦਾ ਸੀ .
ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਸਲਾ ਏਡਜ਼ ਦਾ ਸੀ । ਔਰਤ ਮਰਦ ਦੇ ਸਬੰਧ ਤੋਂ ਜਿੰਨਾ ਏਡਜ਼ ਫੈਲਣ ਦਾ ਖਤਰਾ ਹੁੰਦਾ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖ਼ਤਰਾ ਮਰਦ ਮਰਦ ਦੇ ਸਬੰਧ ਤੋਂ ਹੈ ਜਾਂ ਉਹੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ । ਤੇ ਇਸ ਲਈ ਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਜਰੂਰੀ ਸੀ ਨਹੀਂ ਅਣਜਾਣ ਚ ਹੀ ਇਹ ਬਿਮਾਰੀ ਇੱਕ ਗੇ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਤੇ ਉਸ ਮਗਰੋਂ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਕਿਉਂਕਿ ਗੇ ਮਰਦ ਵੀ ਸਮਾਜਿਕ ਦਬਾਅ ਥੱਲੇ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਰਾਹੀਂ ਕਰਕੇ ਦੱਸਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ।
ਇਸ ਕਰਕੇ ਏਡਜ਼ ਦੇ ਲੁਕਵੇਂ ਰੂਪ ਚ ਫੈਲਣ ਦਾ ਖਤਰਾ ਸੀ ਕਿਉਕਿ ਜਦੋੰ ਤੱਕ ਕੋਈ ਖੁਦ ਨਹੀਂ ਦੱਸੇਗਾ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਕਿ ਸੈਕਸੁਆਲੀ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਹੋ । ਤੇ ਇੰਝ ਲੁਕਵੇਂ ਰੂਪ ਚ ਬਿਮਾਰੀ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਸਬੰਧ ਬਹੁਤ ਆਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ । ਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਿਉਕਿ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੀ ਹੋਣ ਤੇ ਇਸਦਾ ਅਸਰ ਦੂਰ ਤੱਕ ਹੁੰਦਾ ਇਸ ਕਰਕੇ ਜੋ ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਇਸ ਪਾਸੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਰੋਕਥਾਮ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਸ਼ਨ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਕਮਾਯਾਬ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੀਆਂ ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਦੱਸੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਗ਼ੈਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤਰਾਂ ਦਿਲੀ ਹਾਈਕੋਰਟ ਨੇ 377 ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ।
ਇਸਦੇ ਖਿਲ਼ਾਫ ਅਪੀਲ ਹੋਈ ਤਾਂ 2 ਜੱਜਾਂ ਦੀ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੀ ਬੇਂਚ ਨੇ 2013 ਚ ਉਸ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਪਲਟ ਦਿੱਤਾ ।
ਫਿਰ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਤਹਿਤ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ 2018 ਵਿੱਚ 5 ਜਜਾਂ ਦੀ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਬੈਂਚ ਨੇ ਮੁੜ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸੈਕਸ ਨੂੰ ਨਾਗਰਿਕ ਦੇ ਬੁਣਿਆਦੀ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਮੰਨਿਆ । ਤੇ ਕੋਈ ਕਾਨੂੰਨ ਜੋ ਬੁਨਿਆਦੀ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਉਲਟ ਹੋਵੇ ਉਸਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿਤੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ 377 ਅੱਧਾ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਪਰ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂ ਨਾਲ ਐਵੇ ਦਾ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਨ ਨੂੰ ਜੁਰਮ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ।
…..
ਉਸ ਫੈਸਲੇ ਚ ਨਾ ਸਿਰਫ ਗੈਰ ਕੁਦਰਤੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਝੂਠ ਸਾਬਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸਗੋਂ ਕੁਦਰਤ ਵਿਚੋਂ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਧਾਹਰਣ ਦਿਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਜਿਹੜੇ ਸੇਮ ਸੈਕਸ ਰਿਸ਼ਤੇ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਫਿਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਭ ਇਤਿਹਾਸ ਮਿਥਿਹਾਸ ਚ ਇਹਨਾਂ ਸਭੰਧ ਦੀ ਮਾਨਤਾ ।
ਵਿਗਿਆਨਕ ਖੋਜ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਜੋ ਸੇਮ ਸੈਕਸ ਨੂੰ ਦਿਮਾਗੀ ਵਿਕਾਰ ਨਾ ਮੰਨਕੇ ਇੱਕ ਕੁਦਰਤੀ ਉਪਜ ਜੋ ਜਨਮ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਤੇ ਗੈਰ ਕੁਦਰਤੀਂ ਨਹੀਂ ਹੈ ।
ਤੇ ਸਭ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਜਿੱਥੇ ਸੇਮ ਸੈਕਸ ਨੂੰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਸੇਮ ਸੈਕਸ ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦੇ ਦਿਤੀ ਗਈ ।
ਇੰਝ ਹੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਤੇ ਇੰਝ ਭਾਰਤ ਚ ਇੱਕ ਤਰੀਕੇ ਇਸ ਸਭ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਮਿਲ ਗਈ ।
ਇਹਨਾ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੋਸ਼ਣ ਕਿਵੇ ਹੁੰਦਾ ਇਸ ਲਈ ਆਮਿਰ ਖਾਨ ਦਾ ਸਤਿਆਮੇਵ ਜਯਤੇ ਸ਼ੋ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ।
……
ਪੌਪਲੂਰ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਚ ਰਚਨਾਵਾਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹਨ । ਗੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਤੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਉਹ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਅਸਾਹਮਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਹਨ ਧੱਕੇ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ । ਉਰਦੂ ਚ ਕਈ ਕਹਾਣੀਆਂ ਹਨ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਰਦੂ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਇਸਤਰੀ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਇਸਮਤ ਚੁਗਤਾਈ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ‘ਲਿਹਾਫ’ ਹੈ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਮੰਟੋ ਉਸ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਅਧੂਰੀ ਆਖਦਾ ਕਿਉਕਿ ਕਹਾਣੀ ਚ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਲੁਕਵੇਂ ਚ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ।
ਬੌਲੀਵੁੱਡ ਚ ਬਹੁਤ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਬਣੀਆਂ ਹਨ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਉੱਤੇ ਗਰਲਫ੍ਰੈਂਡ , ਪੂਜਾ ਭੱਟ ਦੀ ਵੀ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਸੀ । ਵਿਦੇਸ਼ ਚ ਆਰਟ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵੀ ਬਣੀਆਂ ਹਨ ।
ਪੋਰਨ ਚ ਲੇਸਬੀਅਨ ਪੋਰਨ ਦੀ ਡਿਮਾਂਡ ਬਹੁਤ ਹੈ । ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਸਾਈਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਲੇਸਬੀਅਨ ਪੋਰਨ ਵੀ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਮਰਦਾ ਵੱਲੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ । ਬਾਕਮਾਲ ਗੱਲ ਹੈ ਕੀ ਮਰਦ ਜਿਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਗਲਤ ਸਮਝਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇਖਦਾ ਵੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸਦੇ ਦੇਖਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ।
…..
ਸੇਮ ਸੈਕਸ ਚ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਲੁਕਵਾਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਔਰਤਾਂ ਸਿਕਰੇਟ ਰੱਖਣ ਚ ਮਾਹਿਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਇਸ ਲਈ ਦੋਂਵੇਂ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਦੋਂਵੇਂ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ । ਦੋਵੇਂ ਕਿਉਂਕਿ ਐਕਟ ਚ ਬਰਾਬਰ ਹੂੰਦੀਆਂ ਹਨ ਇਸ ਲਈ ਬਰਾਬਰ ਦੇ ਪਾਰਟਨਰ ਵਾਂਗ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ ।ਇਥੇ ਮਰਦ ਵਾਂਗ ਹਾਵੀ ਹੋਣਾ ਸ਼ਾਮਿਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ । ਤੇ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਦੀ ਸਮਝ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਹੁੰਦੀ ਕਿਉਂਕਿ ਔਰਤ ਨਾਲੋਂ ਬੇਹਤਰ ਔਰਤ ਦੇ ਜਿਸਮ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ।ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸਿਲਸਿਲਾ ਲੁੱਕਕੇ ਚਲਦਾ ਤੇ ਚੁੱਪ ਚੁਪੀਤੇ ਵੀ । ਪਰ ਇਸ ਲਈ ਔਰਤਾਂ ਵਿਆਹ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਜੋ ਕਰਦੀਆਂ ਹਸ਼ਰ ਮਾੜਾ ਹੁੰਦਾ ।
…….
ਮਰਦਾਂ ਚ ਇਸ ਦਾ ਉਲਟ ਹੁੰਦਾ ਇਥੇ ਟੌਪ ਤੇ ਬੋਟਮ ਦੋ ਕਨਸੈਪਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ । ਜਿਥੇ ਔਰਤ ਦਾ ਰੋਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਬੋਟਮ ਤੇ ਮਰਦ ਦਾ ਰੋਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਬੋਟਮ ਆਖਦੇ ਹਨ । ਸਮੱਸਿਆ ਇਹੋ ਹੈ ਕਿ ਬੋਟਮ ਆਮ ਕਰਕੇ ਔਰਤ ਵਾਂਗ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਤੇ ਟੌਪ ਮਰਦ ਵਾਂਗ ਇਸ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਣ ਮਗਰੋਂ ਆਮ ਕਰਕੇ ਇਹ ਭੇਦ ਗੁਪਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ ਤੇ ਗੱਲ ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ । ਲਗਪਗ ਇਹ ਗੱਲ ਜਨਤਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਮੁੰਡਾ ਇੰਝ ਦਾ ਹੈ । ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਦੁਰਕਾਰ ਕੇ ਗਲਤ ਸ਼ਬਦ ਜਿਵੇੰ ਕਿ ਟੈਂਪੂ ਆਖ ਕੇ ਦੁਰਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ।
ਬਹੁਤ ਮੁੰਡੇ ਫਿਰ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠਕੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ । ਬਹੁਤ ਜਨਤਕ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਮਿਲ ਵੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ । ਪਰ ਕੋਈ ਪੱਕਾ ਪਾਰਟਨਰ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ।
ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਅਲੀਗੜ੍ਹ ਤੇ ਹੁਣੇ ਇਸਰੋ ਵਿਗਿਆਨੀ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਿਆ ਗੱਲਾਂ ਹੂੰਦੀਆਂ ਹਨ ਸੋਸ਼ਣ ਤਾਂ ਨੋਰਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।
……
ਹਿਜੜਿਆ ਦਾ ਸੋਸ਼ਣ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ ਜਿਸ ਚ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬੱਸ ਅੱਡੇ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਚਲੇ ਜਾਓ ਮਿਲ ਜਣਗੇ । ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕੋਈ ਹਿਜੜਾ ਸਭ ਛੱਡ ਕੇ ਨੌਕਰੀ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕਰਦਾ ਉਸ ਨਾਲ ਵੀ ਲੋਕੀ ਇੰਝ ਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ।
………
ਇਹ ਸਭ ਕਥਾ ਹੈ #LGBTQ ਦੀ ਇਹਨਾ ਪੰਜਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਤੇ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਸੋਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਪੰਜ ਨਿੱਕੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਲਿਖਾਗਾਂ ।
ਬਾਕੀ ਮੇਰੇ ਕੀ ਵਿਚਾਰ ਹਨ ਉਹੀ ਹਨ ਜੋ ਭਾਰਤੀ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੋ ਐਡਲਟ ਆਪਣੀ ਨਿੱਜੀ ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਚ ਨਿੱਜੀ ਕਮਰੇ ਚ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਹੈ ਤੇ ਉਹਨਾ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ।
ਪਰ ਜਿਸ ਸਮਾਜ ਚ ਕੁਦਰਤੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੈਕਸ ਵੀ ਇੱਕ ਵਰਜਿਤ ਹੋਵੇ ਤੇ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਲੱਚਰਤਾ ਤੇ ਅਸ਼ਲੀਲਤਾ ਹੋਵੇ । ਭਾਵੇਂ ਲੁਕ ਲੁਕ ਕੇ ਇਹ ਲੋਕ ਖੁਦ ਕਿੰਨਾ ਗੰਦ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋਣ ਸੋਸ਼ਣ ਕਰਦੇ ਹੋਣ ।
ਓਥੇ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਇੱਕ ਪੀੜੀ ਹੋਰ ਲੱਗੇਗੀ ।
ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਤਾਂ ਇਹ ਐਕਸਪਟ ਹੋਊ ਕਿ ਸੈਕਸ ਇੱਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਇਸਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਗੰਦ ਨਹੀਂ ਓਨੀ ਹੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਜਿੰਨੀ ਹੋਰ ਮਸਲਿਆਂ ਤੇ ਜਿਵੇੰ ਕਿਸੇ ਗਾਣੇ ਬਾਰੇ ਖਾਣੇ ਬਾਰੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਬਾਰੇ ਉਵੇਂ ਹੀ । ਇਸ ਲਈ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੀ ਇਹ ਬਾਹਰ ਆਏਗਾ ।
ਦੂਸਰਾ ਮਰਦ ਦਾ ਸੈਕਸ ਤੇ ਜੋ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਧੀਕਾਰ ਹੈ ਉਹ ਖਤਮ ਹੋਏਗਾ ਤੇ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗੂ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ ਮਰਦ ਲਈ ਨਹ ਔਰਤ ਲਈ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਤੇ ਮਰਦ ਹੀ ਇਨਜੂਆਏ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਔਰਤ ਵੀ ਕਰਦੀਂ ਹੈ । ਤੇ ਅਜਿਹਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਗਸ਼ਤੀ ਜਾਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀ । ਸਗੋਂ ਉਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ।
ਬਾਕੀ ਜੋ ਜਿਸਨੂੰ ਕੁਦਰਤ ਨੇ ਜੋ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਜੋ ਉਹਨੂੰ ਉਹਦੀ ਸੋਚ ਮੁਤਾਬਿਕ ਵਧੀਆ ਲਗਦਾ ਤੇ ਜਿਸਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਦਿੰਦਾ ਕਰਨ ਦਵੋ ।
ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ । ਸਮਾਜ ਦੀ ਠੇਕੇਦਾਰੀ ਕਰਨ ਨਾਲ਼ੋਂ ਆਪਣੀ ਖੁਦ ਦੀ ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲੋ ਬਾਕੀ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਖੁਦ ਬਣਾ ਲੈਣਗੇ ।
ਇਸ ਲਈ ਜਿਉਂ ਤੇ ਜਿਉਣ ਦਵੋ । ਸਭ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਹੈ ਮਾਣੋ ਤੇ ਮਾਨਣ ਦਵੋ ।

ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਾਰ

Brainwash of Children in the name of sex

ਦੂਜਾ ਪਾਸਾ :-ਬ੍ਰੇਨਵਾਸ਼ ਤੇ ਲਿਖੀ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਪੋਸਟ :-

ਅਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਇੱਕ ਨਾਬਾਲਿਗ ਕੁੜੀ ਦਾ ਨੋਇਡਾ ਦੇ ਇੱਕ ਪੜ੍ਹੇ ਲਿਖੇ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬੇ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬ੍ਰੇਨਵਾਸ਼ ਨੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ।
ਇਹ ਬ੍ਰੇਨਵਾਸ਼ ਕਰਕੇ ਉਸ ਬੱਚੀ ਨੂੰ ਓਪਨ ਸੈਕਸ ( Open Sex ),ਪੜ੍ਹਾਈ ਦਾ ਤਿਆਗ ਵਾਂਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਜਾਂ ਤਾਂ ਆਸ਼ਰਮ ਚ ਜਾ ਕੇ ਝਾੜੂ ਮਾਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਜਾਂ ਮਰਨ ਦੀ । ਆਖਿਰ ਇਹ ਸਮੱਸਿਆ ਕਿਵੇਂ ਤੇ ਕਿਉਂ ਇਸ ਲੈਵਲ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ।
ਅਜਿਹਾ ਬ੍ਰੇਨਵਾਸ਼ ਕਿਸੇ ਵੀ ਉਮਰ ਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤ ਕਿਸੇ ਦਾ ਵੀ ।
ਪਰ ਚੜ੍ਹਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਬੱਚੇ ਅਜਿਹੇ ਦੀ ਭੇਂਟ ਚੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ । ਤੇ ਇਹ ਬ੍ਰੇਨਵਾਸ਼ ਸਿਰਫ ਸੈਕਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸਗੋਂ ਕਿਸੇ ਧਰਮ ਜਾਂ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦੀ ਕੱਟੜਤਾ ਲਈ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ । ਦੁਨੀਆਂ ਭਰ ਚ ਫੈਲਿਆ ਆਤੰਕਵਾਦ ਇਸ ਦੀ ਉਧਾਹਰਣ ਹੈ । ਜਿਸਨੂੰ ਪੜ੍ਹੇ ਲਿਖੇ ਔਰਤ ਮਰਦ ਵੀ ਜੁਆਇਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ।
ਔਰਤਾਂ ਅਜਿਹੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਚ ਔਰਤਾਂ ਸਮੂਹਿਕ ਰੇਪ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੂੰਦੀਆਂ ਹਨ ।ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੈਕਸ ਸਲੇਵ ਬਣਾ ਕੇ ਰਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।
ਅਜਿਹਾ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ ?
ਇਸਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਖਾਸ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਕਿਸੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਣਾ ਹੈ ,ਇੱਕੋ ਗੱਲ ਬਾਰ ਬਾਰ ਦੁਹਰਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ । ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਧੂਰੇ ਗਿਆਨ ਸਾਇੰਸ ਧਰਮ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਨਾਲ ਸਹੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਅਜਿਹੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੂਹ ਚ ਚਾਹੇ ਬੰਦਾ ਆਨਲਾਈਨ ਰਹੇ ਜਾਂ ਆਫਲਾਈਨ ਉਹ ਉਸਦੇ ਅਸਰ ਚ ਆ ਜਾਏਗਾ ।
ਇਹ ਉਸਦੀ ਉਮਰ, ਕੱਲੇਪਨ ਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਹੈਲਥ ਤੇ ਡੀਪੈਂਡ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਇਸਦਾ ਅਸਰ ਕਿੰਨਾ ਡੂੰਗਾ ਹੈ । ਤੇ ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਕਿੰਨੇ ਦੂਰ ਤੱਕ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ।
ਇੱਕ ਕ੍ਰਿਸਮਾਈ ਲੀਡਰ ਸਾਹਮਣੇ ਧਰਕੇ ਉਸ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਹਰ ਗੱਲ ਮੰਨਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸਤੋਂ ਅੱਗੇ ਬਾਕੀ ਸਭ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।
ਇਸ ਲਈ ਬਾਬੇ ਦੇ ਡੇਰੇ ਚ ਸੋਸ਼ਣ ਦੇ ਖਿਲ਼ਾਫ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ । ਬਹੁਤੀ ਵਾਰ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ ਵੀ ਮੰਨ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।
ਇਸ ਦਾ ਇਲਾਜ ਇੱਕੋ ਹੈ ਜਿਵੇੰ ਜ਼ਹਿਰ ਦਾ ਇਲਾਜ ਉਸਦਾ ਐਂਟੀਡਾਟ ਹੈ ।
ਕਹਿਣ ਦਾ ਭਾਵ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਤਾਂ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਵਿਚਾਰ ਜਰੂਰ ਦੱਸੇ ਜਾਣ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਟਕਰਾਅ ਵਿੱਚੋ ਸਹੀ ਨਤੀਜਾ ਪਤਾ ਲੱਗ ਸਕੇ ।
ਜਿਵੇੰ ਇਸ ਬੱਚੀ ਦੇ ਕੇਸ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਦੀ ਉਧਾਹਰਣ ਦਵਾਗਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਕੋਈ ਆਇਰਿਸ਼ ਫਿਲਮ ਹੈ । ਉਸ ਫਿਲਮ ਚ ਇੱਕ ਨਾਬਾਲਿਗ ਬੱਚੀ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਬਾਪ ਦਾ ਦੋਸਤ ਉਸ ਕੁੜੀ ਦਾ ਸੋਸ਼ਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕੁੜੀ ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਤਿਆਰ ਹੈ ਪਰ ਮਨ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਉਸ ਆਪਣੇ ਬਾਪ ਦੇ ਉਮਰ ਦੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ।
ਫੜੇ ਜਾਣ ਤੇ ਵੀ ਉਹ ਕੁੜੀ ਉਸ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਦਿਵਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਤੇ ਇਹ ਅਦਾਲਤ ਚ ਵੀ ਇਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀਂ ਹੈ ।
ਪਰ ਅਸਲ ਚ ਪਿਆਰ ਵਰਗਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਉਸ ਬੰਦੇ ਦਾ ਇੰਝ ਸੋਸ਼ਣ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਬੱਚਿਆਂ ਵੱਲ ਐਸੀ ਭਾਵਨਾ ਦਾ ਹੋਣਾ ਸੀ । ਤੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਮਗਰੋਂ ਉਸ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਖਤਮ ਹੋਣ ਮਗਰੋਂ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੁੜ ਉਸ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ । ਓਦੋਂ ਜਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਹੋਏ ਜੁਰਮ ਦੀ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ।
ਪਰ ਉਦੋਂ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਇੱਕ ਪੂਰਾ ਜੀਵਨ ਤੇ ਉਸਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੁੰਦਾ । #HarjotDiKalam
ਕਹਿਣ ਦਾ ਭਾਵ ਇਸ ਕੁਚੱਕਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬੱਚਿਆਂ ਚ ਉਸ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਕਮੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਸਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ।
ਜਿੰਨੀ ਬੱਚੇ ਦੀ ਸਮਝ ਘੱਟ ਹੋਏਗੀ । ਓਨਾ ਸੌਖਾ ਉਸਦਾ ਫਾਇਦਾ ਚੁੱਕਣਾ ਆਸਾਨ ਹੋਏਗਾ ।
ਇਸ ਬੱਚੀ ਨਾਲ ਜੋ ਸਮੱਜ ਚ ਆ ਰਿਹਾ ਉਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਚ ਸੈਕਸ ਬਾਰੇ ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਬਾਰੇ ਵਿਆਹ ਬਾਰੇ ਕੈਰੀਅਰ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਪਾਸੜ ਸਮਝ ਉਸਦੇ ਮਨ ਚ ਭਰੀ ਗਈ ਉਹਦੇ ਉਲਟਾ ਉਸ ਕੋਲ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ।
ਅਜਿਹੇ ਚ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸੈਕਸ ਬਾਰੇ ਸਹੀ ਜਾਣਕਰੀ ਦੇਣਾ ਸਾਡੇ ਸਮਾਜ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕੰਮ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਲ੍ਹੜ ਉਮਰ ਚ ਸ਼ਾਇਦ ਸੈਕਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਇੰਟਰਸਟ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ । ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਿੰਨਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਛੁਪਾ ਕੇ ਤੇ ਲੂਕਾ ਕੇ ਰਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਓਥੇ ਇਸ ਚ ਇੰਟਰਸਟ ਹੋਰ ਵੱਧਦਾ ਹੈ । ਤੇ ਓਥੇ ਫਿਰ ਆਪੋਂ ਬਣੇ ਅਧਕਚਰੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜਿਸਦਾ ਕੋਈ ਬੇਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਭਰਮਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।
ਬੱਚੇ ਇਸਦਾ ਬਹੁਤ ਛੇਤੀ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੁਸੀਂ ਭਾਵੇਂ ਮੰਨੋ ਨਾ ਮੰਨੋ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਰਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਗੱਲ ਸੈਕਸ ਹੀ ਹੈ । ਇਸਦੇ ਉੱਤਰ ਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਤਾਂ ਪੋਰਨ ਜਾਂ ਫਿਰ ਬਾਬਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ।
ਪੋਰਨ ਜਿੱਥੇ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਹੋਕੇ ਰਿਐਲਟੀ ਤੋਂ ਪਰਾਂ ਹੈ ਓਥੇ ਸੈਕਸ ਰਾਹੀਂ ਮੋਕਸ਼ ਤੇ ਰੱਬ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਸਭ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਹੱਲ ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਦੂਰ ਹੈ । ਇਹ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਬਹਾਨਾ ਹੈ ਸੈਕਸ ਵੀ ਬਾਕੀ ਬਾਇਓਲਾਇਜਲ ਐਕਟ ਵਾਂਗ ਸੀਮਿਤ ਹੈ । ਬੇਸ਼ਕ ਇਹ ਸਰੀਰਕ ਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਲਈ ਜਰੂਰੀ ਹੈ । ਪਰ ਸਿਰਫ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਹ ਉਸ ਅੱਤਿ ਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ । ਜਿਵੇੰ ਨਸ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਹਨ ਅਫੀਮ ਵਰਗੀਆਂ ਜੋ ਇੱਕ ਸੀਮਿਤ ਮਾਤਰਾ ਤੱਕ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤੰਦਰੁਸਤ ਕਰਨ ਦੇ ਕੰਮ ਆ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਵੱਧ ਵਰਤੋਂ ਜਾਨਲੇਵਾ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਹੈ। ਇਵੇਂ ਹੀ ਸੈਕਸ ਨੂੰ ਹੀ ਸਭ ਕਾਸੇ ਦਾ ਉੱਤਰ ਮਨ ਲੈਣਾ ਵੀ ਉਵੇਂ ਹੀ ਹੈ ।
ਪਰ ਕੱਲਾਪਣ ,ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰ ਸਕਣਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਨਾ ਕਰ ਸਕਣਾ ਕਿਸੇ ਵਰਤਾਰੇ ਬਾਰੇ ਉਸਦੀ ਸਹੀ ਮਾਤਰਾ ਬਾਰੇ ਨਾ ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ।
ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ । ਕੈਰੀਅਰ ਦਾ ਬੋਝ ਹੈ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਸਮਾਧਾਨ ਸਭ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਹੋ ਜਾਣਾ ਹੈ । ਇਹੋ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।
ਉਸ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੋਇਆ ਹੈ । ਹੋਰ ਵੀ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨਾਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸਿਰਫ ਉਹ ਬੱਚਾ ਐਨਾ ਅਣਭੋਲ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੇ ਮਾਂ ਬਾਪ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਤੇ ਸਭ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ ।
ਉਸ ਗਰੁੱਪ ਚ ਜੁੜੇ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਕਿਸੇ ਹੱਦ ਤੱਕ ਇਸੇ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹਨ । ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕੋ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਉਹ ਸੁਣ ਤੇ ਪੜ੍ਹ ਰਹੇ ਹਨ ।
ਜਿਸਦਾ ਇੱਕੋ ਇਲਾਜ ਬਾਬੇ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਤੇ ਉਸਦਾ ਸਾਥ ਤੇ ਓਪਨ ਸੈਕਸ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ।
ਅੰਤ ਚ ਅਜਿਹੇ ਚੱਕਰ ਚ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ । ਤੇ ਇਹ ਕੋਈ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਮਾਮਲਾ ਨਹੀਂ ।
ਕਈ ਦਹਾਕੇ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਇੱਕ ਆਸ਼ਰਮ ਚ ਕਿਸੇ ਬਾਬੇ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਹਜਾਰਾਂ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਖ਼ੁਦਕੁਸ਼ੀ ਕੀਤੀ ਸੀ !!!!!!
ਹਜਾਰਾਂ ਲੋਕ ਦੁਨੀਆਂ ਭਰ ਚ ਬੇਦੋਸ਼ੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਹਾਦ ਨਾਮ ਤੇ ਕਤਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਲੱਖਾਂ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਸੁਪੋਰਟ ਲਈ ਨੈੱਟ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਗਾਲਾਂ ਕੱਢ ਰਹੇ ਹਨ ।
ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਇਹੋ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਦੂਸਰਾ ਪਾਸਾ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈਏ । ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੈਕਸ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਧਰਮ ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਖਿਆਲਾਂ ( ਔਰਤਾਂ ਖਿਲ਼ਾਫ ,ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ) ਹਰ ਤਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਦੱਸਣੇ ਜਰੂਰੀ ਹਨ ।
ਇਸਦਾ ਹੱਲ ਗਿਆਨ ਹਨ । ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਵਰਤੋਂ ਮਹਿਜ਼ ਫੇਸਬੁਕ ਟਿਕਟੌਕ ਇੰਸਟਾ ਵਟਸਐਪ ਵਰਗੀਆਂ ਚਾਰ ਪੰਜ ਸਾਈਟ ਤਕ ਹੈ । ਜਦਕਿ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਸਾਈਟ ਹਨ । ਸੋਸ਼ਲ ਸਾਈਟ ਤੇ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋ ਉਹ ਸਾਰਾ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਇੱਕੋ ਖ਼ਬਰ ਇੱਕੋ ਪੋਸਟ ਵੱਖ ਵੱਖ ਬੰਦਿਆ ਵੱਲੋਂ ਲਿਖੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ । ਅਲੱਗ ਗੱਲ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ ।
ਇਸ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕਰੋ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਾਈਟ ਤੇ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਆਦਤ ਪਾਓ । ਕਿਤਾਬਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਆਦਤ ਪਾਓ ਘਰ ਚ ਹਰ ਵੇਲੇ ਪੰਜਾਬੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਹਿੰਦੀ ਦਿਆਂ ਚਾਰ ਚਾਰ ਪੰਜ ਕਿਤਾਬਾ ਜਰੂਰ ਰੱਖੋ ।
ਉਮਰ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ੇ ਰੱਖੋ । ਹਰ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋ । ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਕੱਟੜ ਨਾ ਬਣਨ ਦਵੋ । ਜਿਵੇੰ ਫਲਾਣੇ ਧਰਮ ਦੇ ਲੋਕ ਖਰਾਬ ਹਨ ਜਾਂ ਫਲਾਣੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦੇ ।
ਇੰਝ ਹੀ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਮਨ ਚ ਸੈਕਸ ਬਾਰੇ ਖਿਆਲ ਨਾ ਭਰੋ ਇਹ ਬੁਰਾ ਹੈ ਗੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਕਿ ਜਿਸ ਦਿਨ ਉਸਨੇ ਖੁਦ ਇਸਨੂ ਕਿਤੋਂ ਪਤਾ ਕੀਤਾ ਉਹ ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਭਰ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛੇਗਾ ।
ਇਸੇ ਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਬਾਰੇ ਮੁੰਡਿਆ ਦੇ ਮਨ ਚ ਕਿ ਬਾਹਰ ਘੁੰਮਦੀ ਫਲਾਣੇ ਦੀ ਗਲਤ ਹੈ ਇਹ ਹੈ ਉਹ ਹੈ ।
ਇੰਝ ਕਰਕੇ ਜੋ ਸੈਂਸ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਏਗੀ । ਤੇ ਜੋ ਵੀ ਬੱਚਾ ਅਚਾਨਕ ਚੁੱਪ ਕੱਲਾ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ ਉਸ ਵੱਲ ਵੱਧ ਧਿਆਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ । ਉਹ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਪਾਸੇ ਜਰੂਰ ਝੁਕ ਗਿਆ ਹੈ ਚਾਹੇ ਉਹ ਸੈਕਸ ਹੈ ਨਸ਼ਾ ਹੈ ਪਿਆਰ ਹੈ ਜਾਂ ਕੁਝ ਹੋਰ । ਅਜਿਹੇ ਵੇਲੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੁਆਤ ਚ ਹੀ ਜੇਕਰ ਉਸਨੂੰ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਸਹੀ ਸੇਧ ਦੇਕੇ ਉਸ ਦੇ ਬਾਕੀ ਪਹਿਲੂ ਦੱਸੇ ਜਾਣ ਤਾਂ ਜਰੂਰ ਕੁਝ ਸਹੀ ਹੋਏਗਾ ।
ਹਰ ਮਾਂ ਬਾਪ ਐਨਾ ਹੁਸ਼ਿਆਰ ਨਹੀਂ ਕਿ ਹਰ ਵਿਸ਼ੇ ਲਈ ਸਹੀ ਸੇਧ ਦੇ ਸਕੇ ਤਾਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ । ਉਸ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਕਿਸੇ ਵਧੀਆ ਕਾਉਂਸਲਰ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ । ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਓਪਨ ਟੌਕ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸਦੇ ਮਨ ਚ ਜੋ ਗੁੰਝਲ ਹੈ ਉਹ ਹੈ ਕੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕੇ ।
ਇਹ ਮਸਲੇ ਚੜਦੀ ਉਮਰ ਚ ਵੱਧ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਕੁ ਉਹ ਸਮਾਂ ਜਦੋਂ ਸਰੀਰ ਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਦਲਾਅ ਆਉਂਦੇ ਹਨ । ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵਲਨਰਬਿਲਿਟੀ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ।
ਇੱਕ ਉਮਰ ਮਗਰੋਂ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਲਈ ਕੱਟੜ ਹੋਣਾ ਘੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਕਿ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਉਮਰ ਚ ਸਿੱਖ ਲਿਆ ਉਹ ਜਿਆਦਾ ਕਰਕੇ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਬਸ਼ਰਤੇ ਤੁਸੀ ਪੜ੍ਹਨਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ ।
ਇਹ ਕੱਟੜਤਾ ਬੱਚੇ ਦੇ ਮਨ ਚ ਧਰਮ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਫਿਰ ਉਹ ਧਰਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਹੋਏ ਸੋਚਣਾ ਹੀ ਨਾ ਚਾਹੇ ਜਾਂ ਉਸਨੂੰ ਗੰਦਾ ਲੱਗੇ ।
ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਮੈਂ ਇਹੋ ਕਹਾਗਾਂ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕਰੋ ਆਪਣੇ ਮਨ ਚ ਦੂਜਾ ਪਾਸਾ ਦੇਖਣ ਦੀ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਣ । ਖੁਦ ਵੀ ਇੱਕੋ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਦੂਹਰੇ ਤਿਹਰੇ ਵਿਚਾਰ ਰੱਖੋ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹੋ ਸਿਖਾਓ ਜਦੋਂ ਉਹ ਖੁਦ ਹਰ ਗੱਲ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰਕਾਂ ਤੇ ਦੇਖਣਯੋਗ ਹੋ ਗਿਆ ਖੁਦ ਸਹੀ ਹੋ ਜਾਏਗਾ ।
ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਚ ਕੋਈ ਵੀ ਇਨਸਾਨ ਉਦੋਂ ਫ਼ਸਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਮਾਨਸਿਕ ਧੱਕੇ ਚੋਂ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇੰ ਕਿਸੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਦੀ ਮੌਤ ,ਕੋਈ ਧੋਖਾ ,ਕੋਈ ਸ਼ੌਕ ,ਕੋਈ ਹਾਰ , ਕੋਈ ਬਿਮਾਰੀ ,ਕੋਈ ਡਰ ।
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਕੁਝ ਵੀ ਸਹਾਰਾ ਲਭਦਾ ਹੈ ਉਦੋਂ ਇੰਝ ਦੇ ਬ੍ਰੇਨਵਾਸ਼ ਵਾਲੇ ਸਹਾਰੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਪਹਿਲੀ ਡੋਜ ਸਹੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ । ਚਾਹੇ ਨਸ਼ਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਾਬੇ ਦਾ ਪ੍ਰਵਚਨ ।
ਫਿਰ ਉਹਦੀ ਆਦਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਹਾਸਿਲ ਕਰਨ ਲਈ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਵਾਰ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ।
ਇਸ ਲਈ ਮਾਨਸਿਕ ਧੱਕੇ ਚੋਂ ਲੰਘ ਰਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਨਿਗਾ ਹੇਠ ਰੱਖੋ । ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਸਨਲ ਸਪੇਸ ਨੂੰ ਨਾ ਉਲੰਘੋ ਪਰ ਨਿਗ੍ਹਾ ਰੱਖੋ ਕਿ ਕਿਸੇ ਪਾਸੇ ਭਾਰੂ ਨਾ ਹੋਏ । ਇੰਝ ਉਸਦਾ ਬਚਾਅ ਹੋਊ ।
ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਤਰਾਂ ਦੀ ਡੋਜ ਨਾਲੋਂ ਮਾਨਸਿਕ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਦੇ ਬਾਕੀ ਤਰੀਕੇ ਲਭੋ ਜੇ ਉਹ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਤਾਂ ਹੱਲ ਵੀ ਲੱਭ ਲਵੇਗਾ ।
ਜੇ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਜੋੜਨਾ ਪਵੇਗਾ ।
ਇਸ ਲਈ ਅੱਜ ਹੀ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੋ । ਨਿੱਕੀ ਉਮਰੋਂ ਹੀ ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਫਿਰ ਵੀ ਹਰ ਵਿਸ਼ੇ ਹਰ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ । ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਲੇਪਨ ਅਧੂਰੇਪਣ ਤੋਂ ਬਚਾਓ ।
ਧੰਨਵਾਦ
( ਮੇਰੀ ਇਸ ਪੋਸਟ ਤੇ ਸਿਰਫ ਸਹਿਮਤ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਆਪਣੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਇਸਤੇ ਵਰਤੋ ,ਤੇ ਇਸ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਵੇਖੋ ਤੇ ਆਪਨੇ ਵਿਚਾਰ ਸੋਚੋ ।)

Sexuality of Punjabi Community

ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਕਾਮੁਕਤਾ ਦਾ ਬਿਆਨ : –

ਅੱਜ ਜਿਉਂ ਹੀ ਪੋਹ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਚੜ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਬਹੁਤੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕੋ ਮੈਸੇਜ ਦਿਸਣ ਲੱਗਾ ।

ਚੜ ਗਿਆ ਪੋਹ ,ਬਚਣਗੇ ਉਹ ,ਜਿਹੜੇ ਸੌਂਣਗੇ ਦੋ ।

ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਲੈਅ ਤਿੱਖੀ ਤੇ ਮੌਸਮ ਮਹੀਨੇ ਜਜ਼ਬਾਤ ਲੁਕਵੇਪਣ ਨੂੰ ਵੀ ਹਾਸੇ ਚ ਦੱਸ ਦੇਣ ਦੀ ਮਾਹਿਰਤਾ ਹੈ । ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਚ ਬੋਲੀ ਚ ਜੋ ਤਿੱਖਾਪਨ ਹੈ ਤੇਜ਼ੀ ਹੈ ਕਾਹਲੀ ਹੈ ਇਹ ਪੰਜਾਬ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਵਰਗੀ ਹੈ ।
ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵੀ ਤਿੱਖੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਵਰਗੇ ਲਗਦੇ ਹਨ । ਜੋ ਸਿਧੇ ਦਿਲ ਤੇ ਚੁਬਦੇ ਹਨ । ਇਸਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਘੱਟ ਸ਼ਬਦਾਂ ਚ ਹੀ ਵੱਡਾ ਕੁਝ ਆਖ ਜਾਣ ਕਰਕੇ ਹੈ ।ਫਿਰ ਇਸ ਚ ਦੋਹਰਾਪਨ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।ਭਾਵ ਬਹੁਤੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਦੋ ਮਤਲਬ ਨਿਕਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ।
ਜਿਵੇੰ ਉੱਪਰ ਵਾਲੇ ਮੁਹਾਵਰੇ ਦਾ ਇੱਕ ਅਰਥ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜਾਣ ਹੀ ਗਏ ਹੋ ।
ਪਰ ਇਸਦਾ ਦੂਜਾ ਅਰਥ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹੈ ਜੋ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨਾਲ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸੁਆ ਦੇਣ ਨਾਲ ਰਜਾਈ ਛੇਤੀ ਨਿੱਘੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ।
ਤੇ ਭਲੇ ਵੇਲਿਆਂ ਚ ਹੀ ਬੱਚਾ ਦੋ ਕੁ ਸਾਲ ਦਾ ਹੋਣ ਮਗਰੋਂ ਦਾਦੇ ਜਾਂ ਦਾਦੀ ਨਾਲ ਸੌਂਦਾ ਸੀ ।ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕੋਈ ਛੇੜ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਸੀ ਹੁਣ ਤੂੰ ਨਿਆਣਾ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਬੁੱਢ ਬੜੋਚ ਹੋ ਗਿਆ ਕੱਲਾ ਪਿਆ ਕਰ ।
ਖੈਰ ਫਿਰ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਚ ਮੌਸਮ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਨਾਲ ਤੇ ਬਾਕੀ ਸਭ ਚੀਜਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਦੋ ਅਰਥੀ ਟੋਟਕੇ ,ਟੱਪੇ ਬੋਲੀਆਂ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਚ ਸ਼ਨ । ਪਰ ਮੁੱਢਲੇ ਕੱਠੇ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਮਹਿਜ਼ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਹੀ ਇਹਨਾ ਨੂੰ ਸਾਂਭਿਆ ।
ਗੱਲ ਉਹੀ ਕਿ ਕਿਤਾਬਾਂ ਚ ਅਸ਼ਲੀਲ ਨਹੀਂ ਲਿਖਣਾ । ਖੈਰ ਹਲੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਪੁਰਾਣੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਕੋਲ ਬੈਠੋ ਤਾਂ ਓਨਾ ਕੋਲ ਕਿੰਨਾ ਕੁਝ ਹੁੰਦਾ ਸੁਣਾਉਣ ਲਈ ਖਾਸ ਕਰ ਜਦੋਂ ਦੋ ਪੈੱਗ ਘਰਦੀ ਕੱਢੀ ਦੇ ਲੱਗੇ ਹੋਣ ।
ਫਿਰ ਠੰਡ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੋ ਤਾਂ ਅਗਲਾ ਕਹਿੰਦਾ ,” ਰਜਾਈ ਤੇ ਭਰਜਾਈ ਹੀ ਭਾਈ ਸਿਆਲ ਚ ਨਿੱਘ ਦਿੰਦਿਆਂ ਹਨ ਕੁਆਰਿਆਂ ਨੂੰ ” ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ।
ਜਦੋੰ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਵੀ ਗੀਤ ਬੋਲ਼ੀਆਂ ਤੇ ਬਾਕੀ ਸਭ ਕੁਝ ਕਾਮੁਕਤਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਕਾਮੁਕ ਗੀਤਾਂ ਟੱਪਿਆ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਈਆਂ ਜਾਂ ਰਲਾ ਦਿੱਤਾ । ਦੂਜਾ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਉਹੀ ਗੱਲ ਕਿ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਮਨਾਂ ।
ਪਰ ਨਿੱਕੀ ਉਮਰੇ ਜਿੰਨਾਂ ਨੇ ਬਰਾਤ ਦੀ ਰਵਾਨਗੀ ਮਗਰੋਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਗਿੱਧੇ ਵੇਖੇ ਹੌਣਗੇ । ਪਤਾ ਹੋਊ ਕਿਉਕਿ ਵੱਡੇ ਬੰਦੇ ਤਾਂ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਸੀ ਬੱਚੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਸੀ ਅੱਜ ਵੀ ਕਈ ਵਾਰ ਸਣੀ ਕੋਈ ਬੋਲੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਜਿਸਦੇ ਅਰਥ ਉਦੋਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆਏ । ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਰ ਅੰਦਰ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ।
ਤੁਹਾਡੇ ਹਿੱਸੇ ਕੀ ਅਨੁਭਵ ਆਏ ਦੱਸੋ ਜਰਾ 🙂

Sex Education in Punjabi


ਇੰਸਟਾ ਤੇ ਇੱਕ ਪੇਜ਼ ਸੀ” ਸੈਕਸ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਇਨ ਪੰਜਾਬੀ ” ਮੇਰੀਆਂ ਕਈ ਪੋਸਟਾਂ ਉਹਨਾਂ ਕਾਪੀ ਪੇਸਟ ਕਰਕੇ ਪਾਈਆਂ ਸੀ । ਮੈਂ ਲਾਇਕ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ ਇਹ ਮੇਰੀ ਪੋਸਟ ਹੈ ਨਾਮ ਦੱਸਿਆ ਕਰੋ ਕਿਸਦੀ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਖੈਰ ਕੋਈ ਰਿਪਲਾਈ ਨਹੀਂ ਆਇਆ । ਮਗਰੋਂ ਕਈ ਪੋਸਟਾਂ ਨਿਊਜ਼ ਫੀਡ ਚ ਆਈਆਂ । ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੱਚੀ ਜਾਣਕਾਰੀ । ਇਧਰੋਂ ਓਧਰੋਂ ਕਾਪੀ ਪੇਸਟ ਤੇ ਅਨੁਵਾਦ । ਕਈ ਵਾਰ ਸੋਚਿਆ ਜਵਾਬ ਲਿਖਾਂ ਕਿਸੇ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ।ਪਰ ਟੈਮ ਨਹੀਂ ਸੀ ।
ਫਿਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਪੋਸਟ ਪਈ ਓਥੇ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਸੈਕਸ ਦੌਰਾਨ ਕਿਹੜੀਆਂ ਪੰਜ ਪੁਜੀਸ਼ਨਾਂ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ । ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਰਿਹਾ ਨਹੀਂ ਗਿਆ । ਮੈਂ ਕਮੈਂਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜਾਣਕਾਰੀ ਕੱਚੀ ਏ ਤੇ ਨਾਲ ਕੱਲੇ ਕੱਲੇ ਤਰੀਕੇ ਦਾ ਉੱਤਰ ਵੀ ਦੇ ਦਿੱਤਾ । ਬੱਸ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਪੋਸਟ ਨਹੀਂ ਦਿਖੀ ਤਾਂ ਅੱਜ ਪੇਜ਼ ਲੱਭਿਆ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ । ਮਤਲਬ ਕਮੈਂਟ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਐਡਮਿਨ ਨੇ ਸ਼ਾਇਦ ਬਲੌਕ ਹੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ । ਜਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਪੇਜ਼ ਨਾ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ।
ਇਹ ਗੱਲ ਲਿਖਣ ਦਾ ਮਕਸਦ ਸਿਰਫ ਐਨਾ ਕੁ ਹੈ ਕਿ ਸੈਕਸ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਕੱਚੀ ਤੇ ਅਧੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਏ । ਕੁਝ ਤਾਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਚ ਹੱਥ ਤੰਗ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਬੁਰਾ ਹਾਲ ਹੈ ।ਪੰਜਾਬੀ ਚ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੀ ਕਮੀ ਏ । ਤੇ ਨੀਮ ਹਕੀਮ ਬਹੁਤੇ ਹਨ ਡਾਕਟਰ ਘੱਟ । ਉੱਪਰੋਂ ਮਰਦਾਨਗੀ ਤੇ ਗੰਦਾ ਗਲਤ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਡਾਕਟਰ ਕੋਲ ਜਾਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ ਤੇ ਅੱਗਿਓ ਡਾਕਟਰ ਦੋਂਵੇਂ ਹੱਥੋਂ ਲੁੱਟ ਵੀ ਰਹੇ ਹਨ ।
ਸੈਕਸ ਦੇ ਮੂਲ ਚ ਜੋ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਉਹ ਦੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਪਸੀ ਸਹਿਮਤੀ ਸਹਿਯੋਗ ਤੇਪ ਪਿਆਰ ਹੈ । ਜਿੱਥੇ ਦੋਂਨੋ ਪਾਰਟਨਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਸਮਝਕੇ ,ਇੱਕੋ ਜਿੰਨਾਂ ਮੌਕਾ ਸਮਾਂ ਦੇਣਗੇ ਕਦੇ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਆਏਗੀ । ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਉਹਨਾਂ ਪਲਾਂ ਚ ਇਹੋ ਹੀ ਰਾਜ਼ ਹੈ ।ਇਸਤੋਂ ਵੱਧ ਬਾਕੀ ਸਭ ਭੁਲੇਖੇ ਹਨ । ਕਈ ਵਾਰ ਇਹ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਦੀ ਚੁੱਪ ਚ ਸਮਝਣਾ ਪੈਂਦਾ ਕਈ ਵਾਰ ਬੋਲਕੇ ਦੱਸਣਾ ਕਹਿਣਾ ਤੇ ਸੁਣਨਾ ਪੈਂਦਾ । ਜਿਥੇ ਇਸਦੇ ਦੌਰਾਨ ਦੋਵਾਂ ਚ ਉਹ ਗੱਲਬਾਤ ਬੰਦ ਹੋਗੀ ਉਸੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਸਮੱਸਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ।ਤੇ ਜਦੋਂ ਸਮਝ ਹੋ ਗਈ ਫਿਰ ਨਾ ਥੋਨੂੰ ਕਦੇ ਇਹ ਪਤਾ ਲੱਗੇਗਾ ਕਿ ਕੀ ਪੁਜੀਸ਼ਨ ਸੀ ਕਿਸ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਸੀ ਉਹ ਆਪੇ ਸਮਝਦੇ ਜਾਓਗੇ । ਗੱਲ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਪਾਰਟਨਰ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਹੈ ।ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨੂੰ ਜਾਨਣ ਦੀ ਹੈ ।
ਔਰਤਾਂ ਵੱਲ ਮਰਦ ਪਾਰਟਨਰ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿਉਕਿ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਚ ਇਸ ਸਭ ਦੇ ਗੰਦੇ ਹੋਣ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ।ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਪਾਰਟਸ ਤੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਛੂਹਣਾ ਵੀ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ ।ਇਸ ਚੋਂ ਕੱਢਣ ਲਈ ਪਾਰਟਨਰ ਨੂੰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ।ਬਾਕੀ ਸਭ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਸਿਰਫ ਇਸੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਨਿਪਟ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ । ਜਦੋਂ ਦੋ ਸਰੀਰ ਮਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ ਤਾਂ ਬਾਕੀ ਹਰ ਇੱਕ ਸੱਮਸਿਆਂ ਨਜੀਠੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਚਾਹੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਲੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਾਮੂਕ ਹੋਣਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਘੱਟ ਜਾਂ ਕੁਝ ਹੋਰ । ਇਸ ਲਈ ਬਹੁਤੀਆਂ ਗੱਲਾ ਵਿੱਚ ਵਕਤ ਨਾ ਗੁਆ ਕੇ ਮੂਲ ਗੱਲ ਤੇ ਪਹੁੰਚੋ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਨੂੰ ਤਨੋ ਮਨੋ ਸਮਝੋ ਤੇ ਇਸਨੂੰ ਖਾਨਾਪੂਰਤੀ ਜਾਂ ਖੇਡ ਵਾਂਗ ਨਾ ਕਰੋ । ਸਗੋਂ ਸਹੀ ਸਮਾਂ ਦੇ ਕੇ ਬੜੇ ਹੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰੋ । ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਚ ਉਹ ਟਿਊਨਇੰਗ ਇੱਕ ਵਾਰ ਬਣ ਗਈ ਸਾਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਕਾਇਮ ਰਹੇਗੀ । ਹਾਂ ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਹੋ ਸਕਦਾ ਇਸਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੈਵਲ ਤੇ ਲੈਕੇ ਜਾਣ ਲਈ ਕੁਝ ਐਕਸਟਰਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇ । ਪਰ ਜੇ ਮੁੱਢਲੀ ਸਮਝ ਹੋਈ ਤਾਂ ਹਰ ਲੈਵਲ ਆਸਾਨ ਹੀ ਹੈ ।
…..ਸਵਾਲ ਹੋਵੇ ਮੈਸੇਜ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ……..

sex education punjabi by stories novel posts on social media

ਸੈਕਸ sex ਰਿਸ਼ਤੇ ਜੁੜਨ,ਜੁੜੇ ਰਹਿਣ ਤੇ ਟੁੱਟਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕਾਰਕ ਹੈ।

ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਸਰੀਰ 12-13 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਰੀਰਕ ਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸੈਕਸ (Sex )ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਪੂਰਨ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਅਲੱਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ । ਤੇ ਉਸਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਬੱਚੇ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਉਮਰ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਚ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ । ( ਹੋਰ ਲੇਖਾਂ ਲਈ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ #HarjotDiKalam )
ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਪਹਿਲ ਵਿਆਹ ਮਗਰੋਂ ਮੁਕਲਾਵੇ ਦੀ ਉਮਰ ਆਮ ਕਰਕੇ 15 ਕੁ ਸਾਲ ਹੁੰਦੀ ਸੀ । ਨਾ ਪੜ੍ਹਾਈ ਨਾ ਕੁਝ ਹੋਰ ਸਿਰਫ ਵਿਆਹ ਹੀ ਹੋਣਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ । ਇਸ ਲਈ ਆਮ ਕਰਕੇ ਸੈਕਸ ਪੂਰਤੀ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਉਮਰ ਨਾਲ ਘੱਟ ਹੀ ਸਬੰਧ ਸੀ ।
ਪਰ ਬੇਜੋੜ ਵਿਆਹ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਉਦੋਂ ਵੀ ਸੀ । ਹੁਣ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੈਰੀਅਰ ਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਕਰਕੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਉਮਰ ਖਿਸਕ ਕੇ 18 ਤੇ 21 ਸਾਲ ਹੋ ਗਈ ਹੈ । ਇਹ ਕਾਨੂੰਨੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਉਮਰ ਹੈ ।
ਵੱਖ ਵੱਖ ਸਰਵੇ ਚ ਇਹ ਗੱਲ ਆਮ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਕੋਈ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ 90% ਨੌਂਜਵਾਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੇ ਸੈਕਸ ਦੀ ਉਮਰ 16 ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਹੈ । ਤੇ ਕਿਤੇ ਕਿਤੇ ਇਸਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਹੈ ।
ਇੰਝ ਸੈਕਸ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਪੀਂਘਾਂ ਪਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ।ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਇਨਕਾਰ ਕਰੇ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ।
ਇਸਦੇ ਚ ਇਨਕਾਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇੱਕੋ ਹੈ ਕਿ ਚੜਦੀ ਜਵਾਨੀ ਚ ਹੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਮਨ ਚ ਭਰ ਦੇਣਾ ਕਿ ਸੈਕਸ ਗੰਦਾ( dirty ) ਬੁਰਾ ਤੇ ਹੋਰ ਕੀ ਕੀ ਹੈ । ਪਰ ਜਿਉਂ ਹੀ ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਆਨੰਦ ਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜਾਂ ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਲੂਕਾ ਕੇ ਮਾਨਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਰਨ ਮਗਰੋਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਕੋਸਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ।
ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕੇ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਪਾਰਟਨਰ ਕੋਲੋ ਹੀ ਡਰਨ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ।ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਬਣੇ ਬਣਾਏ ਰਿਸ਼ਤੇ ਟੁੱਟਣ ਲਗਦੇ ਹਨ । ਕਈ ਵਾਰ ਪਾਰਟਨਰ ਬੱਚਾ ਹੋਣ ਮਗਰੋਂ ਇਸ ਤੋਂ ਭੱਜਦਾ ਹੈ ਕੋਈ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਭੱਜਦਾ ਹੈ । ਤੇ ਇੰਝ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਤੋਂ ਹੁੰਦੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੀ ਲੋੜ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵੱਲ ਭਜਦੇ ਹਨ । ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਪਹਿਲੀ ਮੰਗ ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਸੈਕਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ । ਭਾਵੇਂ ਇਸਨੂੰ ਕੋਈ ਨਾਮ ਵੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਏ। ( ਹੋਰ ਲੇਖਾਂ ਲਈ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ #HarjotDiKalam )
ਇੰਝ ਹੀ ਪਿਆਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਚ ਵੀ ਸੈਕਸ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਲੋੜ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਜਿਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਨਾਰਮਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਵੀ ਸਰੀਰ ਚ ਇੱਕ ਉਤੇਜਨਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ।
ਪਰ ਸਮਾਜ ਦੇ ਡਰ ਵਜੋਂ ਗਲਤ ਸਮਝੇ ਜਾਣ ਕਰਕੇ ਫਾਇਦਾ ਚੁੱਕੇ ਜਾਣ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਦੱਸਦਾ ਨਹੀਂ ਜਾਂ ਇਸ਼ਾਰੇ ਚ ਦੱਸਦਾ ਹੈ । ਤੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸ਼ਿਖਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ । ਤਾਂ ਸਰੀਰਕ ਜੁੜਾਅ ਕਰਕੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ।
ਇੰਝ ਹੀ ਵਿਆਹ ਮਗਰੋਂ ਵੀ ਜੇਕਰ ਪਤੀ ਪਤਨੀ ਦੋਂਵੇਂ ਹੀ ਇਸਦੀ ਜਰੂਰਤ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਤੇ ਇਸਦੇ ਚ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਦੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਵੱਲ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਤਾਂ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਦੇ ਹਨ । ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਕਿਰਿਆ ਚ ਕੁਝ ਨਵਾਂਪਣ ਕੁਝ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਲਗ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ । ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵੇਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ । ( ਹੋਰ ਲੇਖਾਂ ਲਈ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ #HarjotDiKalam )
ਨਾ ਕਿ ਗੰਦਾ ,ਗਲਤ ਬੱਚਿਆਂ ਚ ਗੁੰਮਕੇ ਜਾਂ ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਚ ਸਭ ਖਤਮ ਕਰਕੇ ਭੁੱਲ ਜਾਣ ਦਾ ।
ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਥੇ ਸੈਕਸ ਅੱਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵੀ ਬੁਰਾ ਹੈ ਓਥੇ ਘਾਟ ਵੀ ਬੁਰੀ ਹੈ ਇਸੇ ਲਈ ਪੰਜ ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋ ਪਹਿਲ਼ਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਵਿਕਾਰ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ । ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਭਾਰਤ ਚ ਜਿੱਥੇ ਸਮਾਜ ਇਸਨੂੰ ਗਲਤ ਮੰਨਦਾ ਹੈ
ਪਰ ਓਥੇ ਹੀ ਚਾਰ ਹਮਉਮਰ ਜਦੋਂ ਜੁੜਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਗੱਲ sexy ਹੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਸੈਕਸੀ ਕਹਾਣੀਆਂ( sex stories ) ਜਾਂ ਕਿੱਸੇ ਹੋਣ ਚੁਟਕਲੇ ਜਾਂ ਜੋਕਸ( jokes ) porn videos ਹੋਣ ਗੱਲ ਇਸਦੀ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਤਾਂ ਦਸੋ ?
ਪਰ ਹਰ ਕੋਈ ਸੱਚਾ ਹੋਣ ਲਈ ਦੂਸਰੇ ਤੇ ਦੂਸ਼ਣ ਲਾ ਕੇ ਬਚਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ।
ਗੱਲਾਂ ਬਹੁਤ ਹਨ ਬਾਕੀ ਫੇਰ 🙂

ਅੱਗੇ ਪੜੋ

ਗੈਂਗਵਾਰ -ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ

ਅੱਧੀ ਛੁੱਟੀ ਹਲੇ ਹੋਈ ਹੀ ਸੀ ਕਿ ਹਲਾ ਹਲਾ ਹੋ ਗਈ । ਤਿੰਨ ਮੁੰਡੇ ਸਕੂਲ ਦੇ ਕੰਧ ਟੱਪ ਕੇ ਆਏ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਗੁਰਜੀਤ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਜਮਾਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੁੱਟਣ ਲੱਗਾ । ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਨਾਲ ਵਾਲੇ ਹਟਾਉਂਦੇ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਗੁਰਜੀਤ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗ ਕੇ ਕਾਫ਼ੀ ਕੁੱਟ ਖਾ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ । ਟੀਚਰਜ਼ ਦੇ ਪਹੁੰਚਣ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਮੁੜ ਕੰਧ ਟੱਪ ਕੇ ਮੁੜ ਗਏ ਸੀ ।
ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਨੂੰ ਹੱਡਾਂ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੈ ਗਈ ,ਸਕੂਲ ਦੀ ਕੀ ਪੜਤ ਰਹਿ ਗਈ ਕਿ ਕੋਈ ਇੰਝ ਬਾਹਰੋਂ ਆ ਕੇ ਕੁੱਟ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ । ਤੁਰੰਤ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਫੋਨ ਖੜਕਾਇਆ ਗਿਆ । ਤੇ ਅੱਧੇ ਕੁ ਘੰਟੇ ਚ ਪੁਲੀਸ ਸਕੂਲ ਚ ਸੀ ।
ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਕੁੱਟਣ ਵਾਲਿਆਂ ਚ ਇੱਕ ਗੁਰਜੀਤ ਦੀ ਹੀ ਕਲਾਸ ਦੇ ਰਮਨਦੀਪ ਦਾ ਭਾਈ ਪਰਮਿੰਦਰ ਉਰਫ ਪੰਮਾ ਸੀ । ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਦੋ ਹੋਰ ਦੋਸਤ ਸੀ ।
ਖੈਰ ਅਗਲੇ ਦੋ ਘੰਟਿਆ ਚ ਹੀ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਘਰ ਤੋਂ ਤਿੰਨਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਸੀ । ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਤੇ ਸਟਾਫ ਤਿੰਨਾਂ ਮੁੰਡਿਆ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਠਾਣੇ ਖੜ੍ਹੇ ਸੀ । ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਲੜਾਈ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਿਆ ਤਾਂ ਇਹ ਨਿੱਕਲਿਆ ਕਿ ਗੁਰਜੀਤ ਨੇ ਪਰਸੋਂ ਸਕੂਲ ਚ ਕੁਝ ਨੁਕੀਲੀ ਚੀਜ਼ ਰਮਨ ਦੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ । ਕਲਾਸ ਚ ਹੋਈ ਇਸ ਲੜਾਈ ਦਾ ਰਮਨ ਨੇ ਨਾ ਟੀਚਰਜ਼ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਨਾ ਘਰ ।
ਪਰ ਜਦੋਂ ਲਹੂ ਨਾਲ ਲਿਬੜੀ ਸ਼ਰਟ ਉਸਦੀ ਮੰਮੀ ਧੋਣ ਲੱਗੀ ਫਿਰ ਘਰ ਦੱਸਣਾ ਹੀ ਪਿਆ । ਤੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਬਣਿਆ ਜ਼ਖ਼ਮ ਵੇਖ ਕੇ ਪੰਮੇ ਨੂੰ ਤੜ ਚੜ ਗਈ ਸੀ ।
ਪੰਮਾ ਜੋ ਸਕੂਲੋਂ ਹਟ ਕੇ ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਰੋਹਦਾਰ ਕਾਲ ਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਭਰਾ ਨਾਲ ਹੋਈ ਜਿਆਦਤੀ ਸਹਾਰ ਨਾ ਸਕਿਆ ਤੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਹੀ ਸਕੂਲ ਚ ਜਾ ਕੇ ਗੁਰਜੀਤ ਕੁੱਟ ਧਰਿਆ । ਸਕੂਲ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਤੇ ਮੋਹਰਤਬ ਬੰਦਿਆ ਨੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਪਵਾ ਕੇ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ । ਮੁੰਡੀਰ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਤੱਕ ਲੜਦੇ ? ਗੱਲ ਆਈ ਗਈ ਹੋ ਗਈ,ਮੁੜ ਅਜਿਹੀ ਹਰਕਤ ਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕੀਦ ਕਰਕੇ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਜ਼ਮਾਨਤ ਤੇ ਪੰਮੇ ਤੇ ਉਸਦੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ । ਗੁਰਜੀਤ ਕੋਲੋ ਵੀ ਮੁੜ ਕਲਾਸ ਚ ਕਿਸੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਇੰਝ ਨਾ ਮਾਰਨ ਦੀ ਤਾਕੀਦ ਲਿਖਵਾ ਲਈ ।
ਪੰਮਾ ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦਿਨ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਠਾਣੇ ਗਿਆ ਸੀ ।ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦਾ ਮੋਹ ਠਾਣੇ ਨਾਲ ਬਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ । ਤੇ ਇਹ ਉਸਦੇ ਘਰ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਏਗਾ । ਉਸਦਾ ਅੰਨ੍ਹਾ ਝੋਟੇ ਵਰਗਾ ਜ਼ੋਰ ਸਨੂੰ ਹਰ ਪਲ ਉਸਨੂੰ ਬੁਰੇ ਲੱਗਣ ਵਾਲੇ ਬੰਦਿਆ ਨੂੰ ਕੁੱਟ ਧਰਨ ਲਈ ਉਕਸਾਉਂਦਾ ਸੀ । ਬੱਸ ਚੁੱਪ ਸੀ ।
ਖੈਰ ਸਭ ਘਰ ਆ ਗਏ । ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਮੁੜ ਤੋਂ ਲੀਹ ਤੇ ਆ ਕੇ ਸਕੂਲ ਚ ਆ ਗਏ ਸੀ ।ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਗੱਲ ਸੀ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਗੁਰਜੀਤ ਤੇ ਰਮਨ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ ਸੀ ।
ਹਿਸਾਬ ਦੇ ਪੀਰੀਅਡ ਵਿਹਲਾ ਸੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਿਹਲੇ ਬੈਠੇ ਸੀ । ਅਜਿਹੇ ਵੇਲੇ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਕਲਾਸ ਵਾਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਭੇੜ ਲੈਂਦੇ ਤੇ ਜੋੜੀਆਂ ਬਣਾ ਕੇ ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਜੋੜੀਦਾਰ ਕੋਲ ਬੈਠ ਜਾਂਦੇ ਸੀ ।
ਚੜ੍ਹਦੀ ਜਵਾਨੀ ਚ ਉਹ ਅਠਾਰਵੇਂ ਸਾਲ ਨੂੰ ਟੱਪ ਗਏ ਸੀ ।ਤੇ ਹਾਣ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਬੈਠਣ ਲਈ ਟਾਈਮ ਮਸਾਂ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਸੀ । ਰਮਨ ਵੀ ਉੱਠ ਕੇ ਹਰਮੀਤ ਕੋਲ ਜਾ ਬੈਠਿਆ ਉਸਦੀ ਸਹੇਲੀ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਹੀ ਉੱਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਦੇ ਬੇਂਚ ਤੇ ਸੀ । 35-40 ਦੀ ਕਲਾਸ ਚ 10-12 ਜੋੜੀਆਂ ਸੀ । ਸਟੈਗ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸੀ ਜਾਂ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਬਾਹਰ ਸੀ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪੜਾਕੂ ਸੀ । ਉਹ ਖਿੜਕੀ ਰਾਹੀਂ ਟੀਚਰ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਸੂਹ ਰੱਖਦੇ ਸੀ ਕਿ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਸਭ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ ।
ਰਮਨ ਹਰਮੀਤ ਕੋਲ ਬੈਠਾ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਅੱਜ ਉਹ ਸਵੇਰ ਤੋਂ ਹੀ ਇੰਝ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਸਵੇਰੇ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਿਲਣ ਦਾ ਪਲੈਨ ਸੀ ਪਰ ਉਹ ਲੇਟ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ । ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਕਰਕੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੈ । ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਸੁੱਟੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਹ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਕਲਾਵੇ ਚ ਭਰਕੇ ਉੰਝ ਹੀ ਸਿਰ ਰੱਖਕੇ ਬੇਂਚ ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬੈਠ ਗਿਆ ਸੀ । ਅੱਜ ਸਵੇਰੇ ਨਾ ਆ ਸਕਣ ਲਈ ਉਸਨੇ ਸੌਰੀ ਕਿਹਾ । ਹਰਮੀਤ ਨੇ ਉਹਦੇ ਵੱਲ ਸਿਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਹੰਝੂ ਸੀ । ਪਰ ਨਾ ਮਿਲ ਸਕਣ ਦੀ ਗੱਲ ਐਦਾਂ ਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਰੋਇਆ ਜਾਵੇ । ਰਮਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਚ ਹੌਲੀ ਦੇਣੇ ਕਿਹਾ । ਹਰਮੀਤ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਮੂੰਹ ਘੁਮਾ ਕੇ ਵੇਖਿਆ ,ਗੁਰਜੀਤ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲ ਹੀ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਘਟੀਆ ਸਮਾਈਲ ਸੀ । ਉਸਨੇ ਮੁੜ ਰਮਨ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਲਿਆ ਤੇ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿੰਝ ਉਸ ਕੋਲ਼ੋਂ ਸਭ ਦੱਸ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਰੋਣ ਲੱਗੀ ।
ਰਮਨ ਨੇ ਸੁਣਦੇ ਸੁਣਦੇ ਹੀ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ ਗੁਰਜੀਤ ਪੂਰੇ ਹਾਸੇ ਚ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਦਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਉਹ ਮੁੱਠੀ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਤੇ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਫੁਲਾ ਕੇ ਹਰਮੀਤ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰੇ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਬਲੋ ਜੌਬ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਕਰਕੇ ਹੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ ।
ਆਮ ਕਰਕੇ ਚੁੱਪ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਰਮਨ ਨਾ ਤਾਂ ਹਰਮੀਤ ਕੋਲੋ ਸੁਣਕੇ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਸੀ ਉੱਪਰੋਂ ਗੁਰਜੀਤ ਦੇ ਹੱਸ ਹੱਸ ਕੇ ਆਪਣੀ ਕਰਤੂਤ ਬਾਕੀ ਸਭ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਤੋਂ ਉਹਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਰੋਹ ਚੜ ਆਇਆ ਸੀ ।
ਉਹ ਇੱਕਦਮ ਸੀਟ ਤੋਂ ਉੱਠਿਆ ਤੇ ਬੇਂਚ ਤੇ ਬੈਠੇ ਹੀ ਗੁਰਜੀਤ ਨੂੰ ਗਲੇ ਨੂੰ ਫ਼ੜਕੇ ਕੁਝ ਪਲਾਂ ਚ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਘਸੁੰਨ ਜੜ ਦਿੱਤੇ । ਇਸਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਕਿ ਬਾਕੀ ਉਸਨੂੰ ਛਡਾਉਂਦੇ ਆਪਣੇ ਬਚਾ ਲਈ ਗੁਰਜੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਚ ਬੇਂਚ ਦਾ ਕੋਈ ਪੇਚ ਆ ਗਿਆ ਉਸਨੇ ਉਹੀਓ ਰਮਨ ਦੀ ਢੂਹੀ ਚ ਗੱਡ ਦਿੱਤਾ । ਪਰ ਰਮਨ ਫਿਰ ਵੀ ਉਸਦੇ ਮਾਰਦਾ ਰਿਹਾ । ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਛੁਡਾਇਆ ਤਾਂ ਕਲਾਸ ਇੰਝ ਦੀ ਕੁੱਟ ਮਾਰ ਤੇ ਹੱਕੀ ਬੱਕੀ ਰਹਿ ਗਈ ਸੀ ।
ਮਸੀਂ ਛੁਡਾ ਕੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਕੀਤਾ । ਜੋ ਗੱਲ ਹੁਣ ਤੱਕ ਥੋੜ੍ਹੇ ਕੁ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਈ ਸੀ । ਪਰ ਕਲਾਸ ਦੀ ਪੜਤ ਰੱਖਣ ਲਈ ਲੜਾਈ ਟੀਚਰਜ਼ ਤੱਕ ਨਾ ਗਈ ਸਗੋਂ ਕਲਾਸ ਚ ਹੀ ਸੁਲਝਾ ਲੈਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਹੋਇਆ। ਰਮਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਮੀਜ਼ ਨੂੰ ਸਾਫ ਤਾਂ ਕੀਤਾ । ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਕੁਝ ਦਾਗ ਰਹਿ ਗਏ ਸੀ । ਪੇਚ ਦੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਤਾਂ ਕਾਫ਼ੀ ਡੂੰਗਾ ਸੀ । ਘਰ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਤੇ ਫਿਰ ਪੰਮੇ ਨੂੰ ,ਤੇ ਇੰਝ ਇਹ ਲੜਾਈ ਠਾਣੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਸੀ ।
ਪਰ ਲੜਾਈ ਹਰਮੀਤ ਕਰਕੇ ਹੋਈ ਸੀ ਇਸਦਾ ਪਤਾ ਸਿਰਫ ਕਲਾਸ ਨੂੰ ਸੀ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਅਜੇ ਵੀ ਗੁਪਤ ਸੀ । ਠਾਣੇ ਤੋਂ ਵਾਪਿਸ ਆ ਕੇ ਕਲਾਸ ਚ ਭਾਵੇਂ ਗੁਰਜੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਲਤ ਹਰਕਤ ਲਈ ਮਾਫੀ ਮੰਗ ਲਈ ਸੀ । ਪਰ ਰਮਨ ਨੂੰ ਹੁਣ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦਾ ਉਸ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ ਲੇਟ ਹੋ ਜਾਣਾ ਤੇ ਗੁਰਜੀਤ ਦਾ ਓਥੇ ਜਾਣਾ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਹਰਮੀਤ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਸੀ ਜਰੂਰ ਹੀ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਦਿਲਜੀਤ ਦੀ ਗੱਦਾਰੀ ਹੈ । ਉਹ ਹੁਣ ਇਸ ਦਾ ਅਸਲ ਸੱਚ ਜਾਨਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ।
ਤੇ ਓਧਰ ਪੰਮੇ ਦੇ ਇੰਝ ਦੇ ਕਾਰਨਾਮੇ ਤੋਂ ਉਸਦੇ ਯਾਰਾਂ ਦੀ ਜੁੰਡਲੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸੀ । ਕਿਸੇ ਸਕੂਲ ਚ ਜਾ ਕੇ ਇੰਝ ਕੁੱਟ ਦੇਣ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਬੇਡਰ ਤੇ ਬੇਕਿਰਕ ਸੁਭਾਅ ਦੀ ਸਭ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ । ਇਹੋ ਹੱਲਾਸ਼ੇਰੀ ਉਸਦੇ ਕਦਮਾਂ ਨੂੰ ਕੁੱਟਮਾਰ ਦੇ ਇਸ ਰਾਹ ਤੇ ਹੱਲਾਸ਼ੇਰੀ ਦੇ ਰਹੇ ਸੀ । ਮਾਂ ਬਾਪ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹੋ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮੁੰਡੇ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਕਸੂਰੋਂ ਕੁੱਟੇ ਭਰਾ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲੈ ਕੇ ਚੰਗਾ ਹੀ ਕੀਤਾ ਹੈ । ਹੁਣ ਉਸਦੇ ਨੇਡ਼ੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਕੋਈ ਸੌ ਵਾਰ ਸੋਚੇਗਾ ।

ਗੁਰਜੀਤ ਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਬਹੁਤ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਹਰਮੀਤ ਤੇ ਸੀ । ਉਸਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਭਲੀ ਭਾਂਤੀ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਰਮਨ ਤੇ ਹਰਮੀਤ ਦੀ ਗੱਲ ਚੱਲ ਰਹੀ ਏ । ਉਹ ਵੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਹਰਮੀਤ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਹੋ ਜਾਏ ।ਪਰ ਉਸਦਾ ਬੋਲਣ ਦਾ ਲਹਿਜ਼ਾ ਹੀ ਐਨਾ ਭੈੜਾ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਕੁੜੀ ਉਸਦੇ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਢੁੱਕਦੀ । ਪਰ ਉਹ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਨੇੜੇ ਢੁੱਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕਰਦਾ ਸੀ । ਹਰਮੀਤ ਤੇ ਉਸਦੀ ਖਾਸ ਨਿਗ੍ਹਾ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ।
ਰਾਹ ਜਾਂਦੀ ਨੂੰ ਛੇੜਨਾ ,ਫਿਕਰੇ ਕੱਸਣਾ ਉਸ ਲਈ ਆਮ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ । ਕਦੇ ਕਦੇ ਤਾਂ ਇਹ ਸਿੱਧੇ ਸਾਧੇ ਗੀਤ ਹੁੰਦੇ ਕਦੇ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਬਨਾਵਟ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਟਾਰਗੇਟ ਕਰਕੇ ਬੋਲਦਾ ਸੀ । ਹਰਮੀਤ ਬਾਕੀ ਕੁੜੀਆਂ ਵਾਂਗ ਆਦਤ ਸੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ।ਜਿਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਉਸਦੀ ਜਵਾਨੀ ਕੱਪੜਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਝਾਕਣ ਲੱਗੀ ਸੀ ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਮੁੰਡੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸੀਨਿਅਰ ਰਾਹ ਮਿਲਦੇ ਮਰਦ ਤੇ ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਟੀਚਰ ਵੀ ਘੂਰਦੇ ਸੀ । ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਫਿਕਰਾ ਵੀ ਕੱਸ ਜਾਂਦਾ ਕਈ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਆ ਵੀ ਜਾਂਦੀ ਕਈਆਂ ਦੀ ਨਹੀਂ ।
ਉਹਦੇ ਲਈ ਪਰੋਪੋਜ਼ ਵਾਧੂ ਆਏ ਸੀ । ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਪਸੰਦ ਸਿਰਫ ਰਮਨ ਆਇਆ ਸੀ । ਜਿਵੇੰ ਉਸਦੇ ਧੜਕਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ,ਮਚਲਦੀ ਜਵਾਨੀ ਨੂੰ ਰਮਨ ਪਾਸੋਂ ਸਕੂਨ ਮਿਲਿਆ ਸੀ ਇਹ ਉਹ ਹੀ ਜਾਣਦੀ ਸੀ । ਕੱਚੀ ਉਮਰ ਦਾ ਕੱਚਾ ਜਿਹਾ ਇਸ਼ਕ ਸੀ ਜਿਸ ਚ ਜੋ ਤਿੱਖਾਪਨ ਚ ਉਹ ਸੁਆਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪਿਆ ਸੀ ।
ਇਸ ਲਈ ਬਾਕੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਕੇ ਉਹ ਸਿਰਫ ਉਸ ਚ ਗੁਆਚ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ।ਇਸੇ ਲਈ ਉਹ ਗੁਰਜੀਤ ਨੂੰ ਇਗੋਨਰ ਕਰਦੀ ਸੀ । ਉਸਦੀ ਹਰ ਗੱਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕੰਨੋਂ ਸੁਣਦੀ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੰਦੀ ।
ਪਰ ਗੁਰਜੀਤ ਹੱਦਾਂ ਹੀ ਟੱਪਣ ਲੱਗਾ ਸੀ ।ਪਹਿੱਲੀ ਹੱਦ ਉਸ ਦਿਨ ਟੱਪੀ ਜਿਸ ਦਿਨ ਉਹ ਕੈਮਿਸਟਰੀ ਲੈਬ ਚ ਕੋਈ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ । ਅੱਗੇ ਮੈਡਮ ਤੇ ਬੱਚੇ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜੇ ਸੀ । ਦੋਂਵੇਂ ਉਹਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਗੁਰਜੀਤ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਖੱਬੇ ਵੀ ਬੱਚੇ ਖੜ੍ਹੇ ਸੀ ਉਸ ਤੋਂ ਪਿਛੇ ਮੇਜ਼ ਸੀ ।ਉਸਨੂੰ ਦਿਸ ਘੱਟ ਰਿਹਾ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਅੱਡਿਆਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਵੇਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ । ਉਦੋਂ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਇੱਕ ਹੱਥ ਊਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਸੀ । ਉਸਨੇ ਤ੍ਰਬਕ ਕੇ ਕੂਹਣੀ ਨਾਲ ਹੱਥ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕੀਤੀ ਪਰ ਉਹ ਉੰਝ ਹੀ ਜੁੜਿਆ ਰਿਹਾ । ਉਸਦਾ ਸਾਰਾ ਧਿਆਨ ਤੇ ਮਿਹਨਤ ਬੱਸ ਹੁਣ ਇਸ ਕੋਸ਼ਿਸ ਚ ਸੀ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਕਿਵੇਂ ਗੁਰਜੀਤ ਨੂੰ ਪਰਾਂ ਕਰੇ । ਪਰ ਉਹ ਐਨਾ ਫੱਸ ਕੇ ਖੜੀ ਸੀ ਕਿ ਚਾਹ ਕੇ ਵੀ ਹਟਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਾ ਰਹੀ ।
ਪਿੱਠ ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਘੁੰਮਦਾ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ਪਰ ਭੀੜ ਫੱਸੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਹੱਥ ਜਿਆਦਾ ਮੁੜ ਨਾ ਸਕਿਆ । ਗੁਰਜੀਤ ਨੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਖਿਸਕਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਕੀਤਾ ।
ਅੰਦਰ ਦੀ ਹੱਥ ਨਾ ਜਾ ਸਕਿਆ ਤਾਂ ਇੰਝ ਹੀ ਹੱਥ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਫੇਰਨ ਲੱਗਾ । ਹਰਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਲਿਜਾ ਕੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਝਟਕਣ ਦੀ ਤੇ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਅਸਫਲ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕੀਤੀ । ਪਰ ਉਸਦੇ ਜੋਰ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਨਾਲ ਝੱਲੀ । ਉਸਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਲਈ ਉਹ ਬੇਹੱਦ ਬੇਦਰਦੀ ਨਾਲ ਚੂੰਢੀਆਂ ਭਰਨ ਲੱਗਾ । ਹਰਮੀਤ ਕਸਕਸਾ ਕੇ ਰਹਿ ਗਈ । ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਰੋਣਹੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ । ਪਰ ਗੁਰਜੀਤ ਸਿਰਫ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਿੱਤ ਸਮਝ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਪਰ ਜਦੋਂ ਗੁਰਜੀਤ ਦੀ ਉਂਗਲੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਜ਼ੋਰ ਅਜਮਾਇਆ ਤਾਂ ਹਰਮੀਤ ਨੇ ਬਚਣ ਲਈ ਅਗਲੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਧੱਕਾ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਉਹ ਮੈਡਮ ਤੇ ਜਾ ਡਿੱਗੀ ਇੱਕ ਦਮ ਰੌਲੇ ਚ ਸਭ ਖਿੰਡ ਗਏ ਤੇ ਹਰਮੀਤ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਤੋਂ ਕਿੰਨਾ ਦੂਰ ਜਾ ਖੜੀ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਰੋਣਾ ਵੇਖ ਗੁਰਜੀਤ ਨੂੰ ਤਸੱਲੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ।
ਗੁਰਜੀਤ ਦੀ ਸਾਰੀ ਹਰਕਤ ਤੋਂ ਮਨਿੰਦਰ ਨੇ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਸੀ ।ਮਨਿੰਦਰ ਨੇ ਹੀ ਹਰਮੀਤ ਤੇ ਰਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਵਾਈ ਸੀ । ਉਹ ਰਮਨ ਦੇ ਪਿੰਡੋਂ ਹੀ ਸੀ ਤੇ ਰਮਨ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸਕੂਲ ਆਉਂਦਾ ਸੀ ।
ਕਲਾਸ ਖਤਮ ਹੋਣ ਮਗਰੋਂ ਉਹ ਗੁਰਜੀਤ ਕੋਲ ਆਇਆ ਕਹਿੰਦਾ ।
“ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਬਾਈ, ਜਿਆਦਾ ਤੰਗ ਕਰਤਾ ਕੁੜੀ ਨੂੰ “.
ਅੱਗਿਓ ਗੁਰਜੀਤ ਵੀ ਬੇਸ਼ਰਮੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲੀ ਤੇ ਮਿਣਕੇ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ ,”ਕੀ ਕਰੀਏ ਯਰ,ਕੁੜੀ ਬੇਸ਼ਰਮ ਹੀ ਬਹੁਤ ਏ,”ਅੰਦਰ” ਕੁਝ ਵੀ ਪਾ ਕੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ .ਐਨੀ ਉਂਗਲ ਗਈ”।
ਮਨਿੰਦਰ ਉਸਨੂੰ ਰਾਜ ਦੀ ਗੱਲ ਦਸਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲਿਆ ,” ਪਾਉਂਦੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਕੁਝ ਵੀਰ ਸਵੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਮਿਲਣਾ ਹੁੰਦਾ ਫਿਰ ਸਭ ਲਾਹੁਣਾ ਪਾਉਣਾ ਸੌਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ।”
ਗੁਰਜੀਤ ਨੂੰ ਚਾਣ ਚੱਕ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ
“ਤਾਂਹੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਤੋਰ ਤੇ ਰੰਗ ਬਦਲਦਾ ਨਿੱਤ ਬਦਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ” ਪਰ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ?
ਮਨਿੰਦਰ ਬੋਲਿਆ”ਮੈਂ ਨਿੱਤ ਰਮਨ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ, ਜਿੱਦਣ ਮਿਲਣਾ ਹੁੰਦਾ,ਅਸੀਂ ਐਕਸਟਰਾ ਕਲਾਸ ਕਹਿ ਕੇ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਆ ਜਾਈਦਾ । “
“ਹੁਣ ਕਦੋਂ ਮਿਲਣਾ ?” ਗੁਰਜੀਤ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ।
“ਕੱਲ ਦਾ ਪਲੈਨ ਹੈ”. ਮਨਿੰਦਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ।
ਗੁਰਜੀਤ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਚ ਅੱਡ ਪਲੈਨ ਆ ਗਿਆ । ਉਸਨੇ ਮਨਿੰਦਰ ਦੇ ਜੇਬ ਚ ਨੋਟ ਪਾਏ । ਤੇ ਉਹਨੂੰ ਸਭ ਗੱਲ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤੀ ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ਹਰਮੀਤ ਕਲਾਸ ਦੇ ਕਮਰੇ ਚ ਰਮਨ ਦੀ ਉਡੀਕ ਚ ਬੈਠੀ ਸੀ ਤਾਂ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਗੁਰਜੀਤ ਅੰਦਰ ਆਇਆ ਤੇ ਆਕੇ ਉਸਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁੰਡੀ ਲਗਾਈ । ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਜੋ ਦੂਸਰੀ ਕੁੜੀ ਸੀ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਮਰੇ ਚ ਸੀ । ਉਹ ਸਮਝ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਕਸੂਤੀ ਫੱਸ ਗਈ।
“ਕਿਉਂ ਰਮਨ ਦੀ ਉਡੀਕ ਹੋ ਰਹੀ ਏ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਰੰਗ ਉੱਡ ਗਏ ਅਸੀਂ ਵੀ ਭਾਈ ਥੋਡੇ ਆਸ਼ਿਕ ਹਾਂ । “ਆਖ ਕੇ ਉਹ ਉਹਦੇ ਕੋਲ ਖਿਸਕਣ ਲੱਗਾ । ਡਰਦੀ ਹੋਈ ਉਹ ਕਮਰੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਖਿਸਕਣ ਲੱਗੀ । ਉਸਨੂੰ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦਾ ਕਰਦਾ ਗੁਰਜੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ ।
“ਕੱਲ ਤਾਂ ਚੀਕ ਕੇ ਬੱਚ ਗਈ ਸੀ ਅੱਜ ਕਿਧਰ ਜਾਏਂਗੀ ? ” ਆਪਣੇ ਬਾਹਾਂ ਦਾ ਘੇਰਾ ਉਸਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਪਰੋਂ ਕੱਸ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਗੋਡਿਆਂ ਨਾਲ ਕੱਸ ਕੇ ਹਰਮੀਤ ਨੂੰ ਗੁਰਜੀਤ ਨੇ ਕਿਸੇ ਪਾਸੇ ਭੱਜਣ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ ।
ਜਿੰਨੀ ਜੋਰ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਘੁੱਟ ਸਕਦਾ ਸੀ ਉਸਨੇ ਘੁੱਟਿਆ । ਹਰਮੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਹੰਝੂ ਡਿੱਗਣ ਲੱਗੇ । ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਪਰੇ ਹਟਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਪਰ ਉਸਦੇ ਜੋਰ ਅੱਗੇ ਪੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਚੀਕ ਕੇ ਊਸਦੀ ਬੇਇੱਜਤੀ ਹੋਣੀ ਸੀ ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਸਿਰਫ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ । ਉਸਨੂੰ ਰੋਂਦਾ ਵੇਖ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਹੱਥ ਧਰ ਲਿਆ । ਤੇ ਦੂਸਰੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਫਰੋਲਣ ਲੱਗਾ । ਉਸਦੇ ਗੰਦੇ ਗੰਦੇ ਫਿਕਰੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸੀ । ਉਹ ਛੱਡਣ ਲਈ ਪ੍ਰਾਥਨਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ । ਪਰ ਉਹ ਜਿੰਨਾਂ ਉਸਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਸਕਦਾ ਸੀ ਉਤਾਰ ਦਿਤੇ । ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਫਿਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰਹੇ ਸਗੋਂ ਨਹੁੰਦਰਾਂ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸੀ । ਇਹ ਸਭ ਹੁੰਦਾ ਵੇਖ ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਉੱਚੀ ਉਚੀ ਰੋਣ ਲੱਗੀ । ਰੋਂਦਾ ਵੇਖ ਇੱਕ ਡਰ ਗੁਰਜੀਤ ਦੇ ਮਨ ਚ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ।
“ਰੋ ਨਾ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਕੇ ਇੱਥੇ ਬਿਨਾਂ ਕੱਪੜਿਆਂ ਤੋਂ ਕਲਾਸ ਚ ਛੱਡ ਜਾਊ ਫਿਰ ਸਾਰਾ ਸਕੂਲ ਤਮਾਸ਼ਾ ਦੇਖੂਗਾ । ” ਨਾਲੇ ਪੁੱਛੇਗਾ ਕਿਹੜੀ ਐਕਸਟਰਾ ਕਲਾਸ ਲਗਦੀ ਏ ।
ਹਰਮੀਤ ਇੱਕ ਦਮ ਚੁੱਪ ਕਰ ਗਈ । ਪਰ ਹੰਝੂ ਵਗ ਰਹੇ ਸੀ ।
“ਪਲੀਜ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ ,ਮੈਂ ਐਵੇਂ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨਹੀਂ ਆ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਮਿਲਣਾ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ” ।
ਪਰ ਗੁਰਜੀਤ ਕਿੱਥੇ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਸੀ ।
“ਪਿਆਰ, ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਜੇ ਮੈਂ ਨਾ ਆਉਂਦਾ ,ਹੁਣ ਤੱਕ ਤੂੰ ਨੰਗੀ ਹੋਈ ਉਹਦੇ ਅੱਗੇ ਪਈ ਹੋਣਾ ਸੀ ,ਸਾਲੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਗੰਦ ਪਾਉਣ ਲੱਗੇ ਹੋ “। ਉਹਦੀ ਹਵਸ਼ ਜਿਸਮ ਤੇ ਭਾਰੀ ਸੀ ।
ਹਰਮੀਤ ਪੂਰਾ ਜੋਰ ਲਾ ਕੇ ਉਸਤੋਂ ਛੂਟਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ । ਪਰ ਭਜਦੀ ਵੀ ਕਿਧਰ ਉਸਦੇ ਕੱਪੜੇ ਅੱਧੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਉਸਦੇ ਗਲੇ ਤੱਕ ਸੀ ਜਾਂ ਲੱਤਾਂ ਤੱਕ ।
ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਜੋਰ ਲਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਗੁਰਜੀਤ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਸਮਾਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਏ ਇਸਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਕੋਈ ਆ ਜਾਏ ਉਹ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰੇ ਤੇ ਨਿੱਕਲੇ । ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਉਸਦਾ ਮਨ ਸਿਰਫ ਛੇੜਖਾਨੀ ਕਰਕੇ ਤੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਕੇ ਦੇਖਣ ਤੱਕ ਦਾ ਸੀ । ਉਹ ਸਿਰਫ ਇਹ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕੱਪੜਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਉਹ ਕਿੰਝ ਦੀ ਲਗਦੀ ਏ ਜੋ ਕੱਪੜਿਆਂ ਚ ਦੇਖ ਕੇ ਅੱਗ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਏ । ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਪੂਰੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਰਵਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ । ਉਸਦੇ ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਛੋਹ ਛੋਹ ਕੇ ਵੇਖਿਆ । ਪਰ ਹੁਣ ਉਸਦਾ ਆਪਣਾ ਕੰਟਰੋਲ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਸੀ ।
“ਚਲ ਹੋਰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਬੱਸ ਇੱਕ ਆਹ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ” ਆਪਣੀ ਪੇਂਟ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਊਹਨੇ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ । ਤੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ।
ਹਰਮੀਤ ਨੇ ਮਨਾ ਕੀਤਾ ਰੋਂਦੇ ਹੋਏ ਮੁੜ ਛੱਡਣ ਲਈ ਕਿਹਾ । ਪਰ ਬਦਲੇ ਚ ਮੁੜ ਬਿਨਾਂ ਕਪੜੇ ਤੋਂ ਕਲਾਸ ਚ ਫਿਰਨ ਦੀ ਧਮਕੀ ਮਿਲੀ । ਰੋਂਦੇ ਹੀ ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਪੇਂਟ ਦੀ ਬੈਲਟ ਤੇ ਜਿੱਪ ਖੋਲੀ । ਤੇ ਗੁਰਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਸੰਤੁਸਟ ਨਾ ਹੋ ਗਿਆ ।
ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਅੱਧ ਨੰਗੀ ਨੂੰ ਓਥੇ ਹੀ ਧੱਕਾ ਮਾਰ ਕੇ ਉਹ ਜਿੱਤ ਦਾ ਘੁਮਾਨ ਕਰਦਾ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲ ਗਿਆ।
…..
ਓਧਰ ਰਮਨ ਮਨਿੰਦਰ ਨੂੰ ਉਡੀਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਉਹ ਆਇਆ ਨਹੀਂ ਫਟਾਫਟ ਉਹ ਉਸਦੇ ਘਰ ਗਿਆ ਤਾਂ ਮਨਿੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਦਾ ਸਾਈਕਲ ਖਰਾਬ ਹੋ ਗਿਆ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਕੱਠੇ ਜਾਣਾ ਪਊਗਾ ਉਹ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਖਰਾਬ ਸਾਈਕਲ ਰੋੜ ਕੇ ਦੁਕਾਨ ਤੇ ਛੱਡਣਗੇ । ਪਰ ਮਨਿੰਦਰ ਨੇ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਟਾਈਮ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ । ਤੇ ਰਾਹ ਚ ਇੱਕ ਜਗ੍ਹਾ ਮਨਿੰਦਰ ਦਾ ਬੈਗ ਡਿੱਗਿਆ ਤੇ ਊਸਦੀ ਤਣੀ ਚੱਕੇ ਚ ਫੱਸ ਗਈ । ਕਢਦੇ ਕਢਦੇ ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਲੇਟ ਹੋ ਗਏ । ਖਿਲਰੇ ਸਮਾਨ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਦੁਬਾਰਾ ਤੁਰੇ । ਆਮ ਨਾਲੋਂ ਅੱਧਾ ਪੌਣਾ ਘੰਟਾ ਉਹ ਇੰਝ ਹੀ ਲੇਟ ਹੋ ਗਏ ਸੀ । ਦੁਕਾਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਮਿਸਤਰੀ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਨੁਕਸ ਕੀ ਏ ਫਿਰ ਕਿਤੇ ਜਾ ਕੇ ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਸਕੂਲ ਵੱਲ ਤੁਰੇ । ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਸਕੂਲ ਦਾ ਟਾਈਮ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ।ਊਹਨੇ ਕਲਾਸ ਚ ਵੇਖਿਆ ਹਰਮੀਤ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਪ੍ਰੇਅਰ ਚ ਗਿਆ ਓਥੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਈ ।
ਪਹਿਲੇ ਪੀਰੀਅਡ ਮਗਰੋਂ ਉਹ ਮਸਾਂ ਹੀ ਦਿਖੀ ਸੀ ਪਰ ਇੱਕ ਵੀ ਵਾਰ ਮੁੜਕੇ ਉਸ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਦੇਖਿਆ । ਅਗਲਾ ਪੀਰੀਅਡ ਖਾਲੀ ਸੀ ਹਿਸਾਬ ਦਾ ਜਿਸ ਚ ਸਾਰੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ ਸੀ ।
ਗੁਰਜੀਤ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਸੀ ਕਿ ਹਰਮੀਤ ਕਦੇ ਵੀ ਰਮਨ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੱਸੇਗੀ ਤੇ ਉਹ ਕਲਾਸ ਦੇ ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦੇ ਦਿਨਾਂ ਚ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਛੇੜਦਾ ਰਹੇਗਾ । ਜੇ ਦੱਸਿਆ ਵੀ ਤਾਂ ਰਮਨ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਨਾਲ ਪੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲਵੇਗਾ । ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਉਹ ਇਸ਼ਾਰਾ ਵੀ ਹਰਮੀਤ ਨੂੰਖਿਝਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਸੀ । ਪਰ ਉਦੋਂ ਹੀ ਹਰਮੀਤ ਨੇ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਹ ਰਮਨ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਜਦ ਚ ਆ ਗਿਆ ਭਾਵੇਂ ਉਸਨੇ ਬਦਲੇ ਚ ਕਿੱਲ ਮਾਰਿਆ ਸੀ ਪਰ ਪੂਰੀ ਕਲਾਸ ਮੂਹਰੇ ਆਪੋਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਬੰਦੇ ਤੋਂ ਥੱਪੜ ਖਾ ਲੈਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਖਿਝਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ । ਪਰ ਹੁਣ ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਦੀ ਕੁੱਟ ਨੇ ਹੋਰ ਵੀ ਊਸਦੀ ਬੇਇੱਜਤੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ।
ਦੋ ਪਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਜਿਆਲਤ ਝੱਲਣੀ ਪਈ ਸੀ । ਉਸਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸਬਕ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ । ਉਹ ਵੀ ਠਾਣੇ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ । ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਕਲਾਸ ਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾਫੀ ਮੰਗ ਲਈ ਹਰਮੀਤ ਤੋਂ ਵੀ । ਰਮਨ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਮਨਿੰਦਰ ਦੀ ਕੀਤੀ ਯਾਰ ਮਾਰ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਦੋਵਾਂ ਚ ਇੱਕ ਖਾਈ ਪੈ ਗਈ । ਕਲਾਸ ਚ ਕਿਉਕਿ ਸਾਰੇ ਹੀ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਨਾਲ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪੜ੍ਹ ਰਹੇ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਗੁਰਜੀਤ ਤੋਂ ਸਭ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੀਤੇ ਤੇ ਮਾਫੀ ਮੰਗਵਾਈ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਅਲੱਗ ਕਰਨ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦਿੱਤੀ । ਹਰਮੀਤ ਲਈ ਮਾਫੀ ਕੋਈ ਮਾਅਨੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀ ਸੀ ਕਿਉਕਿ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਜੋ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਰਗਾ ਸਲੂਕ ਗੁਰਜੀਤ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ ਉਹ ਸ਼ਾਇਦ ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਭਰ ਲਈ ਉਸਦੇ ਮਨ ਤੇ ਨਾ ਮਿਟਣ ਵਾਲੇ ਦਾਗ ਛੱਡ ਗਿਆ ਸੀ । ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕੋ ਗੱਲ ਦਾ ਸਕੂਨ ਸੀ ਕਿ ਰਮਨ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਾਥ ਨਹੀਂ ਸੀ ਛੱਡਿਆ ।
ਪਰ ਇਹ ਸਿਰਫ ਸਮਾਂ ਹੀ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਨਿੱਕੇ ਨਿੱਕੇ ਜ਼ਖਮ ਕਦੋਂ ਨਾਸੂਰ ਬਣਕੇ ਰਿਸਣੇ ਸੀ । ਇਹ ਸਿਰਫ ਸਮੇਂ ਦੇ ਢਿੱਡ ਚ ਸੀ ।https://www.facebook.com/HarjotDiKalam/

……..
ਦੂਸਰੇ ਪਾਸੇ ਪੰਮਾ ਆਪਣੇ ਕਾਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਲਈ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਕਾਲਜਾਂ ਚ ਸਟੂਡੈਂਟ ਯੂਨੀਅਨ ਬੈਨ ਸੀ ਪਰ ਰਾਜਨੀਤਕ ਸੁਪੋਰਟ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਗੁਰੁੱਪਾਂ ਚ ਚੋਰੀ ਚੋਰੀ ਇਹ ਕੰਮ ਚਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ । ਪੰਮੇ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜਾਈ ਮਗਰੋਂ ਉਹ ਫੇਮਸ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ।

ਪੰਮੇ ਤੇ ਰਮਨ ਦੇ ਟੱਬਰ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕ ਝੁੱਡੂਆਂ ਦਾ ਲਾਣਾ ਆਖਦੇ ਸੀ । ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਲੋਕ ਅਜ਼ੀਬ ਅਜੀਬ ਜਿਹੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਕਰਦੇ। ਕੋਈ ਗਲੀ ਚ ਤੁਰੇ ਆਉਂਦੇ ਨੂੰ ਖਿਲਾਰ ਕੇ ਪੁੱਛਦਾ ,”ਤੇਰੇ ਡੈਡੀ ਦਾ ਕੀ ਨਾਮ ਏ ? “. ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਾ ਪੈਂਦੀ । ਸਿਰਫ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲੋ ਹੀ ਇੰਝ ਕਿਉਂ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਫਿਰ ਡੈਡੀ ਦਾ ਨਾਮ ਅਰਜਨ ਦੱਸਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਲੋਕ ਕਿਉਂ ਹੱਸਦੇ ਹਨ । ਉਹ ਘਰ ਆਉਂਦੇ ਤਾਂ ਮਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਦੇ ਕਿ ਲੋਕ ਇੰਝ ਕਿਉਂ ਕਹਿੰਦੇ । ਮਾਂ ਸਤਵੰਤ ਬੱਸ ਇਹ ਕਹਿ ਦਿੰਦੀ ਕਿ ਐਵੇਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰੀਦੀ । ਉਹਦਾ ਬਾਪੂ ਸ਼ਹਿਰ ਹੀ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦਾ ਸੀ । 7-8 ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋ ਜ਼ਮੀਨ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਆਉਂਦੀ ਸੀ ਮਸਾਂ ਕਿੱਲਾ ਕੁ ਇਸ ਲਈ ਥੱਕ ਹਾਰ ਕੇ ਅਰਜਨ ਦੂਰ ਸ਼ਹਿਰ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦਾ ਸੀ । ਸਾਲ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਦਿਨ ਉਹ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਹੀ ਕੱਢਦਾ । ਬਾਕੀ ਸਭ ਦਿਨ ਤਾਂ ਸਤਵੰਤ ਕੌਰ ਝੱਲ ਲੈਂਦੀ ਸੀ । ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਤਿੱਥ ਤਿਉਹਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਘਰ ਨਾ ਵੜਦਾ ਤਾਂ ਉਹ ਚੰਗੀਆਂ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢਦੀ । ਘਰ ਆਉਂਦੇ ਹੀ ਉਸਦੇ ਮਗਰ ਸੂਈ ਕੁੱਤੀ ਵਾਂਗ ਪੈ ਜਾਂਦੀ । ਪਰ ਉਹ ਗਾਲਾਂ ਖਾ ਮੁੜ ਕੰਮ ਤੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦਾ ਸੀ । ਫਿਰ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਮਹੀਨੇ ਨਾ ਮੁੜਦਾ ।
ਓਧਰੋਂ ਸਤਵੰਤ ਹੀ ਪਿੰਡ ਦੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜਨਾਨੀ ਨਾਲ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਘਰੋਂ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਸ਼ਾਮੀ ਘਰ ਵਾਪਿਸ ਆਉਂਦੀ । ਸਕੂਲੋਂ ਆ ਕੇ ਪੰਮੇ ਨੂੰ ਖੁਦ ਹੀ ਚਾਹ ਬਣਾਉਂਦੀ ਪੈਂਦੀ ਤੇ ਰਮਨ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਗਰਮ ਕਰਕੇ ਦੇਣੀ ਉਸਦੇ ਕੱਪੜੇ ਧੋਣੇ ਉਹ ਨਿੱਕੀ ਉਮਰੇ ਹੀ ਸਿੱਖ ਗਿਆ ਸੀ ।ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕ ਰੋਜ ਹੀ ਹਰ ਜਗਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖਿਲਾਰ ਕੇ ਪੁੱਛਦੇ “ਥੋਡੀ ਮਾਂ ਰੋਜ ਸ਼ਹਿਰ ਕੀ ਕਰਨ ਜਾਂਦੀ ਏ ਓਏ “.ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਦੱਸਦੇ ਲੋਕੀ ਭੈੜੇ ਭੈੜੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਕਰਦੇ ਹੋਰ ਤਰਾਂ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬਣਾਉਂਦੇ । ਉਹ ਨਿੱਕੇ ਸੀ ਕਚੀਚੀ ਵੱਟ ਕੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ।
ਵੱਡਿਆਂ ਦੀਆਂ ਇੰਝ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਬਦਲਾ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁੱਟ ਕੇ ਲੈਂਦੇ । ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਜਾਣ ਬੁਝ ਕੇ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਦੇ ਕਦੇ ਖੇਤ ਚ ਲੰਗਦੇ ਨੱਕਾ ਤੋੜ ਦਿੰਦੇ ਕਦੇ ਚਰਦੀ ਮੱਝ ਗਾਂ ਖੇਤ ਚ ਵਾੜ ਦਿੰਦੇ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਗੁਆਰੇ ਚ ਲੱਗੀਆਂ ਪਾਥੀਆਂ ਹੀ ਭੰਨ ਆਉਂਦੇ । ਲੋਕ ਕੁੱਟ ਮਾਰ ਕਰਦੇ ਤੇ ਉਹ ਬੇਡਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ । ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੰਮਾ ਤਾਂ ਦਿਨੋਂ ਦਿਨ ਇੰਝ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ । ਬੜੀ ਛੇਤੀ ਉਹ ਜਵਾਨ ਹੋ ਨਿੱਕਲਿਆ ਸੀ । ਆਪਣੇ ਹਾਣ ਚ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਰਾ ਸੀ । ਹੱਥ ਪੈਰ ਖੁੱਲੇ ਸੀ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲਗਦਾ ਸੀ ।ਕੋਈ ਜਰਾ ਜਹੀ ਚੌੜ ਕਰਦਾ ਉਸਨੂੰ ਕੁੱਟ ਧਰਦਾ ਸੀ । ਰਮਨ ਦਾ ਖਿਆਲ ਰੱਖਦਾ ।ਮਾਂ ਬਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਹੁਣ ਉਹ ਜਵਾਨ ਹੋਕੇ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਗਿਆ ਸੀ । ਪਰ ਉਹ ਕਹਿ ਨਾ ਪਾਉਂਦਾ । ਬਾਹਰ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਹਰ ਪੱਖੋਂ ਜਵਾਨ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਕੁੱਟਕੇ ਵੀ ਉਹ ਕਦੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲ ਪਾਉਂਦਾ ।
ਚੜਦੀ ਜਵਾਨੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਚੁੱਪ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣ ਗਿਆ ।
ਲੋਹੜੀ ਦੀ ਰਾਤ ਧੂਣੇ ਤੇ ਬੈਠੇ ਸੀ ਸ਼ਰਾਬ ਚ ਰੱਜਿਆ ਜੰਟੀ ਓਥੇ ਆਇਆ । ਘਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਗਾਲਾਂ ਕੱਢਦਾ ਆ ਰਿਹਾ । ਪੰਮੇ ਨੂੰ ਬੈਠਾ ਦੇਖ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਆ ਕਿਹਨਾਂ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ਬੈਠਾ “ਝੁੱਡੂਆਂ ਦਾ “. ਪੰਮੇ ਨੂੰ ਉਹਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ ਅੱਗ ਲੱਗ ਗਈ ।ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਹੱਥੋਪਾਈ ਹੋ ਗਿਆ । ਨਾਲ ਦਿਆਂ ਨੇ ਮਸੀਂ ਛੁਡਾਇਆ ।ਘਰਦੇ ਜੰਟੀ ਨੂੰ ਮਸੀਂ ਲੈ ਕੇ ਗਏ । ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਫਿਰ ਉਹ ਪੰਮੇ ਕੇ ਟੱਬਰ ਨੂੰ ਗਾਲਾਂ ਦੇਣ ਲੱਗਾ ।
ਕਿਸੇ ਨੇ ਆ ਕੇ ਪੰਮੇ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ । ਕੋਲ ਇੱਕ ਅਣਘੜੀ ਤੂਤ ਦੇ ਟਾਹਣੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਹ ਉਹਦੇ ਘਰ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ । ਅੰਦਰੋਂ ਜੰਟੀ ਲਲਕਾਰੇ ਮਾਰ ਮਾਰ ਗਾਲਾਂ ਕੱਢ ਰਿਹਾ ਸੀ ।ਤੇ ਬਾਹਰ ਪੰਮਾ ਉਸਨੂੰ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਲਈ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਜੰਟੀ ਉਮਰ ਚ 10-15 ਵਰ੍ਹੇ ਵੱਡਾ ਸੀ ਪਰ ਉਸਦਾ ਸ਼ਰੀਰ ਪੰਮੇ ਦੇ ਨੇਡ਼ੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਢੁਕਦਾ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸਿਰਫ ਅੰਦਰ ਹੀ ਗਾਲਾਂ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਘਰਦੇ ਚੁੱਪ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿੰਦੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਗਾਲਾਂ ਕੱਢਦੇ ।
ਫਿਰ ਜੰਟੀ ਉਹਦੀ ਮਾਂ ਬਾਰੇ ਗੰਦ ਬੋਲਣ ਲੱਗ ਗਿਆ ।
“ਸਾਲੇ ਪਿੰਡ ਚ ਸ਼ੇਰ ਬਣੇ ਫਿਰਦੇ ਨੇ ,ਸਾਲਿਆ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਦੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਲਿੱਤੀ ਆ ,ਬੀੜ ਆਲੇ ਹੋਟਲ ਚ ਜਾਕੇ ਪੁੱਛ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਕਰੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਬਾਪੂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੀਂ ।” .
ਬਦਲੇ ਚ ਪੰਮਾ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, ” ਸ਼ੇਰ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿਆਗਾ ਬਾਹਰ ਆਕੇ ਗੱਲ ਕਰ “।
ਪਰ ਜੰਟੀ ਬੁੜਕਦਾ ,” ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਬਾਹਰ ਜਾ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਬੁਲਾਊ ਓਹਨੂੰ …… ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਊਂ ।”
ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਇੱਕੋ ਗੱਲ ਦੂਹਰਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ।
ਫਿਰ ਪੰਮੇ ਤੋਂ ਵੀ ਰਿਹਾ ਨਾ ਗਿਆ ,”ਸਾਲਿਆ ,ਤੂੰ ਕੀ ਬੋਲਣ ਨੂੰ ਮਰਦਾਂ, ਤੇਰੀ ਭੈਣ ਤਾਂ ਖੁਦ ਪਟਵਾਰੀਆਂ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਕਾਰਾਂ ਚ ਕਦੇ ਮੋਟਰ ਤੇ ਮਰਵਾਉਂਦੀ ਰਹੀ ਏ ” . ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਇੱਕ ਨਾਲ ਸੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿੰਨੀਆ ਨਾਲ ਪਿੰਡ ਚ ਸਲਿਓ ਤੁਸੀਂ ਸੁੱਚੇ ਬਣੇ ਫਿਰਦੇ ਹੋ । ਘਰ ਦੀਆਂ ਚਗਲਾਂ ਕਿੱਥੇ ਖੇਹ ਨਹੀਂ ਖਾ ਰਹੀਆਂ ।”
ਉਸਦੇ ਐਨਾ ਕਹਿਣ ਦੀ ਦੇਰ ਸੀ । ਸ਼ਰੀਕਾਂ ਦੇ ਬੰਦੇ ਉਹਨੂੰ ਬੋਲਣ ਲੱਗੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਜੰਟੀ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਟੱਬਰ ਉਹਦੇ ਤੇ ਬੁੜਕਣ ਲੱਗਾ । ਗਰਮਾ ਗਰਮੀ ਚ ਗਲ ਵੱਧ ਗਈ ।
ਹਨੇਰੀ ਵਾਂਗ ਜੰਟੀ ਅੰਧਰੋ ਆਇਆ ਤੇ ਉਹਦੇ ਤੇ ਰਾਡ ਉਛਾਲੀ । ਟੱਬਰ ਵੀ ਸਾਥ ਦਿੰਦਾ ਕਿਸੇ ਨੇ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ । ਪੰਮੇ ਕੋਲ ਕੱਲਾ ਇੱਕੋ ਤੂਤ ਦਾ ਵਾਹੀ ਵਰਗਾ ਅਨਘੜਿਆ ਡੰਡਾ ਸੀ । ਆਪਣੇ ਹੋਏ ਪਹਿਲੇ ਹੱਲੇ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਹ ਡਿੱਗ ਗਿਆ । ਜੰਟੀ ਵੀ ਨਸ਼ੇ ਕਰਕੇ ਲੜਖੜਾ ਗਏ । ਪੂਰਾ ਟੱਬਰ ਕੁੜੀ ਦੀ ਉਛੱਲੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹਨੂੰ ਆ ਪਿਆ ਸੀ । ਪਰ ਤੂਤ ਦੇ ਡੰਡੇ ਨੂੰ ਉਹਦਾ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਛੁਟਿਆ ਸੀ । ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਹ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾ ਡੰਡਾ ਟਿਕਾਅ ਕੇ ਜੰਟੀ ਦੇ ਛੱਡਿਆ ਉਹ ਸਿਧਾ ਕੰਧ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ ਨਾਲ਼ੀ ਚ ਜਾ ਡਿੱਗਿਆ । ਮੁੜ ਉੱਠਣ ਦਾ ਹੌਂਸਲਾ ਨਾ ਪਿਆ ਬਾਕੀ ਟੱਬਰ ਵਿਚੋਂ ਜੰਟੀ ਦਾ ਭਰਾ ਦੋਂਵੇਂ ਭੈਣਾਂ ਬਾਪ ਮਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਚਾਚਾ ਉਸਨੂੰ ਫੜਨ ਤੇ ਕੁਝ ਮਾਰਨ ਲਈ ਵੱਧ ਰਹੇ । ਸੀ ਦੂਜਾ ਡੰਡਾ ਘੁਮਾ ਕੇ ਉਸਨੇ ਜਦੋਂ ਫੇਰਿਆ ਤਾਂ ਹਰ ਕੋਈ ਕਈ ਫੁੱਟ ਦੂਰ ਹੀ ਰੁਕ ਗਿਆ । ਗਾਲਾਂ ਕੱਢਦਿਆ ਦੇ ਊਹਨੇ ਇੱਕ ਇੱਕ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ । ਆਪ ਵੀ ਉਹ ਗਾਲਾਂ ਕੱਢ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ ।
ਲੋਕੀਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਤਮਾਸ਼ਾ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸੀ ।ਪੂਰੀ ਗਲੀ ਚ ਲੋਕ ਹੀ ਲੋਕ ਸੀ ਕੋਠਿਆ ਤੇ ਖੜੇ ਸੀ ।
ਰੌਲਾ ਸੁਣਕੇ ਪੰਚ ਆਇਆ ਤਮਾਸ਼ਾ ਦੇਖਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗਾਲਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ । ਫਿਰ ਮਸੀਂ ਦੂਰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਹਟਾਏ । ਉਹ ਆਖ਼ਿਰੀ ਦਿਨ ਸੀ ਜਿਸ ਦਿਨ ਪਿੰਡ ਚ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੰਝ ਮਿਹਣਾ ਮਾਰਿਆ ਸੀ । ਕੱਲੇ ਦੀ ਬੇਡਰੀ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਚ ਇੱਕ ਸਹਿਮ ਜਿਹਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ।
ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਦਿਨ ਮਗਰੋਂ ਇੱਕ ਨਫਰਤ ਜਹੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ । ਮੁੜ ਕਦੀ ਉਹ ਰਾਤੀ ਘਰ ਨਾ ਸੁੱਤਾ । ਕੱਲਾ ਹੀ ਮੋਟਰ ਤੇ ਮੰਜਾ ਡਾਹ ਕੇ ਸੌਣ ਲੱਗਾ । ਇਹ ਉਸਦੇ ਕਾਲਜ਼ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਦੇ ਦਿਨ ਸੀ । ਉਸਨੂੰ ਮਾਂ ਤੋਂ ਨਫ਼ਰਤ ਜਹੀ ਹੋ ਗਈ ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਇਸਤੋਂ ਚੰਗਾ ਸੀ ਉਹ ਜੰਮਦੇ ਹੀ ਨਾ ਜੇ ਜੰਮਦੇ ਤਾਂ ਯਤੀਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਿਹਣੇ ਨਾ ਸੁਣਨੇ ਪੈਂਦੇ । ਪਰ ਯਤੀਮਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਉਸਨੇ ਦੇਖੇ ਕਿਥੇ ਸਨ???
ਤੇ ਮਗਰੋਂ ਸਕੂਲ ਚ ਜਾ ਕੇ ਗੁਰਜੀਤ ਦੀ ਕੁੱਟਮਾਰ ਤੇ ਠਾਣੇ ਤੱਕ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਹੁਣ ਕਈ ਪਿੰਡਾਂ ਚ ਸੁਣਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ ਸੀ । ਤੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਅੱਲ ਊਸਦੀ ਬਣਗੀ ਸੀ । ਪੰਮਾ ਨਾਮ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮਸਹੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ।
ਕਾਲਜ਼ ਚ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਲਈ ਕਈ ਜਣੇ ਤਿਆਰ ਸੀ । ਸ਼ਹਿਰੀ ਮੁੰਡੇ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦੇ ਚੁੱਕੇ ਹੋਏ ਖੁਦ ਨੂੰ ਐਲਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੀ । ਬੀਰ ਬਹਾਦਰ ਕਾਲਜ਼ ਚ ਵੀ ਬੈਨ ਹੀ ਸੀ ਇਲੈਕਸ਼ਨ । ਪੰਮਾ ਹਲੇ ਦੂਸਰੇ ਸਾਲ ਚ ਸੀ ਪਰ ਉਹਦੇ ਸੀਨੀਅਰ ਵੀ ਉਹਨੂੰ ਇੱਜਤ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਸੀ । ਇਹਦੇ ਦੋ ਕਾਰਨ ਸੀ ਇੱਕ ਉਹਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਚਰਚਾ ਤੇ ਦੂਸਰਾ ਉਸਦਾ ਅੰਨ੍ਹਾ ਜ਼ੋਰ । ਕੋਈ ਨਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਰਦਾ ਫ਼ਿਰ ਵੀ ਉਹਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਕੋਈ ਝੱਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਕਦਾ ।
ਅਖੀਰ ਪੰਮੇ ਦੇ ਧੜੇ ਨੇ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾ ਬਣਦੇ ਦੇਖ ਉਸਨੂੰ ਹੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਐਲਾਨਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕੰਟੀਨ ਚ ਬੈਠੇ ਹੀ ਸਭ ਕਲਾਸਾਂ ਚ ਸੁਨੇਹੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਸੀ । ਕਲਾਸਾਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਕੇ ਕੰਟੀਨ ਚ ਭੀੜ ਜੁੜ ਗਈ । ਇਸਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਸਕਿਓਰਿਟੀ ਆਉਂਦੀ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਆਉਂਦਾ ਜਾਂ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧੀ ਇਤਰਾਜ ਕਰਦਾ । ਪੰਮੇ ਦੇ ਗਲ ਹਾਰ ਪਾ ਕੇ ਨਾਅਰੇ ਵੱਜ ਗਏ ।
ਸਕਿਉਰਿਟੀ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨੇੜੇ ਨਾ ਢੁੱਕਿਆਂ ਤੇ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਾਹਰੋਂ ਆਏ ਸੁਪੋਰਟਰ ਕੰਧਾਂ ਟੱਪ ਖਿਸਕ ਗਏ ।ਉਸ ਦਿਨ ਮਗਰੋਂ ਪੰਮਾ ਐਲਾਨੀਆ ਕਾਲਜ਼ ਦਾ ਲੀਡਰ ਹੋ ਗਿਆ ਜਿਹੜਾ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਨੂੰ ਵੀ ਤੇ ਕਮੇਟੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਨੂੰ ਤੂੰ ਕਹਿਕੇ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਸੀ ।
……
ਉਸਦੇ ਚਰਚੇ ਕਾਲਜ ਚ ਸਿਰਫ ਇਸ ਪਾਸੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਕੁੜੀਆਂ ਚ ਵੀ ਸੀ । ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਵਿਆਹੀਆਂ ਵਰੀਆਂ ਉਸਤੇ ਵੱਧ ਨਿਗ੍ਹਾ ਰੱਖਦੀਆਂ ਸੀ । ਜਿਸਦਾ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਨਾ ਸਮਝ । ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਅੱਖ ਖਾ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਸੀ ।ਉਸਦਾ ਕਿਸੇ ਕੁੜੀ ਵੱਲ ਕੋਈ ਬਹੁਤਾ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਵੀ ਸੀ । ਇੱਕ ਨਵਦੀਪ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਜਿਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਧੜਕ ਉੱਠਦਾ ਸੀ । ਉਹਦੇ ਤੋਂ ਭਾਵੇਂ ਦੋ ਕੁ ਸਾਲ ਛੋਟੀ ਸੀ ਪਰ ਉਸਦਾ ਉੱਭਰਦਾ ਸਰੀਰ ਉਸਨੂੰ ਖਿੱਚ ਪਾਉਂਦਾ ਸੀ । ਜਿਵੇੰ ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹਾਣ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨੇ ਵੀ ਖਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਾਈ । ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਸਪੋਰਟਸ ਲਾਉਂਦੀ ਸੀ ਇਸ ਕਰਕੇ । ਊਸਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਬੱਸ ਉਸੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਦੁਪਹਿਰੇ ਜਾਂ ਰਾਤੀ ਉਹ ਉਸਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚੱਕਰ ਕੱਟਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ । ਤੇ ਨਵਦੀਪ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਭੁੱਲੀ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਗਰਾਉਂਡ ਚ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਕਰਦੇ ਉਹਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡੇ ਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਗਰੂਰ ਹੁੰਦਾ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਇਸ ਗਰੂਰ ਦਾ ਮਜ਼ਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਉਸ ਨੂੰ ਤੜਪਾ ਤੜਪਾ ਕੇ ।

ਪਰ ਉਹ ਕਦੋਂ ਤੱਕ ਤੜਫਾ ਸਕਦੀ ਸੀ । ਊਸਦੀ ਸਿਕਸਥ ਸੈਂਸ ਵੈਸੇ ਹੀ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਸੀ । ਪੰਮੇ ਦੇ ਚਰਚੇ ਬਹੁਤੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਸਨ ਹੋਰ ਤਾਂ ਹੋਰ ਲੰਗਦੇ ਵੜਦੇ ਉਹਦੇ ਵੱਲ ਵਿਆਹੀਆਂ ਵਰੀਆਂ ਵੀ ਤੱਕੇ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰਹਿ ਸਕਦੀਆਂ ।
ਤੇ ਜਿਸ ਦਿਨ ਪੰਮੇ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਖੇਡਦੀ ਕੁੜੀ ਰਾਹੀਂ ਉਹਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਤਾਂ ਉਹਨੇ ਤੁਰੰਤ ਹਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ । ਬਥੇਰਾ ਮਗਰ ਮਗਰ ਫੇਰ ਲਿਆ ਸੀ ਹੁਣ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥ ਮਾਨਣ ਨੂੰ ਦਿਲ ਕਰਦਾ ਸੀ । ਫਿਰ ਉਹ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਕਰਦੀ ਅਕਸਰ ਲੇਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਸੀ । ਗਰਾਉਂਡ ਚ ਹਨੇਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਉਹ ਪੌੜੀਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦੇ । ਮੂੰਹ ਹਨੇਰੇ ਕਿਸਨੂੰ ਪਤਾ ਲਾਗੇ ਹੀ ਬੈਠ ਜਾਂਦੇ ਸੀ । ਨਾਲ ਦੀ ਕੁੜੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੀਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਬੈਠੀ ਰਹਿੰਦੀ ।
ਪੌੜੀਆਂ ਤੇ ਮਿਲਣ ਦਾ ਇਹ ਸਿਲਸਿਲਾ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਸੀ । ਜਿਸ ਉਮਰ ਦੇ ਮੋੜ ਤੇ ਉਹ ਸਨ ਓਥੇ ਮਨ ਬਾਹਾਂ ਚ ਭਰਕੇ ਖੁਦ ਚ ਸਮਾ ਲੈਣ ਦਾ ਸੀ । ਪਰ ਇੰਝ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਟੇਡੀਅਮ ਚ ਖੁੱਲੇ ਆਮ ਬੈਠ ਜਾਣਾ ਹੀ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਸੀ ।
ਪਰ ਫਿਰ ਮਿਲਣ ਬਿਨਾਂ ਹੁਣ ਸਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਤੇ ਜਦੋਂ ਪੰਮਾ ਰਾਤੀ ਮੋਟਰ ਤੇ ਸੌਣ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਮਗਰੋਂ ਕੰਧ ਟੱਪ ਨਵਦੀਪ ਦੇ ਘਰ ਹੀ ਚਲੇ ਜਾਂਦਾ ਸੀ । ਇੰਝ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਚ ਹੋਰ ਮੰਜਿਲਾਂ ਚੜ੍ਹਦੇ ਗਏ ।
ਘਰ ਮਿਲਣ ਚ ਔਕੜ ਬਣੀ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਉਹਨਾਂ ਘਰ ਰਹਿਣ ਆ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਜਦੋਂ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਮਾਸੀ ਦੀ ਕੁੜੀ ਉਹਦੇ ਕੋਲ ਰਹਿਣ ਆਈ ਟਾਂ ਔਖਾ ਹੋ ਗਿਆ । ਉਸਨੂੰ ਭਾਵੇਂ ਸਭ ਪਤਾ ਹੀ ਸੀ ਪਰ ਇੱਕੋ ਕਮਰੇ ਚ ਸੌਂ ਕੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਕੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ । ਫਿਰ ਉਹ ਨਵੇਂ ਥਾ ਲੱਭਣੇ ਪੈ ਰਹੇ ਸੀ ।ਸੱਚ ਤਾਂ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇਸ਼ਕ ਪ੍ਰਵਾਨ ਚੜ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਿਉਂ ਤਿਉਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਬਿਨਾ ਰਹਿਣਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ।ਛੇਤੀ ਤੋਂ ਛੇਤੀ ਕਿਧਰੇ ਨੱਸ ਜਾਣ ਦੀ ਸੋਚ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਚ ਘਰ ਕਰ ਗਈ ਸੀ ।
ਫਿਰ ਜੰਟੀ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਮਗਰੋਂ ਪੰਮਾ ਮੋਟਰ ਤੇ ਸੌਣ ਲੱਗਾ ਉਦੋ ਇੱਕ ਰਾਤ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਪਲੈਨ ਮੋਟਰ ਤੇ ਹੀ ਮਿਲਣ ਦਾ ਸੀ ਐਸੇ ਵੇਲੇ ਵੀ ਤਰੀਕਾ ਉਹੀ ਵਰਤਿਆ ਕਿ ਪੰਮਾ ਆਪਣੇ ਮੋਟਰਸਾਈਕਲ ਤੇ ਗੇੜਾ ਕੱਢਕੇ ਥੋੜੀ ਦੂਰ ਘਰ ਤੋਂ ਕਸੁੱਸਰੇ ਜਿਹੇ ਚ ਮੋਟਰ ਸਾਈਕਲ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਲਿਆ । ਨਵਦੀਪ ਡੰਗਰਾਂ ਆਲੇ ਪਾਸਿਓਂ ਖੁਰਲੀ ਉੱਪਰੋਂ ਛਾਲ ਮਾਰਕੇ ਥੱਲੇ ਉਤਰ ਗਈ ਉਸ ਪਾਸੇ ਕੋਈ ਘਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਸਰਦੀਆਂ ਚ ਉਸਨੇ ਮੂੰਹ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਸੀ ਮੁੰਡਿਆ ਵਰਗੇ ਕੱਪਡ਼ੇ ਪਾ ਕੇ ,ਭੂਰੀ ਲਪੇਟੀ ਹੁੰਦੀ । ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਵੈਸੇ ਵੀ ਤਕੜਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਤੋਰ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖੇ ਬਿਨਾਂ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਲਾ ਸਕਦਾ ਕ ਕੁੜੀ ਏ ਜਾਂ ਮੁੰਡਾ ।
ਉਹ 100ਮੀਟਰ ਤੁਰ ਮਿਥੀ ਤਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ ।ਪੰਮੇ ਨੇ ਮੋਟਰਸਾਈਕਲ ਸਟਾਰਟ ਕੀਤਾ ਤੇ ਦੋਂਵੇਂ ਹੀ ਚੱਲ ਪਏ । ਠੰਡ ਨਾਲ ਹੱਥ ਪੈਰ ਸੁੰਨ ਹੋ ਰਹੇ ਸੀ । ਫਿਰ ਵੀ ਪੰਮੇ ਨੇ ਸਿਰਫ ਦੋ ਕੁ ਕੱਪਡ਼ੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸੀ । ਤੇ ਸਿਰਫ ਭੂਰੀ ਦੀ ਬੁੱਕਲ ਸੀ । ਪਿੱਛੇ ਬੈਠਦੇ ਹੀ ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਂਵੇਂ ਹੱਥ ਉੱਪਰੋਂ ਘੁਮਾ ਕੇ ਅੰਦਰੋਂ ਪੰਮਾ ਦੇ ਢਿੱਡ ਨਾਲ ਕੱਸ ਲਏ ।ਸੁੰਨ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਨਿੱਘਾਪਣ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ । ਤੇ ਉਹਨੇ ਖੁਦ ਨੂੰ ਪੰਮੇ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨਾਲ ਘੁੱਟ ਲਿਆ ਤੇ ਗਰਦਨ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖਕੇ ਬੈਠ ਗਈ । ਪੰਜ ਮਿੰਟਾਂ ਚ ਹੀ ਦੋਂਵੇਂ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ।
ਮੋਟਰ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ ਦਾਣੇ ਪੈ ਕੇ ਨਿੱਗਰ ਹੋ ਗਈ ਕਣਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ , ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਭਾਫ਼ ਮੋਟਰ ਸਾਈਕਲ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਚ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ । ਨਵਦੀਪ ਤੇ ਪੰਮੇ ਦੀ ਵੀ ਇਸ ਸਰਦੀ ਚ ਪਹਿਲੀ ।ਮੁਲਾਕਾਤ ਸੀ । ਮੋਟਰ ਦੇ ਕਮਰੇ ਚ ਚ ਅੰਦਰ ਇੱਕੋ ਮੰਜਾ ਸੀ ਜਿਸ ਤੇ ਦਰੀ ਤੇ ਰਜਾਈ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਕੱਠੀ ਹੋਈ ਪਈ ਤੇ ਨਿੱਕਾ ਬਲਬ ਜਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ।
ਪੰਮੇ ਨੇ ਅੰਦਰ ਵੜਦੇ ਹੀ ਭੂਰੀ ਉਤਾਰ ਕੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖੀ ਦਿੱਤੀ ਮੰਜੇ ਤੇ ਬਿਸਤਰਾ ਵਿਛਾਉਣ ਲੱਗਾ । ਉਦੋਂ ਹੀ ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜੱਫੀ ਚ ਭਰ ਲਿਆ ਸੀ । ਪੰਮਾ ਉਵੇਂ ਹੀ ਘੁੰਮ ਗਿਆ ਤੇ ਨਵਦੀਪ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਚ ਘੁੱਟ ਕੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਤੱਕਿਆ ਬੇਹਿਸਾਬ ਪਿਆਰ ਤੇ ਤੜਪ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸੀ ਅੱਖਾਂ । ਤੇ ਉਸਦੇ ਬਾਹਾਂ ਚ ਤਸੱਲੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੀ ਕੁਝ ਪਲਾਂ ਲਈ ਬੰਦ ਹੋਈਆਂ ਤਾਂ ਪੰਮੇ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਲਿਆ । ਤੇ ਨੱਕ ਤੇ ਲਕੀਰ ਕਢਦੇ ਹੋਏ ਸਰਦੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ਕ ਹੋਏ ਬੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਚ ਕੱਸ ਲਿਆ । ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਹੀ ਗਰਮ ਸਰੀਰਾਂ ਚ ਜਿਵੇੰ ਭਾਫ਼ ਨਿੱਕਲਣ ਲੱਗ ਗਈ ਹੋਵੇ ।ਉਵੇ ਹੀ ਪੰਮਾ ਮੰਜੇ ਤੇ ਬੈਠਦਾ ਲੇਟ ਗਿਆ ਤੇ ਨਵਦੀਪ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਿੱਛਦੀ ਚਲੀ ਗਈ । ਪਿੱਠ ਤੇ ਕੱਸੇ ਹੱਥ ਢਿੱਲੇ ਹੋਏ ਤੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੋਂ ਪੱਟਾਂ ਤੱਕ ਫਿਰਨ ਲੱਗੇ । ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਬਾਹਰੋਂ ਤੇ ਫਿਰ ਅੰਦਰੋਂ ਫਿਰਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨੇ ਕਿੱਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ । ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਚ ਘੁੱਟਕੇ ਤੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਵਾਲਾਂ ਚ ਫੇਰਦੇ ਹੋਏ ਨਵਦੀਪ ਉਸਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਚ ਮਸ਼ਰੂਫ ਸੀ ਤੇ ਤੇ ਪੰਮੇ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸਦੇ ਤਰਾਸ਼ੇ ਹੋਏ ਤੇ ਨਰਮ ਪਿੰਡੇ ਨੂੰ ਪਲੋਸਣ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸੀ । ਪੰਮੇ ਦੇ ਹੱਥ ਸੱਚੀ ਰੇਤੀ ਵਾਂਗ ਖੁਰਦਰੇ ਸੀ ਤੇ ਨਵਦੀਪ ਦਾ ਸਰੀਰ ਚੰਢੇ ਹੋਏ ਲੋਹੇ ਵਾਂਗ ਗਰਮ ਤੇ ਨਰਮ ਤੇ ਮੁਲਾਈਮ । ਪੰਮੇ ਦੇ ਹੱਥ ਇੰਝ ਲਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇੰ ਸਰੀਰ ਤੇ ਹੱਡ ਮਾਸ ਦਾ ਝਾਵਾਂ ਫਿਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਉਹ ਸੁਆਦ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੀ ਸੀ । ਉਂਝ ਹੀ ਲੇਟੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੈਰ ਝਟਕ ਕੇ ਬੂਟ ਉਤਾਰ ਦਿਤੇ । ਪੰਮੇ ਨੇ ਊਸਦੀ ਲੋਅਰ ਗੋਡਿਆਂ ਤੱਕ ਖਿਸਕਾ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਟੀ ਸ਼ਰਟ ਉਤਾਰ ਕੇ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ । ਹੱਥਾਂ ਦਾ ਖੁਰਦਰਪਨ ਹੁਣ ਨਵਦੀਪ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਕੋਮਲ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣ ਲੱਗਾ । ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਪੰਮੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਚ ਢਿੱਲਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ । ਪਰ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਜਦੋਂ ਪੰਮੇ ਦੇ ਭਾਰੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੋਂ ਭਰੀ ਭਰੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਖਿਸਕੇ ਤਾਂ ਪੰਮਾ ਢਿੱਲਾ ਹੋਣ ਲੱਗਾ । ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਚ ਵੀ ਜਾਦੂ ਸੀ ਜੋ ਪੰਮੇ ਵਰਗੇ ਗੱਬਰੂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਕਾਬੂ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਸੀ ।ਸਖ਼ਤ ਸਰੀਰ ਤੇ ਨਰਮ ਉਂਗਲਾ ਫਿਰਦੇ ਹੀ ਪੰਮਾ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੇਵੱਸ ਜਿਹਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ । ਉਸਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਰੁਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸੀ । ਤੇ ਨਵਦੀਪ ਦੇ ਹੱਥ ਖਿਸਕਦੇ ਖਿਸਕਦੇ ਉਸਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੀ ਮੰਜਿਲ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਟਿਕਾਣੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਸੀ । ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਸਿਰਫ ਪਸੀਨਾ ਸੀ ਜੋ ਭਾਫ਼ ਵਾਂਗ ਉੱਡ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇੰ ਹੁਣੀ ਹੁਣੀ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਚੋਂ ਨਹਾ ਕੇ ਨਿੱਕਲੇ ਹੋਣ ।ਪਰ ਇਹ ਪਸੀਨਾ ਗਰਮੀ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਉਸ ਮਿਲਣ ਦਾ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਤਰਸ ਰਹੇ ਸੀ । ਪੰਮੇ ਨੂੰ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਚ ਭਰਕੇ ਉੱਪਰ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ ਲਿਆ । ਮੰਜੇ ਦੀ ਦੌਣ ਢਿੱਲੀ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਚੋਂ ਹਿੱਲ ਕੇ ਇੱਧਰ ਓਧਰ ਹੋਣ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਥੋਡ਼ੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲਾਂ ਚ ਕੱਸਕੇ ਅੰਤਿਮ ਸਫ਼ਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਇੱਕ ਹਰੀ ਝੰਡੀ ਦਿੱਤੀ । ਸਰੀਰ ਦਾ ਲਹੂ ਸਾਰਾ ਜਿਵੇੰ ਪੱਟਾਂ ਖਿੱਚੀਆਂ ਗਿਆ ਹੋਵੇ । ਮੰਜੇ ਦੀ ਬਾਂਹੀ ਇੰਝ ਲਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇੰ ਹੁਣੇ ਟੁੱਟ ਜਾਏਗੀ । ਪਰ ਉਸਦੇ ਟੁੱਟਣ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜੋਸ਼ ਉਸ ਮਿਲਣ ਚ ਸੀ । ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਪਿੰਡੋਂ ਦੂਰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚ ਭਰੇ ਉਸ ਨਿੱਕੇ ਕਮਰੇ ਚ ਸੀ ਤੇ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿੰਨੇ ਕੁ ਉਸਨੂੰ ਭਰੇ ਕਮਰਿਆਂ ਕਮੀ ਚ ਮਹਿਸੂਸ ਰਹੇ ਹੌਣਗੇ ਜਿਹਨਾਂ ਦਾ ਕ੍ਰਸ਼ ਜਾਂ ਤਾਂ ਪੰਮਾ ਸੀ ਜਾਂ ਨਵਦੀਪ । ਤੇ ਪੰਮੇ ਨੇ ਸਖਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਨਗਨ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੋਂਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਚ ਘੁੱਟ ਲਿਆ ਸੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਸੀ । ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਸ ਸਖ਼ਤੀ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਸੀ । ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਦੋਂਵੇਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਕੇ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਚ ਲਿਟ ਨਾ ਗਏ ।
ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਛਾ ਗਈ ਸੀ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਇੰਝ ਦੀ ਮਨ ਤੇ ਤਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਮਿਲਣੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਸੀ । ਇੰਝ ਹੀ ਸਦਾ ਲਈ ਇੱਕ ਹੋਣ ਦੀ ਤਮੰਨਾ ਸੀ । https://www.facebook.com/HarjotDiKalam/
…..
ਨਵਦੀਪ ਉੱਠ ਕੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤੱਕਿਆ । ਪੰਮੇ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਚ ਦਿਸਦੇ ਬਦਲਾਵ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵੀ ਮੜਕ ਦਿਸੀ । “ਥੋੜ੍ਹਾ ਤੁਰਕੇ ਵਿਖਾਈ ” ਦੋ ਤਿੰਨ ਘੰਟਿਆ ਦੇ ਮਿਲਣ ਚ ਸ਼ਾਇਦ ਪਹਿਲੇ ਕੁਝ ਸ਼ਬਦ ਸੀ । ਉਹ ਤੁਰੀ ਕਿਸੇ ਮਾਡਲ ਵਾਂਗ ਤੇ ਉਵੇਂ ਹੀ ਵਾਪਿਸ ਆ ਗਈ । ਪੰਮਾ ਉਸਦੇ ਡੋਲਦੇ ਲੱਕ ਤੇ ਹਿਲਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਚੁੱਪ ਨਾ ਰਹਿ ਸਕਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋ ਨਿੱਕਲ ਗਿਆ ………
ਉਸ ਰਾਤ ਫਿਰ ਜੋ ਹੋਇਆ , ਉਸਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਨਾ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਪੰਮੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸਨੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ । ਨਾ ਹੀ ਨਵਦੀਪ ਮੁੜ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲੀ ਤੇ ਉਹ ਕਦੇ ਮਿਲਿਆ । ਜ਼ਮੀਨ ਤੋਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਇਸ਼ਕ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਧੜੱਮ ਕਰਕੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ । ਜਿਸਦੀ ਗੂੰਜ ਭਾਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਸੁਣੀ ,ਪਰ ਸਮਾਂ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਹੈ ਕਿਹੜੇ ਕਿਹੜੇ ਮੋੜ ਤੇ ਬੀਤੇ ਨੂੰ ਲਿਆ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਇਸ ਇਸ਼ਕ ਲਈ ਸਮੇਂ ਦੇ ਢਿੱਡ ਚ ਕੀ ਹੈ ਇਹ ਤਾਂ ਸਮਾਂ ਹੀ ਦੱਸੇਗਾ।
……
ਪਰ ਪੰਮੇ ਨੂੰ ਸਮਝ ਆ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਸਿਰਫ ਕੱਲੇ ਦੇ ਡਰ ਤੇ ਖੌਫ ਨਾਲ ਹੀ ਸਰਦਾਰੀ ਕਾਇਮ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਉਸ ਲਈ ਜਰੂਰੀ ਏ ਪੈਸਾ ਤੇ ਯਾਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਐਸੀ ਮੰਡਲੀ ਜੋ ਪਿਛੇ ਨਾ ਮੁੜ ਕੇ ਨਾ ਵੇਖਣ ।
ਜਲਦੀ ਹੀ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ ਮਾਰਚ ਮਗਰੋਂ ਜਦੋਂ ਸ਼ਰਾਬ ਦੇ ਨਵੇਂ ਠੇਕੇ ਬੋਲੀ ਤੇ ਚੜੇ । ਤਾਂ ਬੋਲੀ ਬਹੁਤ ਮਹਿੰਗੀ ਚੜੀ । ਪੁਰਾਣੇ ਠੇਕੇਦਾਰ ਸਭ ਪਿੱਛੇ ਹੱਟ ਗਏ ਊਸਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨਵਿਆਂ ਨੇ ਲੈ ਲਈ । ਠੇਕੇ ਘੱਟ ਗਏ ਸ਼ਰਾਬ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਵੱਧ ਗਈਆਂ ।
ਪੰਮੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਰਾਏਗੜ ਦਾ ਠੇਕਾ ਵੀ ਦੂਸਰੇ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਟੱਪਕੇ ਖੁੱਲਿਆ । ਇੱਕ ਮਹਿੰਗੀ ਸ਼ਰਾਬ ਉੱਪਰੋਂ ਦੂਰ ਤੇ ਤੀਜਾ ਪਿਛਲੇ ਠੇਕੇਦਾਰ ਦੀ ਸਹਿ ਤੇ ਪੰਮੇ ਨੇ ਨਜ਼ਾਇਜ ਸ਼ਰਾਬ ਸਿੱਧੀ ਫੈਕਟਰੀ ਤੋਂ ਲਿਆ ਕੇ ਪਿੰਡ ਸ਼ਰੇਆਮ ਵੇਚਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ।
ਫੈਕਟਰੀ ਤੋਂ ਪਿੰਡ ਤੱਕ ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਲਿਸ ਚੋਂਕੀਆਂ ਗੰਢ ਲਈਆਂ । ਜਿਸ ਬੋਤਲ ਦੀ ਕੀਮਤ ਫੈਕਟਰੀ ਚ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਚ ਬੋਤਲ ਖਰੀਦ ਪੂਰਾ ਮੁੱਲ ਵੱਟਦੇ ਤੇ ਅੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੈਸੇ ਵੱਟਦੇ । ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਚੋਂ ਵੀ ਇੰਝ ਹੀ ਮੁੰਡੇ ਲਗਾਏ ।ਇੰਝ ਉਸਦਾ ਵਾਹ ਜੈਲੇ ,ਲੱਕੀ ,ਅਮਨੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ । ਤੇ ਪੈਸਾ ਵਰਸਣ ਲੱਗਾ । ਪਰ ਜਦੋਂ ਠੇਕੇ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਘਟੀ ਤਾਂ ਠੇਕੇ ਦੇ ਕਰਿੰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਝਗੜਾ ਹੋ ਗਿਆ । ਜਦੋਂ ਸੇਠ ਤੇ ਉਹਦਾ ਮੁੰਡਾ ਸਹਿਜ ਸੁਭਾਅ ਮਿਲ ਕੇ ਪੰਮੇ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਆਏ ਸੀ । ਪਰ ਅੱਗਿਉਂ ਵੱਧ ਘੱਟ ਸੇਠ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਮੂੰਹੋ ਪੰਮੇ ਨੂੰ ਮਾਂ ਦੀ ਗਾਲ ਨਿਕਲ ਗਈ ।
ਉਦੋਂ ਤਾਂ ਬੰਦੇ ਵਿੱਚ ਪਏ ਕੇ ਛੁਡਾ ਲਿਆ । ਪਰ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਹੀ ਆਬਕਾਰੀ ਵੱਲੋਂ ਛਾਪਾ ਪਿਆ ਤੇ ਊਸਦੀ ਮੋਟਰ ਤੇ ਸ਼ਰੇਆਮ ਰੱਖੀਆਂ ਬਿਨਾਂ ਲੈਵਲ ਦੀਆਂ ਬੋਤਲਾਂ ਫੜੀਆਂ ਗਈਆਂ ।
ਪੰਮੇ ਨੂੰ ਪੁਲਿਸ ਠਾਣੇ ਲੈ ਗਈ । ਉਸਨੂੰ ਸਮਝ ਆ ਗਈ ਕਿ ਸਾਰੀ ਕਰਤੂਤ ਸੇਠ ਤੇ ਉਹਦੇ ਮੁੰਡੇ ਦੀ ਸੀ । ਲੋਕਲ ਠਾਣੇ ਦੀ ਬਜਾਏ ਨਾਲ ਦੇ ਕਿਸੇ ਠਾਣੇ ਲੈ ਕੇ ਗਏ । ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਖਾਸੇ ਪੈਸੇ ਚੜੇ ਹੋਏ ਸੀ । ਇਸ ਲਈ ਪੰਮੇ ਦੀ ਚੰਗੀ ਖਾਤਿਰ ਹੋਈ ।
ਤੀਸਰੇ ਦਿਨ ਬੇਹੱਦ ਮੁਸ਼ਿਕਲ ਨਾਲ ਜ਼ਮਾਨਤ ਹੋਈ ਸੀ । ਉਥੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਹੋਏ ਸੇਠ ਨੇ ਧਮਕੀ ਦੇਕੇ ਮੁੜ ਇੰਝ ਦਾ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕੀਦ ਕੀਤੀ ਸੀ ।
ਸਿਰਫ ਕੱਲੇ ਪੰਮੇ ਦੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਉਹਦੇ ਯਾਰਾਂ ਦੀ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰੀ ਵੀ ਹੋਈ ਸੀ । ਪਰ ਕੁੱਟ ਸਿਰਫ ਉਹਦੇ ਪਈ ਸੀ । ਊਸਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿਗੜ ਗਈ ਸੀ । ਉਹਦੇ ਜਿਸਮ ਦੇ ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਤੇ ਨੀਲ ਸੀ ਅੱਖਾਂ ਸੁਝੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ,ਤੁਰਨ ਲੱਗੇ ਵੀ ਪੀੜ ਹੁੰਦੀ ਸੀ । ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਹੋਈ ਨਜਾਇਜ਼ ਕੁੱਟ ਦਾ ਦੁੱਖ ਸੀ । ਪੁਲਿਸ ਉਸ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਲੱਗੀ ਸਗੋਂ ਉਹਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਸੀ ।
ਪਰ ਹੁਣ ਬੇਕਿਰਕ ਹੋਕੇ ਕੰਮ ਸਕੀਮ ਨਾਲ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ ।
ਉਸਨੇ ਇੰਝ ਹੀ ਕੀਤਾ ।
ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਮੋਟਰ ਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਰੱਖਣੀ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਗੁਪਤ ਟਿਕਾਣੇ ਲੱਭੇ । ਫਿਰ ਬੋਤਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੀ ਥੈਲੀ ਚ ਪੈਕ ਕਰਵਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ । ਇਸ ਨਾਲ ਜਿੱਥੇ ਢੋਆ ਢੁਆਈ ਸੌਖੀ ਸੀ ਓਥੇ ਲੱਭਣੀ ਵੀ ਔਖੀ ਸੀ ਤੇ ਕਿਤੇ ਵੀ ਲੁਕੋਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ ।
ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਸੀ ਸੇਠ ਤੋਂ ਬਦਲਾ ਲੈਣਾ।
ਇਸ ਲਈ ਠੀਕ ਹੁੰਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਇਸ ਦਾ ਹੀ ਜੱਬ ਵੱਢਿਆ ।
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਉਸਦਾ ਟਾਈਮ ਚੁੱਕਿਆ ।
ਫਿਰ ਮੂੰਹ ਹਨੇਰੇ ਕਿਸੇ ਠੇਕੇ ਦੀ ਪੇਮੈਂਟ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਰਾਹ ਤੇ ਇੱਕ ਮੁੰਡੇ ਅੱਗੇ ਬਾਇਕ ਸੁੱਟ ਕੇ ਰੋਕ ਲਿਆ । ਉਹ ਗੱਡੀ ਚੋਂ ਉੱਤਰ ਕੇ ਉਹਨੂੰ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢਣ ਲੱਗਾ ।ਉਦੋਂ ਹੀ ਝਾੜੀਆਂ ਚ ਲੁਕੇ ਪੰਮੇ ਹੋਰੀਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ ।
ਪੰਮੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਖੂਨ ਉੱਤਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ।ਬਦਲੇ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਪੈਰ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸੀ । ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਚ ਨਵੀਂ ਲੁਹਾਰ ਤੋਂ ਬਣਾ ਕੇ ਰੱਖੀ 5 ਕੁ ਫੁੱਟ ਦੀ 4 ਕੁ ਇੰਚ ਗੁਲਾਈ ਦੀ ਲੋਹੇ ਦੀ ਰਾਡ ਸੀ । ਤਾੜ ਕਰਕੇ ਸੇਠ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਤੇ ਵੱਜੀ । ਉਹ ਮੂੰਹ ਭਰਨੇ ਡਿੱਗਾ । ਫਿਰ ਦੂਸਰੀ ਉਹਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਵੱਜੀ । ਊਸਦੀ ਅੱਧੀ ਹੋਸ਼ ਗੁਆਚ ਗਈ । ਪੰਮੇ ਨੇ ਹੁਕਮ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਹਦੇ ਕੱਪਡ਼ੇ ਉਤਾਰੇ ।
ਪੂਰਾ ਨੰਗਾ ਕਰਕੇ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਮਾਰ ਕੇ ਲਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ । ਹਰ ਇੱਕ ।ਮਾਰ ਨਾਲ ਪੰਮੇ ਦਾ ਆਪਣਾ ਦਰਦ ਘਟਦਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ । ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸਦਾ ਮਨ ਭਰ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹਨੂੰ ਇਹ ਨਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਹੋਰ ਮਾਰਨ ਤੇ ਇਹ ਮਰ ਜਾਏਗਾ । ਉਦੋਂ ਛੱਡਿਆ ।
ਉਸਦੇ ਗੱਡੀ ਚ ਰੱਖੇ ਸਭ ਪੈਸੇ ਖੋਹ ਲਏ ।
ਸੇਠ ਨੂੰ ਫੋਨ ਖੜਕਾਇਆ , ਤੇ ਮੁੰਡੇ ਦੀ ਲੋਕੇਸ਼ਨ ਤੇ ਹਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ । ਨਾਲ ਹੀ ਧਮਕੀ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ ਉਸ ਕੁੱਟ ਦੈਂ ਬਦਲਾ ਜੇ ਦੁਬਾਰਾ ਪੁਲੀਸ ਚ ਮਾਮਲਾ ਗਿਆ ਤਾਂ ਸਮਝੀ ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਇੱਕ ਵਜ ਸਾਹ ਚਲਦਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ ।
………..
ਪੰਮੇ ਦੀ ਧਮਕੀ ਚੱਲ ਨਿੱਕਲੀ ,ਜਾਨ ਕਿਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਿਆਰੀ ਪੰਮੇ ਨੂੰ ਹੁਣ ਤੱਕ ਉਸਨੇ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਬਦਮਾਸ ਸਮਝਿਆ ਸੀ । ਪਰ ਊਸਦੀ ਇਸ ਬੇਡਰੀ ਤੇ ਬਿਕਿਰਕੀ ਨੇ ਸੇਠ ਦੇ ਦਿਲ ਚ ਦਹਿਸ਼ਤ ਭਰ ਦਿੱਤੀ । ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇੰਝ ਪੁਲਿਸ ਚ ਸੂਤ ਨਹੀਂ ਆਏਗਾ ਜਾਂ ਤਾਂ ਉਹਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਉਵੇਂ ਹੀ ਚੱਲਣ ਦੇਂਣਾ ਪਵੇਗਾ । ਜਾਂ ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਬਦਮਾਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਕੁਝ ਹੱਲ ਲੱਭਣਾ ਪੈਣਾ ਪਰ ਹਲੇ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਫਿਕਰ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਇਕਲੌਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸੀ ,ਔਲਾਦ ਹੀ ਨਾ ਰਹੀ ਤਾਂ ਕੀ ਪੈਸੇ ਹਿੱਕ ਤੇ ਧਰਕੇ ਲੈ ਜਾਣਾ ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ।
ਓਧਰੋਂ ਫਰੀ ਦੀ ਸ਼ਰਾਬ ਨੂੰ ਵੇਚ ਵੇਚ ਦਿਨੋਂ ਦਿਨ ਪੰਮੇ ਦਾ ਘਰ ਭਰ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੇ ਗੱਡੀ ਖਰੀਦੀ । ਫਿਰ ਪਿੰਡ ਚ ਹੀ ਬਣਿਆ ਪੁਰਾਣੀ ਕੋਠੀ ਦਾ ਬਿਆਨਾ ਕਰਵਾ ਲਿਆ ।
ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੋਈ ਕਿ ਮੁੰਡੇ ਉਹਦੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਲੱਗੇ ਉਸਦੇ ਗਰੁੱਪ ਚ ਜੁੜਨ ਲਈ । ਹੋਰਨਾਂ ਗੁਰੁੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਉਸਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਕੁਝ ਸਟਿੱਕਰ ਬਣਾਏ ਨਵੇਂ ਉੱਠਦੇ ਪਾੜਿਆ ਚ ਵੰਡੇ ।
ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੋਈ ਉਹ ਇਹ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਸਥਾਨਕ ਐੱਮ ਐੱਲ ਏ ਵੱਲੋਂ ਕੰਮ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਹੋਈ ।
ਸਰਕਾਰਾਂ ਦੇ ਲੀਡਰਾਂ ਦੇ ਹਜਾਰਾਂ ਐਸੇ ਕੰਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪੁਲਿਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ ।ਉਹ ਗੁੰਡਿਆਂ ਤੋਂ ਹੀ ਕਰਵਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਸੀ ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਹਿਲੇ ਕੰਮ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਹੋਈ ।
…….
ਰਮਨ ਤੇ ਹਰਮੀਤ ਨੂੰ ਸਕੂਲੋਂ ਵਿਹਲੇ ਹੋਏ ਕਾਫ਼ੀ ਟਾਈਮ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਕਾਇਮ ਸੀ ਪਰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਕੋਈ ਚਾਰਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਹਰਮੀਤ ਨੇ ਘਰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ । ਮੁੰਡੇ ਦਾ ਜਾਤ ਧਰਮ ਰੰਗ ਰੂਪ ਸਭ ਸਹੀ ਸੀ । ਪਰ ਗੱਲ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਟਿੱਕ ਜਾਂਦੀ ਸੀ । ਹਰਮੀਤ ਦੇ ਚਾਚੇ ਤਾਏ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਸੀ ਪਿੰਡਾਂ ਚ ਤਿੰਨ ਚਾਰ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਦੀਆਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀਆਂ ਦਾ ਵੀ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ । ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਵੇਂ ਗੁਝੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ । ਇਸ ਲਈ ਮਾਂ ਨੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲਿਆ ਸਾਫ਼ ਜੁਆਬ ਸੁਣਾ ਦਿੱਤਾ ,” ਲੋਕ ਕੀ ਕਹਿਣਗੇ,ਗੰਦੇ ਘਰ ਕੁੜੀ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤੀ “।
ਹਰਮੀਤ ਸਮਝ ਗਈ ਕਿ ਹੁਣ ਇਸ ਮੁਲਕ ਚ ਰਹਿ ਕੇ ਰਮਨ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ ਔਖਾ । ਹਲੇ +2 ਵਾਲਿਆ ਚ ਨਵਾਂ ਨਵਾਂ ਕਰੇਜ ਹੋਇਆ ਸੀ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਦਾ । ਹਰਮੀਤ ਨੇ ਵੀ ਘਰ ਇੱਛਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ । ਕੀ ਇਤਰਾਜ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਕਨੇਡਾ ਕਨੇਡਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ।ਇਸ ਲਈ ਹਰਮੀਤ ਆਈਲੇਟਸ ਕਰਨ ਮੋਹਾਲੀ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਗਈ ।ਤੇ ਰਮਨ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਬਿ ਏ । ਉਸਨੂੰ ਸੀ ਅੱਜ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕੱਲ ਰਮਨ ਉਸਨੂੰ ਬੁਲਾ ਹੀ ਲਵੇਗੀ ਕਨੇਡਾ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ।

…ਹੁਣ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਹਰਮੀਤ ਮੋਹਾਲੀ ਹੀ ਰਹਿ ਰਹੀ ਸੀ । ਸਕੂਲ ਖਤਮ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਸਭ ਮਿਲਣ ਦੇ ਸਬੱਬ ਜੋ ਬਣਦੇ ਸੀ ਸਾਰੇ ਹੀ ਜਿਵੇੰ ਮੁੱਕ ਗਏ ਸੀ ਹੁਣ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਏ ਸੀ । ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਹਰਮੀਤ ਦੀ ਕੋਈ ਕਲਾਸ ਹੁੰਦੀ ਤੇ ਰਮਨ ਨੂੰ ਵੀ ਛੁੱਟੀ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ । ਓਦਣ ਉਹ ਸਵੇਰੇ ਹੀ ਘਰੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਤੇ ਓਧਰੋਂ ਹਰਮੀਤ ਵੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਓਥੇ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ । ਕਦੇ ਰੋਜ ਗਾਰਡਨ ਕਦੇ ਸਤਾਰਾਂ ਦੀ ਮਾਰਕੀਟ । ਹਲੇ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਦਾ ਐਨਾ ਜਿਆਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਕੁਝ ਘੁੰਮਦੇ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਤੇ ਗੱਲਾਂ ਬਾਤਾਂ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਸੀ । ਜਾਂ ਫਿਰ ਰੋਜ ਗਾਰਡਨ ਦੇ ਕਿਸੇ ਕੋਨੇ ਚ ਦੁਬਕ ਜਾਂਦੇ । ਆਪਣੇ ਆਸ ਪਾਸ ਬੈਠੇ ਜੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਸੰਗ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਫਿਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਹ ਸ਼ਰਮਾਂ ਵੀ ਚੱਕੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹੁਣ ਬਾਹਾਂ ਚ ਬਾਹਾਂ ਪਾ ਕੇ ਸ਼ਰੇਆਮ ਹੀ ਬੈਠਣ ਲੱਗੇ । ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਦੀਆਂ ਛੇੜਖਾਨੀਆਂ ਆਮ ਹੁੰਦੀਆਂ ਗਈਆਂ ।
ਪਰ ਨਿੱਕੀਆਂ ਨਿੱਕੀਆਂ ਛੇੜਖਾਨੀਆਂ ਕਦੋਂ ਤੱਕ ਸਾਥ ਦਿੰਦੀਆਂ । ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਦੂਰੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੜਕਦੀ ਸੀ ਤੇ ਐਨੇ ਕੋਲ ਹੋਕੇ ਵੀ ਦੂਰ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ।
ਕਦੇ ਕਦੇ ਉਹ ਜਿੱਦ ਕਰਦੇ ਕਿ ਚਲੋ ਕਿਤੇ ਦੂਰ ਜਾਇਆ ਜਾਏ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸ਼ਿਮਲਾ ਮਨਾਲੀ ਹੀ ਟ੍ਰਿਪ ਮਾਰ ਆਈਏ । ਪਰ ਰਮਨ ਹਰ ਵਾਰ ਹਿੰਮਤ ਜਹੀ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦਾ । ਇੱਕ ਘਰੋਂ ਖਰਚਾ ਇੱਕ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਤੇ ਡਰ ।
ਫਿਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਅੱਕ ਕੇ ਹਰਮੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬੇਸਬਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਰੋਜ਼ ਗਾਰਡਨ ਚ ਚੁੰਮਦੇ ਹੋਏ ਰੋਕ ਕੇ ਕਿਹਾ ।”ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਕੇ ਨਹੀਂ ਸਰਦਾ ਹੁਣ ,ਕੁਝ ਤਾਂ ਤਰੀਕਾ ਲਭੋ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹਿਣ ਦਾ । “
ਰਮਨ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਤੱਕਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ ,” ਅੱਛਾ ,ਫਿਰ ਕਨੇਡਾ ਜਾ ਕੇ ਮੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਵੇਂ ਰਹੇਗੀ “।https://www.facebook.com/HarjotDiKalam/
ਹਰਮੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਭਰ ਆਈਆਂ । ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਸਿਰਫ ਐਨਾ ਹੀ ਬੋਲੀ ,”ਜਿਵੇੰ ਤੂੰ ਰਹਿ ਲਵੇਗਾ ਉਵੇਂ ,ਕਾਸ਼ ਕਿਸੇ ਐਸੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜੰਮੇ ਹੁੰਦੇ ਜਿੱਥੇ ਬੱਸ ਦੋ ਜਣਿਆ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਜਾਤ ਪਾਤ ਪਰਿਵਾਰ ਚ ਜੰਮੇ ਦਾ ਉਸ ਇਨਸਾਨ ਦਾ ਕੀ ਦੋਸ਼ ,ਕਿਸਮਤ ਦੀ ਗਲਤੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਕੋਈ ਇਨਸਾਨ ਕਿਉਂ ਭੁਗਤੇ ।”
ਊਹ ਚਿਹਰਾ ਉਹਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਡੁਸਕਣ ਲੱਗੀ । ਮਸੀਂ ਉਹ ਰਮਨ ਨੇ ਖੁਦ ਤੇ ਕਾਬੂ ਕੀਤਾ । ਕਨੇਡਾ ਜਾਣ ਤੋਂ ਅਜੇ ਐਨੀ ਦੂਰ ਸੀ ਹੁਣੇ ਇਹ ਹਾਲ ਹੈ ਮਗਰੋਂ ਕੀ ਹੱਲ ਹੋਊ ।
ਖੈਰ ਹਰਮੀਤ ਨੇ ਹੀ ਮਿਲਣ ਦਾ ਹੱਲ ਲੱਭਿਆ । ਉਹ ਜਿਸ ਫਲੈਟ ਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ਉਹ ਇੱਕ ਇੰਡੀਪੈਂਡੈਂਟ ਪੀਜੀ ਸੀ । ਮਕਾਨ ਮਾਲਿਕ ਨੂੰ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਸੀ ਬੱਸ ਕਿਸੇ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਊਹਨੇ ਵਾੜਨ ਤੋਂ ਮਨਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ।
ਕੁੱਲ ਦੋ ਕਮਰਿਆਂ ਦੇ ਸੈੱਟ ਚ ਚਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸੀ । ਉਹਦੀ ਰੂਮਮੇਟ ਜੱਸ ਦਾ ਬੁਆਏਫ੍ਰੈਂਡ ਚੰਗਾ ਅਮੀਰ ਸੀ । ਪਰ ਵਿਆਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ । ਉਹ ਉਹਨੂੰ ਇੰਡੀਪੈਂਡੈਂਟ ਫਲੋਰ ਕਿਰਾਏ ਤੇ ਲੈ ਕੇ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ । ਪਰ ਕੱਲੀ ਉਹ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਕਦੀ । ਇਸ ਲਈ ਉਹਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਦੀਆਂ ਦੋ ਹੋਰ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਨਾ ਲਿਆ । ਇੱਕ ਤਿੰਨ ਕਮਰਿਆਂ ਦਾ ਫਲੈਟ ਲੈ ਲਿਆ । ਤੇ ਚਾਰੋਂ ਓਥੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗੀਆਂ । ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਖ਼ੁੱਲ੍ਹਾ ਘਰ ਸੀ ਤੇ ਪੂਰੀ ਮੌਜ । ਜੱਸ ਦਾ ਬੁਆਏਫ੍ਰੈਂਡ ਜਿੱਦਣ ਆਉਂਦਾ ਉਹ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਉਸਦੇ ਨਾਲੋਂ ਕਮਰੇ ਚੋਂ ਨਾ ਨਿਕਲਦੀ ਉਹ ਆਮ ਦਿਨ ਆਉਂਦਾ ਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦਿਨ ਉਹ ਕਲਾਸ ਵੀ ਮਿਸ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ।
ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਉਹ ਘੁੰਮਣ ਚਲੇ ਜਾਂਦੀਆਂ ਕਦੇ ਕਦੇ ਰਮਨ ਵੀ ਨਾਲ ਹੀ ਚਲੇ ਜਾਂਦਾ । ਹੁਣ ਤਾਂ ਉਹਦੇ ਕੋਲ ਆਪਣੀ ਕਾਰ ਸੀ ਉਹ ਕਾਰ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਤੇ ਚਾਰੋਂ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ । ਕਦੇ ਕਦੇ ਰਮਨ ਨੂੰ ਲਗਦਾ ਕਿ ਜੱਸ ਊਹਦੇ ਚ ਕੁਝ ਜਿਆਦਾ ਹੀ ਇੰਟਰਸਟ ਲੈਂਦੀ ਸੀ । ਪਰ ਉਹ ਇਗਨੋਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ।
ਤੇ ਇੱਕ ਐਤਵਾਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਲੈਣ ਲਈ ਗਿਆ । ਤਾਂ ਪੌੜੀਆਂ ਛੱਡ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ । ਘਰ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰਾ ਸੁੰਨਸਾਨ ਲੱਗਾ । ਉਹ ਅੰਦਰ ਪਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਇਹ ਇੱਕ ਕਮਰੇ ਚ ਦੇਖਣ ਮਗਰੋਂ ਵਾਪਿਸ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਘੁੱਟ ਲਿਆ । ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਉਹ ਤ੍ਰਭਕ ਗਿਆ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਕੌਣ ਹੈ । ਪਰ ਬੜੇ ਸੋਚ ਕੇ ਬੋਲਿਆ ,” ਹਰਮੀਤ ਛੱਡ ਮੈਨੂੰ “.
-ਅੱਜ ਮਸੀਂ ਤੇ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ ਤੈਨੂੰ ਫੜਨ ਦਾ ,ਅੱਜ ਕਿਵੇਂ ਛੱਡ ਦਿਆਂ।
ਆਖ ਕੇ ਹਰਮੀਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਛੱਡਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਚ ਕੱਸ ਲਿਆ । ਰਮਨ ਲਈ ਸਰਪ੍ਰਾਇਜ ਸੀ ।
-ਤੇਰੀਆਂ ਰੂਮਮੇਟਸ ?
-ਉਹ ਗਈਆਂ ਘੁੰਮਣ ,ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਅੱਜ ਰਮਨ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹਾਂਗੀ । “ਉਸਨੇ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਖੁਦ ਨਾਲ ਘੁੱਟਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ।
-“ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂ ਰਹਿਣਾ “ਰਮਨ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਤਸੱਲੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ।
-“ਉਹਨਾਂ ਕਿਹੜਾ ਨਿਆਣੀਆ ਨੇ ਬਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ,ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹੀ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਆਪਾਂ । ਹਰਮੀਤ ਖਿਝ ਗਈ ਸੀ ।
ਰਮਨ ਨੇ ਘੁਮਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੱਗੇ ਲੈ ਆਂਦਾ ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਝਾਕ ਕੇ ਬੋਲਿਆ ,”ਕਰਾਂਗੇ ਤਾਂ ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਕੁਝ “। ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਏ ।
ਬੋਲਦੇ ਹੋਏ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸੀ ਹੱਥਾਂ ਚ ਵੀ ਕਾਂਬਾ ਸੀ । ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਬੇਹਿਸਾਬ ਸੀ । ਕੰਬਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਨੇ ਜਿਉਂ ਹੀ ਹਰਮੀਤ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਛੋਹਿਆ ਉਹ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕੰਪਨ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਕੇ ਕੰਬ ਗਈ ਸੀ । ਇਹ ਝਰਨਾਟ ਉਸਦੇ ਪੂਰੇ ਜਿਸਮ ਚ ਛਿੜੀ ਸੀ । ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮਿਚ ਗਈਆਂ ਤੇ ਸਿਰਫ ਉਹ ਪਿਆਸ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਪਾ ਰਹੀ ਸੀ । ਰਮਨ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਇੰਝ ਚੂਸ ਰਹੇ ਸੀ ਜਿਵੇੰ ਕਿਸੇ ਭੁੱਖੇ ਬੱਚੇ ਹੱਥ ਦੁੱਧ ਦੀ ਬੋਤਲ ਫੜਾ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ ।ਤੇ ਉਹ ਬੇਸਬਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚੁੰਘ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਰਮਨ ਦੇ ਹੱਥ ਊਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ ਉਸਦੇ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੇੜ ਰਹੇ ਸੀ । ਊਸਦੀ ਹਰ ਉਚਾਈ ਤੇ ਨੀਵਾਣ ਮਿਣ ਰਹੇ ਸੀ.ਨਾਜ਼ੁਕ ਅੰਗਾਂ ਤੇ ਹੱਥ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਖੁਦ ਨੂੰ ਰਮਨ ਨਾਲ ਘੁੱਟ ਲੈਂਦੀ ਸੀ। ਪਿੱਠ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਖਿਸਕਦੇ ਹੋਏ ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਉਸਦੇ ਉਭਰਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਉਂਗਲਾਂ ਚ ਕੱਸਿਆ ਤਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿਸਕਾ ਉੱਠੀ। ਰਮਨ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸਦੇ ਭਰੇ ਖਜਾਨੇ ਨੂੰ ਛੇੜਨ ਲੱਗੀਆਂ ਤਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਪੱਟ ਘੁੱਟੇ ਗਏ। ਰਮਨ ਦੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇੇ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਹਥਾਂ ਚ ਝੂਠਾ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ । ਉਸਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਤੰਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੇ ਸੀ ਤੇ ਸਾਹ ਜਿਵੇੰ ਘੁੱਟਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ.ਛਾਤੀ ਘੁੱਟਵੀਂ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਪਰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਡਰ ਭੈ ਦੇ ਜੋ ਪਿਆਰ ਦਾ ਮਜ਼ਾ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਉਹ ਭੁੱਲ ਗਏ ਸੀ ਕ ਉਹ ਸਕੂਲ ਦੇ ਕਮਰੇ ਚ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਅੱਜ ਬੈੱਡ ਵੀ ਹੈ ।
ਖਿਆਲ ਆਉਂਦੇ ਹੀ ਰਮਨ ਉਸਨੂੰ ਉਂਝ ਹੀ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਚ ਚੱਕ ਕੇ ਨਾਲ ਦੇ ਕਮਰੇ ਦੇ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲੈ ਗਿਆ । ਫਿਰ ਖਿਆਲ ਆਇਆ ਕਿ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਦਵਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਵਾਪਸੀ ਤੇ ਵੀ ਇਹੋ ਪਾ ਕੇ ਜਾਣੇ ਹਨ । ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰਨ ਲੱਗਾ । ਹਰਮੀਤ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ ਰਹੀ । ਸਾਰੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਉਹ ਉਸ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਸੇ ਮਾਡਲ ਵਾਂਗ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ।.ਹਰਮੀਤ ਨੇ ਉਂਗਲੀ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਇੰਝ ਬੁਲਾਇਆ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਗੁਲਾਮ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਪਰ ਅੱਖਾਂ ਚ ਮਾਲਿਕ ਵਾਲੀ ਝਲਕ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਗੋਂ ਪੂਰੀ ਪਿਆਸ ਸੀ । ਰਮਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਸਾਈਡ ਤੇ ਲੇਟ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਕੱਪੜਿਆਂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਵਾਉਣ ਲੱਗਾ । ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਕੱਪੜੇ ਉੱਤਰਦੇ ਗਏ । ਹਰਮੀਤ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਛੇੜਛਾੜ ਕਰਦੀਂ ਰਹੀ ।ਆਪਣੀਆਂ ਨਰਮ ਉਂਗਲਾਂ ਚ ਘੁੱਟਕੇ ਰਮਨ ਦੀ ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਲੈ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਕੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਦੋਂਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੂਰੀ ਤਰਾਂ ਨਗਨ ਸੀ । ਹੁਣ ਤੱਕ ਜੋ ਸੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਕਾਹਲੀ ਅਧੂਰੇਪਣ ਚ ਛੇਤੀ ਛੇਤੀ ਚ ਹੋਇਆ ਸੀ । ਅੱਜ ਸਮਾਂ ਸੀ ਵਕਤ ਸੀ ਤੇ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਨੂੰ ਛੋਹਣ ਦਾ ਮਾਨਣ ਦਾ ਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਦਾ । ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਫੈਲਦੇ ਗਏ । ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਚ ਆਏ ਬਦਲਾਵਾਂ ਦਾ ਗਵਾਹ ਬਣਦੇ ਗਏ ।ਰਮਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਿੱਧੀ ਤੇ ਪੁੱਠੀ ਕਰਕੇ ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਉਸਦੇ ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਤੇ ਖੁਦ ਨੂੰ ਰਗੜਿਆ।
ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਪਲਾਂ ਚ ਹੀ ਹਰਮੀਤ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ,” ਮੇਰੇ ਕਨੇਡਾ ਗਏ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੀ ਮਿਸ ਕਰੇਗਾਂ “?
ਰਮਨ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਚ ਤੱਕਿਆ ,ਤੇ ਊਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਘੁੱਟਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ,”ਇਹ “. ਜਿਸਦਾ ਆਕਾਰ ਤੇ ਵਜਨ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਅਖੀ ਤੇ ਹਥੀਂ ਬਦਲਦੇ ਵੇਖਿਆ ਸੀ ।
-“ਤੇ ਹੋਰ “?
-ਰਮਨ ਦੇ ਹੱਥ ਖਿਸਕਦੇ ਹੋਏ ਪੱਟਾਂ ਚ ਗੁਆਚ ਗਏ ਸੀ ਫਿਰ ਉਹੀ ਸ਼ਬਦ ਆਇਆ ,”ਇਹ “
ਹਰਮੀਤ ਜੋ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਉਹਨੂੰ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਮਿਲਿਆ,ਪਰ ਉਂਗਲਾਂ ਘੁੱਟੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸੀ।
ਫਿਰ ਰਮਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਉਂਝ ਹੀ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਪੁੱਛਿਆ” ਤੇ ਤੂੰ ਕੀ ਮਿਸ ਕਰੇਗੀ।”
ਹਰਮੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਮਦਹੋਸੀ ਦੇ ਆਲਮ ਚੋਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਤੇ ਉਸਨੇ ਉਹੀ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਕੁੜੀ ਦਿੰਦੀ ਕਿਹਾ “ਤੈਨੂੰ “.
“ਬੱਸ ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ “
“ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੇਰੇ ਚ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਆ ਗਿਆ “। ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ ।”
ਉਸਦਾ ਉੱਤਰ ਸੁਣਕੇ ਰਮਨ ਦਾ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਸਦਾ ਲਈ ਗੁਆਚ ਜਾਣ ਦਾ ਮਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਕੇ ਪੂਰੀ ਤਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਉੱਪਰ ਆ ਗਿਆ ।ਉਸਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਹਵਸ਼ ਤੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਮਿਲਿਆ ਜੁਲਿਆ ਤੂਫ਼ਾਨ ਆ ਆਇਆ। ਐਸੀ ਕਾਹਲੀ ਤੇਜੀ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਚ ਉਸ ਅੰਦਰ ਸਮਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ ਪਰ ਅੱਜ ਦਾ ਇਹ ਮਿਲਣ ਅਲੱਗ ਸੀ ਹਰ ਇੱਕ ਹਰਕਤ ਚ ਅਲੱਗ ਸਵਾਦ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮਾ ਕੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਇੰਝ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਅੰਦਰ ਗਰਮ ਲਾਵਾ ਫੁੱਟ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੁਦ ਬ ਖੁਦ ਧੁਰ ਤੱਕ ਸਮਾ ਲੈਣ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹ ਰਹੀਆਂ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਪਕੜ ਰਹੇ ਸੀ। ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਫਾਸਲੇ ਪਲਾਂ ਚ ਸਿਮਟ ਗਏ ।ਸਰੀਰ ਕਦੇ ਖੁਲਦਾ ਕਦੇ ਖੁਦ ਹੀ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ । ਇੱਕ ਇੱਕ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਤੂੜੀ ਦੀ ਕੰਡ ਵਰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਸਭ ਅਵਾਜਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ ਸਿਰਫ ਕੰਨ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਧੁਨ ਚ ਗੁਆਚ ਗਏ ਹੋਣ । ਹਰਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾ ਰਮਨ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਇੰਝ ਕੱਸ ਲਈਆਂ ਸੀ ਕਿ ਕਦੇ ਉਹ ਰੁਕਣਾ ਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਣ.ਪਲ ਪਲ ਦਾ ਇਹ ਜੋਸ਼ ਵੱਧਦਾ ਹੀ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤੇ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਦੋਂਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਚ ਸਮਾ ਨਾ ਗਏ ਹੋਣ । ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਤੱਕ ਖਾਣ ਪੀਣ ਤੇ ਨਹਾਉਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਇਹੋ ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਚਲਦਾ ਰਿਹਾ ।
ਹੁਣ ਤੱਕ ਉਹ ਐੱਮ ਐੱਲ ਏ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਝਗੜੇ ਤੇ ਲੜਾਈਆਂ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ । ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਜ਼ਾ ਤਰੀਨ ਤਾਂ ਸਰਪੰਚੀ ਦੀਆਂ ਵੋਟਾਂ ਚ ਆਪਣੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਬੰਦਿਆ ਨੂੰ ਜਿਤਾਉਣ ਲਈ ਲਾਇਆ ਜ਼ੋਰ ਸੀ । ਇਸ ਵੇਲੇ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਰੋਧੀ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਬੰਦਾ ਬੋਲਦਾ ਤਾਂ ਉਦੋਂ ਹੀ ਮਾਰ ਕੁਟਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ । ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਬੰਦੇ ਕਾਰ ਲੈ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੁੰਦੇ ਓਥੇ ਹੀ ਕਾਰ ਵਿੱਚੋ ਹਥਿਆਰ ਕੱਢਦੇ ਤੇ ਹਵਾ ਚ ਲਹਿਰਾ ਦਿੰਦੇ।ਇੱਧਰ ਡਾਂਗਾਂ ਵਰ੍ਹਦੀਆਂ ਓਧਰ ਪੋਲਿੰਗ ਚ ਜਾਅਲੀ ਵੋਟਾਂ ਭੁਗਤ ਜਾਂਦੀਆਂ ।
ਹਰ ਪੋਲਿੰਗ ਬੂਥ ਜਿੱਥੇ ਹਾਰਨ ਦਾ ਡਰ ਸੀ ਇੰਝ ਹੀ ਪਲੈਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਬੰਦੇ ਜਿਤਾਏ ।
ਫਿਰ ਇਹਨਾਂ ਜਿੱਤੇ ਬੰਦਿਆ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਬਲਾਕ ਤੇ ਜਿਲ੍ਹਾ ਸੰਮਤੀ ਚ ਬੰਦੇ ਜਿਤਾ ਕੇ ਬਿਠਾ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ।
ਐੱਮ ਐੱਲ ਏ ਜਾਂ ਊਸਦੀ ਪਾਰਟੀ ਖਿਲ਼ਾਫ ਬੋਲਦਾ ਕੋਈ ਬੰਦਾ ਜਾਂ ਊਹਦੇ ਕਿਸੇ ਪਾਰਟੀ ਵਰਕਰ ਨਾਲ ਝਗੜਾ ਜਾਂ ਪਾਂ ਸ਼ਾਮਲਾਟ ਤੇ ਕਬਜ਼ੇ ਕੁਝ ਵੀ ਝਗੜਾ ਹੁੰਦਾ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਪੰਮਾ ਤੇ ਉਹਦਾ ਗੈਂਗ ਓਥੇ ਜਰੂਰ ਹੁੰਦੇ ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਕਈ ਵਾਰ ਅਗਲਾ ਵੀ ਟਕਰਦਾ ਤਾਂ ਕਈ ਘੰਟੇ ਇੱਟਾਂ ਪੱਥਰ ਡਾਂਗਾਂ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਕਦੇ ਕਦੇ ਗੋਲੀ ਵੀ ਚੱਲ ਜਾਂਦੀ ।
ਪਰ ਪੁਲਿਸ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਨਾ ਪਹੁੰਚਦੀ ਜਿੰਨਾਂ ਚਿਰ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਨਿਭੜ ਨਾ ਜਾਂਦਾ । ਬਹੁਤੀ ਵਾਰ ਪੰਮੇ ਦੇ ਗੈਂਗ ਹੀ ਜਿੱਤਦਾ ਕਿਉਕਿ ਜੋ ਬੇਡਰੀ ਆਲਾ ਸੁਭਾਅ ਉਸਦਾ ਸੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆਲੇ ਕਿਸੇ ਗੈਂਗ ਚ ਘੱਟ ਸੀ । ਊਹਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀ ਹੰਢੇ ਹੋਏ ਤੇ ਊਹਦੇ ਲਈ ਜਾਨ ਵਾਰਨ ਵਾਲੇ ਸੀ ਉੱਪਰੋਂ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਹੱਥ ਤੇ ਪੁਲਿਸ ਦਾ ਸਾਥ ਸੀ । ਇੰਝ ਕਰਕੇ ਪੈਸਾ ਖੂਬ ਮਿਲਦਾ ਸੀ ਕਬਜ਼ੇ ਕਰਾਉਣੇ ਛੁਡਾਉਣੇ ,ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਪੈਸੇ ਕਢਵਾਉਣੇ ਵਰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਖੂਬ ਕਮਿਸ਼ਨ ਮਿਲਦਾ ਸੀ ।
ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਸ਼ਰਾਬ ਦੇ ਠੇਕੇ ਮੁੜ ਐੱਮ ਐੱਲ ਏ ਦੇ ਠੇਕੇਦਾਰ ਕੋਲ ਆ ਗਏ ਇਸ ਲਈ ਨਕਲੀ ਸ਼ਰਾਬ ਆਲਾ ਕੰਮ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ ।
………
ਪਰ ਇਸੇ ਸਾਲ ਊਸਦੀ ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਝਗੜਾ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ । ਸ਼ੁਰੂ ਓਥੋਂ ਹੀ ਹੋਇਆ ਜਿੱਥੇ ਬਾਕੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਸੀ । ਪੁਰਾਣਾ ਘਰ ਢਾਹ ਕੇ ਊਹਨੇ ਨਵਾਂ ਮਕਾਨ ਛੱਤ ਲਿਆ ਸੀ ।ਇਸੇ ਮਕਾਨ ਤੇ ਉਸਦੇ ਤੇ ਯਾਰਾਂ ਦੀ ਮਹਿਫ਼ਲ ਜੰਮਦੀ ਸੀ ਵਿਹਲੇ ਹੋਕੇ । ਯਾਰਾਂ ਨੇ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸਾਹਮਣੇ ਚੁਬਾਰੇ ਆਲੀ ਭਾਬੀ ਊਹਦੇ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਹੀ ਉੱਪਰ ਆਉਂਦੀ ਏ ਤੇ ਥੱਲੇ ਉੱਤਰਦੀ ਹੈ ।
ਨਾਲ ਦਾ ਮਕਾਨ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਅਗਲਾ ਘਰ ਹੀ ਉਸ ਭਾਬੀ ਦਾ ਸੀ । ਜਿਸਦੀ ਉਮਰ ਕੋਈ 35 -40 ਹੋਏਗੀ ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਊਹਨੇ ਅੱਖੀਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ । ਖੌਰੇ ਉਸਦੇ ਵਿਆਹ ਚ ਪੈਸੇ ਵੀ ਚੁਗੇ ਹੋਣ !
ਪਰ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖਣਾ ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਨੋਟ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕੀਤਾ । ਇੱਕ ਤਾਂ ਗੁਆਂਢੀ ਉੱਪਰੋਂ ਨੇੜੇ ਘਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਜਾਣ ਪਛਾਣ ਤੇ ਹੈਲੋ ਹਾਈ ਸਭ ਨਾਲ ਸੀ ।
ਪਰ ਊਹਦੇ ਦਿਲ ਚ ਹੁਣ ਜੋ ਇੱਕ ਤਾਂਘ ਜਹੀ ਉੱਠਦੀ ਸੀ ਉਹ ਵਿਆਹੀਆਂ ਵਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲ ਉਹ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ । ਜਿਸ ਵੱਲ ਵੀ ਉਹ ਤੱਕਦਾ ਸੀ ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਹ ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਭਰਕੇ ਚੋਰੀ ਹੀ ਸਹੀ ਵੇਖਦੀ ਜ਼ਰੂਰ ਸੀ । ਪਰ ਇੱਥੇ ਇਸ ਦੇ ਤਾਂ ਦੋ ਬੱਚੇ ਵੀ ਸੀ ਕਰੀਬ 10-12 ਸਾਲ ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਵੀ ਹੋ ਗਏ ਸੀ । ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਚੋਂ ਕੀ ਲੱਭਦੀ ਪਈ ਏ ! ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੀ ਸੀ ।
ਪਰ ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੱਲਾ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਚੁਬਾਰੇ ਵੱਲ ਤੱਕਦਾ ਉਹ ਚੜ੍ਹਦੀ ਉੱਤਰਦੀ ਉਸ ਵੱਲ ਤੱਕਦੀ । ਫਿਰ ਚੁਬਾਰੇ ਦੀ ਬਾਰੀ ਵੀ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਖੁੱਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ । ਪੰਮਾ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਹਰ ਹਰਕਤ ਨੂੰ ਤੱਕਦਾ । ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਉਤਰਾਅ ਚੜਾਅ ਚੜਦੇ ਤੇ ਉੱਤਰਦੇ ਉਸਦੇ ਹਿਲਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਊਹਨੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਪ ਸੁੱਟਿਆ ਸੀ ।
ਅੱਖ ਮਟੱਕਾ ਵਾਹਵਾ ਚੱਲਿਆ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇੱਕ ਦਿਨ ਭਾਬੀ ਨੇ ਫੋਨ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਤੇ ਕੁਝ ਹੀ ਮਿੰਟਾਂ ਚ ਉਸਦੇ ਘਰ ਦੇ ਲੈਂਡਲਾਈਨ ਦੀ ਬੈੱਲ ਵੱਜ ਗਈ ।
ਤੇ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਤੇ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਢਿੱਡ ਕਿਸਦਾ ਭਰਦਾ । ਨਾ ਵਿਹਲੀਆਂ ਮਾਰਨ ਦਾ ਟੈਮ ਪੰਮੇ ਕੋਲ ਸੀ ਨਾ ਭਾਬੀ ਰੰਮੀ ਕੋਲ।
ਪਰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਵੀ ਪੰਗਾ ਸੀ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਰੰਮੀ ਜਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਕਦੀ ਤੇ ਘਰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਜਾਂ ਸੱਸ ਸਹੁਰਾ ਰਹਿੰਦੇ ਤੇ ਬੱਚੇ ਵੀ ਨਾਲ ਚਿੰਬੜੇ ਰਹਿੰਦੇ । ਘਰਵਾਲਾ ਦਿਨੇ ਖੇਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਪਰ ਰਾਤੀ ਉਹ ਘਰ ਹੀ ਹੁੰਦਾ।
ਰੰਮੀ ਦੀ ਆਪਣੇ ਸੱਸ ਤੇ ਸਹੁਰੇ ਨਾਲ ਤਾਂ ਬਣਦੀ ਹੀ ਘੱਟ ਸੀ ਸੱਸ ਦੀ ਕਿਚਕਿਚ ਹਰ ਕੰਮ ਚ ਉਸਨੂੰ ਖਿਝਾ ਦਿੰਦੀ । ਘਰਵਾਲਾ ਦਿਨੇ ਬਾਹਰ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਰਾਤੀਂ ਜਦੋਂ ਵੀ ਆਉਂਦਾ ਤਾਂ ਬੱਸ ਰੱਜਿਆ ਹੋਇਆ । ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਝਗੜੇ ਚ ਕਸੂਰ ਉਸਦਾ ਕੱਢਦਾ । ਤੇ ਲੜਾਈ ਹੁੰਦੀ ਉੱਪਰੋਂ ਸ਼ਰਾਬ ਕਰਕੇ ਉਹ ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਤੰਗ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ । ਜਾਂ ਤਾਂ ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਖ਼ੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਜਾਂ ਫਿਰ ਸਾਹਮਣੀ ਛੱਤ ਤੇ ਪੰਮੇ ਨੂੰ ਵੇਖ । ਉਹਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਬੇਡਰੀ ਜ਼ੋਰ ਬਾਰੇ ਉਹ ਕਿੰਨੀਆ ਹੀ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਚੁੱਕੀ ਸੀ । ਪਿੰਡਾਂ ਚ ਹਰ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਹਰ ਦੂਸਰੇ ਬੰਦੇ ਦਾ ਪੂਰਾ ਬਾਇਓਡਾਟਾ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ । ਇੰਝ ਸਭ ਉਸ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਦਾ ਗਿਆ । ਤੇ ਉਸਦੇ ਇਹ ਚਰਚੇ ਤੇ ਉਸਦੀ ਤਨ ਮਨ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਖਿੱਚ ਪਾਉਂਦੀ ਸੀ । ਤੇ ਇਸ ਗੈਂਗਾਂ ਦੇ ਝਗੜਿਆਂ ਚ ਪੈ ਕੇ ਵੀ ਉਹਨੇ ਕਦੇ ਕੋਈ ਨਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕੀਤਾ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਸੱਚੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਲੱਗੀ । ਪਰ ਜਦੋਂ ਫੋਨ ਤੇ ਗੱਲਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆਂ ਤਾਂ ਸਭ ਖੁੱਲਦਾ ਗਿਆ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਬਾਰੇ ਹਰ ਨਿੱਕੀ ਨਿੱਕੀ ਡਿਟੇਲ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਈ । ਪੰਮੇ ਨਾਲ ਹਰ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਚੁੱਕਿਆ ਟਾਈਮ ਤੇ ਕੀਤੇ ਕਾਰੇ ਸੁਣਾ ਦਿੱਤੇ ਦੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਨਵਦੀਪ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਉ ਉਹ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਦੇ ਕਿਸ ਕੋਨੇ ਗੱਠ ਬਣਕੇ ਬੈਠ ਗਈ ਸੀ ।
ਰੰਮੀ ਘਰ ਦਾ ਕੰਮ ਮੁਕਾ ਕੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਸਕੂਲ ਆਉਣ ਤੋਂ ਦੋ ਕੁ ਘੰਟੇ ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕਰਦੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮੌਕਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੁੰਦਾ । ਓਧਰੋਂ ਪੰਮਾ ਵੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਉਹ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਸਮਾਂ ਕੱਢਕੇ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕੇ ਕਦੇ ਹੁੰਦੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਰ ਬਹੁਤਾ ਉਹ ਕੱਢ ਹੀ ਲੈਂਦਾ ਸੀ । ਕਿਉਂਕਿ ਲੜਾਈਆਂ ਝਗੜੇ ਰੋਜ ਤਾਂ ਹੁੰਦੇ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਪਰ ਸੁੱਕੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਕਰ ਕੇ ਉਹਦਾ ਜੀਅ ਵੀ ਅੱਕ ਗਿਆ ਸੀ ।
ਸਿਰਫ ਇਸੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਉਡੀਕ ਚ ਉਹ ਸਨ ਜਿੱਥੇ ਦੋਵੇਂ ਇਸ ਫਾਸਲੇ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਸਕਣ !!!!ਮੌਕਾ ਤਾਂ ਮਿਲਣਾ ਹੀ ਸੀ , ਇੱਕ ਦੁਪਹਿਰ ਜਦੋਂ ਰੰਮੀ ਦਾ ਸੱਸ ਸਹੁਰਾ ਕਿਸੇ ਭੋਗ ਤੇ ਗਏ ਬੱਚੇ ਅਜੇ ਸਕੂਲ ਸਨ ਤੇ ਘਰਵਾਲਾ ਖੇਤ । ਪੰਮੇ ਨੇ ਡਿੱਗੇ ਮਕਾਨ ਚ ਛਾਲ ਮਾਰਕੇ ਤੇ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕੰਧ ਟੱਪ ਰੰਮੀ ਦੇ ਵਿਹੜੇ ਚ ਛਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ ।
ਦੋ ਘੰਟੇ ਬਿਤਾ ਕੇ ਜਦੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਉਹ ਵਾਪਿਸ ਕੰਧ ਟੱਪ ਕੇ ਵਾਪਿਸ ਮੁੜਿਆ ਤਾਂ ਪੰਮੇ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਤਸੱਲੀ ਸੀ । ਉਸਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਲੱਗਾ ਸੀ ਜਿਵੇੰ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦੀ ਸਾਥੀ ਟੱਕਰੀ ਹੋਵੇ । ਰੰਮੀ ਚ ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਨਜ਼ਰ ਆਇਆ ਸੀ ਜੋ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਵਿਚੋਂ ਉਹ ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ।
ਇਹੋ ਹਾਲ ਰੰਮੀ ਦਾ ਸੀ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਮਗਰੋਂ ਉਸਦੇ ਜਿਸਮ ਚ ਉੱਠਦੇ ਵਲਵਲੇ ਜਿਵੇੰ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਏ ਹੋਣ । ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਚ ਧਿਆਨ ਲਗਾ ਕੇ ਬੱਸ ਉਹ ਵਕਤ ਨੂੰ ਕੱਢ ਰਹੀ ਸੀ । ਘਰਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਾ ਵਕਤ ਸੀ ਨਾ ਸੰਭਾਲ ।ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਗੱਲ ਕੀਤੇ ਹੀ ਕਈ ਮਹੀਨੇ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਜਿਵੇੰ ਧੁਖ ਰਹੀਆਂ ਸੀ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੰਮੇ ਵਰਗੀ ਤੀਲੀ ਲੱਗੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਲਈ ਨਵੇਂ ਰਾਹ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਜਾਪੇ ਸੀ । #HarjotDiKalam
ਪਰ ਚੋਰੀ ਦਾ ਗੁੜ ਕਦੋਂ ਤੱਕ ਚੱਲ ਸਕਦਾ ਸੀ ਤੇ ਇਹ ਤਾਂ ਬਿਲਕੁੱਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਚੱਲਣਾ । ਕੰਧ ਟੱਪਦਾ ਪੰਮਾ ਦੋਂਵੇਂ ਵਾਰੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੇਖ ਲਿਆ ਸੀ ।
ਤੇ ਚੁਗਲੀ ਪਹੁੰਚੀ ਤੇ ਸ਼ਿਖਰ ਦੁਪਹਿਰੇ ਹੋਏ ਵਾਕੇ ਦਾ ਰੌਲਾ ਪੈ ਗਿਆ । ਰੰਮੀ ਦੇ ਘਰਵਾਲੇ ਹਰਦੇਵ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ । ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਖੂਨ ਉੱਤਰ ਆਇਆ ਸੀ । ਬੱਚਿਆ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਰੰਮੀ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਕੁੱਟ ਧਰਿਆ । ਰੰਮੀ ਦੇ ਪੇਕਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ।
ਰੰਮੀ ਨੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚ ਪਹਿੱਲੀ ਵਾਰ ਐਸਾ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਸੀ । ਦੋ ਚਾਰ ਥੱਪੜ ਵੱਜਿਆਂ ਤੇ ਹੀ ਫਿੱਸ ਗਈ ।ਸਾਰਾ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ । ਗੱਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮਿਲਣ ਤੱਕ ।
ਮਰਦ ਦੀ ਫਿਤਰਤ ਚ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਸਮਝਦਾ ,ਆਪ ਜਮੀਨ ਦਾ ਨਿੱਕਾ ਟੋਟਾ ਭਾਵੇਂ ਘਾਹ ਉੱਗਣ ਲਈ ਛੱਡਿਆ ਹੋਵੇ ਪਰ ਜੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ ਉਹ ਵਰਤ ਲਈ ਤਾਂ ਕਤਲ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ । ਕੁਝ ਇਹੋ ਸੋਚ ਔਰਤ ਬਾਰੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ । ਕੁਝ ਕਰੇ ਨਾ ਕਰੇ ਦੂਜੇ ਦਾ ਪਰਛਾਵਾਂ ਪਿਆ ਵੀ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਰੰਮੀ ਦਾ ਭਰਾ ਆਇਆ ,ਉਸਨੂੰ ਪਿੰਡ ਆਉਂਦੇ ਨੂੰ ਹੀ ਸ਼ਰਮ ਆ ਰਹੀ ਸੀ ।
ਤੇ ਘਰ ਆਉਂਦੇ ਉਹ ਦੇਵ ਕੋਲੋਂ ਇੱਕੋ ਗੱਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਸੀ ।
“ਗਸ਼ਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ”!!!!!
ਜਿਵੇੰ ਵੀ ਸੀ ਹੁਣ ਦੋਵਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਇਸ ਮਸਲੇ ਨੂੰ ਸੁਲਝਾਉਣਾ ਸੀ । ਰੰਮੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਲਤੀ ਮੰਨੀ ਸੀ ਤੇ ਮੁੜ ਦੁਹਰਾਉਣ ਤੋਂ ਤੌਬਾ ਕੀਤੀ ਸੀ ।
ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਵੇਲਾ ਸੀ ਜੀਜਾ ਸਾਲਾ ਚੁਬਾਰੇ ਜਾ ਚੜੇ । ਸਾਹਮਣੇ ਪੰਮੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਦੇਵ ਨੇ ਪੂਰਾ ਉੱਚਾ ਬੋਲ ਮਾਰਕੇ ਗਸ਼ਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਖ ਕੇ ਗਾਲ ਕੱਢੀ ।ਬਦਲੇ ਚ ਉਧਰੋਂ ਗਾਲਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈਆਂ ।
ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਟਾਂ ਰੋੜੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਵਰਸਣ ਲੱਗੇ । ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਤੇਰੀ ਭੈਣ ਸੁਣ ਕੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕ ਕੋਠਿਆਂ ਤੇ ਜਾ ਚੜੇ ।
ਦੋਂਵੇਂ ਪਾਸਿਓਂ ਹਰ ਜਾਨਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਾਣ ਪਛਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਫੋਨ ਖੜਕਾ ਦਿਤੇ ।
ਮਿੰਟਾਂ ਚ ਗੱਡੀਆਂ ਹੀ ਗੱਡੀਆਂ ਨੇ ਦੋਂਵੇਂ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਰਸਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮੱਲ ਲਿਆ । ਡਾਂਗਾਂ ਸੋਟੇ ਕਿਰਪਾਨਾਂ ਹਵਾ ਚ ਲਹਿਰਾਈਆਂ । ਇੱਟਾ ਰੋੜੇ ਕੰਧਾਂ ਉੱਪਰੋਂ ਚੱਲਣ ਲੱਗੇ । ਕੋਈ ਕੋਠੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ ਕੋਈ ਵਿਹੜੇ ਚ ਕੁਝ ਗਲੀਆਂ ਚ ।
ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਦਿਆਂ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਭੰਨ ਦਿੱਤੀਆਂ । ਘਰਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਖਿੜਕੀਆਂ ਨੂੰ ਸੋਟੇ ਡਾਂਗਾਂ ਨਾਲ ਭੰਨ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਲਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਨਾਮ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਧਿਰਾਂ ਬਰਾਬਰ ਦੀਆਂ ਸਨ। ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਵੀ ਸੀ। ਫਸਗੇ ਸਿੰਗਾਂ ਚ ਲੋਕੀ ਤਮਾਸ਼ਾ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸੀ। ਆਂਢੀਆਂ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਤੱਕ ਵੀ ਸੇਕ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇੱਟਾਂ ਰੋੜੇ ਕਿਹੜਾ ਨਾਮ ਦੇਖਕੇ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ।
ਆਹਮੋ ਸਾਹਮਣੇ ਗਾਲਾਂ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਜਾਰੀ ਸੀ। ….. ਉਦੋਂ ਹੀ ਪੰਮੇ ਨੇ ਮੁੱਠੀ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਉੱਪਰੋਂ ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਦੀ ਹਥੇਲੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਬਣਾ ਕੇ ਦੇਵ ਹੁਣਾਂ ਵੱਲ ਕੀਤਾ । ” ਇੰਝ . ……… *ਦੀ। ….. ਸੀ। .. ਰੰਮੀ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਬੋਲਿਆ ਸੀ। ਇਧਰੋਂ ਦੇਵ ਨੇ ਵੀ ਹੱਥ ਚ ਫੜੇ ਸੋਟੇ ਨੂੰ ਵਿਖਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ,” ਇਹ ਡੰਡਾ ਨਾ ਚਾੜਿਆ ਤੇਰੀ ਗਸ਼ਤੀ ਮਾਂ ਦੇ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਵੀ ਦੇਵ ਨੀ। …
ਪੰਮੇ ਦਾ ਰੋਹ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਸੀ ਇੱਟ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬੰਨ ਸਿੱਧਾ ਓਧਰ ਮਾਰਿਆ ਜੋ ਦੇਵ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਜਾ ਵੱਜੀ ਸੀ। ਓਧਰੋਂ ਵੀ ਵਾਪਿਸ ਇੱਟਾਂ ਵਰੀਆਂ।
ਤੇ ਅਸਮਾਨੀ ਫਾਇਰਿੰਗ ਹੋਈ। ਸਭ ਲੁਕ ਕੇ ਆਪਣੀ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਚ ਲੱਗ ਗਏ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਪੁਲਿਸ ਨਾ ਆਈ ਉਦੋਂ ਤੱਕ।
ਗੱਲ ਕੁਝ ਮੀਡੀਆ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਹੀ ਸੂਝਵਾਨ ਬੰਦੇ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਵ ਨੂੰ ਸੱਟ ਲੱਗੀ ਉਹ ਤਾਂ ਬਹਿ ਗਿਆ ਹਸਪਤਾਲ ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਪਰਚਾ ਕੱਟਿਆ ਤੇ ਪੈਸੇ ਲੈ ਦੇ 26 ਦਾ ਕੇਸ ਪੰਮੇ ਸਿਰ ਪੈ ਗਿਆ।
ਪਰ ਭੰਨਤੋੜ ਇਧਰੋਂ ਵੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਓਂ ਖਾਣੇ ਸੀ ਪੰਮੇ ਹੁਣੀਂ ਹੰਢੇ ਹੋਏ ਸੀ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲੋਂ ਕਿ ਮਿਲਣਾ ਸੀ ਇੱਧਰ ਦੇਵ ਲਈ ਬੱਸ ਪੈਸੇ ਤੇ ਪੈਸੇ ਹੀ ਖੁੱਲ੍ਹਦੇ ਗਏ। ਠਾਣੇ ਕਚਹਿਰੀਆਂ ਚ ਪੰਮਾ ਤਾਂ ਸਿਰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ। ਪਰ ਖੁਦ ਨੂੰ ਜੇਲ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਪੁਲਿਸ ਤੇ ਵਕੀਲਾਂ ਦੇ ਢਿੱਡ ਭਰੇ। ਫਿਰ ਸਮਝੌਤੇ ਕੀਤੇ ਜਿਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੈਸੇ ਭਰੇ। ਪਿੰਡ ਚ ਕਿਸੇ . ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਹੋਉ ਕੋਈ ਮਿਹਣਾ ਮਾਰ ਦੇਊਗਾ ਇਹ ਸੋਚ ਦੇਵ ਨੇ ਪਿੰਡੋਂ ਬਾਹਰ ਕੋਠੀ ਛੱਤ ਲਈ। ਸਹੁਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਪੂਰੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਸਾਡੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਗਲਤੀ ਏ। ਪਿੰਡ ਆਲਾ ਮਕਾਨ ਵੇਚ ਛੇ ਕੁ ਮਹੀਨੇ ਪਿੰਡੋ ਬਾਹਰ ਖੇਤਾਂ ਚ ਕੋਠੀ ਛੱਤ ਲਈ ਸੀ। ਰੰਮੀ ਦੇ ਚਾਅ ਜਿਵੇਂ ਖਤਮ ਹੋ ਗਏ ਹੋਣ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਨਫਰਤ ਜਹੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਬੱਸ ਇੱਕੋ ਸਹਾਰੇ ਜਿਉਂ ਰਹੀ ਸੀ ਬੱਚਿਆਂ ਸਹਾਰੇ। ਘਰਵਾਲਾ ਤਾਂ ਕਦੋਂ ਦਾ ਤਿਆਗ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਤੇ ਹੁਣ ਉਸਦੇ ਇੱਕੋ ਅੱਖ ਮਟੱਕੇ ਨੇ ਜਮੀਨ ਨੂੰ ਵਾਢਾ ਲਾ ਧਰਿਆ ਸੀ ਤੇ ਬਚਿਆ ਸਾਹਮਣੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀ ਖੁਦ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਲਿਆ ਸੀ।
ਪੰਮਾ ਤੇ ਉਸਦੇ ਨੇੜਲੇ ਸਾਥੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹਵਾਲਾਤ ਰਹੇ ਫਿਰ ਕੇਸ ਚਲਦੇ ਜੇਲ੍ਹ ਚ ਚਲੇ ਗਏ. ਇਹ ਪੰਮੇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਲੰਮੀ ਜੇਲ੍ਹ ਸੀ। ਬੱਸ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕੋ ਇੱਕੋ ਸ਼ਿਕਵਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਮੁਲਾਕਾਤ ਨੇ ਹੀ ਇਥੇ ਉਸਨੂੰ ਲਿਆ ਸੁੱਟਿਆ ਸੀ ,” ਸਾਲੀ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਚਾਰ ਪੰਜ ਵਾਰ ਲਿੱਤੀ ਹੁੰਦੀ ਤਾਂ ਐਨਾ ਗਮ ਨਾ ਹੁੰਦਾ। ” ਉਹ ਸੋਚਦਾ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਆਪਣੀ ਕੋਠੜੀ ਚ ਕੱਲਾ ਹੁੰਦਾ ਰੰਮੀ ਨਾਲ ਹੋਈ ਮੁਲਾਕਾਤ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਘੁੰਮਣ ਲਗਦੀ।
………………..
ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੰਧ ਟੱਪ ਕੇ ਅੰਦਰ ਵੜਿਆ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਰੰਮੀ ਤਿਆਰ ਹੀ ਬੈਠੀ ਸੀ। ਹੁਣੀ ਹੁਣੀ ਜਿਵੇੰ ਨਹਾ ਕੇ ਨਿੱਕਲੀ ਹੋਵੇ । ਗਿੱਲੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਤੌਲੀਏ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ । ਡਰਾਇੰਗ ਰੂਮ ਚ ਬਿਠਾ ਕੇ ਊਹਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਬੈਠ ਗਈ ਸੀ । “ਚਾਹ ਲਵੋਗੇ ਜਾਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ” ਇਸਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁਝ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਇੱਕ ਸੰਗ ਜਹੀ ਚ ਦੋਵੇਂ ਗ੍ਰਸੇ ਹੋਏ ਸੀ ।
ਉਹ ਉੱਠ ਕੇ ਰਸੋਈ ਵੱਲ ਜਾਣ ਹੀ ਲੱਗੀ ਸੀ ਕਿ ਚਾਹ ਬਣਾ ਕੇ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹਾਂ । ਪਰ ਪੰਮੇ ਕੋਲ ਐਨਾ ਨਾ ਟਾਈਮ ਸੀ ਨਾ ਹੀ ਸਬਰ । ਜਿਉਂ ਹੀ ਉੱਠ ਕੇ ਜਾਣ ਲੱਗੀ ਪੰਮੇ ਨੇ ਬਾਂਹ ਫ਼ੜਕੇ ਓਥੇ ਹੀ ਰੋਕ ਲਿਆ । ਤੇ ਸੋਫ਼ੇ ਤੇ ਬੈਠਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਉੱਪਰ ਸੁੱਟ ਲਿਆ । ਰੰਮੀ ਖੁਦ ਨੂੰ ਬੇਮਨ ਨਾਲ ਛੁਡਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀਂ ਉਸ ਉੱਪਰ ਜਾ ਡਿੱਗੀ ਸੀ । ਕੋਈ ਪੰਮੇ ਦੀ ਉਮਰ ਦਾ ਹੋਰ ਮੁੰਡਾ ਹੁੰਦਾ ਉਸਦੇ ਵਜ਼ਨ ਥੱਲੇ ਦੱਬ ਜਾਂਦਾ ਪਰ ਪੰਮੇ ਦਾ ਸਰੀਰ ਉਮਰੋਂ ਵੱਧ ਮਜਬੂਤ ਸੀ ਬਾਹਾਂ ਦੀ ਪਕੜ ਨੇ ਊਹਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੁੰਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ । ਡਿੱਗਦੇ ਹੀ ਪੰਮੇ ਨੇ ਊਹਦੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਚ ਦਬੋਚ ਲਿਆ ਤੇ ਤੌਲੀਆ ਪਿੱਠ ਤੋਂ ਖਿਸਕਦਾ ਥੱਲੇ ਜਾ ਡਿੱਗਿਆ । ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਪਿੱਠ ਤੇ ਫੈਲ ਗਏ । ਤੇ ਪੰਮੇ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਚ ਗੁਆਚ ਗਏ ਸਿਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਊਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਫਿਰਨ ਲੱਗੇ । ਕਿਸੇ ਭੁੱਖੇ ਵਾਂਗ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਝਪਟ ਕੇ ਕਿੱਸ ਇੰਝ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇੰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੋਂ ਕੁਝ ਨਾ ਖਾਧਾ ਹੋਵੇ । ਹਰ ਲੰਘਦੇ ਪਲ ਨਾਲ ਊਸਦੀ ਕਿੱਸ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਤਿੱਖੀ ਤੇ ਦਰਦ ਭਰੀ ਹੁੰਦੀ ਗਈ ।ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਰੰਮੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਨਾਪ ਲੈਂਦੇ ਰਹੇ ।ਪਿੱਠ ਤੋਂ ਥਲੇ ਖਿਸਕ ਕੇ ਉਸਦੇ ਪੱਟਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਜਕੜ ਕੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਗੋਦੀ ਚ ਧਰ ਲਿਆ ।ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਤੇ ਦੰਦ ਗਰਦਨ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਛੱਡਦੇ ਹੋਏ ਥੱਲੇ ਵੱਲ ਵਧਣ ਲੱਗੇ ।
ਹੱਥ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਕੱਪੜਿਆਂ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਕੀਮਤੀ ਮੋਤੀਆਂ ਦੇ ਚੁਗਣ ਵਾਂਗ ਫਿਰਨ ਲੱਗੇ ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਹੱਥਾਂ ਚ ਸਮਾ ਸਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਾਮਯਾਬ ਨਾ ਹੋਈ ਤਾਂ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਰੰਮੀ ਦੇ ਕੱਪਡ਼ੇ ਉਸਨੇ ਉਤਾਰ ਕੇ ਤੌਲੀਏ ਦੇ ਉੱਪਰ ਹੀ ਸੁੱਟ ਦਿਤੇ । ਰੰਮੀ ਦੇ ਜਿਸਮ ਚ ਆ ਰਹੀ ਗਰਮੀ ਉਸਨੇ ਅੱਜ ਤੱਕ ਕਿਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕੀਤੀ ਨਾ ਹੀ ਜਿਸ ਤਰਾ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਮਸਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਚਮਕੀਲੇ ਦੇ ਕਹਿਣ ਵਾਂਗ ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਆਟੇ ਵਾਂਗ ਗੁੰਨ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਹ ਸਹਿ ਕੇ ਹੀ ਕੋਈ ਕੁੜੀ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਾਰ ਉਸ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆਉਂਦੀ । ਪਰ ਇਥੇ ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਉਸਦਾ ਉਹ ਜੰਗਲੀਪੁਣਾ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਿਉਂ ਤਿਉਂ ਰੰਮੀ ਦੇ ਮੂੰਹੋ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਸਿਸਕਾਰੀਆਂ ਹੋਰ ਵੀ ਤਿੱਖਾ ਹੋਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰ ਰਹੀਆਂ ਸੀ । ਬਿਲਕੁੱਲ ਸੱਚ ਹੀ ਕਹਿਂਦੀ ਸੀ ਰੰਮੀ ਉਸਨੂੰ ਫੋਨ ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਾਰ ਕਰਕੇ ਸਭ ਪਿਛਲੇ ਭੁੱਲ ਜਾਏਗਾ । ਤੇ ਉਹ ਗੁਆਚ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਆਮ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਚਾਈ ਤੇ ਗਹਿਰਾਈਆਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਚ ਤਸੱਲੀ ਭਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ । ਜਿਸਨੂੰ ਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਖੁਦ ਵੀ ਮਜ਼ਾ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਰੰਮੀ ਲਈ ਤਾਂ ਜਿਵੇੰ ਇਹ ਕਾਰੂ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਵਰਗਾ ਸੀ । ਉਸਦੇ ਢਲ ਰਹੇ ਸਰੀਰ ਚ ਪੰਮੇ ਦੇ ਜੁਆਨ ਖੂਨ ਨੇ ਜੋ ਤੇਜ਼ੀ ਲਿਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਉਸਦੀ ਨਸ ਨਸ ਚ ਸੁਆਦ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ । ਉਸਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਚ ਉਹ ਗੁਆਚ ਗਈ ਸੀ । ਉਸਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਦੀ ਗਰਮੀ ਉਸਦੇ ਜਿਸਮ ਦੇ ਰੋਮ ਰੋਮ ਚ ਤਰੰਗ ਭਰ ਰਹੀ ਸੀ । ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨੇ ਸਰੀਰ ਚ ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਛੱਡਿਆ ਜਿਸਨੂੰ ਛੋਹਕੇ ਉਤੇਜਨਾ ਨਾ ਭਰੀ ਹੋਵੇ । ਉਸਦੇ ਨੰਗੇ ਜਿਸਮ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਕੇ ਪੰਮਾ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮਿੱਕ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਲੱਤਾਂ ਜਿਵੇੰ ਜਵਾਬ ਦੇ ਗਈਆਂ ਹੋਣ ਤੇ ਦਿਮਾਗ ਨੇ ਜਿਸਮ ਨੂੰ ਊਸਦੀ ਹਾਲਾਤ ਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ । ਤੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਪੰਮਾ ਉਸਤੇ ਥੱਕ ਕੇ ਡਿੱਗੀਆ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਰੰਮੀ ਖੁਦ ਚ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਨਿਢਾਲ ਹੋਈ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ।
ਪਰ ਪੰਮੇ ਦਾ ਇੱਕੋ ਵਾਰ ਚ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਭਰਿਆ ਤੇ ਨਾ ਉਹ ਹਲੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ । ਉਸਦੇ ਪੂਰੇ ਭਰੇ ਭਰੇ ਜਿਸਮ ਤੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਉਹ ਦੀਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ । ਪਰ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਆਉਣ ਦਾ ਟਾਈਮ ਸੀ ਖੁਦ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਨਾਲੋਂ ਅੱਡ ਕਰਕੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋਏ । ਰੰਮੀ ਨੇ ਇੱਕੋ ਗੱਲ ਕਹੀ ਸੀ । ਇਸ ਸਮੁੰਦਰ ਚ ਗੋਤੇ ਭਰਨ ਦੇ ਬੜੇ ਮੌਕੇ ਮਿਲਣਗੇ । ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਮਸੀਂ ਕੋਈ ਮਿਲਿਆ ਜੋ ਐਨੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਤਰ ਸਕੇ ।
ਪਰ ਉਸ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਇੱਕੋ ਤਾਰੀ ਨੇ ਪੰਮੇ ਨੂੰ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਰੰਮੀ ਨੇ ਖੇਤਾਂ ਚ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ ।
ਹੁਣ ਸਿਰਫ ਯਾਦਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਪਰ ਸੁਪਨਿਆਂ ਚ ਹਲੇ ਵੀ ਬਿਤਾਈ ਉਹ ਦੁਪਹਿਰ ਤੰਗ ਕਰਦੀ ਸੀ ।
ਸਾਲ ਕੁ ਮਗਰੋਂ ਜਦੋਂ ਪੰਮਾ ਪਹਿਲੀ ਜ਼ਮਾਨਤ ਤੇ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਤਾਂ ਉਸ ਚ ਅਪ੍ਰਾਧੀਪੁਣਾ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਭਾਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ।

ਹਰਮੀਤ ਤੇ ਰਮਨ ਦੀ ਇਸ਼ਕ ਕਹਾਣੀ ਨੇ ਪਲਟਾ ਖਾਧਾ ਸੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇਸ਼ਕ ਤੇ ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਪੰਮੇ ਦੇ ਇਸ਼ਕ ਤੇ ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਤੋਂ ਉਲਟੀ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ ।ਸੋਚਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੀ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕੋ ਮਾਹੌਲ ਚ ਵੱਡੇ ਹੋਏ ਦੋ ਸਖਸ਼ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਵੀ ਉਲਟੇ ਵਗਣ ਲੱਗੇ ਸੀ ।
ਰਮਨ ਕਾਲਜ਼ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਜਾਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਹਰਮੀਤ ਨੂੰ ਮਿਲਣ । ਘਰ ਹੁੰਦਾ ਪੰਮੇ ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਰਹਿੰਦਾ ਘਰਦੇ ਬਾਕੀ ਕੰਮ ਵੀ ਵੇਖਦਾ । ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਪੰਮੇ ਨੂੰ ਕੈਦ ਹੋਈ ਜ਼ਮਾਨਤਾਂ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਹਰ ਕੋਨੇ ਹੱਥ ਪੈਰ ਵੀ ਮਾਰੇ ਤੇ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਹੀ ਜ਼ਮਾਨਤ ਕਰਵਾ ਸਕਿਆ ਸੀ ।
ਪਰ ਓਧਰ ਹਰਮੀਤ ਤੇ ਜੱਸ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਹੀ ਕਨੇਡਾ ਦਾ ਵੀਜ਼ਾ ਆ ਗਿਆ । ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਅੱਧ ਹਫਤੇ ਚ ਹੁਣ ਕਨੇਡਾ ਦੀ ਉਡਾਰੀ ਮਾਰ ਜਾਣੀ ਸੀ। ਤੇ ਉਸਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਹੀ ਦੋਂਵੇਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਰਹਿ ਰਹੀਆਂ ਸੀ । ਮਗਰੋਂ ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਚ ਤੁਰੇ ਫਿਰਨਾ ਸੀ ।ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਵੀਜ਼ਾ ਆਇਆ ਸੀ । ਰਮਨ ਮਿਲਣ ਦਾ ਕੋਈ ਮੌਕਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਛੱਡਦਾ । ਲੱਗਪੱਗ ਹਰ ਰੋਜ ਮਿਲਣ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਸੀ । ਕਾਲਜ ਛੱਡ ਸਿੱਧੀ ਬੱਸ ਮੋਹਾਲੀ ਦੀ ਫੜਦਾ ਤੇ ਛੇ ਫੇਜ਼ ਉੱਤਰ ਅੱਗੇ 3B2 ਦਾ ਆਟੋ । ਕਾਰ ਚੱਕ ਕੇ ਘਰਦੇ ਸਵਾਲਾਂ ਤੋਂ ਬੱਚ ਜੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ।
ਤੇ ਉਹ ਦਿਨ ਹਰਮੀਤ ਦਾ ਪੀਜੀ ਚ ਰੁਕਣ ਦਾ ਆਖ਼ਿਰੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਦਿਨ ਸੀ । ਹਰਮੀਤ ਨੇ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਬਾਕੀ ਸਭ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੱਲਿਆਂ ਲਈ ਸਕੂਨ ਦੇ ਪਲ ਪਲੈਨ ਕੀਤੇ ਸੀ ।
ਰਮਨ ਨੇ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਦਸਤਕ ਦਿੱਤੇ ਬਿਨਾਂ ਪੀਜੀ ਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ । ਪੂਰਾ ਘਰ ਸੁਨਸਾਨ ਵੇਖਕੇ ਉਹਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਕੋਈ ਸੀਮਾ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਊਹਨੇ ਹਰਮੀਤ ਨੂੰ ਕਈ ਅਵਾਜਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ । ਕੋਈ ਆਵਾਜ ਦਾ ਉੱਤਰ ਨਾ ਆਇਆ । ਹਰਮੀਤ ਦੀ ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਆਦਤ ਇਸ ਇੰਝ ਲੁਕਣ ਮਿੱਟੀ ਖੇਡ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨਾ ਤੇ ਮਗਰੋਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲੈਣੀਆਂ ।
ਉਹ ਲਭਦਾ ਤਿੰਨਾਂ ਕਮਰਿਆਂ ਚ ਗਿਆ ਪਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਨਾਮ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਮੇਨ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚੋ ਪਾਣੀ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆ ਰਹੀ ਸੀ । ਉਹ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਨਹਾ ਰਹੀ ਏ ਹਰਮੀਤ ।
ਉਸਨੇ ਉਂਝ ਹੀ ਖੜੇ ਖੜੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰੇ । ਤੇ ਸਿਰਫ ਅੰਡਰਵੀਅਰ ਰੱਖਕੇ ਬਾਥਰੂਮ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ । ਹੱਥ ਲਗਦੇ ਹੀ ਦਰਵਾਜਾ ਪੂਰਾ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਅੱਡਿਆ ਰਹਿ ਗਿਆ । ਫੁਆਰੇ ਦੇ ਥੱਲੇ ਪੂਰੀ ਨਗਨ ਸੰਗਮਰਮਰ ਜਿਹੇ ਚਿੱਟੇ ਜਿਸਮ ਦੀ ਮਾਲਿਕ ਜੱਸ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾ ਰਹੀ ਸੀ । ਉਸਦੇ ਅਰਧ ਨਗਨ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰ ਰਹੀ ਸੀ । ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਉਹ ਘਬਰਾਈ ਨਹੀਂ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਕੋਈ ਸ਼ਿਕਨ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆਇਆ । ਰਮਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਉੱਪਰੋਂ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਤੱਕ ਤੱਕਿਆ । ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਅੰਗ ਤੇ ਪੈ ਰਹੀਆਂ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਊਸਦੀ ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਬਿਖੇਰ ਰਹੀਆਂ ਸੀ । ਤੇ ਇਸ ਚਮਕ ਚ ਰਮਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਦਿਮਾਗ ਦੋਂਵੇਂ ਚੁੰਧਿਆ ਗਏ ਸੀ । ਹਰਮੀਤ ਦੀ ਖ਼ੂਬਸੂਰਤੀ ਜੇ ਕੱਚੇ ਦੁੱਧ ਵਰਗੀ ਸੀ ਓਥੇ ਜੱਸ ਦਾ ਜਿਸਮ ਉਸ ਨੂੰ ਕੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਦੁੱਧ ਵਰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਜਿਸਦਾ ਰੰਗ ਤੇ ਆਕਾਰ ਦੋਂਵੇਂ ਪੱਕ ਚੁੱਕੇ ਸੀ । ਜਿਸਨੂੰ ਸਾਂਚੇ ਨੇ ਇੰਝ ਤਰਾਸ਼ਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਕੱਪੜਿਆਂ ਚ ਵੇਖ ਕੇ ਵੀ ਦੁਬਾਰਾ ਦੇਖੇ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਤੇ ਹੁਣ ਉਹੀ ਜਿਸਮ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੂਰੇ ਦਾ ਪੂਰਾ ਮਹਿਕ ਛੱਡਦਾ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਤੋਂ ਕੁਝ ਫੁੱਟ ਦੀ ਦੂਰੀ ਤੇ ਸੀ ਜਿਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਇੱਕ ਬੁਲਾਵਾ ਸੀ ਇੱਕ ਪਿਆਸ ਸੀ । ਜੋ ਉਸਨੇ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਤੱਕੀ ਤਾਂ ਸੀ ਪਰ ਭੁਲੇਖਾ ਸਮਝ ਅਣਗੌਲਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ।
ਹੁਣ ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ ਚ ਭਿੱਜਦੀ ਜੱਸ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਚ ਭਾਫਾਂ ਛੇੜ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸੀ ਤੇ ਊਸਦੀ ਬੇਚੈਨੀ ਤੇ ਤੜਪ ਉਸਦਾ ਬਦਲਿਆ ਰੰਗ ਤੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਹਰਕਤ ਜੱਸ ਕੋਲੋ ਗੁੱਝੀ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਆਪਣੇ ਤੋਰ ਨੂੰ ਮਟਕਾ ਕੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਲੋੜੋਂ ਵੱਧ ਹਿਲਾ ਕੇ ਉਹ ਰਮਨ ਵੱਲ ਵਧੀ ਤੇ ਰਮਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਹਾਂ ਚ ਭਰ ਲੈਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ । ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਕਰੀਬ ਆਉਂਦੇ ਗਏ ।ਇਸਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਕਿ ਉਹ ਜੁੜ ਸਕਦੇ ਰਮਨ ਦੇ ਮਨ ਚ ਇੱਕ ਚੀਸ ਜਹੀ ਉਠੀ ਹਰਮੀਤ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਦੀ ਗੱਲ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਸੋਚ ਸਕਦਾ ਸੀ । ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਵਧੀ ਜੱਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਧੱਕ ਦਿੱਤਾ । ਫਟਾਫਟ ਕਮਰੇ ਚੋਂ ਕੱਪੜੇ ਸਮੇਟੇ ਤੇ ਡਰਾਇੰਗ ਰੂਮ ਚ ਜਾ ਕੇ ਪਾ ਕੇ ਸੋਫ਼ੇ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ।
ਅਜੇ ਬੈਠੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸਕਿੰਟ ਹੋਏ ਸੀ ਕਿ ਹਰਮੀਤ ਪੀਜੀ ਚ ਐਂਟਰ ਕਰ ਗਈ । ਊਸਦੀ ਇਸ਼ਕ਼ ਕਹਾਣੀ ਚ ਜਿਵੇੰ ਭੂਚਾਲ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਚ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਜੇ ਉਹ ਦੋ ਮਿੰਟ ਵੀ ਹੋਰ ਜੱਸ ਕੋਲ ਰੁਕਿਆ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਕੀ ਤੋਂ ਕੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ । ਦਿਲ ਚ ਉਸਨੇ ਰੱਬ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰਾਨਾ ਕੀਤਾ ।
ਹਰਮੀਤ ਮਾਰਕੀਟ ਤੋਂ ਕੁਝ ਸਮਾਨ ਲੈਣ ਗਈ ਸੀ ਤੇ ਜੱਸ ਤਿਆਰ ਹੋਕੇ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇਸੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਸੀ । ਪਰ ਇੱਕ ਦਰਾਰ ਦੋਹਾਂ ਚ ਬਣਨ ਤੋਂ ਬਚ ਗਈ ਸੀ ।
ਜੱਸ ਬਾਹਰ ਆਈ ਤਾਂ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਅੱਖਾਂ ਪਾ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਹਰਮੀਤ ਚਾਹ ਬਣਾਉਣ ਗਈ ਤਾਂ ਜੱਸ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਅੰਦਰ ਹੋਇਆ ਉਸ ਲਈ ਯਕਦਮ ਮਾਫੀ ਮੰਗ ਲਈ । ਮਾਫੀ ਤਾਂ ਰਮਨ ਦੀ ਵੀ ਬਣਦੀ ਸੀ ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਨੌਕ ਕੀਤੇ ਬਾਥਰੂਮ ਚ ਜਾ ਵੜਿਆ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਬਿਨਾਂ ਕੱਪੜਿਆਂ ਤੋਂ ਪਰ ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਸਮਝ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜੱਸ ਨੇ ਊਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਕੇ ਜਾਨਬੁੱਝ ਕੇ ਦਰਵਾਜਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਸੀ ਤੇ ਹੁੰਗਾਰਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕੋਈ ।
ਜੱਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਰੂਆਂਸੀ ਸੀ । ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਮੀਤ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਰਸ਼ਕ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਐਨਾ ਪਿਆਰ ਤੇ ਕੇਅਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੁੰਡਾ ਮਿਲਿਆ ਸੀ ਜਿਸਦੀ ਚਾਹ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਸੀ ਉਸਦਾ ਬੁਆਏਫ੍ਰੈਂਡ ਜੋ ਕਿ ਖੁਦ ਵਿਆਹਿਆ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਲੋੜ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਮਝਦਾ । ਜਦੋਂ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਉਸ ਕੋਲ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਪੈਸੇ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਉਹ ਉਸ ਕੋਲ । ਪਿਆਰ ਕੇਅਰ ਬਾਹਰ ਘੁੰਮਣਾ ਫਿਰਨਾ ਕੱਠੇ ਫਿਲਮ ਵੇਖਣੀ ਖਾਣਾ ਪੀਣਾ ਕੁਝ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਉਸਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆਇਆ ।
ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਵੀ ਰਮਨ ਆਉਂਦਾ ਸੀ ਉਹ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਕੋਲ ਰਹਿੰਦੀ ਆਨੇ ਬਹਾਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੇੜਦੀ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਛੂਹੰਦੀ । ਪਰ ਰਮਨ ਸਿਰਫ ਸਾਲੀ ਦੀਆਂ ਛੇੜਖਾਨੀਆਂ ਸਮਝ ਇਗਨੋਰ ਕਰੀਂ ਜਾਂਦਾ ।ਪਰ ਅੱਜ ਮਿਲੇ ਇਸ ਮੌਕੇ ਚ ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੁਸਨ ਚ ਉਲਝਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ । ਇਥੋਂ ਜਾਂਦੇ ਉਸਨੇ ਬੁਆਏਫ੍ਰੈਂਡ ਕੋਲੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਣਾ ਸੀ ਤੇ ਹਰਮੀਤ ਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਬਰਾਬਰ ਸੀ ਰਮਨ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਸੱਦਣ ਲਈ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਇੱਕ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੱਲ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ।
ਰਮਨ ਉਸਦੇ ਤਲਿਸਮ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲ ਆਇਆ ਸੀ ।ਜੇਕਰ ਹੁਸਨ ਹੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੋਏ ਤਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਹਰਮਾਂ ਚ ਨਹੀਂ ਘਰਾਂ ਚ ਹੂੰਦੀਆਂ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੇ ਮਰਦ ਵੀ ਹਰ ਥਾ ਹੱਥ ਪੱਲੇ ਨਾ ਮਾਰਦੇ ਫਿਰਦੇ ।
ਇਹ ਤਾਂ ਸਭ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਗੱਲ ਏ ਦੋ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਏ ਮਨ ਦੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਏ ਜਿਹੜੀ ਜਿਸਨੂੰ ਜਿਥੋਂ ਮਿਲੀ ਓਥੇ ਹੀ ਟਿਕ ਜਾਏਗਾ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਭਟਕਣ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਟਿਕਣ ਥੋੜੋਂ ਦਿੰਦੀ ਏ ?https://www.facebook.com/HarjotDiKalam/
ਰਮਨ ਤੇ ਪੰਮੇ ਦੀ ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਚ ਇਹੋ ਤੇ ਫਰਕ ਸੀ ਇੱਕ ਭਟਕਣ ਚ ਸੀ ਦੂਸਰਾ ਟਿਕਾਅ ਚ ।
ਉਸੇ ਟਿਕਾਅ ਨੇ ਰਮਨ ਦੀ ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਨੂੰ ਡੂੰਘੇ ਇਮਤਿਹਾਨ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆ ਸੀ ਸਹੀ ਸਲਾਮਤ ।
ਤੇ ਇਸ਼ਕ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਤੇ ਸੁਪਨੇ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਨਾਲ ਬਿਤਾਏ ਪਲ ਯਾਦਾਂ ਚ ਰੱਖ ਦੋਂਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਤੋਂ ਵਿਛੜ ਗਏ ਇਸ ਵਾਅਦੇ ਨਾਲ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਫਿਰ ਮਿਲਾਗੇਂ ।
ਜੱਸ ਤੇ ਹਰਮੀਤ ਕੱਠੀਆਂ ਹੀ ਕਨੇਡਾ ਦਾ ਜਹਾਜ਼ ਚੜ ਗਈਆਂ ਤੇ ਸਿੱਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਹੰਝੂ ਪਲਕਾਂ ਚ ਲੁਕੋ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਦੂਰੋਂ ਦੂਰੋਂ ਹੱਥ ਹਿਲਾ ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਦੇ ਟਰਮੀਨਲ ਤਿੰਨ ਤੋਂ ਬਾਏ ਬਾਏ ਕਿਹਾ ਸੀ ।

ਪੰਮੇ ਦੇ ਗੈਂਗ ਦੀ ਧੱਕ ਦੂਰ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ,ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚੋ ਬਾਹਰ ਆਕੇ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਚਰਚੇ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ ਗਏ ਸੀ । ਦਿਲ ਚ ਜੋ ਬੇ ਡਰੀ ਸੀ ਉਹ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੀ ਗਈ ਸੀ ।
ਪਿੰਡ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤਾਂ ਕੋਠੇ ਦੀ ਛੱਤ ਚੜਕੇ ਰੰਮੀ ਦੇ ਖਾਲੀ ਹੋਏ ਘਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਚਿੱਤ ਉਦਾਸ ਜਿਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ । ਜੇਲ੍ਹ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ ਪੈਸੇ ਵੀ ਸਭ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਏ ਸੀ । ਮੁੜ ਤੋਂ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ । ਪੈਸੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜੇਲ੍ਹ ਚੋਂ ਨਿਕਲਣਾ ਵੀ ਔਖਾ ਹੋਇਆ ਸੀ । ਹੁਣ ਉਹਨੂੰ ਇਕ ਗੱਲ ਸਮਝ ਆ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਬੁਰੇ ਵਕਤ ਪੈਸੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਨਾਲ ਨਹੀ ਖੜਦਾ ।
ਸਰਕਾਰ ਨਵੀਂ ਨਵੀਂ ਬਦਲੀ ਸੀ ਤੇ ਐੱਮ ਐੱਲ ਏ ਵੀ ਨਵਾਂ ਸੀ ।ਪਿੰਡਾਂ ਚ ਜਿਸ ਡਰੱਗ ਦੇ ਚਰਚੇ ਸੀ ਉਹ ਸੀ “ਚਿੱਟਾ”। ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵੇਲੀਆਂ ਤੋਂ ਲਿੰਕ ਕਢਦੇ ਕੱਢਦੇ ਉਸਨੇ ਦਿਨਾਂ ਚ ਹੀ ਪੂਰੀ ਚੇਨ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ ਸੀ ।
ਪਾਕਿਸਤਾਨੋ ਆਉਂਦਾ “ਚਿੱਟਾ” ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਬੀ ਐੱਸ ਐੱਫ ਤੇ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਬਣਦਾ ਕਿਰਾਇਆ ਦੇ ਕੇ ਸਰਹੱਦ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਚ ਪਹੁੰਚਦਾ । ਓਥੇ ਤੋਂ ਲੋਕਲ ਪਾਰਟੀਆਂ ਤੇ ਗੈਂਗਾਂ ਰਾਂਹੀ ਅਗਾਂਹ ਸਪਲਾਈ ਹੁੰਦਾ । ਦੋਂਵੇਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦੇ ਬੰਦੇ ਇਸ ਚ ਰਲੇ ਹੋਏ ਸੀ । ਸਭ ਰਲ ਮਿਲਕੇ ਖਾਂਦੇ ਸੀ ।
ਪਹਿਲਾ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਚਿੱਟੇ ਦੀ ਖਪਤ ਚੰਡੀਗੜ ਦਿੱਲੀ ਤੇ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਲਗਦੇ ਫਾਰਮ ਹਾਊਸ ਚ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ।ਜਿੱਥੇ ਅਮੀਰ ਘਰਾਂ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਕੁੜੀਆਂ ਸਾਰੀ ਸਾਰੀ ਰਾਤ “ਰੇਵ” ਮਤਲਬ ਜੰਗਲੀ ਪਾਰਟੀਆਂ ਕਰਦੇ ਸੀ ।ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਪੰਜਾਬ ਤੇ ਹਰਿਆਣੇ ਚ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਦੇ ਰੇਟ ਇੱਕੋ ਦਮ ਵਧੇ ਤਾਂ ਆਮ ਘਰਾਂ ਚ ਪੈਸਾ ਇੱਕੋ ਦਮ ਡਿੱਗਿਆ । ਨਵੀਂ ਉੱਠਦੀ ਪੀੜੀ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਮੋਹਾਲੀ ਪੜਦੀ ਹੋਈ ਹਨੀ ਸਿੰਘ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਸੁਣਦੀ ਹੋਈ ਇਸ ਨਸ਼ੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚੀ ਗਈ । ਖਰਚਣ ਲਈ ਪੈਸੇ ਵੀ ਸੀ ਤੇ ਸ਼ਬਾਬ ਤਾਂ ਹੈ ਹੀ ਸੀ ।
ਪੁਰਾਣੇ ਨਸ਼ੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗਾਉਂਦੇ ਗਾਇਕ ਖੁੱਡੇ ਲਾਈਨ ਲੱਗ ਗਏ ਸੀ । ਭੁੱਕੀ ਅਫੀਮ ਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੁਰਾਣੀ ਪੀੜੀ ਤੱਕ ਰਹਿ ਗਏ ਸੀ ਜੋ ਚਮਕੀਲਾ ਜਾਂ ਮਾਣਕ ਨੂੰ ਸੁਣਦੀ ਸੀ ।
ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਪੈਸਾ ਵਧਿਆ ਡਿਮਾਂਡ ਵਧੀ ਤੇ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਵੀ ਵਧੀ ਤੇ ਨਸ਼ਾ ਸਸਤਾ ਵੀ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਕਈ ਅੱਡ ਅੱਡ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਲੱਗਾ ।
ਇੰਝ ਅਮੀਰਾਂ ਦਾ ਨਸ਼ਾ ਮੱਧ ਵਰਗ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ।
ਪੰਮੇ ਦਾ ਆਪਣਾ ਪਿੰਡ ਜੀ ਟੀ ਰੋਡ ਤੇ ਦੀ ਦੋ ਕੁ ਸਾਲ ਚ ਹੀ ਸੜਕ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਆਲੀ ਜਮੀਨ ਲੱਖਾਂ ਤੋਂ ਕਰੋੜਾ ਚ ਪੁੱਜੀ ਤੇ ਸਭ ਦੇ ਵਾਰੇ ਨਿਆਰੇ ਹੋ ਗਏ ।
ਚੰਗੇ ਸਰਦੇ ਪੁੱਜਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਭੋਰ ਭੋਰ ਜ਼ਮੀਨ ਖਾਣ ਲੱਗੇ । ਜਿਹਨਾਂ ਸਮਝਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਭਵਿੱਖ ਦਿੱਸਿਆ ਉਹਨਾਂ ਵੇਚ ਵੱਟ ਆਪਣੀ ਪੀੜੀ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ।
ਪੰਮੇ ਨੇ ਪੂਰੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਨਸ਼ੇ ਦੀ ਚੇਨ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ । ਕਿਸੇ ਕੋਲੋ ਖਰੀਦ ਕੇ ਵੇਚਣ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਸਨੂੰ ਅੱਧ ਕੁ ਬੱਚਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿਚੋਂ ਹਿੱਸਾ ਕਢਦੇ ਕੱਢਦੇ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹਾ ਕੁ ਪੈਸੇ ਉਸ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਦੇ ।
ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਵਿਚਲੇ ਬੰਦਿਆ ਨੂੰ ਕੱਢ ਖੁਦ ਆਖਿਰੀ ਹਿੱਸੇ ਕੋਲੋ ਖ਼ਰੀਦਣ ਦਾ ਪਲੈਨ ਕੀਤਾ ।
ਇਸ ਚ ਰਿਸ੍ਕ ਬਹੁਤ ਸੀ । ਨਾਰਕੋ ,ਪੰਜਾਬ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਨਾਕੇ ਤੇ ਬਾਕੀ ਵੇਚਣ ਆਲਿਆ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਦਾ ਪੰਗਾ ।ਪਰ ਪੰਮੇ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਲਾਲਸਾ ਸੀ ਉਹ ਸੀ ਪੈਸੇ ਦੀ । ਇਸ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਟਰੱਕ ਡਰਾਇਵਰ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ ਐਂਡ ਤੋਂ ਐਂਡ ਤੱਕ ਪੂਰੀ ਖੇਪ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾਇਆ । ਪੁਲਿਸ ਤੇ ਨਾਰਕੋ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਚ ਉਹ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਫਿਰ ਵੀ ਬਚਣ ਲਈ ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸਫ਼ਰ ਕਰਦੇ । ਸਿੱਧੇ ਰੋਡ ਨਾਲੋਂ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਲੰਘਦੇ ।
ਰੂਟ ਅਜਿਹਾ ਚੁਣਿਆਂ ਜੋ ਭਰੇ ਮਾਲ ਦੇ ਕਾਗਜ਼ ਵੀ ਬਣਾ ਸਕਣ ।ਤੇ ਇੰਝ ਕਈ ਕੁਇੰਟਲ਼ ਮਾਲ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਪਤ ਟਿਕਾਣੇ ਪਹਿੱਲੀ ਹੱਲੇ ਲਿਆ ਸੁੱਟਿਆ ।
ਇਥੋਂ ਵੇਚਣਾ ਤਾਂ ਸੌਖਾ ਸੀ ਦਲਾਲ ਹਰਲ ਹਰਲ ਕਰਦੇ ਫਿਰਦੇ ਸੀ । ਆਪਣੇ ਹੀ ਪਿੰਡ ਦੇ ਜਿਹੜੇ ਮੁੰਡੇ ਤਾਂ ਚੰਗੇ ਘਰਾਂ ਚੋਂ ਸੀ । ਉਹ ਤਾਂ ਖਰੀਦ ਲੈਂਦੇ ਸੀ । ਪਰ ਦੂਸਰਿਆਂ ਨੂੰ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਵੇਚਣਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ ।ਇੰਝ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਮਾਰਕੀਟ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਸਨੇ ਖੁਦ ਜਾਣ ਨਾਲੋਂ ਅੱਗੇ ਹੋਰ ਗੱਡੀਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਰਾਏ ਤੇ ਢੋਣ ਲਈ ਰੱਖ ਲਿਆ। ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਟਿਕਾਣੇ ਤੇ ਉਸ ਬਣੇ ਬਣਾਏ ਮਾਲ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਹੋਰ ਅੱਡ ਅੱਡ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹੁਣ ਉਸਨੂੰ ਕਿਤੇ ਲੜਨ ਲਈ ਖੁਦ ਜਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਦੱਸ ਪੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਲ ਛਕਾਓ ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਵਾਓ । ਇਸ ਪੈਸੇ ਚੋਂ ਹੀ ਸਰਕਾਰ ਤੇ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਵੀ ਗੰਢ ਲਿਆ। ਜਿਹੜੇ ਪੁਲਿਸ ਅਫਸਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਐਸੇ ਇਲਾਕੇ ਚ ਭੇਜਿਆ ਕਿ ਮੁੜ ਊਸਦੀ ਸ਼ਕਲ ਨਾ ਦਿੱਸੀ ।
ਜੇਲ੍ਹ ਚ ਆਪਣੇ ਬਣੇ ਕੰਟੈਕਟਸ ਨਾਲ ਓਥੋਂ ਤੱਕ ਨਸ਼ਾ ਸਪਲਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗਾ । ਇਸਦਾ ਫਾਇਦਾ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਓਥੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹਰ ਬੰਦਾ ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਭਰਦਾ ।
ਜਦੋਂ ਆਸ ਪਾਸ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਦੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੇ ਸਖਤੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਨਸ਼ੇ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਕੁੜੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਭੇਜਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ । ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਆਮ ਤਲਾਸ਼ੀ ਪੁਲਿਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ।ਇਸਦਾ ਲਾਹਾ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਅਮੀਰ ਦਿਸਦੀ ਕੁੜੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਨਸ਼ੇ ਨੂੰ ਵੇਚਣ ਲੱਗਾ । ਜਿਹੜੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਨਸ਼ੇ ਦਾ ਚਸਕਾ ਲਗਦਾ ਉਹ ਨਸ਼ੇ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸੀ ।
ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੁਰੀ ਜੋ ਪੰਮੇ ਨੇ ਕੀਤੀ ਉਹ ਉਸ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੀ । ਊਸਦੀ ਤਸੱਲੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋਈ ਕਿ ਸਿਰਫ ਤਬਾਦਲੇ ਨਾਲ ਉਹ ਸੁਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਗਾਲਾਂ ਭੁੱਲ ਸਕੇ ।
ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਹ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਮਾਲ ਖਾਂਦੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚਿਆ । ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿੱਠ ਦੀ ਇੱਕ ਇੱਕ ਸੱਟ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋ ਸਣੀ ਇੱਕ ਇੱਕ ਗਾਲ ਦਾ ਬਦਲਾ ਉਸਨੇ ਲਿਆ ਸੀ ।
ਉਸਦੇ ਪੂਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਾਹਮਣੇ ਕੁੱਟ ਕੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਮੁੰਨ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸ਼ਕਲ ਦਿਖਾਉਣ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਛੱਡਿਆ ।
ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਚ ਭਰੇ ਬਦਲੇ ਦੀ ਅੱਗ ਮਸਾਂ ਠੰਡੀ ਹੋਈ ਸੀ ।
……
ਓਧਰ ਗੁਰਜੀਤ ਇੱਕ ਐਸੇ ਮਸਲੇ ਚ ਫਸਿਆ ਕਿ ਸਭ ਦੀ ਜਾਨ ਕਸੂਤੀ ਫੱਸ ਗਈ ਸੀ । ਉਸਦਾ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਹਾਰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਬਦਲਿਆ । ਇੰਝ ਹੀ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਪਿੱਛੇ ਹੋਈ ਲੜਾਈ ਚ ਉਸਦੇ ਹਥੋਂ ਕਿਸੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਦੇ ਲੋੜੋਂ ਵੱਧ ਕੁੱਟ ਪੈ ਗਈ । ਕੁੱਟਣ ਵਾਲਿਆ ਚ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਸੀ । ਪਰ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਪਹਿਲਾ ਸੀ । ਕਤਲ ਕੇਸ ਚ ਜੇਲ੍ਹ ਕੱਟਣ ਨਾਲੋਂ ਘਰਦਿਆਂ ਕੋਲ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਚਾਰਾ ਸੀ ਬਾਹਰ ਭੇਜ ਦੇਣ ਦਾ । ਐਨਾ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਜਾ ਸਕੇ । ਬੱਸ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਮੈਕਸੀਕੋ ਦੇ ਰਾਹ ਕਈ ਲਖ ਖਰਚ ਤੇ ਜਾਨ ਬਚਾ ਬਚਾ ਕੇ ਉਹ ਕਨੇਡਾ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਸੀ ।ਕਨੇਡਾ ਪਹੁੰਚ ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਮਦਦ ਉਸਨੂੰ ਸੁੱਝੀ ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਲਾਸਮੇਟ ਹਰਮੀਤ ਹੀ ਸੀ। ਜਿਸਨੂੰ ਓਥੇ ਗਏ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਸੈੱਟਲ ਵੀ ਸੀ । ਆਪਣੇ ਸਭ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ ਉਸਨੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰਮਨ ਨੂੰ ਭਰਾ ਹੋਣਦੇ ਵਾਸਤੇ ਪਾ ਕੇ ਹੈਲਪ ਮੰਗੀ ਸੀ ।
ਹਰਮੀਤ ਊਸਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨਾ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਪਰ ਰਮਨ ਦੇ ਆਖੇ ਲੱਗ ਉਸਨੂੰ ਕਰਨੀ ਪਈ ਸੀ ।ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਪੈਸਾ ਵਧਿਆ ਪੰਮੇ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੀ ਵਧਦੇ ਗਏ । ਉਸਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਤੇ ਝਗੜੇ ਵੀ ਵਧੇ । ਪੁਲਿਸ ਅਫਸਰ ਦੀ ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਕੁੱਟ ਮਾਰ ਕਰਕੇ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਖਿਲ਼ਾਫ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ । ਇਨ੍ਹੀ ਦਿਨੀਂ ਹੀ ਇੱਕ ਗੈਂਗ ਦੇ ਸਾਥੀ ਦਾ ਕਿਸੇ ਕੁੜੀ ਦੇ ਚੱਕਰ ਚ ਰੌਲਾ ਪਿਆ ।ਪੰਮਾ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਯਾਰ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ । ਇਸ ਲਈ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ਼ੋਂ ਖੁਦ ਅੱਗੇ ਹੋਕੇ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਘਰੋਂ ਹੀ ਚੱਕ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕੀਤੀ । ਅੱਗਿਉਂ ਵੀ ਅਗਲੇ ਪੂਰੇ ਤਿਆਰ ਸੀ ।
ਇਸੇ ਰੌਲੇ ਰੱਪੇ ਚ ਗਰਮੀ ਚ ਕਿਸੇ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਨੂੰ ਪੰਮੇ ਦਾ ਧੱਕਾ ਵੱਜ ਗਿਆ ਤੇ ਭਗਦੜ ਚ ਕਿਸਨੇ ਕਿਸਨੂੰ ਕੁੱਟ ਧਰਿਆ ਕੁਝ ਵੀ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗਾ । ਮਗਰੋਂ ਉਹ ਬਜ਼ੁਰਗ ਹਸਪਤਾਲ ਜਾ ਕੇ ਮਰ ਗਿਆ ।
ਜੋੜੀ ਬਣੀ ਕਿ ਨਹੀਂ ਪੰਮਾ ਸਭ ਕਾਸੇ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਤੇ ਆ ਗਿਆ ਸੀ । ਪੁਲਿਸ ,ਮੀਡੀਆ , ਤੇ ਹੋਰ ਨਿੱਕੇ ਮੋਟੇ ਸੰਗਠਨ ਵੀ ਸਰਕਾਰ ਤੇ ਦਬਾਅ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗੇ । ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਹੱਥ ਪਿਛੇ ਕੀਤੇ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਬਾਕੀ ਕਰਨਾਮੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਲੱਗੇ । ਕਈ ਗੈਂਗ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਤੱਕ ਦੱਬੇ ਹੋਏ ਸੀ ਊਸਦੀ ਟੌਹਰ ਅੱਗੇ ਹੁਣ ਖੁੱਲਕੇ ਪੰਗੇ ਲੈ ਰਹੇ ਸੀ । ਜੇਲ੍ਹ ਚ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਊਸਦੀ ਫੈਕਟਰੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੱਕ ਨਸ਼ਾ ਫੜਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ ।
ਪਰ ਉਹ ਅਜੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੀ । ਪੁਲਿਸ ਸਿੱਧਾ ਹੱਥ ਪਾਉਣ ਤੋਂ ਹਲੇ ਵੀ ਡਰਦੀ ਸੀ ਕਾਰਨ ਸੀ ਡਰ । ਉਸ ਲਈ ਮਰ ਮਿਟਣ ਤੇ ਖੂਨ ਖਰਾਬਾ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਲੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਥੀ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਸੀ । ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਗੈਂਗ ਨੂੰ ਕੁੱਟਦੇ ਮਾਰਦੇ ਧਮਕੀਆਂ ਦਿੰਦੇ ਪੂਰੀ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਚ ਉਹ ਛਾਹੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ ।
ਨਵੀ ਉੱਠਦੀ ਜਵਾਨੀ ਨੂੰ ਬਦਮਾਸ਼ੀ ਦਾ ਸ਼ੌਂਕ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਪੰਮੇ ਤੇ ਊਹਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਹੋਏ ਧੱਕੇ ਦਿਖਾ ਦਿਖਾ ਕੇ ਇੱਕ ਹੀਰੋ ਵਜੋਂ ਉਭਾਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਨੂੰ ਇਹ ਪੀੜੀ ਸੱਚ ਮੰਨ ਫੇਸਬੁੱਕ ਤੇ ਯੂ ਟਿਊਬ ਤੇ ਚੱਕ ਦੋ ਚੱਕ ਦੋ ਕਰਨ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੰਮੇ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹੋ ਸੀ ਉਸਦੇ ਤੇ ਉਸਦੇ ਗੈਂਗ ਨੂੰ ਫੋਲੋ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੱਖਾਂ ਚ ਸੀ । ਜਿਹੜੇ ਪੰਮੇ ਵੱਲੋਂ ਬਰਬਾਦ ਕੀਤੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਏ ਸੀ ਚਾਹੇ ਉਹ ਨਸ਼ੇ ਨਾਲ ਸੀ ਜਾਂ ਕਿਵੇਂ ਹੋਰ ।
ਤੇ ਇੰਝ ਆਪਣੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਨੂੰ ਤੇ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਹੌਂਸਲਾ ਨਾ ਕਰ ਸਕਣ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਿੱਤ ਮੰਨਦਾ ਹੋਇਆ ਪੂਰੇ ਜੋਰ ਨਾਲ ਤੇ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਬਾਕੀ ਗੈਂਗਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਅ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਬਾਦਸਤੂਰ ਜਾਰੀ ਰੱਖ ਰਿਹਾ ਸੀ ।
ਪਰ ਮੀਡੀਆ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਬਾਅ ਹੇਠ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਔਖੇ ਫੈਸਲੇ ਲੈਣੇ ਪਏ ਤੇ ਜਿਸ ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਦੀ ਕੁੱਟ ਮਾਰ ਹੋਈ ਸੀ ਊਸਦੀ ਅਧੀਨਗੀ ਚ ਹੀ ਸਪੈਸ਼ਲ ਟੀਮ ਬਣਾਈ ਗਈ ਜਿਸ ਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਮਕਸਦ ਪੰਮੇ ਦੇ ਸਾਮਰਾਜ ਨੂੰ ਮਲੀਆਮੇਟ ਕਰਨਾ ਸੀ ।

……….
ਗੁਰਜੀਤ ਬੜੀਆਂ ਹੀ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਚ ਫਸਦਾ ਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਜਾਨ ਬਚਾ ਕੇ ਕਨੇਡਾ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸੀ । ਓਥੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਜੋ ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਉਸਨੇ ਵੇਖਿਆ ਸੀ ਊਸਦੀ ਸੋਚ ਚ ਇੱਕ ਅਲੱਗ ਬਦਲਾਅ ਆ ਗਿਆ ਸੀ । ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਨੇਡਾ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤੇ ਹਰਮੀਤ ਨੇ ਸਭ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਭੁਲਾਕੇ ਉਸਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ ਉਤੇ ਪਛਤਾਵਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ।
ਹਰਮੀਤ ਨਾਲ ਉਸ ਇੱਕੋ ਘਟਨਾ ਨੇ ਉਸਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਸਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਤੱਕ ਦੋਂਵੇਂ ਕਾਫੀ ਵਧੀਆ ਕਲਾਸਮੇਟ ਸੀ ਦੋਸਤਾਂ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਭਾਵੇਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ ਇੱਕ ਹੱਦ ਤੱਕ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸਹੀ ਸੀ । ਪਰ ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਬੜਕ ਚ ਬੰਦਾ ਨਫ਼ਾ ਨੁਕਸਾਨ ਘੱਟ ਹੀ ਵੇਖਦਾ ਇਹੋ ਉਸ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ ।
ਇਥੇ ਵੀ ਜੱਸ ਤੇ ਹਰਮੀਤ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕੱਠੀਆਂ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸੀ । ਹਰਮੀਤ ਜਿੱਥੇ ਰਮਨ ਦੇ ਕਨੇਡਾ ਆਉਣ ਦੇ ਦਿਨ ਗਿਣ ਰਹੀ ਸੀ । ਓਥੇ ਜੱਸ ਨੇ ਆਉਂਦੇ ਹੀ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਇੰਡੀਆ ਦੀਆਂ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡਿਆ । ਆਪਣੇ ਵਿਆਹੇ ਬੂਏਫ੍ਰੈਂਡ ਨੂੰ ਉਹ ਭੁੱਲ ਗਈ ਸੀ ।ਤੇ ਇਥੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਾਥ ਨੂੰ ਲੱਭਦੀ ਲੱਭਦੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਚਲੇ ਗਈ ਸੀ । ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਇਥੇ ਕਾਹਲੀ ਚ ਰਿਸ਼ਤੇ ਬਣਦੇ ਓਨੀ ਹੀ ਕਾਹਲੀ ਚ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਸੀ । ਤੇ ਜੱਸ ਫਿਰ ਉਸੇ ਦੌੜ ਚ ਚੱਲ ਪੈਂਦੀ ।
ਹਰਮੀਤ ਨੂੰ ਇਹ ਵੇਖ ਉਸ ਨਾਲ ਕਦੇ ਨਫ਼ਰਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਕਦੇ ਗੁੱਸਾ ਆ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਕਦੇ ਪਿਆਰ ਲਈ ਤਰਸਦੀ ਵੇਖ ਤਰਸ ਵੀ ਆਉਂਦਾ । ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਮਝਾਉਂਦੀ ਵੀ ਪਰ ਉਹ ਸਮਝ ਕੇ ਵੀ ਇਗਨੋਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ । ਜਿੰਨੇ ਕੁ ਬੁਆਏਫ੍ਰੈਂਡ ਉਸਨੇ ਇਸ ਸਾਲ ਚ ਬਣਾ ਲੈ ਸੀ ਓਨੇ ਕੁ ਦੇਖ ਕੇ ਹਰਮੀਤ ਉਸਨੂੰ ਬਿਲਕੁੱਲ ਵੀ ਚੰਗੀ ਕੁੜੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਮਝਦੀ ।
ਇਸ ਲਈ ਜਿਸ ਦਿਨ ਗੁਰਜੀਤ ਓਥੇ ਆਇਆ ਸੀ ਉਸ ਦਿਨ ਹੀ ਹਰਮੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜੱਸ ਬਾਰੇ ਤਾਕੀਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ । ਜੋ ਕੁਝ ਉਸਨੇ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਉਸ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਗੁਰਜੀਤ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ” ਚੰਗੀ ਕੁੜੀ ਨਹੀਂ ਏ ,ਤੈਨੂੰ ਵੇਚ ਵੱਟ ਕੇ ਖਾ ਜਾਏਗੀ ।”
ਗੁਰਜੀਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਤਾਂ ਦੋਂਵੇਂ ਹੀ ਕੁੜੀਆਂ ਹੀ ਉਸ ਘਰ ਚ ਸੀ । ਇਸ ਲਈ ਘਰ ਰਹਿੰਦੇ ਵਕਤ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਕੀ ਪਾਇਆ ਕਿੰਝ ਪਾਇਆ ਕਦੇ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰੱਖਦੀਆਂ । ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਗੁਰਜੀਤ ਆਇਆ ਸੀ ਹਰਮੀਤ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਖਾਸ ਖਿਆਲ ਰੱਖਣ ਲੱਗੀ ।
ਪਰ ਜੱਸ ਬਿਲਕੁਲ ਨਾ ਬਦਲੀ ,ਘਰ ਹੁੰਦੀ ਤਾਂ ਖੁੱਲੇ ਗਲਮੇ ਦੀ ਟੀ ਸ਼ਰਟ ਪਾਉਂਦੀ ਤੇ ਉਂਝ ਦੀ ਹੀ ਉਸਨੇ ਨਿੱਕਰ ਪਾਈ ਹੁੰਦੀ ਜੋ ਮਸਾਂ ਹੀ ਉਸਦੇ ਪੱਟਾਂ ਨੂੰ ਢਕਦੀ ਸੀ । ਇੱਥੇ ਆਕੇ ਉਹ ਇੰਡੀਆ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਈ ਸੀ ਮਸਾਂ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਕੱਪੜਿਆਂ ਤੋਂ ਅਜਾਦੀ ਮਿਲੀ ਸੀ ।
ਜਦੋਂ ਤਿੰਨੋ ਘਰ ਹੁੰਦੇ ਟਾਂ ਅਕਸਰ ਇਹੋ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਗੁਰਜੀਤ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਜੱਸ ਤੇ ਹੀ ਟਿਕੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸੀ । ਵੈਸੇ ਵੀ ਉਸ ਕੋਲ ਅਜੇ ਕੰਮ ਘੱਟ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਬਾਹਰ ਘੱਟ ਨਿਕਲਦਾ ਸੀ । ਜਿਆਦਾ ਘਰ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ । ਜੱਸ ਤੇ ਹਰਮੀਤ ਕਾਲਜ ਜਾਂਦੀਆਂ ਫਿਰ ਕੰਮ ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ਿਫਟ ਵੀ ਅੱਡ ਅੱਡ ਸੀ ਕਦੇ ਕਦੇ ਕਲਾਸ ਵੀ ਅੱਡ ਹੁੰਦੀ ।
ਗੁਰਜੀਤ ਘਰ ਦੇ ਬਾਕੀ ਕੰਮ ਕਰ ਹੀ ਦਿੰਦਾ ਸੀ । ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਦਦ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ । ਨਵਾਂ ਕੰਮ ਤੇ ਘਰ ਲੱਭ ਕੇ ਉਹ ਜਲਦੀ ਸ਼ਿਫਟ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ । ਇੰਝ ਕਿਸੇ ਤੇ ਭਾਰ ਬਣਨਾ ਉਸਨੂੰ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਲੱਗ ਰਿਹਾ।
ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਦੇ ਕਿਸੇ ਕੋਨੇ ਚ ਹਲੇ ਵੀ ਹਰਮੀਤ ਲਈ ਪਿਆਰ ਸੀ ਜੋ ਉਸਦੀ ਮਾਫੀ ਮਗਰੋਂ ਹੋਰ ਵੀ ਮਘ ਉੱਠਿਆ ਸੀ । ਪਰ ਜੱਸ ਦੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਤੇ ਉਸਦੇ ਜਿਸਮ ਦੀ ਮਹਿਕ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੀ ਸੀ । ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਖੁਦ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਰੋਕ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੁੜ ਕੁਝ ਵੀ ਐਸਾ ਵੈਸਾ ਕਰਕੇ ਹਰਮੀਤ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਚ ਡਿੱਗਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ।
ਤੇ ਇੱਕ ਸਵੇਰ ਅਜੇ ਤੱਕ ਹਰਮੀਤ ਸ਼ਿਫਟ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਆਈ ਸੀ । ਉਹ ਅਜੇ ਸੁੱਤਾ ਹੀ ਪਿਆ ਸੀ । ਜੱਸ ਕਮਰੇ ਦੀ ਸਫਾਈ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ । ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਉੱਠਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਲਗਾਉਂਦੀ ਉਹ ਸਫਾਈ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ । ਘੇਸਲ ਮਾਰ ਕੇ ਸੁੱਤਾ ਊਸਦੀ ਬੁੜ ਬੁੜ ਕਰਦਾ ਉਹ ਉੱਠ ਗਿਆ ਸੀ । ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਤਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਜਿਵੇੰ ਜੱਸ ਉਸਨੂੰ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਉਕਸਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਕਮਰੇ ਚ ਆਈ ਹੋਵੇ । ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਉੱਠਦੀ ਬਹਿੰਦੀ ਝੁਕਦੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲੱਗਾ । ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਚ ਪੈਂਦੀ ਖਿੱਚ, ਹੁੰਦੀ ਹਿਲਜੁਲ ਤੇ ਝਲਕਾਂ ਵੇਖਦਾ ਰਿਹਾ । ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਤੇ ਜਿਸਮ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਮੁਫ਼ਤ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਨਿੱਘੇ ਹੋ ਰਹੇ ਜਿਸਮ ਨੂੰ ਮਾਣਦਾ ਰਿਹਾ ।
ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਜੱਸ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੰਬਲ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਉੱਠ ਕੇ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ । ਪਰ ਉਸਨੇ ਕੰਬਲ ਨਾ ਛੱਡਿਆ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਜੱਸ ਖਿੱਚਣ ਲੱਗੀ ਤੇ ਦੂਸਰੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਗੁਰਜੀਤ ਦੋਨਾਂ ਦੀ ਖਿੱਚ ਧੂਹ ਚ ਕੰਬਲ ਫੱਟਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਸੀ ਜਦੋਂ ਗੁਰਜੀਤ ਨੇ ਪੂਰੇ ਜੋਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਕੰਬਲ ਨੂੰ ਧੂਹ ਲਿਆ । ਕੰਬਲ ਸਮੇਤ ਜੱਸ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਆ ਡਿੱਗੀ । ਇੱਕ ਦਮ ਉਹ ਹੁਸਨ ਦੇ ਭਾਰ ਹੇਠ ਦੱਬਿਆ ਗਿਆ ਸੀ । ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਕੰਬਲ ਨੂੰ ਛੱਡ ਆਪਣੇ ਬਚਾਅ ਕਰਦੇ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਜੱਸ ਨੂੰ ਕਿਸ ਕਿਸ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਛੋਹ ਕੇ ਉਸਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਟਿਕ ਗਏ ਸੀ । ਉਹ ਜੱਸ ਨੂੰ ਪਰਾਂ ਤਾਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ । ਪਰ ਜਿਸਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੋ ਨੇ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ । ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਮਹੀਨਿਆਂ ਚ ਸਖਤ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਨਰਮ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਛੋਹ ਨੇ ਸਖਤੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਗੂੜੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ । ਇਸ ਲਈ ਪਕੜ ਢਿੱਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਨਾ ਹੀ ਜੱਸ ਨੇ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ । ਉਸਦਾ ਖੁਦ ਦਾ ਸਾਹ ਧੋਂਕਣੀ ਵਾਂਗ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਮੋਢਿਆਂ ਤੋਂ ਖਿਸਕਣ ਲੱਗੇ । ਪਤਲੀ ਟੀ ਸ਼ਰਟ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਪਿੱਠ ਤੇ ਫਿਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸਦੇ ਲੱਕ ਨੂੰ ਪਕੜ ਕੇ ਪੂਰੇ ਤਰੀਕੇ ਆਪਣੇ ਉੱਪਰ ਲਿਟਾ ਲਿਆ । ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਚ ਘੁੱਟ ਜੱਸ ਦਿਆਂ ਬੰਦ ਅੱਖਾਂ ਵੱਲ ਨੀਝ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਚ ਭਰ ਲਿਆ । ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪੱਟਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਵਲ ਕੇ ਇੰਝ ਸ਼ਿਕੰਜੇ ਚ ਕੱਸ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਹਿੱਲ ਵੀ ਨਾ ਸਕੇ । ਜੱਸ ਦੇ ਜਿਸਮ ਦਾ ਹਰ ਹਿੱਸਾ ਗੁਰਜੀਤ ਦੀ ਵੱਸ ਚ ਸੀ ਕੁਝ ਵੀ ਊਸਦੀ ਪਕੜ ਤੋਂ ਸਖਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਟੀ ਸ਼ਰਟ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ ਜਿਵੇੰ ਗਾਇਬ ਹੀ ਹੋ ਗਏ ਹੋਣ । ਤੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਜਿਸਮ ਚ ਤੜਪ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਜੱਸ ਵੀ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਸੀ ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕਮਾਲ ਦਿਖਾਇਆ ਤੇ ਗੁਰਜੀਤ ਦੇ ਜਿਸਮ ਨੂੰ ਟਟੋਲਣ ਲੱਗੀ । ਉਸਦੇ ਜਿਸਮ ਦੀ ਸਖਤੀ ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਚ ਜਿਵੇੰ ਪਿਘਲ ਰਹੀ ਹੋਵੇ । ਤੇ ਗਰਮੀ ਪਸੀਨਾ ਹੋਕੇ ਨਿਕਲ ਰਹੀ ਹੋਵੇ । ਗੁਰਜੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਊਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਵੱਲ ਖਿਸਕਦੇ ਹੋਏ ਟੀ ਸ਼ਰਟ ਚੋਂ ਉਸਦੇ ਜਿਸਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਆਕਰਸ਼ਕ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਹੁਨਰ ਦਿਖਾਉਣ ਲੱਗੇ । ਹੱਥਾਂ ਨੇ ਫਿਸਲ ਕੇ ਬਾਕੀ ਕੱਪੜਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ । ਤੇ ਕਦੋੰ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਉੱਤਰ ਕੇ ਕੰਬਲ ਵਾਂਗ ਪਾਸੇ ਹੋ ਗਏ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗਾ ।
ਉਸਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਨੇ ਜੱਸ ਦੇ ਜਿਸਮ ਚ ਜਿਵੇੰ ਜਜਬਾਤਾਂ ਦਾ ਹੜ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ । ਉਸਦੇ ਪੱਟਾਂ ਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਰਗੜ ਨੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਦੀ ਰਫਤਾਰ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ । ਜੱਸ ਨੇ ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਲੱਤਾਂ ਦੀ ਜਕੜ ਚੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਕੇ ਖੁਦ ਨੂੰ ਉਸ ਉੱਪਰ ਹਾਵੀ ਕਰ ਲਿਆ ਤਾਂ ਉਸ ਕੋਲ ਖੁਦ ਦੇ ਜਿਸਮ ਨੂੰ ਢਿੱਲਾ ਛੱਡ ਕੇ ਸਿਰਫ ਅੰਦਾ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਚਾਰਾ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਸਭ ਕੁਝ ਜੱਸ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਸੀ ਤੇ ਕਮਰੇ ਚ ਊਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਜੱਸ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਘੱਟ ਸੀ । ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਹੱਥਾਂ ਚ ਜਕੜੇ ਹੋਏ ਸੀ । ਹਰ ਬੀਤ ਰਹੇ ਪਲ ਨਾਲ ਟਕਰਾਅ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਸੀ ।ਤੇ ਆਨੰਦ ਦੀ ਉਸ ਸੀਮਾ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ ਜੋ ਕਈ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਗੁਰਜੀਤ ਤਰਸ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਜੱਸ ਵੀ । ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਜੱਸ ਥੱਕ ਟੁੱਟ ਕੇ ਉਸ ਉੱਪਰ ਡਿੱਗ ਨਾ ਗਈ ਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕਿੱਸ ਕਰਕੇ ਮੰਜਿਲ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਨਾ ਮਿਲਿਆ ਗੁਰਜੀਤ ਫ਼ੁੱਲਾਂ ਵਾਂਗ ਖੁਦ ਨੂੰ ਹੌਲਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ।
ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇਹ ਹਰਕਤ ਹਰਮੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਕੈਦ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ………ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਝਟਕਾ ਲੱਗਾ ਤੇ ਖੁਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਚ ਜਾ ਕੇ ਉਸਨੇ ਬੰਦ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ………….ਉਂਝ ਹੀ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਚ ਹਰਮੀਤ ਲੇਟੀ ਰਹੀ। ਜੱਸ ਤੇ ਗੁਰਜੀਤ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸਦੇ ਆਉਣ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਗਰੋਂ ਸਭ ਨੇ ਖਾਣਾ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਖਾ ਕੇ ਸੌਂ ਗਏ। ਪਰ ਜੱਸ ਨੇ ਹਰਮੀਤ ਨਾਲ ਸੌਣ ਨਾਲੋਂ ਗੁਰਜੀਤ ਨਾਲ ਸੌਣਾ ਬਿਹਤਰ ਸਮਝਿਆ। ਹਰਮੀਤ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਸਮਝ ਪੂਰੀ ਬੇਕਾਰ ਗਈ।
ਭਾਵੇਂ ਗੁਰਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਜਿਹੜੀਆਂ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀਆਂ ਝੱਲ ਕੇ ਉਹ ਕਨੇਡਾ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸੀ ਤੇ ਇੰਡੀਆ ਨਾਲੋਂ ਉਸਦੇ ਵਿਵਹਾਰ ਚ ਜੋ ਬਦਲਾਅ ਇਥੇ ਸੀ ਉਹ ਵੇਖ ਕੇ ਹਰਮੀਤ ਨੂੰ ਲਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕਿਤੇ ਜੱਸ ਉਸ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਨਾ ਕਰ ਦਵੇ ਤੇ ਮਗਰੋਂ ਫਿਰ ਤੋਂ ਉਹ ਬੇਵਫ਼ਾਈ ਝੱਲ ਕੇ ਮੁੜ ਗਲਤ ਰਾਹੇ ਨਾ ਤੁਰ ਪਵੇ।
ਪਰ ਗੁਰਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਨਹੀਂ ਸੀ ਮੰਨੀ। ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਇੱਕ ਪਲ ਵੀ ਜੱਸ ਨਾਲ ਬੀਤਣ ਲੱਗਾ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਬਾਹਰ ਗਰੌਸਰੀ ਲਈ , ਘੁੰਮਣ ,ਖਾਣ ਪੀਣ ਨਹਾਉਣ ਇਕੱਠਾ ਹੋਣ ਲੱਗਾ। ਹੁਣ ਨਾ ਹਰਮੀਤ ਕੁਝ ਕਹਿ ਸਕਦੀ ਸੀ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹਦੇ ਵੱਸ ਚ ਹੀ ਕੁਝ ਸੀ। ਉਹ ਸਿਰਫ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਦੀ ਉਡੀਕ ਚ ਸੀ। ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਿਰਫ ਉਡੀਕ ਰਮਨ ਦੀ ਸੀ ਜਿਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੇ ਲਈ ਉਸਨੇ ਵਿਜਟਰ ਵੀਜ਼ਾ ਭੇਜ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
………………………..
ਤੂਫ਼ਾਨ ਤਾਂ ਪੰਜਾਬ ਚ ਰਮਨ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚ ਆ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਫਾਈਲ ਅਜੇ ਮਸੀਂ ਹੀ ਵੀਜ਼ੇ ਲਈ ਕਲੀਅਰ ਹੋਈ ਸੀ ਕਿ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਪੰਮੇ ਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ ਉੱਪਰ ਥੱਲੇ ਇੱਕ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਜ਼ਰਾ ਜਿੰਨੀ ਮੁਖਬਰੀ ਤੇ ਛਾਪਾ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਲੰਘਦਾ ਆਉਂਦਾ ਸਾਰਾ ਮਾਲ ਫੜਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੇ ਹੱਥ ਪਿਛਾਂਹ ਕਰ ਲਏ ਸੀ। ਪੁਲਿਸ ਉਸਦੇ ਖਿਲਾਫ ਸੀ। ਮੀਡੀਆ ਵੀ ਖਿਲਾਫ ਸੀ। ਸਾਥ ਸੀ ਕੇਵਲ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਤੇ ਚਲਦੇ ਪੇਜਾਂ ਦਾ।
ਇਸ ਵੇਲੇ ਉਸਦੇ ਚਿਰਾਂ ਤੋਂ ਮਿੱਤਰ ਰਹੇ ਗੈਂਗ ਵੀ ਉਸਦੇ ਖਿਲਾਫ ਹੋ ਗਏ ਸੀ। ਝਗੜੇ , ਵਾਅਦਾ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ੀ ਤੇ ਲਾਲਚ ਵੱਸ ਸਭ ਉਸਦੇ ਖਿਲਾਫ ਹੋ ਗਏ ਸੀ। ਪਰ ਉਸ ਕੋਲ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਮੁੱਕਦੇ ਪੈਸੇ ਤੇ ਆਰਡਰ ਪੂਰਾ ਨਾ ਕਰਨ ਤੇ ਗਾਹਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਪੂਰਾ ਜ਼ੋਰ ਸੀ ਧਮਕੀਆਂ ਭਰੇ ਫੋਨ ਆਉਂਦੇ। ਅੰਤ ਹਾਰਕੇ ਉਸਨੇ ਖੁਦ ਹੀ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫੇਰ ਟਰੱਕ ਚ ਬੈਠ ਮਾਲ ਸੱਮਗਲ ਕਰਨ ਦੀ ਸੋਚੀ।
ਪੁਰਾਣੇ ਤਰੀਕੇ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸਨੇ ਰਾਤੋਂ ਰਾਤੀ ਸਫ਼ਰ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪਿੰਡੋ ਪਿੰਡੀ ਟਰੱਕ ਨੂੰ ਪਾ ਲਿਆ। ਪੂਰੇ ਸਫ਼ਰ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਪਰ ਆਪਣੇ ਟਿਕਾਣੇ ਤੋਂ ਕੁਝ ਕੁ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਤੇ ਇੱਕ ਕੱਚੇ ਪਹੇ ਚ ਟਰੱਕ ਫੱਸ ਗਿਆ। ਕੱਢਣ ਲਈ ਡਰਾਈਵਰ ਆਪਣੇ ਕਿਸੇ ਜਾਣ ਪਹਿਚਾਣ ਦੇ ਬੰਦੇ ਕੋਲੋਂ ਟਰੈਕਟਰ ਲੈਣ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵੀ ਓਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਸੀ। ਟਰੱਕ ਨੂੰ ਨਿਗਰਾਨੀ ਚ ਰੱਖ ਨਾਲ ਹੀ ਖੜੀ ਇੱਖ ਚ ਲੁਕ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਰੱਬ ਜਾਣੇ ਕਿਸਨੇ ਮੁਖਬਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਉਦੋਂ ਹੀ ਲੱਗਾ ਜਦੋਂ ਕਈ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਦਾ ਘੇਰਾ ਪਹੇ ਦੇ ਦੋਨੋਂ ਪਾਸੇ ਪੈ ਗਿਆ।
ਸਾਦੇ ਤੇ ਪੁਲਸੀਆ ਕੱਪੜਿਆਂ ਚ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈੱਸ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਘੇਰਾ ਪਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਲੁਕਦੇ ਛੁਪਦੇ ਉਹ ਇੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਪਰ ਸਿਪਾਹੀ ਲੱਭਦੇ ਲੱਭਦੇ ਅੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਸੀ।
ਅਖੀਰ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਆਤਮ ਸਮਰਪਣ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਚਾਰਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਪੰਮੇ ਦੇ ਸਾਥੀ ਸਾਥ ਛੱਡ ਗਏ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਹੱਥ ਖੜੇ ਕਰਕੇ ਖੇਤ ਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ। ਪਰ ਪੰਮੇ ਨੂੰ ਮਨਜੂਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੀਲੇ ਪੁਲਿਸ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਜਿੰਨੇ ਕੁ ਅਪਰਾਧ ਉਹ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹਦੀ ਜਮਾਨਤ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਤੇ ਉਮਰ ਭਰ ਜੇਲ੍ਹ ਚ ਹੀ ਸੜੇਗਾ।
ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਸੂਝ ਬੂਝ ਤੋਂ ਕੰਮ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਖੇਤ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਤੇ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਤੀਜੇ ਤੱਕ ਉਹ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲ ਜਾਣ ਲਈ ਜੁਗਾੜ ਲਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਅਖੀਰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਿਸ ਪਾਸੇ ਦੂਰ ਦੂਰ ਤੱਕ ਪੁਲਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਉਸ ਪਾਸਿਓਂ ਨਿੱਕਲ ਕੇ ਉਹ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਕੁ ਕਿੱਲੇ ਦੀ ਵਾਟ ਤੇ ਕੰਧ ਟੱਪ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਸਥਾਈ ਹੁੰਦੀ ਲੱਗੀ।
ਤਦੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਵਰਦੀ ਤੇ ਪਈਆਂ ਤ੍ਰਬਕ ਕੇ ਉਹ ਮੁੜ ਖੇਤ ਚ ਵੜਨ ਹੀ ਲੱਗਾ ਸੀ ਕਿ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਨਜਰਾਂ ਟਿੱਕ ਗਈਆਂ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਜੰਮ ਗਈਆਂ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਤਾਂ ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਹੀ ਨਿੱਕਲ ਸਕਿਆ ,” ਨਵਦੀਪ “!!!!
ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਜਿਵੇਂ ਬਰਫ਼ ਹੋ ਗਏ ਹੋਣ। ਨਾ ਉਹ ਅੱਗੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਨਾ ਹੀ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਲੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਖੂਨ ਜੰਮ ਗਿਆ। ਐਨੇ ਵਰਿਆਂ ਮਗਰੋਂ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਝਲਕ ਦਿਖੀ ਤੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਕਦੇ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਕਿਤੇ ਜਿਕਰ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ ਤੇ ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਮਿਲੀ ਉਹ ਵੀ ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਵਰਦੀ ਵਿੱਚ।
ਉਹ ਓਥੇ ਹੀ ਖਲੋ ਗਿਆ , ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਆਉਂਦੇ ਹੀ ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਭੱਜਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਉਸਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਖੇਤ ਵਿਚੋਂ ਨੇੜੇ ਆ ਰਹੇ ਬਾਕੀ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੀ ਕਦਮਾਂ ਦੀਆਂ ਅਵਾਜਾਂ ਸੁਣ ਰਹੀਆਂ ਸੀ।
ਓਥੋਂ ਭੱਜਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਮਸੀਂ ਪੁੱਟੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਖਿਆਲ ਨਵਦੀਪ ਨਾਲ ਬੀਤੀ ਉਸ ਆਖ਼ਿਰੀ ਰਾਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਸੀ। ਗੁੱਸੇ ਚ ਕੀਤੀ ਉਹ ਗਲਤੀ ਮੁੜ ਉਹਦੇ ਜ਼ਿਹਨ ਚ ਭਰਨ ਲੱਗੀ। ਤੇ ਨਵਦੀਪ ਦੇ ਉਸ ਨਾਲ ਇਸ ਔਖੀ ਘੜੀ ਚ ਵੀ ਸਾਥ ਦੇਣ ਕਰਕੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਰਨੀ ਤੇ ਪਛਤਾਵਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਕਦਮ ਹੋਰ ਵੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਧ ਵੱਲ ਵਧਣ ਲੱਗੇ। ਉਸਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਸੀ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਿਪਾਹੀ ਦੀ ਨਜਰ ਪੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਕੰਧ ਟੱਪ ਜਾਏ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਨਵਦੀਪ ਤੇ ਉਸਦੀ ਮਦਦ ਦਾ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਪੈ ਜਾਏ।

ਕਥਾ ਛੋਹੀ ਤੇ ਲੰਮੀ ਹੋਈ ਡਾਹਢੀ ,ਐਸਨੂੰ ਹੁਣ ਸਮੇਟੀਏ ਜੀ ।
ਜਿਉਂ ਹੋਏ ਲੰਮੀ ਤਿਉਂ ਤੰਦ ਵਿਖਰੇ ,ਡੋਰ ਹੁਣ ਲਪੇਟੀਏ ਜੀ ।
ਇਹ ਵਕਤ ਦਾ ਪਹੀਆ, ਨਾ ਚਾਲ ਛੱਡੇ ਨਾ ਤਾਲ ਛੱਡੇ ।
ਇੱਕ ਗੰਢ ਪਾਈਏ ਤੇ ,ਗੈਂਗਵਾਰ ਨੂੰ ਅੰਤ ਮਲੇਟੀਏ ਜੀ ।

ਕੰਧ ਟੱਪਣ ਲਈ ਪੰਮੇ ਨੇ ਛਲਾਂਗ ਮਾਰ ਕੇ ਕਿਨਾਰੇ ਨੂੰ ਹੱਥ ਪਾਇਆ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਿਸਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਇੱਕ ਮਾਣ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ । ਜ਼ੋਰ ਲਗਾ ਕੇ ਬਾਹਾਂ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਹ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਨ ਲੱਗਾ ।
ਅੱਧ ਚ ਸੀ ਕਿ ‘ਠਾਹ’ ‘ਠਾਹ’ ਦੀਆਂ ਦੋ ਅਵਾਜਾਂ ਆਈਆਂ ਤੇ ਉਸਦੇ ਬਾਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਵਾਬ ਦੇ ਗਈ । ਕੁਝ ਹੀ ਪਲਾਂ ਚ ਉਹ ਧੜੱਮ ਕਰਕੇ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗਿਆ । ਅੱਧੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਵਾਟ ਤੋਂ ਤੁਰੀ ਆਉਂਦੀ ਨਵਦੀਪ ਤੇ ਗੋਲੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਖੇਤ ਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲੀ ਬਾਕੀ ਫੋਰਸ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਵੇਖਿਆ ।ਉਸਨੂੰ ਹਲੇ ਵੀ ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਫਾਇਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਨਵਦੀਪ ਸੀ ।
ਪਰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਨਵਦੀਪ ਹੀ ਸੀ ! ਉਸਨੇ ਭੱਜਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਸਿਰਫ ਇਸ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਐਨਕਾਊਂਟਰ ਤੇ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਸਰੈਂਡਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ।
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਨਵਦੀਪ ਪੰਮੇ ਦੇ ਕੋਲ ਪੁੱਜੀ ਤਾਂ ਉਹ ਆਖ਼ਿਰੀ ਸਾਹਾਂ ਤੇ ਸੀ । ਨਵਦੀਪ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਇੱਕ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਚ ਸਿੱਲ ਸੀ । ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਆਖ਼ਿਰੀ ਵਾਰ ਤੱਕ ਕੇ ਹੀ ਪੰਮੇ ਦਾ ਸਿਰ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਲੁੜਕ ਗਿਆ ।
ਇੰਝ ਆਮ ਤੋਂ ਖ਼ਾਸ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਬਣੇ ਇੱਕ ਸਖਸ਼ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਪਲਾਂ ਦੀ ਗਵਾਹ ਉਹ ਕੁੜੀ ਬਣੀ ਜਿਸਨੂੰ ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸਮਝ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਨੂੰ ਸਾਬਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ । ਪਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਗੇੜ ਨੇ ਅੱਜ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਕੋਈ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਾਂ ਤਕੜਾ, ਛੋਟਾ ਜਾਂ ਵੱਡਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਬੱਸ ਫ਼ਰਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਮੌਕੇ ਦਾ ਹੇਰ ਫੇਰ ਹੈ ।
………
ਨਵਦੀਪ ਉਸ ਰਾਤ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਭੁੱਲੀ । ਭੁੱਲ ਵੀ ਕਿੰਝ ਸਕਦੀ ਸੀ । ਉਸ ਰਾਤ ਦਾ ਇੱਕ ਇੱਕ ਪਲ ਉਸਨੇ ਮਾਣਿਆ ਸੀ । ਇਸਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਕਿ ਪੰਮੇ ਦੇ ਉਸ ਖੂੰਖਾਰ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਸਕਦੀ ।https://www.facebook.com/HarjotDiKalam/
ਜਦੋਂ ਪੰਮੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹ ਉੱਠ ਕੇ ਤੁਰੀ ਸੀ , ਤਾਂ ਪੰਮੇ ਨੇ ਬੜੇ ਮਜ਼ਾਕ ਚ ਕਿਹਾ ਸੀ ,” ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਬਹੁਤ ਖੂਬਸੂਰਤ ਨਾਲ ਖਿੜ ਰਹੀਂ ਏਂ ।” ਉਸਨੂੰ ਪੰਮੇ ਦੇ ਵਿਆਹੀਆਂ ਵੱਲ ਝੁਕਾ ਬਾਰੇ ਤਾਂ ਪਤਾ ਸੀ ਪਰ ਊਸਦੀ ਮਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਇੰਝ ਦੀ ਗੱਲ ਉਹ ਸਹਾਰ ਨਾ ਸਕੀ ।
ਉਸੇ ਗੱਲ ਦੇ ਜਵਾਬ ਚ ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਗੁੱਸੇ ਚ ਚੱਬ ਕੇ ਕਿਹਾ ਸੀ,” ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਨਾਲੋਂ ਤਾਂ ਘੱਟ ਹੀ ਹੈ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ,”।
ਪੰਮੇ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇੰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਚਪੇੜ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ । ਮਾਂ ਤੇ ਆਈ ਗੱਲ ਉਸਨੂੰ ਮਿਹਣੇ ਵਰਗੀ ਲੱਗੀ ਸੀ । ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇੰ ਮੁੜ ਉਸਨੂੰ ਗਸ਼ਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਖ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ ।
ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ । ਦਿਮਾਗ ਇੱਕਦਮ ਸੁੰਨ । ਪਿਆਰ ਇੱਕ ਦਮ ਉੱਡ ਗਿਆ ਸੀ । ਅੱਖਾਂ ਚ ਗੁੱਸਾ ਲਾਲੀ ਬਣ ਉੱਤਰ ਗਿਆ । ਇੱਕੋ ਝਟਕੇ ਚ ਉਹ ਉੱਠਿਆ ਤੇ ਨਵਦੀਪ ਨੂੰ ਵਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪਕੜ ਕੇ ਘਸੀਟ ਲਿਆ । ਤੇ ਥੱਪੜ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸਨੂੰ ਮੰਜੇ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ । ਉਸਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਘੁੱਟ ਦਿੱਤਾ । ਢਿੱਡ ਚ ਗੋਡਾ ਦੇ ਕੇ ਥੱਪੜ ਹੀ ਥੱਪੜ ਤੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ । ਕੂਹਣੀਆਂ ਮਾਰ ਮਾਰ ਊਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੋੜਨ ਵਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਗੋਡਿਆ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਵੱਖੀਆਂ ਤੁੰਨ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸੀ । ਨਵਦੀਪ ਨੂੰ ਸਾਹ ਦੀ ਡੋਰ ਟੁੱਟਦੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ । ਅੱਖਾਂ ਨੀਮ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਵਰਗੀਆਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸੀ । ਉਹ ਉਸ ਕੋਲ਼ੋਂ ਛੁੱਟਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਪਰ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਬਾਹਾਂ ਤੇ ਬੋਲ ਜਵਾਬ ਦੇ ਗਏ ਸੀ । ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਉਹ ਇੱਕ ਦਮ ਬੇਜਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਪੰਮਾ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਰਿਹਾ ।
ਕਈ ਘੰਟਿਆਂ ਮਗਰੋਂ ਊਸਦੀ ਜਾਗ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਤਾਂ ਕਮਰਾ ਉਵੇਂ ਹੀ ਖ਼ੁੱਲ੍ਹਾ ਸੀ ।ਠੰਡ ਚ ਸੁੰਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਹਲੇ ਵੀ ਕੱਪੜਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸੀ । ਬਹੁਤ ਹੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਉੱਠ ਕੇ ਉਸਨੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ । ਤੇ ਮਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਖੁਦ ਨੂੰ ਘਸੀਟਦੀ ਓਥੋਂ ਨਿੱਕਲੀ ਸੀ । ਕਿੰਝ ਉਹ ਘਰ ਪਹੁੰਚੀ । ਤੇ ਕਿੰਝ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਤੇ ਜਿਸਮ ਦੇ ਜਖਮਾਂ ਨੂੰ ਭਰਿਆ ਉਹ ਹੀ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ।
ਆਪਣੇ ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਦਾ ਉਸਨੇ ਇੱਕੋ ਮਕਸਦ ਬਣਾਇਆ ਸੀ ਕਿ ਖੁਦ ਨੂੰ ਇਸ ਕਾਬਿਲ ਬਣਾਉਣਾ ਮੁੜ ਕੋਈ ਮਰਦ ਉਸਨੂੰ ਇੰਝ ਨਿਗੂਣਾ ਸਮਝ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਸੋਚੇ । ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਸਪੋਰਟਸ ਕੋਟੇ ਚ ਬੜੀ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਹੀ ਏ ਐੱਸ ਆਈ ਭਰਤੀ ਹੋਈ ਸੀ । ਤੇ ਜਦੋਂ ਪੰਮੇ ਦੇ ਗੈਂਗ ਤੇ ਹੋਰ ਗੈਂਗਾਂ ਨੂੰ ਹ
ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਸਪੈਸ਼ਲ ਟੀਮ ਬਣੀ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਪਰੈਫਰ ਕਰਕੇ ਇਸ ਪਾਸੇ ਆਈ ਸੀ । ਪੰਮੇ ਨਾਲ ਨਫਰਤ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ ਗਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਨਸ਼ੇ ਤੇ ਲੜਾਈਆਂ ਨਾਲ ਉਜਾੜੇ ਘਰਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਉਸਨੇ ਕੰਨੀ ਸੁਣੀਆਂ ਸੀ । ਤੇ ਅੱਜ ਉਹ ਨਫਰਤ ਦੋ ਫਾਇਰ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਢੇਰੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ।
…………..
ਰਮਨ ਲਈ ਪੰਮੇ ਦੀ ਮੌਤ ਇੱਕ ਭਾਰ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗੀ ਸੀ ।ਇੱਕ ਭਰਾ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਬੋਝ ਤੇ ਉੱਪਰੋਂ ਉਸਦੀਆਂ ਦੁਸ਼ਮਣੀਆਂ ਹਰ ਪੱਖੋਂ ਹੀ ਉਹ ਘਿਰ ਗਿਆ ਸੀ । ਪੰਮੇ ਦੀਆਂ ਅੰਤਿਮ ਰਸਮਾਂ ਮਗਰੋਂ ਉਸਦਾ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮਾਂ ਬਾਪ ਦਾ ਇੱਕੋ ਹੀ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਸੀ ਕਿ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਇਥੋਂ ਤੇ ਇਸ ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚੋਂ ਨਿੱਕਲ ਸਕੇ ।
ਹਰਮੀਤ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਹੀ ਟੂਰਿਸਟ ਤੇ ਬੁਲਾ ਚੁੱਕੀ ਸੀ । ਗੱਲ ਸਿਰਫ ਪੁਲਿਸ ਕਲੀਅਰਸ ਤੇ ਅੜ ਗਈ ਸੀ । ਹੁਣੇ ਹੁਣੇ ਹੋਏ ਪੰਮੇ ਦੇ ਐਨਕਾਊਂਟਰ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਫਾਈਲ ਨਹੀਂ ਵਧਾ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਨਵਦੀਪ ਨੇ ਅਜਿਹੇ ਵੇਲੇ ਊਸਦੀ ਕਲੀਅਰਐਂਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ।
ਤੇ ਅਗਲੇ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਚ ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਹੀ ਆਪਣੀ ਕਨੇਡਾ ਜਾ ਵੱਜਿਆ । ਤੇ ਸਿਰਫ ਹਰਮੀਤ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਚ ਖੋ ਕੇ ਆਖ਼ਿਰੀ ਵਾਰ ਪੰਮੇ ਨੂੰ ਰੋਇਆ ਸੀ ।
……………
ਗੁਰਜੀਤ ਤੇ ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਚ ਆਉਣ ਤੇ ਜੱਸ ਚ ਇੱਕ ਦਮ ਹੀ ਬਦਲਾਅ ਆਇਆ ਸੀ । ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਠਹਰਾਅ ਮਿਲਿਆ ਸੀ । ਇਹੋ ਚੀਜ਼ ਗੁਰਜੀਤ ਲਈ ਸੀ ਕਿੰਨੀਆਂ ਹੀ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਮਗਰੋਂ ਉਸਨੂੰ ਕੁਝ ਪਲ ਸਕੂਨ ਦੇ ਮਿਲੇ ਸੀ । ਤੇ ਰਮਨ ਦੇ ਆਉਣ ਮਗਰੋਂ ਹੀ ਗੁਰਜੀਤ ਤੇ ਜੱਸ ਵੀ ਆਪਣਾ ਅਲੱਗ ਘਰ ਲੈ ਕੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਗਏ । ਤੇ ਕੁਝ ਹੀ ਮਹੀਨਿਆਂ ਚ ਉਸਨੇ ਵੀ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਪੱਕੇ ਹੋ ਹੀ ਜਾਣਾ ਸੀ ।
…………..
ਇੰਝ ਚੜ੍ਹਦੀ ਉਮਰੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਨਿੱਕੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਨਿੱਕੇ ਜਿਹੇ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਚੱਲਦੀ ਹੀ ਕਹਾਣੀ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਪਹੁੰਚਕੇ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਰੰਗਾਂ ਚ ਲੰਘਦੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਚ ਅਗਾਂਹ ਝੂਲਣ ਲਗਦੀ ਹੈ ।

ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਬਿਨਾਂ ਪਛਾਣ ਕੁਝ ਵੀ ਦੱਸਣ ਲਈ ਇਸ ਲਿੰਕ ਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ।

ਵਟਸਐਪ ਤੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ।

ਕਹਾਣੀ :ਬਦਲਦੇ ਜਜਬਾਤ

ਉਭੜ ਖ਼ਾਬੜ ਧਰਤੀ ਤੇ ਉੱਸਰੇ ਪਾਰਕ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸਿਰੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਤੱਕ ਸੂਰਜ ਢਲਣ ਲੱਗਾ ਸੀ । ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਕੋਈ ਹਜਾਰਾਂ ਸਾਲ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਉੱਸਰੇ ਕਿਲੇ ਦੀ ਇਮਾਰਤ ਸੀ ।ਇਸੇ ਕੋਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਜਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕੀ ਆ ਕੇ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਸੀ । ਹੁਣ ਮੁੜਨ ਵਾਲਾ ਓਥੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਰੁਪਿੰਦਰ ਤੇ ਕਮਲਜੀਤ ਕੱਲੇ ਹੀ ਸੀ । ਤੁਰਦੇ ਤੁਰਦੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਕੰਨਾਂ ਚ ਵਸਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਇੱਕ ਕੋਨੇ ਬਣੀਆਂ ਪੌੜੀਆਂ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ ।
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਹੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਸੀ । ਕਮਲ, ਰੂਪੀ ਨੂੰ ਜਿਆਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਾਣਦਾ ,ਇੱਕੋ ਵਾਰੀ ਕਿਸੇ ਦੋਸਤ ਦੀ ਬਰਥਡੇ ਪਾਰਟੀ ਤੇ ਮਿਲੇ ਸੀ । ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਮਿਲਦੇ ਹੀ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਨਾਲ ਨੰਬਰ ਬਦਲ ਗਏ ਤੇ ਫਿਰ ਮਗਰੋਂ ਨਿੱਤ ਹੀ ਗੱਲਬਾਤ ਹੋਣ ਲੱਗੀ । ਤੇ ਰੂਪ ਨਿੱਤ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਆਖ ਦਿੰਦੀ ਆਖਦੀ ਕੀ, ਜਿੱਦ ਹੀ ਕਰਦੀ । ਦਿੱਲੀ ਵਰਗੇ ਸ਼ਹਿਰ ਚ ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕੱਲੀ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ਸ਼ਾਇਦ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਇਸ ਹੁਸੀਨ ਮੋੜ ਤੇ ਵੀ ਇੱਕਲੀ ਸੀ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕੌਣ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਆਖਦਾ ਏ ?
ਥੱਕ ਹਾਰ ਕੇ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਲਗਦੇ ਇਸ ਨਿੱਕੇ ਕੁਦਰਤੀ ਪਾਰਕ ਨੂੰ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਸੀ । ਕਿਸੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਆਸ ਬਣਿਆ ਇਹ ਪਾਰਕ ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਭੱਜ ਦੌੜ ਨਾਲੋਂ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ ਰੁੱਖਾਂ ਨੇ ਵੀ ਕਿੱਥੇ ਭੱਜ ਜਾਣਾ ਸੀ ? ਪਰਿੰਦਿਆ ਨੂੰ ਜਿਵੇੰ ਮਸਾਂ ਹੀ ਕੁਝ ਪਲ ਇਕਾਂਤ ਦੇ ਮਿਲੇ ਸੀ । ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਚ ਉਡਦੀਆਂ ਕਿੰਨੀਆ ਹੀ ਅਵਾਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਨੀ ਪੈ ਰਹੀਆਂ ਸੀ ।
ਉਸ ਉਜਾੜ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਇੱਕ ਸਿਰੇ ਤੇ ਟੁੱਟੀ ਪੌੜੀ ਤੇ ਦੋਂਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਕੋਲ ਬੈਠ ਗਏ । ਐਨੀ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਦਾ ਫਾਸਲਾ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋਇਆ । ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਚੁੱਪੀ ਸੀ । ਪਰ ਦਿਲਾਂ ਚ ਨਹੀਂ ,ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਕਮਲ ਨੂੰ ਉਹ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਜੋ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋਇਆ । ਇਕਾਂਤ ਚ ਬੈਠਦੇ ਹੀ ਜਜ਼ਬਾਤਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਵੱਖਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ।
ਬੈਠੇ ਹੀ ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਹੱਥ ਚ ਲੈ ਲਿਆ ਸੀ । ਉਸਨੇ ਕੋਈ ਇਤਰਾਜ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ । ਹੱਥ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਚ ਘੁੱਟ ਕੇ ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਸਿਰ ਟਿਕਾ ਦਿੱਤਾ ।
“ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂ ਐਨਾ ਚੰਗਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ” । ਰੂਪ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਫਰੋਲਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ।
ਕਮਲ ਨੇ ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸੁਣਿਆ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਆਫਿਸ ਚ ਵੀ ਕਿੰਨੀਆ ਹੀ ਚੜਦੀ ਜਵਾਨੀ ਤੋਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਕਿੰਨੀਆ ਹੀ ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂ ਉਸਤੋਂ ਹਰ ਕੋਈ ਐਨੀ ਛੇਤੀ ਇੰਪਰੈੱਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ।
“ਪਰ ਕਿਉਂ “, ਕੱਲੇਪਨ ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਛੋਹ ਤੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਦੇ ਸਿਰ ਨੇ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਚ ਵੀ ਧੜਕਣ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਤੇ ਆਵਾਜ ਚ ਕੰਬਣੀ ।
“ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਜਿਵੇੰ ਜਿਸ ਸਖਸ਼ ਨੂੰ ਉਮਰ ਭਰ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਬਣਾ ਸਕਦੀ ਹਾਂ ਤੂੰ ਲਗਦਾ ਏ “. ਇੱਕੋ ਸਾਹੇ ਰੂਪ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ।
ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਕਮਲ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਾ ਦੇ ਸਕਿਆ । ਪਹਿਲੀ ਹੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਚ ਭਲਾ ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਉਮਰ ਲਈ ਵਾਅਦੇ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ । ਤੇ ਇਹ ਕੋਈ ਉਸਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਚ ਪਹਿਲਾ ਮੌਕਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਉਹਦਾ ਦਿਲ ਭਾਵੇਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਿਘਲਿਆ ਪਰ ਜਿਸਮ ਜਰੂਰ ਪਿਘਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ।
ਜਦੋਂ ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਦੀ ਠੋਡੀ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਮੂੰਹ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਉਹ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਦਿਸਦੇ ਜਜ਼ਬਾਤਾਂ ਦੇ ਜਲੌਅ ਨੂੰ ਤੱਕ ਨਾ ਸਕਿਆ । ਅੱਖੀਆਂ ਚੁਰਾ ਕੇ ਉਹ ਸਾਹਮਣੇ ਲੱਗੀ ਪਾਰਕ ਦੀ ਜਾਲੀ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲੱਗਾ । ਉਸਨੂੰ ਸਿਰਫ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਕੇ ਰੂਪ ਦੇ ਗਰਮ ਸਾਹ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਨਜਦੀਕ ਆ ਰਹੇ ਸੀ । ਜਿਸਮ ਚ ਇੱਕ ਲਹਿਰ ਉੱਠੀ ਜਿਉਂ ਹੀ ਉਸਦੇ ਸਰਦੀ ਨਾਲ ਡ੍ਰਾਈ ਹੋਏ ਬੁਲਾਂ ਨੂੰ ਰੇਸ਼ਮ ਤੋਂ ਵੀ ਕੂਲੇ ਤੇ ਨਰਮ ਬੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਿਆ । ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਥੋੜਾ ਪਿੱਛੇ ਹਟਕੇ ਅਚਾਨਕ ਹੋਏ ਇਸ ਕਿੱਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਸੀ ਪਰ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਗਰਮੀ ਨੇ ਜੋ ਹੋਇਆ ਉਸਨੂੰ ਹੋਣ ਦਿੱਤਾ । ਆਪਣੀ ਬਾਂਹ ਨੂੰ ਰੂਪ ਦੀ ਧੌਣ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਵਲ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਖਿਸਕਾ ਲਿਆ । ਹਵਾ ਦੀ ਗੁਜਰਨ ਜੋਗੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬਚੀ ਹੋਣੀ । ਬਾਹਾਂ ਚ ਕੱਸਕੇ ਮਧੂਮਖੀ ਦੇ ਮਖਿਆਲ ਚੂਸਣ ਵਾਂਗ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਵਕਤ ਕਿਸੇ ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਸੀ ।ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਆਉਂਦੇ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪੈੜਚਾਲ ਕੰਨੀ ਨਹੀਂ ਪਈ ।
ਕਮਲ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਹਟਾ ਕੇ ਉੱਠਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ । ਪਰ ਰੂਪ ਜਿਵੇੰ ਗੁਆਚ ਗਈ ਹੋਵੇ ਤੇ ਸੁਆਦ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਚਾਹੁੰਦੀ । ਕਮਲ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਰਾਂ ਹਟਾਇਆ ਤਾਂ ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਤੇ ਦੰਦੀ ਵੱਢ ਦਿੱਤੀ । ਦਰਦ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਆਹ ਨਿੱਕਲ ਗਈ ।
ਰੂਪ ਆਹ ਸੁਣਕੇ ਸ਼ਰਾਰਤ ਨਾਲ ਮੁਸਕਰਾ ਰਹੀ ਸੀ । ਜਿਵੇੰ ਹੀ ਬਾਕੀ ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ ਉਹ ਓਥੋਂ ਤੁਰ ਪਏ ।ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਗੱਡੀ ਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਰੂਪ ਦੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਦੋ ਹੀ ਸਵਾਲ ਸੀ “ਦਰਦ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ?” “ਆਪਾਂ ਫਿਰ ਕਦੋਂ ਮਿਲਾਂਗੇ ?”
ਕਮਲ ਦੇ ਦੋ ਹੀ ਜਵਾਬ ਸੀ “ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ” ਤੇ ਜਦੋ ਵੀ ਸਮਾਂ ਮਿਲਿਆ ।
ਇਹ ਸਮਾਂ ਦੋਹਾਂ ਕੋਲ ਘੱਟ ਸੀ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਜੌਬ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਖਾਲੀ ਸਮਾਂ ਹੋਣਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸੀ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਬਿਜ਼ੀ ਹੁੰਦਾ । ਗੱਲ ਵੀ ਸਵੇਰੇ ਜਾਂ ਰਾਤੀ ਹੀ ਹੁੰਦੀ । ਕਮਲ ਖੁਦ ਘਰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਘਰ ਗੱਲ ਘੱਟ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਰਾਤ ਗਏ । ਇਸ ਲਈ ਮੁੜ ਮਿਲਣ ਦੀ ਗੱਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ ਉਹ ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਰ ਪਾ ਰਿਹਾ । ਪਰ ਉਸ ਕਿੱਸ ਦੀ ਗਰਮੀ ਤੇ ਜਿਸਮ ਦੇ ਰਿਸਪਾਂਸ ਨੂੰ ਉਹ ਕਦੇ ਨਾ ਭੁੱਲ ਸਕਿਆ । ਲੋਕੀਂ ਖਹਿੰਦੇ ਸੀ ਕਿ ਪਹਿੱਲੀ ਕਿੱਸ ਨੂੰ ਬੰਦਾ ਉਮਰ ਭਰ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਦਾ । ਪਰ ਉਸ ਕਿੱਸ ਚ ਅਜਿਹਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹਨੂੰ ਸਮਝ ਅਉਣੋ ਹੱਟ ਜਾਂਦੀ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਅਨੁਭਵ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਮਿਲਣ ਨੂੰ ਕਈ ਮਹੀਨੇ ਬੀਤੇ ਤਾਂ ਅਖੀਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਰੂਪ ਨੇ ਖੁਦ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ।
“ਜੇ ਆਪਾਂ ਦਿਨ ਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਤਾਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਰਾਤ ਤਾਂ ਕਿਤੇ ਇਕੱਠੇ ਰੁੱਕ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ” ।
ਉਸਨੂੰ ਕੀ ਇਤਰਾਜ਼ ਸੀ ! ਬੱਸ ਉਹਨੂੰ ਇਹੋ ਸੀ ਕਿ ਕਿਤੇ ਰੂਪ ਉਸਨੂੰ ਗਲਤ ਨਾ ਸਮਝੇ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਹੋਰਾਂ ਵਾਂਗ ਉਹਨੇ ਪੁੱਛ ਲਿਆ ਹੁੰਦਾ ਪਰ ਇਥੇ ਆਪਣੀ ਇਮੇਜ ਨੂੰ ਬਚਾ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ ।ਸਭ ਦੋਸਤਾਂ ਚ ਉਹਦੀ ਸ਼ਰਾਫ਼ਤ ਦੇ ਚਰਚੇ ਸੀ ਤੇ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਪੁੱਛ ਕੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਸੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਕਿ ਰੂਪ ਕੋਈ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖੇ ।
ਤੇ ਉਸਨੇ ਹਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ । ਮਿਲਣ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਸਮਾਂ ਤੈਅ ਹੋ ਗਿਆ । ਕਿਸੇ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਰਾਤ ਨੂੰ ਰੁਕਣ ਲਈ ਜੋ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ ਉਸਨੇ ਕਰ ਲਈ ਸੀ । ਬੱਸ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਤਾਂ ਹੁਣ ਉਸ ਰਾਤ ਦਾ ਸੀ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਪਲਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਜਿਸਮ ਤੇ ਮਾਨਣ ਦਾ ਜੋ ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਤੇ ਆਕੇ ਮੁੜ ਗਏ ਸੀ । ਨਿਸਚੇ ਹੀ ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਦੇ ਯਾਦਗਾਰ ਪਲਾਂ ਚ ਸ਼ੁਮਾਰ ਹੋਣ ਲਈ ਉਹ ਸਮਾਂ ਤਿਆਰ ਸੀ ।

ਸੱਚਮੁੱਚ ਰਾਤ ਬਹੁਤ ਖ਼ੁਸ਼ਨੁਮਾ ਲੰਘੀ । ਦਿੱਲੀ ਚ ਹੋਟਲਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਕਮੀਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ ਉਸਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਟਲਾਂ ਚੋਂ ਇੱਕ ਚੁਣਿਆ ਸੀ । ਐਸੀ ਰਾਤ ਕਮਲ ਨੇ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਬਿਤਾਈ । ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਚ ਉਨੀਂਦਰਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸ ਦਾ ਦਿਮਾਗ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਤੇ ਤਸੱਲੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ । ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਮਿਲਣ ਵੀ ਐਨਾ ਸੋਹਣਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆ ਰਿਹਾ ।ਰਾਤ ਭਰ ਇੱਕ ਪਲ ਦੀ ਸੰਗ ਸ਼ਰਮ ਓਪਰਾਪਣ ਉਹਨਾਂ ਚ ਨਹੀਂ ਸੀ ।
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਲਾਰਮ ਨਹੀਂ ਸੀ ਵੱਜਿਆ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਇੱਕੋ ਕੰਬਲ ਚ ਲਿਪਟੇ ਜਿਸਮਾਂ ਦੀ ਉਸ ਗਰਮੀ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਸੁੱਤੇ ਪਏ ਸੀ । ਅਲਾਰਮ ਵੱਜਿਆ ਤਾਂ ਕਮਲ ਦੀ ਜਾਗ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਖੁੱਲੀ ਸੀ । ਆਫਿਸ ਜਾਣ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਕੁ ਘੰਟਾ ਕੁ ਮਸਾਂ ਸੀ । ਉਸ ਚ ਉਹਨੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਡਰਾਪ ਕਰਕੇ ਆਉਣਾ ਸੀ ਫਿਰ ਖੁਦ ਜਾਣਾ ਸੀ । ਉਸ ਨੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ ਤੇ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਲਈ ਕਿਹਾ । ਅੱਖਾਂ ਖੁੱਲਦੇ ਹੀ ਰੂਪ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਪਿਆਰ ਨੀਂਦ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਤੱਕਿਆ । ਉੱਠ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਖੁਦ ਨੂੰ ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਚ ਹੋਰ ਵੀ ਸਮਾ ਲਿਆ । ਤੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਚ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਫੇਰਨ ਲੱਗੀ । ਪਰ ਕਮਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਸੀ ਜਾਣਾ ਤੇ ਪੈਣਾ । ਇਸ ਲਈ ਮੁੜ ਉੱਠਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ।
“ਆਫਿਸ ਤੋਂ ਛੁੱਟੀ ਲੈ ਕੇ ਦਿਨ ਵੀ ਐਥੇ ਹੀ ਕੱਢ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ “ਰੂਪ ਦਾ ਸੁਝਾਅ ਸੀ ।
“ਨਹੀਂ ,ਜਿਆਦਾ ਹੀ ਹੈ ਰਾਤ ਲਈ ਫਿਰ ਰੂਮ ਬੁੱਕ ਕਰਵਾ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ “ਕਮਲ ਆਫਿਸ ਨਹੀਂ ਸੀ ਮਿੱਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ।
ਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਵੀ ਰੂਪ ਉੱਠੀ ਤੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵੱਲ ਗਈ । ਖਿੜਕੀ ਚੋਂ ਆਉਂਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਚ ਉਸਦਾ ਨੰਗਾ ਸ਼ਰੀਰ ਬਰਫ਼ ਦੇ ਸਫੇਦ ਟੁਕੜੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਜ਼ਿਸਨੂੰ ਢੱਕਣ ਦੀ ਹੁਣ ਉਹ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਮਝੀ ਉਸਦੇ ਆਮ ਤੋਂ ਭਾਰੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਲਚਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਕਮਲ ਦਾ ਮਨ ਵੀ ਛੁੱਟੀ ਕਰਨ ਲਈ ਕਰ ਉੱਠਿਆ । ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਫੈਸਲੇ ਤੇ ਕਾਇਮ ਹੀ ਰਿਹਾ ।
ਘੰਟੇ ਕੁ ਚ ਦੋਂਨੋ ਤਿਆਰ ਹੋਕੇ ਹੋਟਲ ਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲੇ । ਕਮਲ ਡਰਾਈਵ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ਤੇ ਰੂਪ ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਸਿਰ ਟਿਕਾਅ ਕੇ ਬੈਠੀ ਸੀ ।
ਹੋਟਲ ਤੋਂ ਨਿੱਕਲ ਕੇ ਕੁਝ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਹੀ ਗਏ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਕਾਰ ਨੇ ਹਾਰਨ ਮਾਰ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕ੍ਰਾਸ ਕੀਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਕਾਰ ਸਾਈਡ ਤੇ ਲਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ।
ਉਸਨੇ ਸਾਈਡ ਕਰਕੇ ਕਾਰ ਰੋਕੀ । ਕਾਰ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਉਸਦੇ ਹਾਣ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲਿਆ ਤੇ ਵਿੰਡੋ ਤੇ ਹੱਥ ਮਾਰਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ । ਉਸਨੇ ਦਾ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਹੇਠਾਂ ਕੀਤਾ । ਮੁੰਡਾ ਉਹਨੂੰ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ਤੇ ਰੂਪ ਵੱਲ ਦੇਖਕੇ ਬੋਲਿਆ ” ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ” ਮੇਰੀ ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਖਰਾਬ ਕੀਤੀ ਏ ਤੂੰ ਇਸ ਨਾਲ ਰਲ ਕੇ .ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਭੰਨ ਦਊਗਾ ਕਾਰ ਦੇ “.
ਕਮਲ ਹੈਰਾਨ ਸੀ ਰੂਪ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ ਉਹਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦਾ ਰੰਗ ਫਿੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ।
ਉਹ ਦੋਂਵੇਂ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲੇ । ਮੁੰਡਾ ਕਮਲ ਨਾਲ ਹੱਥੋਂ ਪਾਈ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ । ਪਰ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਭਾਰਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਡਰ ਵੀ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਬਾਰ ਬਾਰ ਇੱਕੋ ਗੱਲ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਥੋਨੂੰ ਕੀ ਲਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਣਾ । ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਤੁਹਾਡਾ ਹਰ ਕਿਤੇ ਘੁੰਮਣ ਫਿਰਨ ਦਾ ਸਬੂਤ ਹੈ ਮੈ ਸਵੇਰ ਦਾ ਹੋਟਲ ਦੇ ਬਾਹਰ ਖੜ੍ਹਾ ਉਡੀਕ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਰੂਪ ਉਸਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ । ਪਰ ਉਹ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰਿਹਾ । ਕਮਲ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਖੜਾ ਸੀ ਕਿ ਅਖੀਰ ਹੋ ਕੀ ਰਿਹਾ । ਉਸਤੇ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਤੋੜਨ ਦੇ ਇਲਜ਼ਾਮ ਸੀ । ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਜੋ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਸੋਨੀ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਹਰ ਫੋਨ ਤੇ ਕੀਤੀ ਗੱਲ ਦਾ ਵੀ ਪਤਾ ਸੀ । ਮੈਸੇਜ ਚੈਟ ਦਾ ਵੀ ਪਤਾ ਸੀ । ਰਾਤ ਕਿੰਨੇ ਵਜੇ ਮਿਲੇ ਸੀ ਇਸਦਾ ਵੀ ਪਤਾ ਸੀ ।
ਰੌਲਾ ਸੁਣਕੇ ਹੋਰ ਵੀ ਗੱਡੀਆਂ ਤੇ ਲੋਕ ਰੁੱਕ ਗਏ ਸੀ । ਅਖੀਰ ਇੱਕੋ ਸ਼ਰਤ ਤੇ ਹੰਗਾਮਾ ਖਤਮ ਹੋਇਆ ਕਿ ਰੂਪ ਉਸ ਨਾਲ ਜਾਏਗੀ ਤੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਉਹ ਬਾਅਦ ਚ ਨਿਭੜੂ ।
ਕਮਲ ਇਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਨਾ ਹੀ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹੇਗਾ ।
ਐਨਾ “ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ਯੋਗ ਬੰਦਾ “ਤੇ ਕਮਲ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਪਰ ਉਹ ਖੁਦ ਓਥੋਂ ਲੰਘਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ । ਉਹ ਚੁੱਪ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਆਫਿਸ ਆ ਗਿਆ । ਰੂਪ ਸੋਨੀ ਨਾਲ ਬੈਠਕੇ ਚਲੀ ਗਈ।
ਪਰ ਕਮਲ ਲਈ ਸੈਂਕੜੇ ਸਵਾਲ ਛੱਡ ਗਈ । ਇਹ ਸਭ ਅਚਾਨਕ ਹੋਇਆ ਕੀ ਸੀ ,ਇੰਝ ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਕਿਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਰਾਤ ਦੀਆਂ ਖਿੱਚੀਆਂ ਫੋਟੋਆਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਗੱਲ ਸੀ ਕਿਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬਲੈਕਮੇਲ ਕਰਨ ਦੀ ਸਾਜਿਸ਼ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ।
ਕਿਤੇ ਉਹ ਉਸ ਮੁੰਡੇ ਨਾਲ ਰਲ ਕੇ ਰੇਪ ਦਾ ਇਲਜ਼ਾਮ ਹੀ ਨਾ ਲਾ ਦੇਵੇ । ਉਹ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਗਰ ਆਪਣੇ ਬੰਦੇ ਲਾਏ ਹੋਏ ਸੀ । ਕਿੰਨਾ ਕੁ ਅਮੀਰ ਸਖਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਇੰਝ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਬੰਦੇ ਲਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ।
ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਸਵਾਲ ਉਸਦੇ ਮਨ ਚ ਸੀ । ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਮਨ ਕੰਬ ਗਿਆ ਸੀ । ਜੇ ਰਸਤੇ ਚ ਰੂਪ ਨੂੰ ਕੁਝ ਕਰਕੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਰਾਤ ਭਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਣ ਦਾ ਸਬੂਤ ਸੀ ਫਿਰ ਪੁਲਿਸ ਮੈਨੂੰ ਘਸਿਟੇਗੀ ।
ਉਹ ਫੋਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਫਿਰ ਡਰਦਾ ਵੀ ਸੀ । ਉਹਦੇ ਮਨ ਚ ਇਹ ਡਰ ਬਣਿਆ ਰਿਹਾ । ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਰੂਪ ਦੀ ਕਾਲ ਨਹੀਂ ਆ ਗਈ ।
ਮਨ ਚ ਰੱਬ ਨੂੰ ਧਿਆ ਕੇ ਉਸਨੇ ਕਾਲ ਚੁੱਕੀ ,ਕਿ ਬੱਸ ਕੋਈ ਮਾੜੀ ਖਬਰ ਨਾ ਹੋਵੇ ।

ਕਮਲ ਨੇ ਧੜਕਦੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਫੋਨ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਅੱਗਿਓ ਅਵਾਜ ਰੂਪ ਦੀ ਹੀ ਸੀ । ਸ਼ਾਂਤ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਸਭ ਸਹੀ ਹੋਣ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲੱਗ ਗਿਆ । ਪਰ ਕਮਲ ਨੂੰ ਜੋ ਸਵਾਲ ਤੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਰੂਪ ਸ਼ਾਇਦ ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਚਾਹੁੰਦੀ । ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਪੁਛਿਆ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ? ਤੇ ਕੌਣ ਸੀ ?
ਰੂਪ ਹਿਚਕਿਚਾਈ ਜਰੂਰ ਪਰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ,ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ ਸੀ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਪਰ ਇੰਝ ਕਰੇਗਾ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਤਾ ।
“ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ?”ਕੌਣ ਸੀ ਇਸ ਸਵਾਲ ਨਾਲੋਂ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦਿੱਲੀ ਸ਼ਹਿਰ ਚ ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਦਿਨ ਰਿਸ਼ਤੇ ਬਦਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਓਥੇ ਕਮਲ ਨੂੰ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕੌਣ ਸੀ ਬੱਸ ਮੁੜ ਇਹ ਡਰਾਮਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ।
“ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ ਉਹ ਮੈਂ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੀ ਲਾਈਫ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਸੀ ਸਭ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ “.
“ਤੂੰ ਕਦੇ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ? ” ਕਮਲ ਜਾਨਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ।
“ਨਹੀਂ, ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ” ਰੂਪ ਨੂੰ ਖੁਦ ਹੈਰਾਨੀ ਸੀ ।
ਕਮਲ ਲਈ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ ਸੀ , ਕੀ ਰੂਪ ਝੂਠ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਬੋਲ ਰਹੀ . ਇਵੇਂ ਕਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸਭ ਪਤਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ।
ਅਚਾਨਕ ਉਸਦੇ ਮਨ ਚ ਵਿਚਾਰ ਉੱਠਿਆ । “ਤੇਰੇ ਮੁਬਾਇਲ ਨੂੰ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਕਦੇ ਫੜਿਆ ਸੀ ਉਸਨੇ ? “
” ਕਈ ਵਾਰ ਆਪਣੀ ਤਸੱਲੀ ਲਈ ਦੇਖਦਾ ਸੀ “
ਤੇਰੇ “ਆਈ ਕਲਾਊਡ “( I Phone ਦੀ ਆਨਲਾਈਨ ਸਟੋਰੇਜ) ਦਾ ਪਾਸਵਰਡ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ?
“ਸ਼ਾਇਦ,ਕਿਉਕਿ ਉਹਨੇ ਹੀ ਮੇਰਾ ਫੋਨ ਐਕਟੀਵੇਟ ਕਰਕੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ । ਮੈਂ ਮੁੜਕੇ ਕਦੇ ਬਦਲਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ “
ਕਮਲ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਸਮਝ ਗਿਆ ।
ਆਈ ਕਲਾਊਡ ਚ ਹਰ ਆਈਡੀ ਭਾਵੇਂ ਗੂਗਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕੋਈ ਦੀ ਇਨਫਰਮੇਸ਼ਨ ਸ਼ੇਅਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ।
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੋਕੇਸ਼ਨ ,ਚੈਟ ,ਫੋਟੋਆਂ ਤੇ ਬਾਕੀ ਸਭ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ।ਇਸਦਾ ਮਤਲਬੁ ਸੋਨੀ ਉਸਨੂੰ ਹਰ ਪਲ ਉਸਦੇ ਫੋਨ ਨੂੰ ਟਰੈਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ।
ਹੋ ਸਕਦਾ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਐਪ ਇੰਸਟਾਲ ਉਸਦੀਆਂ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਬਾਤਾਂ ਵੀ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ।
” ਇਸ ਪਿਆਰ ਕੋ ਮੈਂ ਕੀਆ ਨਾਮ ਦੂੰ ” ਕਮਲ ਨੇ ਇੱਕ ਝਟਕੇ ਚ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਸਮਝ ਆ ਗਈ ।
ਉਸਨੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪਾਸਵਰਡ ਬਦਲ ਲੈਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਤੇ ਐਪਸ ਚੈੱਕ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੋਈ ਐਵੇਂ ਦੀ ਨਾ ਹੋਵੇ ਜ਼ਿਸਨੂੰ ਯੂਜ ਨਾ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ ।
ਪਰ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆ ਰਹੀ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਚੈੱਕ ਕਰੇ ।
ਰੂਪ ਨੇ ਕਮਲ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਹੀ ਸਭ ਚੈੱਕ ਕਰ ਲਵੇ ਉਹ ਪਾਸਵਰਡ ਸੈਂਡ ਕਰ ਦਵੇਗੀ ।
ਕਮਲ ਨੇ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਸੋਚਿਆ । ਪਰ ਫਿਰ ਹਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ । ਫੋਨ ਤੇ ਹੀ ਊਹਨੇ ਯੂਜਰ ਨੇਮ ਤੇ ਪਾਸਵਰਡ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ।
ਕਮਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੀਸੀ ਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ । ਟਰੈਕ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸਦੀ ਸਾਰੀ ਲੋਕੇਸ਼ਨ, ਸਰਚ ਹਿਸਟਰੀ ,ਐਪ ਹਿਸਟਰੀ ਤੇ ਫੋਨ ਚ ਖਿੱਚੀਆਂ ਫੋਟੋਆਂ ਨੂੰ ਅਪਲੋਡ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ।
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਉਸਨੇ ਪਾਸਵਰਡ ਬਦਲਿਆ । ਫਿਰ ਇੱਕ ਇੱਕ ਐਪ ਸਟੋਰ ਤੇ ਐਪ ਚੈੱਕ ਕੀਤੀ । ਚੰਗੇ ਭਾਗੀਂ ਕੋਈ ਐਪ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਿਰਫ ਇਹੋ ਤਰੀਕਾ ਸੀ ਤੇ ਪਾਸਵਰਡ ਬਦਲਦੇ ਹੀ ਰੂਪ ਸੋਨੀ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਚੋਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ ।
ਪਰ ਕਮਲ ਦੇ ਮਨ ਚ ਇੱਕ ਜਗਿਆਸਾ ਜਾਗੀ ਆਖਿਰ ਕਿਉਂ ਉਹ ਐਨਾ ਮਗਰ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ । ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਚੈੱਕ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ।
ਹਿਸਟਰੀ, ਲੋਕੇਸ਼ਨ, ਫੋਟੋਆਂ, ਤੇ ਬਾਕੀ ਡਾਟਾ ਵੀ ।
ਗੂਗਲ ਹਿਸਟਰੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਰਿਕੋਰਡ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬੰਦੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਉਸਦੀ ਸੋਚ ਤੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਸਮੇਂ ਚੋਂ ਉਹ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ।
ਗੂਗਲ ਤੇ ਯੂ ਟਿਊਬ ਸਰਚ ਸਾਡੇ ਮੂਡ ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਦੇ ਜਜਬਾਤਾਂ ਦੀ ਡਿਜੀਟਲ ਤਸਵੀਰ ਹੈ ।
ਕਮਲ ਹੈਰਾਨ ਸੀ ਕਿ ਐਨੀ ਹਸਮੁੱਖ ਰਹਿੰਦੀ ਕੁੜੀ ਐਨੇ ਦੁੱਖ ਭਰੇ ਗਾਣੇ ਕਿਵੇਂ ਸੁਣ ਸਕਦੀ ਸੀ । ਰਾਤ ਦਿਨ ਕਦੇ ਵੀ ਸਿਰਫ ਦੁੱਖ ਭਰੇ ਗਾਣੇ !!! ਤੇ ਕਦੇ ਦੱਸਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ?
ਫਿਰ ਕਦੇ ਕਦੇ ਰਾਤ ਦੀ ਸਰਚ ਚ ਪੋਰਨ ਸਰਚ !!!
ਇਹ ਉਸਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਅਜੀਬ ਨਹੀਂ ਲੱਗਾ ।
ਅਜੀਬ ਲੱਗਾ ਬੱਸ ਐਨਾ ਕਿ ਜਿਸ ਦਿਨ ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦੇ ਪਾਰਕ ਚ ਮਿਲੇ ਸੀ ਉਸ ਏਰੀਏ ਚ ਹੋਟਲ ਕਮਰੇ ਲਈ ਸਰਚ !!!!
ਕਮਲ ਦਾ ਸਿਰ ਚਕਰਾ ਗਿਆ ।
ਕੀ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਮਿਲਣੀ ਤੇ ਹੀ ਉਸ ਨਾਲ ਕਮਰੇ ਚ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ ! ਐਡੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਚ ਰਹਿ ਕੇ ਤੇ ਕਿੰਨੀਆਂ ਹੀ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਰਿਲੇਸ਼ਨਸ਼ਿਪ ਚ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ ਉਹ ਰੂਪ ਦੇ ਦਿਲ ਚ ਕੀ ਸੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਕਿਆ !
ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਇੱਕ ਗੱਲ ਦਾ ਚੇਤਾ ਆਉਣ ਲੱਗਾ । ਪਹਿਲੀ ਕਿੱਸ ਦੀ ਉਹ ਗਰਮੀ ਜਿਸਨੇ ਪਲਾਂ ਚ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਗਰਮਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ । ਤੇ ਬੀਤੀ ਰਾਤ ਪੂਰੀ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗੀ ।
ਕਮਰੇ ਚ ਵੜਦੇ ਹੀ ਉਸਨੇ ਬੈਗ ਨੂੰ ਅਜੇ ਰੱਖਿਆ ਹੀ ਸੀ ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਕਲਾਵੇ ਚ ਭਰ ਲਿਆ ਸੀ । ਭਰਿਆ ਕੀ ਸੀ ਜਕੜਿਆ ਸੀ ਜਿਵੇੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਗੁਆਉਣ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਕੋਈ ਸੀਨੇ ਨਾਲ ਘੁੱਟ ਲਵੇ । ਕਮਲ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਉੰਝ ਹੀ ਬੈੱਡ ਤੇ ਟੇਢਾ ਹੋ ਗਿਆ । ਦੋਂਵੇਂ ਬੈੱਡ ਉੱਤੇ ਤਿਰਸ਼ੇ ਡਿੱਗ ਪਏ । ਪਰ ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜੱਫੀ ਵਿੱਚੋ ਨਹੀਂ ਸੀ ਛੱਡਿਆ । ਕਮਲ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗਰਦਨ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੇ ਸਾਹ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੇ ਸੀ ਤੇ ਪਿੱਠ ਤੇ ਛਾਤੀ ਦੀ ਰਗੜ ਵਿਚੋਂ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਲਗਦੀ ਸੀ । ਇਸਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਕਿ ਉਹ ਪਾਸਾ ਪਲਟ ਕੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਥੱਲੇ ਕਰਦਾ ਉਸਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਹੀ ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਨੂੰ ਫ਼ੜਕੇ ਸਿੱਧਾ ਲਿਟਾ ਕੇ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਆ ਗਈ ਸੀ । ਦੋਵਾਂ ਦਿਆਂ ਲੱਤਾਂ ਬੈੱਡ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਲਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸੀ । ਰੂਪ ਨੇ ਕਮਲ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਚ ਭਰਿਆ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਤੱਕਦੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾ ਸ਼ਬਦ ਬੋਲਿਆ ਸੀ ਉਹ ਸੀ “ਆਈ ਲਵ ਯੂ ” . ਕਮਲ ਨੇ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਬੱਸ ਉਸ ਵੱਲ ਦੇਖਦਾ ਰਿਹਾ ।
“ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰੋਂ ” ਰੂਪ ਨੇ ਕਿਹਾ ।
ਹੁਕਮ ਦੀ ਤਾਮੀਲ ਹੋਈ ਤੇ ਕਮਲ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਿਆਂ । ਰੂਪ ਨੇ ਬੰਦ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰੀ ਬਾਰੀ ਚੁੰਮਿਆ । ਉਸਦੇ ਭਰਵੇਂ ਮੱਥੇ ਦੇ ਹਰ ਕੋਨੇ ਤੇ ਕਿੱਸ ਕੀਤੀ । ਕਮਲ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦਾ ਰੰਗ ਹਰ ਕਿੱਸ ਨਾਲ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ । ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਦੇ ਨਜਦੀਕ ਆਉਂਦੇ ਗਏ ਲਹੂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਤੇਜ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ । ਤੇ ਬੁੱਲਾਂ ਦੀ ਛੋਹ ਨਾਲ ਬੁੱਲ੍ਹ ਤੜਪ ਉੱਠੇ ਉਸ ਦਿਨ ਵਾਲੀ ਕਿੱਸ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਆਨੰਦ ਸੀ । ਚਾਹ ਕੇ ਵੀ ਕਮਲ ਅੱਖਾਂ ਨਾ ਖੋਲ ਸਕਿਆ । ਆਪਣੇ ਨਰਮ ਬੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸਖਤ ਬੁਲਾਂ ਨੂੰ ਚੂਸਦੇ ਹੋਏ ਜੋ ਤਰੀਕਾ ਰੂਪ ਵਰਤ ਰਹੀ ਸੀ ਉਸਨੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੂਰੇ ਸ਼ਰੀਰ ਚ ਲਹਿਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ।ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਰੂਪ ਦੇ ਲੱਕ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਿਆ । ਉਸਨੂੰ ਜੱਫੀ ਚ ਭਰ ਕੇ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਘੁੱਟ ਲਿਆ ਜਿਵੇੰ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਦੀ ਗਰਮਾਇਸ ਨੂੰ ਕੱਪੜਿਆਂ ਚੋਂ ਹੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ ।
ਉਸਦੇ ਸ਼ਰਟ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਉਸਦੇ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗੀ ।
ਕੁੜੀਆਂ ਤਾਂ ਕਮਲ ਨੇ ਬਹੁਤ ਵੇਖੀਆਂ ਸੀ ਪਰ ਇਸ ਲੈਵਲ ਦੀ ਕਾਮੁਕਤਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਹੋਏ ਸੀ । ਐਨਾ ਯਕੀਨ ਤੇ ਗਲਤ ਨਾ ਸਮਝੇ ਜਾਣ ਦੇ ਡਰ ਨਿੱਕਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ।
ਉਹ ਹਲੇ ਸੋਚ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੀ ਬੈਲਟ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਪਾਸੇ ਹੋ ਗਈ ਪੈਂਟ ਉੱਤਰੀ ਤੇ ਪਲਾਂ ਮਗਰੋਂ ਹੀ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਕੱਪੜੇ ਤੋਂ ਰੂਪ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ ਤੇ ਜਿਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲੋਂ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਕੋਨੇ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੇ ਸੀ ਤੇ ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਬੱਸ ਸਰੂਰ ਹੀ ਸੀ ।
ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਉਤੇਜਨਾ ਉਸ ਸ਼ਿਖਰ ਤੇ ਸੀ ਜਿਵੇੰ ਕਾਮਦੇਵ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ।
ਅੰਕਟ੍ਰੋਲ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਉਸਨੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਚ ਘੁੱਟਿਆ ਤੇ ਪਾਸਾ ਪਲਟ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੀਚੇ ਕਰ ਲਿਆ । ਪਲਾਂ ਚ ਹੀ ਵਾਰੀ ਬਦਲ ਗਈ ਸੀ । ਜੋ ਜੋ ਹਰਕਤਾਂ ਰੂਪ ਨੇ ਕੀਤੀਆਂ ਸੀ ਉਹੀ ਸਭ ਹੁਣ ਕਮਲ ਦੁਹਰਾਉਣ ਲੱਗਾ । ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਕੱਪਡ਼ੇ ਉੱਤਰਦੇ ਗਏ ।ਇੱਕ ਇੱਕ ਅੰਗ ਤੱਕ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਪਹੁੰਚਦੇ ਗਏ । ਤੇ ਨਗਨ ਸਰੀਰ ਹੀ ਇਸ ਖੇਡ ਨੂੰ ਖੇਡਦੇ ਰਹੇ ।
ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਫੈਲਦੇ ਰਹੇ ਤਿਉਂ ਤਿਉਂ ਰੂਪ ਦੀ ਤੜਪ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਉਸਨੂੰ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ । ਉਸਦੇ ਸਖਤੀ ਗਰਮੀ ਤੇ ਭਿੱਜ ਗਏ ਸਰੀਰ ਦੀ ਚਾਹਤ ਸਮਝ ਆ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਗਹਿਰਾਈ ਚ ਗਿਆ ਤਿਉਂ ਤਿਉਂ ਇਸ ਵੱਧਦੇ ਸੇਕ ਨੂੰ ਮਾਣਦਾ ਰਿਹਾ ।
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕੱਠਾ ਕਰ ਉਹ ਰੂਪ ਨਾਲ ਇੱਕਮਿੱਕ ਨਾ ਹੋ ਗਿਆ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਠੰਡਕ ਦਾ ਕੋਈ ਨਾਮ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਤਪਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਿਸੇ ਫੁਹਾਰ ਵਾਂਗ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਵੱਧ ਗਈਆਂ । ਤੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਇੱਕ ਸਰੀਰ ਸਿਆਲ ਮਹੀਨੇ ਚੜੇ ਬੁਖਾਰ ਵਰਗੇ ਨਿੱਘੇ ਹੋਕੇ ਕੰਬਲ ਹੇਠ ਲੁਕ ਗਏ ।
ਤੇ ਰਾਤ ਭਰ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਉਹ ਕੰਬਲ ਉੱਤਰਿਆ ਤੇ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਤੂਫ਼ਾਨ ਗੁਜ਼ਰਿਆ । ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਲਈ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਣੇ ਜਰੂਰੀ ਨਾ ਸਮਝੇ । ਨਾ ਹੀ ਫੋਟੋਆਂ ਖਿੱਚਣ ਵੇਲੇ ।
ਉਹੀ ਫੋਟੋਆਂ ਜੋ ਹੁਣ ਆਈ ਫੋਨ ਦੀ ਗੈਲਰੀ ਚ ਸੇਵ ਹੋਈਆਂ ਪਈਆਂ ਸੀ । ਤੇ ਜ਼ਿਸਨੂੰ ਵੇਖ ਸ਼ਾਇਦ ਸੋਨੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅੱਗ ਲੱਗੀ ਸੀ । ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਹੁਣ ਕਮਲ ਦੇ ਸਰੀਰ ਚ ਤਣਾਅ ਆ ਗਿਆ ਸੀ ।
ਕੱਪੜਿਆਂ ਉਹਲੇ ਤੇ ਜਜ਼ਬਾਤ ਹੀਣ ਚਿਹਰੇ ਉਹਲੇ ਲੁਕੀ ਕਾਮੁਕਤਾ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗੀ ਸੀ ।
….
ਉਸਨੇ ਪਾਸਵਰਡ ਚੇਂਜ ਕਰਕੇ ਦੱਸਿਆ ਹੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੇ ਫੋਨ ਤੇ ਅਣਜਾਣ ਨੰਬਰ ਤੋਂ ਕਾਲ ਡਿਸਪਲੇ ਹੋਣ ਲੱਗੀ ।
ਟਰੂ ਕਾਲਰ ਤੇ” ਸੋਨੀ” ਫਲੈਸ਼ ਹੋਇਆ ।
ਮਸਲੇ ਦਾ ਖਤਮ ਹੋਣਾ ਐਨਾ ਵੀ ਸੌਖਾ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਔਰਤ ਦੀ ਐਨੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਦਾਰੀ ਹੋਵੇ ਉਸ ਪਿੱਛੇ ਇਤਿਹਾਸ ਚ ਵੀ ਖੂਨ ਖਰਾਬਾ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਇਥੇ ਵੀ ਉਹ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ? ਮਰਦ ਲਈ ਔਰਤ ਕਬਜ਼ੇ ਵਰਗੀ ਹੀ ਤਾਂ ਹੈ ।
ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਹੌਂਸਲੇ ਨਾਲ ਕਾਲ ਅਟੈਂਡ ਕਰ ਹੀ ਲਈ ।

ਉਭੜ ਖ਼ਾਬੜ ਧਰਤੀ ਤੇ ਉੱਸਰੇ ਪਾਰਕ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸਿਰੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਤੱਕ ਸੂਰਜ ਢਲਣ ਲੱਗਾ ਸੀ । ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਕੋਈ ਹਜਾਰਾਂ ਸਾਲ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਉੱਸਰੇ ਕਿਲੇ ਦੀ ਇਮਾਰਤ ਸੀ ।ਇਸੇ ਕੋਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਜਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕੀ ਆ ਕੇ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਸੀ । ਹੁਣ ਮੁੜਨ ਵਾਲਾ ਓਥੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਰੁਪਿੰਦਰ ਤੇ ਕਮਲਜੀਤ ਕੱਲੇ ਹੀ ਸੀ । ਤੁਰਦੇ ਤੁਰਦੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਕੰਨਾਂ ਚ ਵਸਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਇੱਕ ਕੋਨੇ ਬਣੀਆਂ ਪੌੜੀਆਂ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ ।
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਹੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਸੀ । ਕਮਲ, ਰੂਪੀ ਨੂੰ ਜਿਆਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਾਣਦਾ ,ਇੱਕੋ ਵਾਰੀ ਕਿਸੇ ਦੋਸਤ ਦੀ ਬਰਥਡੇ ਪਾਰਟੀ ਤੇ ਮਿਲੇ ਸੀ । ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਮਿਲਦੇ ਹੀ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਨਾਲ ਨੰਬਰ ਬਦਲ ਗਏ ਤੇ ਫਿਰ ਮਗਰੋਂ ਨਿੱਤ ਹੀ ਗੱਲਬਾਤ ਹੋਣ ਲੱਗੀ । ਤੇ ਰੂਪ ਨਿੱਤ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਆਖ ਦਿੰਦੀ ਆਖਦੀ ਕੀ, ਜਿੱਦ ਹੀ ਕਰਦੀ । ਦਿੱਲੀ ਵਰਗੇ ਸ਼ਹਿਰ ਚ ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕੱਲੀ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ਸ਼ਾਇਦ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਇਸ ਹੁਸੀਨ ਮੋੜ ਤੇ ਵੀ ਇੱਕਲੀ ਸੀ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕੌਣ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਆਖਦਾ ਏ ?
ਥੱਕ ਹਾਰ ਕੇ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਲਗਦੇ ਇਸ ਨਿੱਕੇ ਕੁਦਰਤੀ ਪਾਰਕ ਨੂੰ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਸੀ । ਕਿਸੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਆਸ ਬਣਿਆ ਇਹ ਪਾਰਕ ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਭੱਜ ਦੌੜ ਨਾਲੋਂ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ ਰੁੱਖਾਂ ਨੇ ਵੀ ਕਿੱਥੇ ਭੱਜ ਜਾਣਾ ਸੀ ? ਪਰਿੰਦਿਆ ਨੂੰ ਜਿਵੇੰ ਮਸਾਂ ਹੀ ਕੁਝ ਪਲ ਇਕਾਂਤ ਦੇ ਮਿਲੇ ਸੀ । ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਚ ਉਡਦੀਆਂ ਕਿੰਨੀਆ ਹੀ ਅਵਾਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਨੀ ਪੈ ਰਹੀਆਂ ਸੀ ।
ਉਸ ਉਜਾੜ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਇੱਕ ਸਿਰੇ ਤੇ ਟੁੱਟੀ ਪੌੜੀ ਤੇ ਦੋਂਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਕੋਲ ਬੈਠ ਗਏ । ਐਨੀ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਦਾ ਫਾਸਲਾ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋਇਆ । ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਚੁੱਪੀ ਸੀ । ਪਰ ਦਿਲਾਂ ਚ ਨਹੀਂ ,ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਕਮਲ ਨੂੰ ਉਹ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਜੋ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋਇਆ । ਇਕਾਂਤ ਚ ਬੈਠਦੇ ਹੀ ਜਜ਼ਬਾਤਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਵੱਖਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ।
ਬੈਠੇ ਹੀ ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਹੱਥ ਚ ਲੈ ਲਿਆ ਸੀ । ਉਸਨੇ ਕੋਈ ਇਤਰਾਜ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ । ਹੱਥ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਚ ਘੁੱਟ ਕੇ ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਸਿਰ ਟਿਕਾ ਦਿੱਤਾ ।
“ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂ ਐਨਾ ਚੰਗਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ” । ਰੂਪ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਫਰੋਲਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ।
ਕਮਲ ਨੇ ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸੁਣਿਆ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਆਫਿਸ ਚ ਵੀ ਕਿੰਨੀਆ ਹੀ ਚੜਦੀ ਜਵਾਨੀ ਤੋਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਕਿੰਨੀਆ ਹੀ ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂ ਉਸਤੋਂ ਹਰ ਕੋਈ ਐਨੀ ਛੇਤੀ ਇੰਪਰੈੱਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ।
“ਪਰ ਕਿਉਂ “, ਕੱਲੇਪਨ ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਛੋਹ ਤੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਦੇ ਸਿਰ ਨੇ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਚ ਵੀ ਧੜਕਣ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਤੇ ਆਵਾਜ ਚ ਕੰਬਣੀ ।
“ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਜਿਵੇੰ ਜਿਸ ਸਖਸ਼ ਨੂੰ ਉਮਰ ਭਰ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਬਣਾ ਸਕਦੀ ਹਾਂ ਤੂੰ ਲਗਦਾ ਏ “. ਇੱਕੋ ਸਾਹੇ ਰੂਪ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ।
ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਕਮਲ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਾ ਦੇ ਸਕਿਆ । ਪਹਿਲੀ ਹੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਚ ਭਲਾ ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਉਮਰ ਲਈ ਵਾਅਦੇ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ । ਤੇ ਇਹ ਕੋਈ ਉਸਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਚ ਪਹਿਲਾ ਮੌਕਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਉਹਦਾ ਦਿਲ ਭਾਵੇਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਿਘਲਿਆ ਪਰ ਜਿਸਮ ਜਰੂਰ ਪਿਘਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ।
ਜਦੋਂ ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਦੀ ਠੋਡੀ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਮੂੰਹ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਉਹ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਦਿਸਦੇ ਜਜ਼ਬਾਤਾਂ ਦੇ ਜਲੌਅ ਨੂੰ ਤੱਕ ਨਾ ਸਕਿਆ । ਅੱਖੀਆਂ ਚੁਰਾ ਕੇ ਉਹ ਸਾਹਮਣੇ ਲੱਗੀ ਪਾਰਕ ਦੀ ਜਾਲੀ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲੱਗਾ । ਉਸਨੂੰ ਸਿਰਫ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਕੇ ਰੂਪ ਦੇ ਗਰਮ ਸਾਹ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਨਜਦੀਕ ਆ ਰਹੇ ਸੀ । ਜਿਸਮ ਚ ਇੱਕ ਲਹਿਰ ਉੱਠੀ ਜਿਉਂ ਹੀ ਉਸਦੇ ਸਰਦੀ ਨਾਲ ਡ੍ਰਾਈ ਹੋਏ ਬੁਲਾਂ ਨੂੰ ਰੇਸ਼ਮ ਤੋਂ ਵੀ ਕੂਲੇ ਤੇ ਨਰਮ ਬੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਿਆ । ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਥੋੜਾ ਪਿੱਛੇ ਹਟਕੇ ਅਚਾਨਕ ਹੋਏ ਇਸ ਕਿੱਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਸੀ ਪਰ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਗਰਮੀ ਨੇ ਜੋ ਹੋਇਆ ਉਸਨੂੰ ਹੋਣ ਦਿੱਤਾ । ਆਪਣੀ ਬਾਂਹ ਨੂੰ ਰੂਪ ਦੀ ਧੌਣ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਵਲ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਖਿਸਕਾ ਲਿਆ । ਹਵਾ ਦੀ ਗੁਜਰਨ ਜੋਗੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬਚੀ ਹੋਣੀ । ਬਾਹਾਂ ਚ ਕੱਸਕੇ ਮਧੂਮਖੀ ਦੇ ਮਖਿਆਲ ਚੂਸਣ ਵਾਂਗ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਵਕਤ ਕਿਸੇ ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਸੀ ।ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਆਉਂਦੇ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪੈੜਚਾਲ ਕੰਨੀ ਨਹੀਂ ਪਈ ।
ਕਮਲ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਹਟਾ ਕੇ ਉੱਠਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ । ਪਰ ਰੂਪ ਜਿਵੇੰ ਗੁਆਚ ਗਈ ਹੋਵੇ ਤੇ ਸੁਆਦ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਚਾਹੁੰਦੀ । ਕਮਲ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਰਾਂ ਹਟਾਇਆ ਤਾਂ ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਤੇ ਦੰਦੀ ਵੱਢ ਦਿੱਤੀ । ਦਰਦ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਆਹ ਨਿੱਕਲ ਗਈ ।
ਰੂਪ ਆਹ ਸੁਣਕੇ ਸ਼ਰਾਰਤ ਨਾਲ ਮੁਸਕਰਾ ਰਹੀ ਸੀ । ਜਿਵੇੰ ਹੀ ਬਾਕੀ ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ ਉਹ ਓਥੋਂ ਤੁਰ ਪਏ ।ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਗੱਡੀ ਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਰੂਪ ਦੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਦੋ ਹੀ ਸਵਾਲ ਸੀ “ਦਰਦ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ?” “ਆਪਾਂ ਫਿਰ ਕਦੋਂ ਮਿਲਾਂਗੇ ?”
ਕਮਲ ਦੇ ਦੋ ਹੀ ਜਵਾਬ ਸੀ “ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ” ਤੇ ਜਦੋ ਵੀ ਸਮਾਂ ਮਿਲਿਆ ।
ਇਹ ਸਮਾਂ ਦੋਹਾਂ ਕੋਲ ਘੱਟ ਸੀ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਜੌਬ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਖਾਲੀ ਸਮਾਂ ਹੋਣਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸੀ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਬਿਜ਼ੀ ਹੁੰਦਾ । ਗੱਲ ਵੀ ਸਵੇਰੇ ਜਾਂ ਰਾਤੀ ਹੀ ਹੁੰਦੀ । ਕਮਲ ਖੁਦ ਘਰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਘਰ ਗੱਲ ਘੱਟ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਰਾਤ ਗਏ । ਇਸ ਲਈ ਮੁੜ ਮਿਲਣ ਦੀ ਗੱਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ ਉਹ ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਰ ਪਾ ਰਿਹਾ । ਪਰ ਉਸ ਕਿੱਸ ਦੀ ਗਰਮੀ ਤੇ ਜਿਸਮ ਦੇ ਰਿਸਪਾਂਸ ਨੂੰ ਉਹ ਕਦੇ ਨਾ ਭੁੱਲ ਸਕਿਆ । ਲੋਕੀਂ ਖਹਿੰਦੇ ਸੀ ਕਿ ਪਹਿੱਲੀ ਕਿੱਸ ਨੂੰ ਬੰਦਾ ਉਮਰ ਭਰ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਦਾ । ਪਰ ਉਸ ਕਿੱਸ ਚ ਅਜਿਹਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹਨੂੰ ਸਮਝ ਅਉਣੋ ਹੱਟ ਜਾਂਦੀ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਅਨੁਭਵ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਮਿਲਣ ਨੂੰ ਕਈ ਮਹੀਨੇ ਬੀਤੇ ਤਾਂ ਅਖੀਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਰੂਪ ਨੇ ਖੁਦ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ।
“ਜੇ ਆਪਾਂ ਦਿਨ ਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਤਾਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਰਾਤ ਤਾਂ ਕਿਤੇ ਇਕੱਠੇ ਰੁੱਕ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ” ।
ਉਸਨੂੰ ਕੀ ਇਤਰਾਜ਼ ਸੀ ! ਬੱਸ ਉਹਨੂੰ ਇਹੋ ਸੀ ਕਿ ਕਿਤੇ ਰੂਪ ਉਸਨੂੰ ਗਲਤ ਨਾ ਸਮਝੇ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਹੋਰਾਂ ਵਾਂਗ ਉਹਨੇ ਪੁੱਛ ਲਿਆ ਹੁੰਦਾ ਪਰ ਇਥੇ ਆਪਣੀ ਇਮੇਜ ਨੂੰ ਬਚਾ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ ।ਸਭ ਦੋਸਤਾਂ ਚ ਉਹਦੀ ਸ਼ਰਾਫ਼ਤ ਦੇ ਚਰਚੇ ਸੀ ਤੇ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਪੁੱਛ ਕੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਸੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਕਿ ਰੂਪ ਕੋਈ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖੇ ।
ਤੇ ਉਸਨੇ ਹਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ । ਮਿਲਣ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਸਮਾਂ ਤੈਅ ਹੋ ਗਿਆ । ਕਿਸੇ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਰਾਤ ਨੂੰ ਰੁਕਣ ਲਈ ਜੋ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ ਉਸਨੇ ਕਰ ਲਈ ਸੀ । ਬੱਸ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਤਾਂ ਹੁਣ ਉਸ ਰਾਤ ਦਾ ਸੀ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਪਲਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਜਿਸਮ ਤੇ ਮਾਨਣ ਦਾ ਜੋ ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਤੇ ਆਕੇ ਮੁੜ ਗਏ ਸੀ । ਨਿਸਚੇ ਹੀ ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਦੇ ਯਾਦਗਾਰ ਪਲਾਂ ਚ ਸ਼ੁਮਾਰ ਹੋਣ ਲਈ ਉਹ ਸਮਾਂ ਤਿਆਰ ਸੀ ।

ਸੱਚਮੁੱਚ ਰਾਤ ਬਹੁਤ ਖ਼ੁਸ਼ਨੁਮਾ ਲੰਘੀ । ਦਿੱਲੀ ਚ ਹੋਟਲਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਕਮੀਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ ਉਸਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਟਲਾਂ ਚੋਂ ਇੱਕ ਚੁਣਿਆ ਸੀ । ਐਸੀ ਰਾਤ ਕਮਲ ਨੇ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਬਿਤਾਈ । ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਚ ਉਨੀਂਦਰਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸ ਦਾ ਦਿਮਾਗ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਤੇ ਤਸੱਲੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ । ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਮਿਲਣ ਵੀ ਐਨਾ ਸੋਹਣਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆ ਰਿਹਾ ।ਰਾਤ ਭਰ ਇੱਕ ਪਲ ਦੀ ਸੰਗ ਸ਼ਰਮ ਓਪਰਾਪਣ ਉਹਨਾਂ ਚ ਨਹੀਂ ਸੀ ।
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਲਾਰਮ ਨਹੀਂ ਸੀ ਵੱਜਿਆ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਇੱਕੋ ਕੰਬਲ ਚ ਲਿਪਟੇ ਜਿਸਮਾਂ ਦੀ ਉਸ ਗਰਮੀ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਸੁੱਤੇ ਪਏ ਸੀ । ਅਲਾਰਮ ਵੱਜਿਆ ਤਾਂ ਕਮਲ ਦੀ ਜਾਗ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਖੁੱਲੀ ਸੀ । ਆਫਿਸ ਜਾਣ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਕੁ ਘੰਟਾ ਕੁ ਮਸਾਂ ਸੀ । ਉਸ ਚ ਉਹਨੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਡਰਾਪ ਕਰਕੇ ਆਉਣਾ ਸੀ ਫਿਰ ਖੁਦ ਜਾਣਾ ਸੀ । ਉਸ ਨੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ ਤੇ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਲਈ ਕਿਹਾ । ਅੱਖਾਂ ਖੁੱਲਦੇ ਹੀ ਰੂਪ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਪਿਆਰ ਨੀਂਦ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਤੱਕਿਆ । ਉੱਠ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਖੁਦ ਨੂੰ ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਚ ਹੋਰ ਵੀ ਸਮਾ ਲਿਆ । ਤੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਚ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਫੇਰਨ ਲੱਗੀ । ਪਰ ਕਮਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਸੀ ਜਾਣਾ ਤੇ ਪੈਣਾ । ਇਸ ਲਈ ਮੁੜ ਉੱਠਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ।
“ਆਫਿਸ ਤੋਂ ਛੁੱਟੀ ਲੈ ਕੇ ਦਿਨ ਵੀ ਐਥੇ ਹੀ ਕੱਢ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ “ਰੂਪ ਦਾ ਸੁਝਾਅ ਸੀ ।
“ਨਹੀਂ ,ਜਿਆਦਾ ਹੀ ਹੈ ਰਾਤ ਲਈ ਫਿਰ ਰੂਮ ਬੁੱਕ ਕਰਵਾ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ “ਕਮਲ ਆਫਿਸ ਨਹੀਂ ਸੀ ਮਿੱਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ।
ਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਵੀ ਰੂਪ ਉੱਠੀ ਤੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵੱਲ ਗਈ । ਖਿੜਕੀ ਚੋਂ ਆਉਂਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਚ ਉਸਦਾ ਨੰਗਾ ਸ਼ਰੀਰ ਬਰਫ਼ ਦੇ ਸਫੇਦ ਟੁਕੜੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਜ਼ਿਸਨੂੰ ਢੱਕਣ ਦੀ ਹੁਣ ਉਹ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਮਝੀ ਉਸਦੇ ਆਮ ਤੋਂ ਭਾਰੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਲਚਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਕਮਲ ਦਾ ਮਨ ਵੀ ਛੁੱਟੀ ਕਰਨ ਲਈ ਕਰ ਉੱਠਿਆ । ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਫੈਸਲੇ ਤੇ ਕਾਇਮ ਹੀ ਰਿਹਾ ।
ਘੰਟੇ ਕੁ ਚ ਦੋਂਨੋ ਤਿਆਰ ਹੋਕੇ ਹੋਟਲ ਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲੇ । ਕਮਲ ਡਰਾਈਵ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ਤੇ ਰੂਪ ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਸਿਰ ਟਿਕਾਅ ਕੇ ਬੈਠੀ ਸੀ ।
ਹੋਟਲ ਤੋਂ ਨਿੱਕਲ ਕੇ ਕੁਝ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਹੀ ਗਏ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਕਾਰ ਨੇ ਹਾਰਨ ਮਾਰ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕ੍ਰਾਸ ਕੀਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਕਾਰ ਸਾਈਡ ਤੇ ਲਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ।
ਉਸਨੇ ਸਾਈਡ ਕਰਕੇ ਕਾਰ ਰੋਕੀ । ਕਾਰ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਉਸਦੇ ਹਾਣ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲਿਆ ਤੇ ਵਿੰਡੋ ਤੇ ਹੱਥ ਮਾਰਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ । ਉਸਨੇ ਦਾ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਹੇਠਾਂ ਕੀਤਾ । ਮੁੰਡਾ ਉਹਨੂੰ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ਤੇ ਰੂਪ ਵੱਲ ਦੇਖਕੇ ਬੋਲਿਆ ” ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ” ਮੇਰੀ ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਖਰਾਬ ਕੀਤੀ ਏ ਤੂੰ ਇਸ ਨਾਲ ਰਲ ਕੇ .ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਭੰਨ ਦਊਗਾ ਕਾਰ ਦੇ “.
ਕਮਲ ਹੈਰਾਨ ਸੀ ਰੂਪ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ ਉਹਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦਾ ਰੰਗ ਫਿੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ।
ਉਹ ਦੋਂਵੇਂ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲੇ । ਮੁੰਡਾ ਕਮਲ ਨਾਲ ਹੱਥੋਂ ਪਾਈ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ । ਪਰ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਭਾਰਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਡਰ ਵੀ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਬਾਰ ਬਾਰ ਇੱਕੋ ਗੱਲ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਥੋਨੂੰ ਕੀ ਲਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਣਾ । ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਤੁਹਾਡਾ ਹਰ ਕਿਤੇ ਘੁੰਮਣ ਫਿਰਨ ਦਾ ਸਬੂਤ ਹੈ ਮੈ ਸਵੇਰ ਦਾ ਹੋਟਲ ਦੇ ਬਾਹਰ ਖੜ੍ਹਾ ਉਡੀਕ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਰੂਪ ਉਸਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ । ਪਰ ਉਹ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰਿਹਾ । ਕਮਲ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਖੜਾ ਸੀ ਕਿ ਅਖੀਰ ਹੋ ਕੀ ਰਿਹਾ । ਉਸਤੇ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਤੋੜਨ ਦੇ ਇਲਜ਼ਾਮ ਸੀ । ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਜੋ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਸੋਨੀ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਹਰ ਫੋਨ ਤੇ ਕੀਤੀ ਗੱਲ ਦਾ ਵੀ ਪਤਾ ਸੀ । ਮੈਸੇਜ ਚੈਟ ਦਾ ਵੀ ਪਤਾ ਸੀ । ਰਾਤ ਕਿੰਨੇ ਵਜੇ ਮਿਲੇ ਸੀ ਇਸਦਾ ਵੀ ਪਤਾ ਸੀ ।
ਰੌਲਾ ਸੁਣਕੇ ਹੋਰ ਵੀ ਗੱਡੀਆਂ ਤੇ ਲੋਕ ਰੁੱਕ ਗਏ ਸੀ । ਅਖੀਰ ਇੱਕੋ ਸ਼ਰਤ ਤੇ ਹੰਗਾਮਾ ਖਤਮ ਹੋਇਆ ਕਿ ਰੂਪ ਉਸ ਨਾਲ ਜਾਏਗੀ ਤੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਉਹ ਬਾਅਦ ਚ ਨਿਭੜੂ ।
ਕਮਲ ਇਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਨਾ ਹੀ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹੇਗਾ ।
ਐਨਾ “ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ਯੋਗ ਬੰਦਾ “ਤੇ ਕਮਲ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਪਰ ਉਹ ਖੁਦ ਓਥੋਂ ਲੰਘਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ । ਉਹ ਚੁੱਪ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਆਫਿਸ ਆ ਗਿਆ । ਰੂਪ ਸੋਨੀ ਨਾਲ ਬੈਠਕੇ ਚਲੀ ਗਈ।
ਪਰ ਕਮਲ ਲਈ ਸੈਂਕੜੇ ਸਵਾਲ ਛੱਡ ਗਈ । ਇਹ ਸਭ ਅਚਾਨਕ ਹੋਇਆ ਕੀ ਸੀ ,ਇੰਝ ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਕਿਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਰਾਤ ਦੀਆਂ ਖਿੱਚੀਆਂ ਫੋਟੋਆਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਗੱਲ ਸੀ ਕਿਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬਲੈਕਮੇਲ ਕਰਨ ਦੀ ਸਾਜਿਸ਼ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ।
ਕਿਤੇ ਉਹ ਉਸ ਮੁੰਡੇ ਨਾਲ ਰਲ ਕੇ ਰੇਪ ਦਾ ਇਲਜ਼ਾਮ ਹੀ ਨਾ ਲਾ ਦੇਵੇ । ਉਹ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਗਰ ਆਪਣੇ ਬੰਦੇ ਲਾਏ ਹੋਏ ਸੀ । ਕਿੰਨਾ ਕੁ ਅਮੀਰ ਸਖਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਇੰਝ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਬੰਦੇ ਲਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ।
ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਸਵਾਲ ਉਸਦੇ ਮਨ ਚ ਸੀ । ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਮਨ ਕੰਬ ਗਿਆ ਸੀ । ਜੇ ਰਸਤੇ ਚ ਰੂਪ ਨੂੰ ਕੁਝ ਕਰਕੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਰਾਤ ਭਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਣ ਦਾ ਸਬੂਤ ਸੀ ਫਿਰ ਪੁਲਿਸ ਮੈਨੂੰ ਘਸਿਟੇਗੀ ।
ਉਹ ਫੋਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਫਿਰ ਡਰਦਾ ਵੀ ਸੀ । ਉਹਦੇ ਮਨ ਚ ਇਹ ਡਰ ਬਣਿਆ ਰਿਹਾ । ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਰੂਪ ਦੀ ਕਾਲ ਨਹੀਂ ਆ ਗਈ ।
ਮਨ ਚ ਰੱਬ ਨੂੰ ਧਿਆ ਕੇ ਉਸਨੇ ਕਾਲ ਚੁੱਕੀ ,ਕਿ ਬੱਸ ਕੋਈ ਮਾੜੀ ਖਬਰ ਨਾ ਹੋਵੇ ।

ਕਮਲ ਨੇ ਧੜਕਦੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਫੋਨ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਅੱਗਿਓ ਅਵਾਜ ਰੂਪ ਦੀ ਹੀ ਸੀ । ਸ਼ਾਂਤ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਸਭ ਸਹੀ ਹੋਣ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲੱਗ ਗਿਆ । ਪਰ ਕਮਲ ਨੂੰ ਜੋ ਸਵਾਲ ਤੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਰੂਪ ਸ਼ਾਇਦ ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਚਾਹੁੰਦੀ । ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਪੁਛਿਆ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ? ਤੇ ਕੌਣ ਸੀ ?
ਰੂਪ ਹਿਚਕਿਚਾਈ ਜਰੂਰ ਪਰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ,ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ ਸੀ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਪਰ ਇੰਝ ਕਰੇਗਾ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਤਾ ।
“ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ?”ਕੌਣ ਸੀ ਇਸ ਸਵਾਲ ਨਾਲੋਂ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦਿੱਲੀ ਸ਼ਹਿਰ ਚ ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਦਿਨ ਰਿਸ਼ਤੇ ਬਦਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਓਥੇ ਕਮਲ ਨੂੰ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕੌਣ ਸੀ ਬੱਸ ਮੁੜ ਇਹ ਡਰਾਮਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ।
“ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ ਉਹ ਮੈਂ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੀ ਲਾਈਫ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਸੀ ਸਭ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ “.
“ਤੂੰ ਕਦੇ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ? ” ਕਮਲ ਜਾਨਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ।
“ਨਹੀਂ, ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ” ਰੂਪ ਨੂੰ ਖੁਦ ਹੈਰਾਨੀ ਸੀ ।
ਕਮਲ ਲਈ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ ਸੀ , ਕੀ ਰੂਪ ਝੂਠ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਬੋਲ ਰਹੀ . ਇਵੇਂ ਕਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸਭ ਪਤਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ।
ਅਚਾਨਕ ਉਸਦੇ ਮਨ ਚ ਵਿਚਾਰ ਉੱਠਿਆ । “ਤੇਰੇ ਮੁਬਾਇਲ ਨੂੰ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਕਦੇ ਫੜਿਆ ਸੀ ਉਸਨੇ ? “
” ਕਈ ਵਾਰ ਆਪਣੀ ਤਸੱਲੀ ਲਈ ਦੇਖਦਾ ਸੀ “
ਤੇਰੇ “ਆਈ ਕਲਾਊਡ “( I Phone ਦੀ ਆਨਲਾਈਨ ਸਟੋਰੇਜ) ਦਾ ਪਾਸਵਰਡ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ?
“ਸ਼ਾਇਦ,ਕਿਉਕਿ ਉਹਨੇ ਹੀ ਮੇਰਾ ਫੋਨ ਐਕਟੀਵੇਟ ਕਰਕੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ । ਮੈਂ ਮੁੜਕੇ ਕਦੇ ਬਦਲਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ “
ਕਮਲ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਸਮਝ ਗਿਆ ।
ਆਈ ਕਲਾਊਡ ਚ ਹਰ ਆਈਡੀ ਭਾਵੇਂ ਗੂਗਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕੋਈ ਦੀ ਇਨਫਰਮੇਸ਼ਨ ਸ਼ੇਅਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ।
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੋਕੇਸ਼ਨ ,ਚੈਟ ,ਫੋਟੋਆਂ ਤੇ ਬਾਕੀ ਸਭ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ।ਇਸਦਾ ਮਤਲਬੁ ਸੋਨੀ ਉਸਨੂੰ ਹਰ ਪਲ ਉਸਦੇ ਫੋਨ ਨੂੰ ਟਰੈਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ।
ਹੋ ਸਕਦਾ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਐਪ ਇੰਸਟਾਲ ਉਸਦੀਆਂ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਬਾਤਾਂ ਵੀ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ।
” ਇਸ ਪਿਆਰ ਕੋ ਮੈਂ ਕੀਆ ਨਾਮ ਦੂੰ ” ਕਮਲ ਨੇ ਇੱਕ ਝਟਕੇ ਚ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਸਮਝ ਆ ਗਈ ।
ਉਸਨੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪਾਸਵਰਡ ਬਦਲ ਲੈਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਤੇ ਐਪਸ ਚੈੱਕ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੋਈ ਐਵੇਂ ਦੀ ਨਾ ਹੋਵੇ ਜ਼ਿਸਨੂੰ ਯੂਜ ਨਾ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ ।
ਪਰ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆ ਰਹੀ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਚੈੱਕ ਕਰੇ ।
ਰੂਪ ਨੇ ਕਮਲ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਹੀ ਸਭ ਚੈੱਕ ਕਰ ਲਵੇ ਉਹ ਪਾਸਵਰਡ ਸੈਂਡ ਕਰ ਦਵੇਗੀ ।
ਕਮਲ ਨੇ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਸੋਚਿਆ । ਪਰ ਫਿਰ ਹਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ । ਫੋਨ ਤੇ ਹੀ ਊਹਨੇ ਯੂਜਰ ਨੇਮ ਤੇ ਪਾਸਵਰਡ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ।
ਕਮਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੀਸੀ ਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ । ਟਰੈਕ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸਦੀ ਸਾਰੀ ਲੋਕੇਸ਼ਨ, ਸਰਚ ਹਿਸਟਰੀ ,ਐਪ ਹਿਸਟਰੀ ਤੇ ਫੋਨ ਚ ਖਿੱਚੀਆਂ ਫੋਟੋਆਂ ਨੂੰ ਅਪਲੋਡ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ।
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਉਸਨੇ ਪਾਸਵਰਡ ਬਦਲਿਆ । ਫਿਰ ਇੱਕ ਇੱਕ ਐਪ ਸਟੋਰ ਤੇ ਐਪ ਚੈੱਕ ਕੀਤੀ । ਚੰਗੇ ਭਾਗੀਂ ਕੋਈ ਐਪ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਿਰਫ ਇਹੋ ਤਰੀਕਾ ਸੀ ਤੇ ਪਾਸਵਰਡ ਬਦਲਦੇ ਹੀ ਰੂਪ ਸੋਨੀ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਚੋਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ ।
ਪਰ ਕਮਲ ਦੇ ਮਨ ਚ ਇੱਕ ਜਗਿਆਸਾ ਜਾਗੀ ਆਖਿਰ ਕਿਉਂ ਉਹ ਐਨਾ ਮਗਰ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ । ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਚੈੱਕ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ।
ਹਿਸਟਰੀ, ਲੋਕੇਸ਼ਨ, ਫੋਟੋਆਂ, ਤੇ ਬਾਕੀ ਡਾਟਾ ਵੀ ।
ਗੂਗਲ ਹਿਸਟਰੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਰਿਕੋਰਡ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬੰਦੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਉਸਦੀ ਸੋਚ ਤੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਸਮੇਂ ਚੋਂ ਉਹ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ।
ਗੂਗਲ ਤੇ ਯੂ ਟਿਊਬ ਸਰਚ ਸਾਡੇ ਮੂਡ ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਦੇ ਜਜਬਾਤਾਂ ਦੀ ਡਿਜੀਟਲ ਤਸਵੀਰ ਹੈ ।
ਕਮਲ ਹੈਰਾਨ ਸੀ ਕਿ ਐਨੀ ਹਸਮੁੱਖ ਰਹਿੰਦੀ ਕੁੜੀ ਐਨੇ ਦੁੱਖ ਭਰੇ ਗਾਣੇ ਕਿਵੇਂ ਸੁਣ ਸਕਦੀ ਸੀ । ਰਾਤ ਦਿਨ ਕਦੇ ਵੀ ਸਿਰਫ ਦੁੱਖ ਭਰੇ ਗਾਣੇ !!! ਤੇ ਕਦੇ ਦੱਸਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ?
ਫਿਰ ਕਦੇ ਕਦੇ ਰਾਤ ਦੀ ਸਰਚ ਚ ਪੋਰਨ ਸਰਚ !!!
ਇਹ ਉਸਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਅਜੀਬ ਨਹੀਂ ਲੱਗਾ ।
ਅਜੀਬ ਲੱਗਾ ਬੱਸ ਐਨਾ ਕਿ ਜਿਸ ਦਿਨ ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦੇ ਪਾਰਕ ਚ ਮਿਲੇ ਸੀ ਉਸ ਏਰੀਏ ਚ ਹੋਟਲ ਕਮਰੇ ਲਈ ਸਰਚ !!!!
ਕਮਲ ਦਾ ਸਿਰ ਚਕਰਾ ਗਿਆ ।
ਕੀ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਮਿਲਣੀ ਤੇ ਹੀ ਉਸ ਨਾਲ ਕਮਰੇ ਚ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ ! ਐਡੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਚ ਰਹਿ ਕੇ ਤੇ ਕਿੰਨੀਆਂ ਹੀ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਰਿਲੇਸ਼ਨਸ਼ਿਪ ਚ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ ਉਹ ਰੂਪ ਦੇ ਦਿਲ ਚ ਕੀ ਸੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਕਿਆ !
ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਇੱਕ ਗੱਲ ਦਾ ਚੇਤਾ ਆਉਣ ਲੱਗਾ । ਪਹਿਲੀ ਕਿੱਸ ਦੀ ਉਹ ਗਰਮੀ ਜਿਸਨੇ ਪਲਾਂ ਚ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਗਰਮਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ । ਤੇ ਬੀਤੀ ਰਾਤ ਪੂਰੀ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗੀ ।
ਕਮਰੇ ਚ ਵੜਦੇ ਹੀ ਉਸਨੇ ਬੈਗ ਨੂੰ ਅਜੇ ਰੱਖਿਆ ਹੀ ਸੀ ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਕਲਾਵੇ ਚ ਭਰ ਲਿਆ ਸੀ । ਭਰਿਆ ਕੀ ਸੀ ਜਕੜਿਆ ਸੀ ਜਿਵੇੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਗੁਆਉਣ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਕੋਈ ਸੀਨੇ ਨਾਲ ਘੁੱਟ ਲਵੇ । ਕਮਲ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਉੰਝ ਹੀ ਬੈੱਡ ਤੇ ਟੇਢਾ ਹੋ ਗਿਆ । ਦੋਂਵੇਂ ਬੈੱਡ ਉੱਤੇ ਤਿਰਸ਼ੇ ਡਿੱਗ ਪਏ । ਪਰ ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜੱਫੀ ਵਿੱਚੋ ਨਹੀਂ ਸੀ ਛੱਡਿਆ । ਕਮਲ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗਰਦਨ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੇ ਸਾਹ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੇ ਸੀ ਤੇ ਪਿੱਠ ਤੇ ਛਾਤੀ ਦੀ ਰਗੜ ਵਿਚੋਂ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਲਗਦੀ ਸੀ । ਇਸਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਕਿ ਉਹ ਪਾਸਾ ਪਲਟ ਕੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਥੱਲੇ ਕਰਦਾ ਉਸਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਹੀ ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਨੂੰ ਫ਼ੜਕੇ ਸਿੱਧਾ ਲਿਟਾ ਕੇ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਆ ਗਈ ਸੀ । ਦੋਵਾਂ ਦਿਆਂ ਲੱਤਾਂ ਬੈੱਡ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਲਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸੀ । ਰੂਪ ਨੇ ਕਮਲ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਚ ਭਰਿਆ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਤੱਕਦੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾ ਸ਼ਬਦ ਬੋਲਿਆ ਸੀ ਉਹ ਸੀ “ਆਈ ਲਵ ਯੂ ” . ਕਮਲ ਨੇ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਬੱਸ ਉਸ ਵੱਲ ਦੇਖਦਾ ਰਿਹਾ ।
“ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰੋਂ ” ਰੂਪ ਨੇ ਕਿਹਾ ।
ਹੁਕਮ ਦੀ ਤਾਮੀਲ ਹੋਈ ਤੇ ਕਮਲ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਿਆਂ । ਰੂਪ ਨੇ ਬੰਦ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰੀ ਬਾਰੀ ਚੁੰਮਿਆ । ਉਸਦੇ ਭਰਵੇਂ ਮੱਥੇ ਦੇ ਹਰ ਕੋਨੇ ਤੇ ਕਿੱਸ ਕੀਤੀ । ਕਮਲ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦਾ ਰੰਗ ਹਰ ਕਿੱਸ ਨਾਲ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ । ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਦੇ ਨਜਦੀਕ ਆਉਂਦੇ ਗਏ ਲਹੂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਤੇਜ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ । ਤੇ ਬੁੱਲਾਂ ਦੀ ਛੋਹ ਨਾਲ ਬੁੱਲ੍ਹ ਤੜਪ ਉੱਠੇ ਉਸ ਦਿਨ ਵਾਲੀ ਕਿੱਸ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਆਨੰਦ ਸੀ । ਚਾਹ ਕੇ ਵੀ ਕਮਲ ਅੱਖਾਂ ਨਾ ਖੋਲ ਸਕਿਆ । ਆਪਣੇ ਨਰਮ ਬੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸਖਤ ਬੁਲਾਂ ਨੂੰ ਚੂਸਦੇ ਹੋਏ ਜੋ ਤਰੀਕਾ ਰੂਪ ਵਰਤ ਰਹੀ ਸੀ ਉਸਨੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੂਰੇ ਸ਼ਰੀਰ ਚ ਲਹਿਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ।ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਰੂਪ ਦੇ ਲੱਕ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਿਆ । ਉਸਨੂੰ ਜੱਫੀ ਚ ਭਰ ਕੇ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਘੁੱਟ ਲਿਆ ਜਿਵੇੰ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਦੀ ਗਰਮਾਇਸ ਨੂੰ ਕੱਪੜਿਆਂ ਚੋਂ ਹੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ ।
ਉਸਦੇ ਸ਼ਰਟ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਉਸਦੇ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗੀ ।
ਕੁੜੀਆਂ ਤਾਂ ਕਮਲ ਨੇ ਬਹੁਤ ਵੇਖੀਆਂ ਸੀ ਪਰ ਇਸ ਲੈਵਲ ਦੀ ਕਾਮੁਕਤਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਹੋਏ ਸੀ । ਐਨਾ ਯਕੀਨ ਤੇ ਗਲਤ ਨਾ ਸਮਝੇ ਜਾਣ ਦੇ ਡਰ ਨਿੱਕਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ।
ਉਹ ਹਲੇ ਸੋਚ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੀ ਬੈਲਟ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਪਾਸੇ ਹੋ ਗਈ ਪੈਂਟ ਉੱਤਰੀ ਤੇ ਪਲਾਂ ਮਗਰੋਂ ਹੀ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਕੱਪੜੇ ਤੋਂ ਰੂਪ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ ਤੇ ਜਿਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲੋਂ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਕੋਨੇ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੇ ਸੀ ਤੇ ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਬੱਸ ਸਰੂਰ ਹੀ ਸੀ ।
ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਉਤੇਜਨਾ ਉਸ ਸ਼ਿਖਰ ਤੇ ਸੀ ਜਿਵੇੰ ਕਾਮਦੇਵ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ।
ਅੰਕਟ੍ਰੋਲ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਉਸਨੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਚ ਘੁੱਟਿਆ ਤੇ ਪਾਸਾ ਪਲਟ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੀਚੇ ਕਰ ਲਿਆ । ਪਲਾਂ ਚ ਹੀ ਵਾਰੀ ਬਦਲ ਗਈ ਸੀ । ਜੋ ਜੋ ਹਰਕਤਾਂ ਰੂਪ ਨੇ ਕੀਤੀਆਂ ਸੀ ਉਹੀ ਸਭ ਹੁਣ ਕਮਲ ਦੁਹਰਾਉਣ ਲੱਗਾ । ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਕੱਪਡ਼ੇ ਉੱਤਰਦੇ ਗਏ ।ਇੱਕ ਇੱਕ ਅੰਗ ਤੱਕ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਪਹੁੰਚਦੇ ਗਏ । ਤੇ ਨਗਨ ਸਰੀਰ ਹੀ ਇਸ ਖੇਡ ਨੂੰ ਖੇਡਦੇ ਰਹੇ ।
ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਫੈਲਦੇ ਰਹੇ ਤਿਉਂ ਤਿਉਂ ਰੂਪ ਦੀ ਤੜਪ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਉਸਨੂੰ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ । ਉਸਦੇ ਸਖਤੀ ਗਰਮੀ ਤੇ ਭਿੱਜ ਗਏ ਸਰੀਰ ਦੀ ਚਾਹਤ ਸਮਝ ਆ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਗਹਿਰਾਈ ਚ ਗਿਆ ਤਿਉਂ ਤਿਉਂ ਇਸ ਵੱਧਦੇ ਸੇਕ ਨੂੰ ਮਾਣਦਾ ਰਿਹਾ ।
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕੱਠਾ ਕਰ ਉਹ ਰੂਪ ਨਾਲ ਇੱਕਮਿੱਕ ਨਾ ਹੋ ਗਿਆ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਠੰਡਕ ਦਾ ਕੋਈ ਨਾਮ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਤਪਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਿਸੇ ਫੁਹਾਰ ਵਾਂਗ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਵੱਧ ਗਈਆਂ । ਤੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਇੱਕ ਸਰੀਰ ਸਿਆਲ ਮਹੀਨੇ ਚੜੇ ਬੁਖਾਰ ਵਰਗੇ ਨਿੱਘੇ ਹੋਕੇ ਕੰਬਲ ਹੇਠ ਲੁਕ ਗਏ ।
ਤੇ ਰਾਤ ਭਰ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਉਹ ਕੰਬਲ ਉੱਤਰਿਆ ਤੇ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਤੂਫ਼ਾਨ ਗੁਜ਼ਰਿਆ । ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਲਈ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਣੇ ਜਰੂਰੀ ਨਾ ਸਮਝੇ । ਨਾ ਹੀ ਫੋਟੋਆਂ ਖਿੱਚਣ ਵੇਲੇ ।
ਉਹੀ ਫੋਟੋਆਂ ਜੋ ਹੁਣ ਆਈ ਫੋਨ ਦੀ ਗੈਲਰੀ ਚ ਸੇਵ ਹੋਈਆਂ ਪਈਆਂ ਸੀ । ਤੇ ਜ਼ਿਸਨੂੰ ਵੇਖ ਸ਼ਾਇਦ ਸੋਨੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅੱਗ ਲੱਗੀ ਸੀ । ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਹੁਣ ਕਮਲ ਦੇ ਸਰੀਰ ਚ ਤਣਾਅ ਆ ਗਿਆ ਸੀ ।
ਕੱਪੜਿਆਂ ਉਹਲੇ ਤੇ ਜਜ਼ਬਾਤ ਹੀਣ ਚਿਹਰੇ ਉਹਲੇ ਲੁਕੀ ਕਾਮੁਕਤਾ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗੀ ਸੀ ।
….
ਉਸਨੇ ਪਾਸਵਰਡ ਚੇਂਜ ਕਰਕੇ ਦੱਸਿਆ ਹੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੇ ਫੋਨ ਤੇ ਅਣਜਾਣ ਨੰਬਰ ਤੋਂ ਕਾਲ ਡਿਸਪਲੇ ਹੋਣ ਲੱਗੀ ।
ਟਰੂ ਕਾਲਰ ਤੇ” ਸੋਨੀ” ਫਲੈਸ਼ ਹੋਇਆ ।
ਮਸਲੇ ਦਾ ਖਤਮ ਹੋਣਾ ਐਨਾ ਵੀ ਸੌਖਾ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਔਰਤ ਦੀ ਐਨੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਦਾਰੀ ਹੋਵੇ ਉਸ ਪਿੱਛੇ ਇਤਿਹਾਸ ਚ ਵੀ ਖੂਨ ਖਰਾਬਾ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਇਥੇ ਵੀ ਉਹ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ? ਮਰਦ ਲਈ ਔਰਤ ਕਬਜ਼ੇ ਵਰਗੀ ਹੀ ਤਾਂ ਹੈ ।
ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਹੌਂਸਲੇ ਨਾਲ ਕਾਲ ਅਟੈਂਡ ਕਰ ਹੀ ਲਈ ।

ਕਮਲ ਰਾਤੀਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਸੁੱਤਾ । ਪਿਛਲੇ ਦਿਨ ਦੀ ਸਾਰੀ ਭੱਜ ਦੌੜ ਨੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਥਕਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਤੇ ਪਿਛਲੀ ਰਾਤ ਵੀ ਉਹ ਸੁੱਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਉਸ ਦਾ ਉਨੀਂਦਰਾ ਤੇ ਨਸ਼ਾ ਉਸਦੀਆਂ ਨਸਾਂ ਚ ਉੱਤਰ ਆਇਆ ਸੀ । ਅਲਾਰਮ ਵੱਜਦੇ ਹੀ ਉਸਦੀ ਨੀਂਦ ਖੁੱਲੀ ਸੀ । ਪਰ ਸੌਣ ਲਈ ਦਿਲ ਕਰਦਾ ਪਿਆ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਸੁੱਤਾ ਰਿਹਾ ।
ਆਫਿਸ ਨਾ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਮੁੜ ਉੱਠਿਆ ਦਿਨ ਗੋਡੇ ਗੋਡੇ ਚੜ ਆਇਆ ਸੀ । ਬਿਸਤਰ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦਾ ਮਨ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਫੋਨ ਤੇ ਰੂਪ ਦੀਆਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਹੀ ਕਾਲਾਂ ਸੀ ਪਰ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਮੁੜ ਕਾਲ ਕਰਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ।
ਜਿਸ ਰਾਤ ਪਾਰਟੀ ਤੇ ਉਹ ਤੇ ਰੂਪ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਮਿਲੇ ਸੀ । ਉਹ ਦਿਨ ਯਾਦ ਆਇਆ । ਭੱਜਦੌੜ ਤੇ ਰੁਟੀਨ ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਤੋਂ ਅੱਡ ਉਸਨੇ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਮਗਰੋਂ ਇੱਕ ਹਾਣ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਰੌਲੇ ਤੋਂ ਪਰਾਂ ਹੋਕੇ ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਸੀ । ਡੀਜੇ ਦੇ ਸ਼ੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਾਵਾਂਰੌਲੀ ਤੋਂ ਹਟਕੇ ਛੱਤ ਦੇ ਇੱਕ ਸੁੰਨੇ ਜਿਹੇ ਕੋਨੇ ਤੇ ਦੋ ਕੁਰਸੀਆਂ ਤੇ ਬੈਠੇ ਦੋਂਵੇਂ ਕਿੰਨਾ ਹੀ ਸਮਾਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਰਹੇ । ਕੋਈ ਹੋਰ ਮਿਲਦਾ ਤਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਬੰਦਾ ਇਹੋ ਪੁੱਛਦਾ ਕਿ ਸਿੰਗਲ ਏ ਕਮਿਟਡ ਏ ਜਾਂ ਕੁਝ । ਸਮੇਂ ਦੀ ਕਮੀਂ ਚ ਜਿਉਂਦੇ ਲੋਕ ਰਿਸ਼ਤੇ ਬਣਾ ਕੇ ਸਮਾਂ ਖਰਾਬ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ।ਇਸ ਲਈ ਕਿਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਕੋਈ ਜਾ ਸਕਦਾ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਹੀ ਪੁੱਛ ਕੇ ਗੱਲ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ । ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਐਸੀਆਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਡੇਟਸ ,ਡਿਨਰ ਤੇ ਵਨ ਨਾਈਟ ਸਟੈਂਡ ਨਿੱਕਲਦੇ ਹਨ ।
ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੋਈ ਗੱਲ ਐਸੀ ਨਾ ਕੀਤੀ । ਨਾ ਪਰਿਵਾਰ ਬਾਰੇ ਨਾ ਸੁੱਖਸੁਵਿਧਾ ਬਾਰੇ ਨਾ ਗਰਲਫਰੈਂਡ ,ਬੁਆਏਫ੍ਰੈਂਡ ਬਾਰੇ । ਸਿਰਫ ਕੰਮ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਨੰਬਰ ਬਦਲੇ ਸੀ । ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਸੀ ਕਿ ਪਹਿਲਾ ਕੋਈ ਸਕਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਵਕਤੀ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਅਗਾਂਹ ਨੂੰ ਪਹਿਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ । ਜਿਸ ਲਈ ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਵੇਲੇ ਜਵਾਨੀ ਵਾਲੀ ਤੜਾਤੜ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਇੱਕ ਠਰੰਮਾ ਗਿਆ ।
ਜਿਥੇ ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਚ ਇਕੋ ਝਟਕੇ ਚ ਨਸ਼ੇ ਨੂੰ ਗਟਕ ਲੈਣ ਨਾਲੋਂ ਸਿਪ ਸਿਪ ਚ ਆਨੰਦ ਹੈ ।ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਮੌਸਮ ਤੇ, ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਦੇ ਭੇਦਾਂ ਤੇ ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਤੇ ਹਲਕੇ ਚੁਟਕਲਿਆਂ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਸੀ ।
ਫਿਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਕਾਲਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀਆਂ । ਪਰ ਇੰਝ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸਵੇਰੇ ਮਾਰਨਿੰਗ ਤੇ ਰਾਤੀ ਗੁੱਡ ਨਾਈਟ ਫਿਰ ਦੁਪਿਹਰੇ ਫਿਰ ਕਾਲ ।
ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਵਕਤ ਕਾਲ ਕਰਦੇ ਜਦੋਂ ਦੋਂਵੇਂ ਵਿਹਲੇ ਹੋਣ ।ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਮਹੀਨੇ ਚ ਸ਼ਾਇਦ ਹੀ ਕੋਈ ਵਕਤ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਐਸੇ ਵਕਤ ਕਾਲ ਆਈ ਹੋਵੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਿਲਕੁੱਲ ਵਿਹਲਾ ਬੈਠ ਇਹ ਨਾ ਸੋਚਦਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਹੁਣ ਕੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ । ਇੱਕੋ ਗੱਲ ਸੀ ਹਰ ਕਾਲ ਦਾ ਅੰਤ ਇਸੇ ਗੱਲ ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਕਦੋਂ ਮਿਲਿਆ ਜਾਵੇ ।ਜਿਸਨੂੰ ਕਮਲ ਟਾਲਦਾ ਰਿਹਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਪਾਰਕ ਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ ਸੀ ਤੇ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦੂਸਰੀ ਹੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਸੀ ।
ਤੇ ਤੀਸਰੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਮਗਰੋਂ ਸਭ ਬਦਲ ਹੀ ਗਿਆ । ਰਿਸ਼ਤੇ ਦਾ ਗ੍ਰਾਫ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਖਰ ਤੋਂ ਆ ਅਚਾਨਕ ਥੱਲੇ ਖਿਸਕਿਆ ।ਕੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸਭ ਦੱਸਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਚਾਹੀਦਾ ? ਕੀ ਉਸ ਸ਼ਖਸ਼ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਹੀ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਦੁਤਕਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ । ਆਖਿਰ ਮੇਰੀ ਕੀ ਇੰਜਤ ਬਚੀ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲੋਂ ਉੱਠਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ ਚਲੀ ਗਈ ।ਰਾਤ ਭਰ ਮੇਰੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਚ ਸੌਂ ਕੇ ਇੰਝ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨ ਬੈਠ ਜਾਣਾ ਕੀ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਸੀ ।
ਉਹ ਸੱਚੀ ਰੂਪ ਤੇ ਚਿਕਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ । ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਖਤਮ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਅਖੀਰ ਕਿਉਂ ਸਭ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ? ਉਹ ਪਿਆ ਸੋਚ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਫਿਰ ਫੋਨ ਵੱਜਿਆ ।
ਰੂਪ ਦਾ ਹੀ ਸੀ ਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਉਸਨੇ ਪਿਕ ਕਰ ਹੀ ਲਿਆ ।
ਰੂਪ ਨੂੰ ਸ਼ਾਇਦ ਸੋਨੀ ਨੇ ਮਿਲਣ ਬਾਰੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ,” ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਵਾਲਾ ਰਸ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ । ਇੱਕ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਫੁਹਾਰ ਜੋ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਦਿਸਦੀ ਸੀ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਸੀ . ਉਹ ਸਿਰਫ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ । ਮਿਲਣਾ ਤਾਂ ਕਮਲ ਵੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ । ਇਸ ਲਈ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਦੋ ਕੁ ਘੰਟਿਆਂ ਚ ਹੀ ਮਿਲਣ ਦਾ ਪਲੈਨ ਬਣਾਇਆ ।
ਇੱਕ ਖਾਲੀ ਮਾਰਕੀਟ ਦੇ ਕੋਨੇ ਲੱਗੇ ਬੇਂਚ ਤੇ ਦੋਂਵੇਂ ਜਾ ਬੈਠੇ । ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗੀ ਗਰਮਜੋਸ਼ੀ ਇੱਕਦਮ ਜਿਵੇੰ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਹੋਵੇ । ਪੁੱਛਣਾ ਤਾਂ ਕਮਲ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਪਰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਚ ਸੋਨੀ ਦਿਆਂ ਐਨੇ ਸਾਲ ਕੱਠੇ ਰਹਿਣ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਘੁੰਮ ਰਹੀਆਂ ਸੀ ।ਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਜੇ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਏ ਕਿ ਇਹ ਕੁੜੀ ਉਹਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਲੇ ਮੁੰਡੇ ਨਾਲ ਰਹੀ ਏ ਤਾਂ ਉਹਦੇ ਮਨ ਚ ਬੱਝੀ ਗੰਢ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਨਹੀਂ ਖੁੱਲ੍ਹ ਸਕਦੀ ।
ਪਰ ਉਸਨੇ ਸਿਰਫ ਐਨਾ ਹੀ ਪੁੱਛਿਆ ,”ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ? “
ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਜਿਵੇੰ ਬਾਕੀ ਸਵਾਲ ਵੀ ਪੜ੍ਹ ਲੈ ਹੋਣ ।
“ਦੱਸਣਾ ਤਾਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਪਰ ਐਨਾ ਵਕਤ ਹੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਐਨੀ ਜਲਦੀ ਤੇ ਫਟਾਫਟ ਸਭ ਹੋਇਆ ਕਿ ਇਸਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਕਿ ਉਸ ਕੰਮਫਰਟ ਜੋਨ ਚ ਪਹੁੰਚਦੀ ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਸਕੇ ਇੰਝ ਹੋ ਗਿਆ । ਸਾਡਾ ਸਭ ਖਤਮ ਹੋਏ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ । ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਮੈਂ ਕਦੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕੀਤੀ । ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਤਾ ਕਿ ਉਹ ਇੰਝ ਟਰੈਕ ਕਰ ਰਿਹਾ । ਉਸ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਵੀ ਜਦੋਂ ਵੀ ਗੱਲ ਹੋਈ ਬੱਸ ਮੈਂ ਇਸਦੀਆਂ ਮਿਨਤਾਂ ਹੀ ਕਰਦੀਂ ਰਹੀ ਵਿਆਹ ਲਈ । ਚਾਰ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਤੇ ਚ ਰਹੇ । ਫਿਰ ਅਚਾਨਕ ਸਭ ਬਦਲਿਆ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਾਅਦੇ ਸਾਰੇ ਖਵਾਬ ਮਿੱਟੀ ਹੋ ਗਏ ਸ਼ੱਕ ਨੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ । ਇਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ੱਕ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਮੈਨੂੰ ਅਜਮਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ ਪਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਕੁਝ ਨਾ ਮਿਲਿਆ ਤੇ ਮੈਂ ਕਿੰਨੀਂ ਵਾਰ ਇਸਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਚੈਟ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਪਰ ਹਰ ਵਾਰ ਛੱਡਦੀ ਰਹੀ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇੰ ਵੀ ਹੈ ਹੁਣ ਐਨੇ ਸਾਲ ਇਸ ਨਾਲ ਰਹਿ ਲਈ ਕੀਤੇ ਹੋਰ ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂਗੀ ।ਪਰ ਇਸਦਾ ਸ਼ੱਕ ਲੜਾਈ ਵਧਦੀ ਗਈ । ਤੇ ਫਿਰ ਅਖੀਰ ਇਹ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਵੀ ਮੁੱਕਰਨ ਲੱਗਾ ।ਫੋਨ ਵੀ ਅਟੈਂਡ ਕਰਨਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ । ਮੈਂ ਇਹਦੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕਰਕੇ ਕਹਿਂਦੀ ਗੱਲ ਕਰਵਾ ਦਵੋ ਤਾਂ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਧਮਕੀਆਂ ਦਿੰਦਾ । ਬਦਨਾਮ ਕਰ ਦੇਣ ਦੀਆਂ ।ਫਿਰ ਅਖੀਰ ਇਸਦੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੇ ਵੀ ਕਾਲ ਚੱਕਣੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ।
ਥੱਕ ਹਾਰ ਤੇ ਰੋ ਰੋ ਕੇ ਮੈਂ ਫਿਰ ਹਾਰ ਮਨ ਲਈ । ਤੇ ਸਾਲ ਇਸਨੂੰ ਕਦੇ ਕਾਲ ਜਾਂ ਫੋਨ ਨਾ ਕੀਤਾ । ਆਪਣੇ ਆਪ ਚ ਰੁੱਝ ਗਈ । ਆਫਿਸ ਤੋਂ ਘਰ ਘਰ ਤੋਂ ਆਫਿਸ ,ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਆਉਣਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਨਹੀਂ । ਮੇਰੇ ਆਫਿਸ ਚ ਪੁਰਾਣੇ ਕਾਲਜ ਚ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਇਸਦੇ ਬਾਰੇ ਸਾਡੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਪਲੈਨ ਬਾਰੇ । ਇਸ ਲਈ ਕਿਸੇ ਆਫਿਸ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣੇ ਜਮਾਤੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਰਦੀਂ ਕਿਉਕਿ ਜੇ ਕਰਦੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਇਹੋ ਪੁੱਛਦਾ ਸੀ ਅਗਲਾ ਕਿ ਸੋਨੀ ਦਾ ਕੀ ਹਾਲ ।ਪਾਰਟੀਆਂ ਚ ਜਾਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ।
ਤੇ ਉਹ ਪਾਰਟੀ ਜਿੱਥੇ ਆਪਾਂ ਮਿਲੇ ਸੀ ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਪਾਰਟੀ ਸੀ । ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਇਸ ਸਭ ਚੋਂ ਨਿਕੱਲੀ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਸੀ ਤੇਰੇ ਚ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਅਲੱਗ ਲੱਗਾ ਸੀ ।ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਆਫਿਸ ਚ ਵੀ ਜੇ ਕੋਈ ਹੈਲਪ ਕਰਦਾ ਤਾਂ ਅਗਲਾ ਸਵਾਲ ਡਿਨਰ ਲਈ ਜਾਂ ਕਾਫ਼ੀ ਲਈ ਪੁੱਛਦਾ ਅਜੀਬ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ । ਮੈਨੂੰ ਐਸੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਭੈ ਆਉਂਦਾ ਸੀ ਲਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇੰ ਉਹ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋ ਜਾਣ ਗਏ ਹੋਣ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਸਹਾਰੇ ਦੀ ਲੋੜ ਏ ।ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦੇ ਕੇ ਅਪਣੇ ਬੈੱਡ ਤੱਕ ਘੜੀਸਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਣ ।
ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਵੀ ਤੇਰੇ ਚ ਨਜਰ ਨਾ ਆਇਆ । ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਖੁਦ ਨੰਬਰ ਮੰਗਣਾ ਪਿਆ ਸੀ । ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਮਿੰਨਤਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਹੋਕੇ ਵੀ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਇੱਥੇ ਤਾਂ ਸਮਾਈਲ ਪਾਸ ਹੋ ਜਾਏ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਤਾਂ ਬੰਦਾ ਦੋ ਦਿਨ ਘਰ ਤੋਂ ਆਫਿਸ ਆਫਿਸ ਤੋਂ ਘਰ ਤੱਕ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦਾ । ਇਧਰੋਂ ਓਧਰੋਂ ਹੱਥ ਪੱਲੇ ਮਾਰਕੇ ਫੋਨ ਨੰਬਰ ਲੱਭ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ।
ਤੇਰੇ ਚ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀ ਨਜ਼ਰ ਆਇਆ । ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਜੇ ਸਭ ਕੁਝ ਗੁਆ ਕੇ ਵੀ ਹਾਸਿਲ ਕਰ ਲਵਾਂ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਮੁੜ ਲੀਹ ਤੇ ਆ ਜਾਏ ।ਪਰ ਉਸਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਇਹ ਸਭ ਹੋ ਗਿਆ ।ਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਸਭ ਮਿੱਟੀ ਹੋ ਗਿਆ ।
ਬੋਲਦੇ ਬੋਲਦੇ ਰੂਪ ਦਾ ਗਲਾ ਭਰ ਆਇਆ ।
ਕਮਲ ਵੀ ਭਾਵੁਕ ਹੋ ਗਿਆ । ਉਸਦੇ ਮਨ ਚ ਹਲੇ ਵੀ ਕਈ ਸਵਾਲ ਸੀ ਪਰ ਰੋਂਦੇ ਬੰਦੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਕੀ ਪੁੱਛੇ । ਉਹ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਆਖਿਰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਹੀ ਕਿਉਂ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਕਮਰੇ ਚ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਪਰ ਪੁੱਛ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ । ਹੌਂਸਲਾ ਕਰਕੇ ਸਿਰਫ ਇਹ ਪੁੱਛ ਸਕਿਆ ਕਿ “ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲਗਦਾ ਕਿ ਆਪਣੇ ਚ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਗਿਆ ,ਕਿਸੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਲੰਮਾ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਚਾ ਕੇ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ “.
ਪਰ ਰੂਪ ਉਸਦਾ ਅਸਲ ਸਵਾਲ ਸਮਝ ਗਈ ਸੀ ।
” ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਹੀ ਮਿਲਣ ਨੂੰ ਕਰਦਾ ਸੀ , ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਮਿਲਣ ਪਿੱਛੋਂ ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਸੌਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਕੀ । ਜਿਵੇੰ ਅੱਲ੍ਹੜ ਉਮਰ ਚ ਪਹਿਲੇ ਪਿਆਰ ਮਗਰੋਂ ਹੁੰਦਾ ਮਨ ਤੇ ਸਰੀਰ ਚ ਉਵੇਂ ਦੀ ਬੇਚੈਨੀ ਸੀ । ਮੈਂ ਕਿਤੇ ਪੜ੍ਹਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜਿਸ ਮਰਦ ਨੂੰ ਔਰਤ ਪਿਆਰ ਕਰੇ ਉਸ ਦੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚਕੇ ਮਨ ਤੇ ਸਰੀਰ ਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਬਦਲਦਾ ਉਹ ਮਰਦ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਔਰਤ ਨੂੰ ਗਲਤ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ । ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਸਿਰਫ ਉਸਦੇ ਕਰਕੇ ਹੀ ਆਉਂਦੇ ਹੋਣ । ਮੈਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਪਛਤਾ ਰਹੀ ਸੀ । ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਨਾ ਸਕੀ । ਪਰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਸਿਰਫ ਫੋਨ ਤੇ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜੋ ਸ਼ਾਇਦ ਪਿਛਲੇ ਐਨੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਲੁਕ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ ਚਾਹ ਕੇ ਵੀ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾਉਂਦੀ ਸੀ ਉਹ ਸਿਰਫ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਨਾਰਮਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਚ ਜਿਵੇੰ ਭੜਕ ਉਠਦਾ ਸੀ ਇੱਕ ਔਰਤ ਹੋਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਮੁੜ ਮੇਰੇ ਚ ਜਗਿਆ ਸੀ । ਤੇ ਮੈਂ ਸੱਚ ਚ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਉਹ ਮਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ । ਜਿਸਦੇ ਲਈ ਤਨੋ ਮਨੋ ਚਾਹਤ ਹੋਵੇ ਉਸ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਕੀ ਤੇ ਮਗਰੋਂ ਕੀ ਇੱਕ ਬਰਾਬਰ ਏ । ਧੋਖਾ ਤਾਂ ਇੱਕ ਰਾਤ ਮਗਰੋਂ ਵੀ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਤੇ ਛੇ ਸਾਲ ਮਗਰੋਂ ਵੀ ।
ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਕਮਲ ਝੱਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਾ ਰਿਹਾ । ਉਹ ਕਰੇ ਤਾਂ ਕੀ ਕਰੇ । ਉਹ ਸਭ ਚਿੱਲਾ ਕੇ ਇਲਜ਼ਾਮ ਲਗਾ ਕੇ ਇਥੇ ਖਤਮ ਕਰਨ ਆਇਆ ਸੀ ਪਰ ਇੱਥੇ ਤਾਂ ਪਿਆਜ਼ ਦੇ ਵਰਕੇ ਵਾਂਗ ਨਵਾਂ ਨਵਾਂ ਹੀ ਉੱਧੜ ਰਿਹਾ ਸੀ ।
ਪਰ ਕਮਲ ਚੁੱਪ ਸੀ ਉਹ ਕਿਸ ਮੋੜ ਤੇ ਜਾਏ ਇਸ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਕਿਸ ਪਾਸੇ ਤੋਰੇ ਉਸਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਲੱਗ ਰਹੀ । ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਵੇਖ ਰੂਪ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ ,” ਸੋਨੀ ਦਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਐਨੇ ਵਰ੍ਹੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਸੁਣ ਕੇ ਸ਼ਾਇਦ ਲੱਗੇ ਕਿ ਇਹ ਕੁੜੀ ਜੂਠੀ ਹੋ ਗਈ ਜਾਂ ਸੁੱਚੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਸ਼ਾਇਦ ਤੇਰੇ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਬਿਲ ਨਹੀਂ । ਪਰ ਇਸ ਸੋਚ ਚ ਸਿਰਫ ਤੂੰ ਹੀ ਗੁੰਮ ਨਹੀਂ ਏ । ਵਨ ਨਾਈਟ ਸਟੈਂਡ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ , ਵੇਸ਼ਵਾ ਕੋਲ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ,ਮਲਟੀਪਲ ਪਾਰਟਨਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਭ ਮਰਦ ਹੀ ਅਸਲ ਚ ਵਿਆਹ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁੱਚੀ ਤੇ ਸਾਫ ਕੁੜੀ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ । ਹਰ ਮਰਦ ਇਹ ਸੋਚਦਾ। ਕਿ “ਬਾਕੀ ਸਭ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ “ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਅਜਿਹੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਿਰਫ ਉਸ ਦੀ ਹੋਵੇ . ਸਭ ਕੁੜੀਆਂ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਪਰ ਹਾਂ 99% ਬਾਰੇ ਕਹਿ ਸਕਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਚ ਸਿਰਫ ਇਹੋ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਰ ਸਿਰਫ ਇੱਕੋ ਮਰਦ ਦੀਆਂ ਹੋਕੇ ਰਹਿਣ ।ਕਿਉਕਿ ਕੁਦਰਤ ਨੇ ਮਨ ਤੇ ਸਰੀਰ ਹੀ ਐਸਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ । ਪਰ ਅੱਗਿਓ ਕੋਈ ਐਸਾ ਟੱਕਰ ਜਾਂਦਾ ਕਿ ਉਹ ਭਟਕਣ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ । ਤੇ ਜਦੋਂ ਹੁੰਦੀ ਏ ਫਿਰ ਇਵੇਂ ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਸਭ ਉਲਝਣ ਚ ਫੱਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ । ਪਰ ਇਹ ਉਲਝਣ ਸਿਰਫ ਤੇਰੀ ਨਹੀਂ ਕਮਲ! ਸਗੋਂ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹੈ । ਜਿੱਥੇ ਬੰਦਾ ਖੁਦ ਨਦੀਆਂ ਚ ਗੋਤੇ ਲਾ ਕੇ ਪਾਰਟਨਰ ਸੁੱਕਾ ਹੀ ਲੱਭਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈ । ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਇਹੋ ਕਹਿ ਸਕਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸ ਵੇਲੇ ਸਿਰਫ ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੂੰ ਹੀ ਏ ਤੇ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਤੂੰ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦਾਂ । ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪਾਸਟ ਨਾਲ ਫਰਕ ਹੈ ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਵੀ ਨਹੀਂ ਏ ਕੱਲ੍ਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਏਗਾ ਕਿਉਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਫਿਊਚਰ ਵੇਖਣਾ ਹੈ ਪਾਸਟ ਵੇਖ ਕੇ ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਨਹੀਂ ਜਿਊ ਹੋ ਸਕਦੀ !!ਬਾਕੀ ਤੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ।
ਆਖ ਕੇ ਰੂਪ ਨੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਪਕੜ ਕੇ ਚੁੰਮਿਆ ਤੇ ਮੂੰਹ ਭੁਆਂ ਕੇ ਚਲੀ ਗਈ । ਕਮਲ ਕੋਲ ਹੁਣ ਫੈਸਲਾ ਲੈਣ ਲਈ ਸਮਾਂ ਸੀ ਸੋਚਣ ਲਈ ਸਮਾਂ ਸੀ ਉਹਦੇ ਲਈ ਰੂਪ ਵੱਲ ਜਾਂ ਉਸਤੋਂ ਦੂਰ ਜਾਣ ਦੇ ਦੋਂਵੇਂ ਰਾਹ ਸੀ ।
ਇਹੋ ਰਾਹ ਹੋਰ ਵੀ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਮੁੰਡਿਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਹਨ । ਤੇ ਕੋਈ ਕਮਲ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ ਕੋਈ ਰੂਪ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਕੋਈ ਸੋਨੀ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ । ਫ਼ਰਕ ਸਭ ਦੇ ਅਖੀਰ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਫੈਸਲੇ ਤੇ ਹੈ । ਇਸ ਲਈ ਇਥੇ ਕਮਲ ਸੋਨੀ ਜਾਂ ਰੂਪ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਮਾਅਨੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ । ਹਰ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਜੋ ਕਿਤੇ ਵੀ ਖੁਦ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਉਸਦੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਤੇ ਹੈ । ਇਸ ਲਈ ਸਭ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਉਹਨਾਂ ਤੇ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਬਾਰੇ ਕਿ ਫੈਸਲਾ ਲੈਂਦੇ ਹੋ ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਹੈ । ਪਰ ਕੁਝ ਪਲ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਕਿਸੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਖਰਾਬ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ।
ਸਮਾਪਤ ਤੇ ਧੰਨਵਾਦ ।
ਤੁਹਾਡੇ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਦੇਣ ਲਈ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਪਰਫਾਰਮੈਂਸ ਦਾ ਬੋਝ

ਪਰਫਾਰਮੈਂਸ ਦਾ ਬੋਝ :-

“ਸਾਲਿਆ ਜੇ ਨਾ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਵੀਂ ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦਿਨ ਕੰਮ ਆਵਾਂਗੇ ,ਔਖੀ ਘੜੀ ਯਾਰ ਖੜਦੇ ਹੁੰਦੇ ” . ਉਸਦੇ ਇੱਕ ਆੜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਤੇ ਪੂਰੀ ਢਾਣੀ ਚ ਹਾਸਾ ਮੱਚ ਗਿਆ । ਉਹ ਵੀ ਹੱਸ ਪਿਆ ਪਰ ਦਿਲ ਤੇ ਇੱਕ ਬੋਝ ਜਿਹਾ ਬੱਝ ਗਿਆ ਸੀ ।
“ਐਹਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਆਖਿਆ ਸੂ ਕਿ ਚੱਲ ਤੈਨੂੰ ਮੰਡੀ ਹੋਟਲ ਚ ਲੈ ਚਲਦੇ ਆ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਬੰਦਾ ਚੈੱਕ ਕਰਲੇ ਕਿ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਜਰ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਗਈ । ਪਤੰਦਰ ਮੰਨਿਆਂ ਨਹੀਂ ਕਦੇ”. ਦੂਜੇ ਨੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਗੱਲ ਛੱਡੀ ਪਰ ਉਹਨੂੰ ਕਦੇ ਇੰਝ ਮਜਬੂਰੀ ਚ ਕਿਸੇ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਚੁੱਕਣ ਚ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸ਼ਰਮ ਮਹਿਸੂਸ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਫਿਰ ਇਹ ਸਭ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਅਣਜਾਣ ਮੂਹਰੇ ਕੱਪੜੇ ਲਾਹੁਣੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸੀ ਸੁਣਕੇ ਹੀ ।
ਉਹ ਚੁੱਪ ਰਿਹਾ ,ਢਾਣੀ ਚ ਗੱਲਾਂ ਚਲਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਉਹ ਸੁਣਦਾ ਰਿਹਾ ਬਹੁਤੀ ਗੱਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਨਾ ਦਿੰਦਾ । ਇੱਕ ਵਿਆਹ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਸੀ ਉੱਪਰੋਂ ਯਾਰਾਂ ਦੋਸਤਾਂ, ਚਾਚੇ ਤਾਏ ਦੇ ਮੁੰਡਿਆ ਤੇ ਭਾਬੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੁੱਝੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਨੇ ਮਨ ਤੇ ਇੱਕ ਹੌਲ ਜਿਹਾ ਸਿਰਜ ਦਿੱਤਾ ।
ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਅਰਮਾਨ ਨੂੰ ਲਗਦਾ ਸੀ ਵਿਆਹ ਸਿਰੇ ਚੜਨਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਸੀ ਪਰ ਹੁਣ ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਮਾਹੌਲ ਉਸਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਬਣਿਆ ਸੀ ਉਹਦੇ ਲਈ ਪਲ ਪਲ ਉੱਭਰਦੀ ਰਾਤ ਇੱਕ ਉਸਨੂੰ ਵੱਡਾ ਚੈਲੰਜ ਜਾਪ ਰਹੀ ਸੀ ।
ਅਜੇ ਉਹ ਬੈਠੇ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੇ ਤਾਏ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ,ਮਨਦੀਪ ਆ ਗਿਆ । ਛੱਤ ਤੇ ਬੈਠਿਆ ਨੂੰ ਕਾਫੀ ਟਾਈਮ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ । ਉਹ ਦੱਸਣ ਤੇ ਸੱਦਣ ਆਇਆ ਸੀ । ਸੁਖਮਨ ਇਕੱਲੀ ਹੀ ਕਮਰੇ ਚ ਬੈਠੀ ਸੀ ਜਾਂ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ । ਕੱਲੀ ਡਰਦੀ ਹੋਊ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਹੀ ਬੈਠ ਜਾ । ਰੋਟੀ ਤੇਰੀ ਓਥੇ ਆਉਂਦੀ ਹੀ ਹੋਊ ।
ਯਾਰਾਂ ਦੀ ਢਾਣੀ ਬੈਠੀ ਰਹੀ । ਉਹ ਮਨਦੀਪ ਨਾਲ ਪੌੜੀਆਂ ਉੱਤਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਜਾਣ ਲੱਗਾ ।
ਉਹਨੇ ਪਿੱਛਿਓ ਹੌਲੀ ਜਹੀਵਾਜ ਮਾਰੀ ।
“ਗੱਲ ਸੁਣ “
ਉਹ ਰੁਕਕੇ ਕੋਲ ਹੋ ਗਿਆ ।
ਬਾਹੋ ਫ਼ੜਕੇ ਉਸਨੂੰ ਨਾਲ ਦੀ ਬੈਠਕ ਚ ਲੈ ਗਿਆ ।
“ਲਾਈ ਨਹੀਂ ਘੁੱਟ” ?
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮਨਦੀਪ ਨੇ ਨਸ਼ੇ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸ਼ਰਾਬੀ ਕੋਲ ਉਸਨੂੰ ਖੜੇ ਵੇਖ ਕੇ ਅੱਖਾਂ ਕੱਢਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ।
“ਨਹੀਂ ” ਊਹਨੇ ਡੋਲ ਵਾਂਗ ਸਿਰ ਹਿਲਾਤਾ ।
“ਅੱਛਾ,ਜੇ ਨਹੀਂ ਲਾਈ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਫ਼ੌਜੀ ਰੰਮ ਹੈਗੀ । ਦੋ ਪੈੱਗ ਲਾ ਲੈ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਘਾਬਰੂ । ”
ਅਰਮਾਨ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇੰ ਉਹ ਜੰਗ ਤੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ।
“ਨਹੀਂ ਸੁਖਮਨ ਨੂੰ ਸਮੇੱਲ ਆਊ, ਉਹਨੂੰ ਜਰਾ ਵੀ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ “
ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ।
“ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਦੋ ਪੈੱਗ ਲਾ ਕੇ ਪਿਛੋਂ ਲੈਚੀਆਂ ਚੱਬ ਲਵੀਂ ”
ਮਨਦੀਪ ਫਿਰ ਬੋਲਿਆ ।
ਪਰ ਅਰਮਾਨ ਨੇ ਫਿਰ ਸਿਰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ । ਮਨਦੀਪ ਨੇ ਬਹੁਤਾ ਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ ।
“ਚੱਲ ਮੈਨੂੰ ਟਾਂ ਤੇਰੇ ਬਾਪੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਪੁੱਛ ਲਈ ਜੁਆਨ ਨੂੰ ਐਵੇਂ ਮਨ ਚ ਕੋਈ ਡਰ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿਤੇ ਖਾਨਦਾਨ ਦਾ ਨੱਕ ਹੀ ਡੋਬ ਦਵੇ ।ਦਿਲ ਤਕੜਾ ਕਰ ਦਵੀਂ ਉਹਦਾ “।
ਉਹ ਮਨਦੀਪ ਵੱਲ ਅੱਖਾਂ ਪਾੜਕੇ ਝਾਕਣ ਲੱਗਾ । ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਉੱਡੇ ਰੰਗ ਨੂੰ ਡਰ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ ਮਨਦੀਪ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ ,” ਭੋਰਾ ਅਫ਼ੀਮ ਖਾ ਲੈ ,ਜੇ ਰੰਮ ਨਹੀਂ ਪੀਣੀ । ”
“ਨਹੀਂ ਵੀਰੇ ,ਮੇਰਾ ਇਹ ਸਭ ਖਾਣ -ਪੀਣ ਦਾ ਕੋਈ ਮਨ ਨਹੀਂ “. ਕਹਿਕੇ ਉਹ ਚੁਪਕੇ ਜਿਹੇ ਅਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਖਿਸਕ ਗਿਆ ।
ਕਮਰੇ ਚ ਸੁਖਮਨ ਕੱਲੀ ਹੀ ਬੈਠੀ ਸੀ । ਉਹਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਥਾਲ ਚ ਰੋਟੀ ਪਾ ਕੇ ਰੱਖ ਗਿਆ ਸੀ । ਤੇ ਉਹ ਉਸਦੀ ਹੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ।
ਹੱਥ ਧੋ ਕੇ ਤੌਲੀਏ ਨਾਲ ਪੂੰਝ ਕੇ ਉਸਨੇ ਕੁਰਸੀ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ । ਬੈਠਕੇ ਦੋਂਵੇਂ ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਲੱਗੇ ।
ਫੋਨ ਤੇ ਤਾਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਕਿੰਨੀਆਂ ਹੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਸੀ ਪਰ ਇੱਥੇ ਅਜੇ ਵੀ ਬੋਲ ਸਕਣ ਦਾ ਹੀਆ ਨਹੀਂ ਸੀ ।
ਰੋਟੀ ਖਾਂਦੇ ਰਹੇ ,ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਵੱਲ ਚੋਰੀ ਚੋਰੀ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ । ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਛੂਹੇ ਗਏ । ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਲੱਗੀ ਮਹਿੰਦੀ ,ਬਾਂਹੀ ਪਾਇਆ ਚੂੜਾ ਤੇ ਲਾਲ ਸੂਹੀ ਫੁਲਕਾਰੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਥੱਲੇ ਪਾਏ ਉਸੇ ਰੰਗ ਦੇ ਸੂਟ ਚ ਸੁਖਮਨ ਵਾਹਵਾ ਜੱਚ ਰਹੀ ਸੀ ।
ਇਸ਼ਕ ਤੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਰੰਗ ਚ ਬੱਝੀ ਹੋਈ ਸੀ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਉਸ ਖੇਲ੍ਹ ਚ ਬੰਦੇ ਦੇ ਜਜ਼ਬਾਤ ਆਪਣੇ ਆਪ ਜਗਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ । ਪੂਰੇ ਕਮਰੇ ਚ ਹੀ ਗੂੜੇ ਰੰਗ ਵਿਖਰੇ ਹੋਏ ਸੀ । ਕੰਧਾਂ ਤੇ ਰੰਗ ਬਰੰਗੇ ਸਜਾਵਟ ,ਫਰਸ਼ ਦੇ ਲਾਲ ਗੁਲਾਬ ,ਤੇ ਬੈੱਡ ਸੀਟ ਵੀ ਪੂਰੀ ਭਰੀ ਹੋਈ ।
ਜਿਵੇੰ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਾਂ ਚ ਗਰਮੀ ਲਈ ਇਹ ਕਾਫੀ ਸੀ । ਮਸਾਂ ਹੀ ਅਰਮਾਨ ਦੇ ਮੂੰਹੋ ਬੁਰਕੀ ਅੰਦਰ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ । ਉਸਨੂੰ ਹੁੱਥੂ ਆ ਗਿਆ । ਉਹ ਖੰਘਣ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਵੇਖਣ ਲੱਗਾ । ਉਸਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਪਾਣੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਿਲਾਸ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗ ਗਿਆ ।
“ਅਰਮਾਨ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਵੋ ” ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੀ ਗੱਲ ਚ ਸੁਖਮਨ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਬੋਲੀ ਸੀ । ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਨਾਲ ਛੂਹੇ ਗਿਲਾਸ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਸੁਖਮਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਧੱਸ ਗਈਆਂ ਸੀ । ਸੰਗਦਿਆ ਸੁਖਮਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੀਵੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਤੇ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਲਾਲੀ ਫੈਲ ਗਈ ਸੀ ।
ਰੋਟੀ ਮੁਕਾਈ ਹੀ ਸੀ ਕਿ ਭਾਬੀ ਬਰਤਨ ਲੈਣ ਲਈ ਆ ਗਈ ਸੀ ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਦੁੱਧ ਵੀ ਰੱਖ ਗਈ । ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਨਾਲ ਪੀ ਲੈਣ ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰਨ ਲਈ ਆਖ ਗਈ ਸੀ ।

ਪਰ ਅਰਮਾਨ ਦੇ ਦਿਲ ਚ ਡਰ ਹਲੇ ਵੀ ਘਟਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਅਜੇ ਮਸੀਂ ਕੱਤਕ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਦੇ ਦਿਨ ਸੀ ।ਰਾਤ ਨੂੰ ਥੋੜੀ ਗਰਮੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਅਜੇ ਤੱਕ ਬਾਕੀ ਸੀ । ਪੱਖੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਉੱਪਰ ਕੰਬਲ ਪਾ ਕੇ ਲੇਟਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ।ਉਹ ਬੈੱਡ ਨੂੰ ਢੋਅ ਲਾ ਕੇ ਟੇਢਾ ਜਿਹਾ ਲੇਟ ਗਿਆ ਸੀ । ਸੁਖਮਨ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ ਕੋਲ਼ੋਂ ਥੋੜਾ ਦੂਰ ਸਿਮਟੀ ਜਹੀ ਬੈਠੀ ਸੀ ।
“ਪੈਰ ਠੰਡੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹੌਣਗੇ ਕੰਬਲ ਵਿਚੋਂ ਕਰ ਲਓ । ”
ਅਰਮਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਤਾਂ ਸੁਖਮਨ ਉਂਝ ਹੀ ਢੋਅ ਲਾ ਕੇ ਬੈਠ ਗਈ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਕੰਬਲ ਵੀ ਦੇ ਲਿਆ ।
ਅਰਮਾਨ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨੀ ਸੀ ਕਿ ਫੋਨ ਤੇ ਕਿੰਨਾ ਹੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਉਹ ਅੱਜ ਐਨੀ ਖਾਮੋਸ਼ ਬੈਠੀ ਸੀ ਜਿਵੇੰ ਬੋਲਣਾ ਹੀ ਭੁੱਲ ਗਈ ਹੋਵੇ । ਇਹ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਚ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ । ਕਿੰਨੀਆਂ ਰੁਮਾਂਟਿਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੋਂਵੇਂ ਦੇਖ ਕੇ ਗੱਲਾਂ ਉਹ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸੀ ਪਰ ਅੱਜ ਤਾਂ ਜਿਵੇੰ ਸਭ ਕਾਸੇ ਤੇ ਸਿਕਰੀ ਜੰਮ ਗਈ ਹੋਵੇ ।
ਸ਼ਰਮ ਹਯਾ ਕਿੱਡੀ ਵੱਡੀ ਚੀਜ਼ ਏ ਡਰ ਤੋਂ ਵੱਡੀ !
ਅਰਮਾਨ ਨੂੰ ਖੁਦ ਦਾ ਯਾਦ ਆਇਆ ਕਲਾਸ ਚ ਆਮ ਹੀ ਗਾ ਲੈਣ ਚ ਉਹ ਮਸਹੂਰ ਸੀ ਪਰ ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸਟੇਜ ਤੇ ਗਾਉਣ ਚੜ੍ਹਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬ ਗਈਆਂ ਜ਼ੁਬਾਨ ਥਥਲਾਉਂਣ ਲੱਗੀ ਤੇ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਗਾਏ ਹੀ ਥੱਲੇ ਉੱਤਰ ਆਇਆ ਸੀ । ਕਈ ਦਿਨ ਉਦਾਸ ਰਿਹਾ । ਕਿੱਡੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਭਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਤੇ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦੀ ਮੰਗ ਥੋਪਕੇ ਮਾਮੂਲ਼ੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਹਊਆ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।
ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਦਾ ਇਹੀ ਹਊਆ ਦੋਵਾਂ ਤੇ ਭਾਰੂ ਸੀ । ਅਰਮਾਨ ਤੇ ਕੁਝ ਜਿਆਦਾ ਹੀ ਸੀ । ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਵਿਆਹ ਦੀ ਡੇਟ ਫਿਕਸ ਹੋਈ ਸੀ ਸਭ ਦੀਆਂ ਨਜਰਾਂ ,ਇਸ਼ਾਰੇ ਗੱਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਵੱਲ ਹੀ ਸੀ । ਤੇ ਅੱਜ ਦੀ ਰਾਤ ਉਸਦੇ ਮਨ ਤੇ ਦਿਮਾਗ ਚ ਇੱਕ ਭਾਰ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ ।
ਉਸ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਕੱਲੇ ਕੁਝ ਮਿੰਟ ਬਿਤਾਏ ਸੀ । ਥੋੜੀਆਂ ਬਹੁਤ ਬੱਸ ਫੋਨ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੀ । ਪਰ ਉਸਤੇ ਵੀ ਕੀ ਕੁਝ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕੁਝ ਕੁ ਸੁਪਨਈ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੁਝ ਜਿਆਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ।
ਉਸਨੇ ਜੋ ਪੜ੍ਹਿਆ ਸੀ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਉਹ ਇਹੋ ਸੀ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਬੱਸ ਝਪਟ ਪੈਣਾ ਹੈ ਕੁੜੀ ਤੇ ਸਿਰਫ ਉਸੇ ਕੰਮ ਲਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਰਾਤ । ਬਾਕੀ ਗੱਲਾਂ ਲਈ ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਪਈ ਹੈ ।
ਪਰ ਉਸਦਾ ਮਨ ਨਹੀਂ ਸੀ ਮੰਨਦਾ , ਪਰ ਇਹ ਡਰ ਸੁ ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਕੋਈ ਕਮੀ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਦੁਚਿੱਤੀ ਸੀ ਕੀ ਕਰੇ ਕੀ ਨਾ ਕਰੇ ।
ਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਉਸਨੇ ਢੋ ਲਗਾ ਕੇ ਬੈਠੀ ਸੁਖਮਨ ਕੋਲ ਖੁਦ ਨੂੰ ਖਿਸਕਾ ਲਿਆ ।
ਥੋੜ੍ਹਾ ਕੁ ਨੀਵਾਂ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਟੇਢਾ ਜਿਹਾ ਹੋਕੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਗੋਦ ਚ ਟਿਕਾ ਕੇ ਉੰਝ ਹੀ ਲੇਟ ਗਿਆ ।
ਪਰ ਗੱਲਾਂ ਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਖ਼ਤਮ ਹੀ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹੋਣ । ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਆਇਆ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਦਾ ਤੋਹਫ਼ਾ ਦੇਣਾ ਤਾਂ ਅਜੇ ਬਾਕੀ ਸੀ । ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਜੇਬ ਚ ਹੱਥ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਇੱਕ ਗਿਫ਼੍ਟ ਬਾਕਸ ਚ ਪੈਕ ਮੁੰਦੀ ਬਾਹਰ ਕੱਢੀ ਜਿਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਿੱਕੇ ਚ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅੱਖਰ ਖੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ।
ਮੁੰਦੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸਨੂੰ ਉਂਗਲੀਆਂ ਤੇ ਲੱਗੀ ਮਹਿੰਦੀ ਬੜੀ ਪਿਆਰੀ ਲੱਗੀ ਸੀ । ਉਸਨੇ ਉਂਝ ਹੀ ਬਹਾਨੇ ਨਾਲ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਮੁੰਦੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਸੁਖਮਨ ਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਲਿਆ । ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਉੱਪਰ ਕਰਕੇ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵੱਲ ਤੱਕਿਆ ਪਲਾਂ ਲਈ ਨਜ਼ਰ ਮਿਲੀ ਤੇ ਸੁਖਮਨ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਫਿਰ ਝੁਕਾ ਲਈਆਂ ।
ਸੁਖਮਨ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਕੰਬਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਹੇਠਾਂ ਨੂੰ ਝੁਕਾਉਣ ਲੱਗਾ । ਕੁਦਰਤੀ ਜੋ ਮਨ ਦਿਮਾਗ ਤੇ ਭਾਰੂ ਸੀ ਸੁਖਮਨ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਪਿਛਾਂਹ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ । ਪਿਆਸਾ ਜਿਵੇੰ ਖੂਹ ਤੋਂ ਪਿਛਾਂਹ ਤਿਲਕ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥੋਂ ਸੁਖਮਨ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪਰਾਂ ਖਿਸਕ ਗਿਆ ।
“ਲਾਈਟ ਆਫ ਕਰ ਲਵੋ ” ਸੁਖਮਨ ਬੋਲੀ,ਬੰਦ ਕਮਰੇ ਚ ਵੀ ਜਿਵੇੰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਦੇਖਣ ਦਾ ਡਰ ਸਤਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਹਨੇਰੇ ਚ ਡਰ ਸਭ ਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਪਲ ਸਨ ਜਿੱਥੇ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਚਾਨਣ ਤੋਂ ਡਰ ਰਹੇ ਸੀ ।
ਪਰ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਦੁੱਧ ਪੀਣਾ ਸੀ । ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਲੱਦੀ ਸੁਖਮਨ ਦੇ ਪਾਏ ਸਭ ਗਹਿਣੇ ਵੀ ਉਤਾਰਨੇ ਸੀ । ਕਿਤੇ ਵੀ ਡਿੱਗ ਸਕਦੇ ਸੀ ਮਗਰੋਂ ਕੋਈ ਵਾਲ਼ੀ, ਕਾਂਟਾ ਕਿਥੋਂ ਥਿਉਣਾ ਸੀ ।
ਅਰਮਾਨ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਗਿਲਾਸ ਚੁੱਕ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਲਾਇਆ । ਇੱਕ ਘੁੱਟ ਭਰਕੇ ਸੁਖਮਨ ਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਛੁਹਾ ਦਿੱਤਾ । ਤੇ ਇੰਝ ਹੀ ਘੁੱਟ ਘੁੱਟ ਕਰਕੇ ਦੋਂਵੇਂ ਪੀਂਦੇ ਰਹੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਗਿਲਾਸ ਖਾਲੀ ਨਾ ਹੋ ਗਿਆ ।
“ਗਹਿਣੇ ਉਤਾਰ ਕੇ ਰੱਖ ਦਵੋ ਸੁੱਤੇ ਕੋਈ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇਗਾ ” ਅਰਮਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ।
ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਾ ਇੰਨ ਬਿੰਨ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਸੁਖਮਨ ਨੇ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਸਭ ਗਹਿਣੇ ਉਤਾਰ ਕੇ ਦਰਾਜ ਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ।
ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋ ਸਹਿਜ ਸੁਭਾਅ ਨਿਕਲਿਆ “ਤੇ ਕੱਪਡ਼ੇ? “.
ਅਰਮਾਨ ਦੇ ਮੂੰਹੋ ਤੁਰੰਤ ਨਿੱਕਲਿਆ ,” ਉਹ ਮੈਂ ਖੁਦ ਹੀ ਉਤਾਰ ਦਿਆਂਗਾ ।”
ਸੁਖਮਨ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਚਮਕ ਗਿਆ ।ਚਿਹਰਾ ਝੁਕ ਗਿਆ ਆਪਣੇ ਸਵਾਲ ਤੇ ਸ਼ਰਮ ਸੀ ਜਾਂ ਅਰਮਾਨ ਦੇ ਉੱਤਰ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ।
ਅਰਮਾਨ ਨੇ ਵੀ ਉੱਤਰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਵੇਂ ਦਿੱਤਾ ਸੀ । ਉੰਝ ਉਹ ਸ਼ਰਮੀਲਾ ਤੇ ਜ਼ਬਤ ਵਾਲਾ ਸੀ । ਆਪਣੇ ਯਾਰਾਂ ਦੇ ਲੱਖ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਬਾਵਜ਼ੂਦ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਊਹਨੇ ਕਿਤੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ । ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰਿਲੇਸ਼ਨ ਚ ਵੀ ਰਿਹਾ । ਪਰ ਉਹਦੇ ਦਿਲ ਚ ਇੱਕ ਧਾਰਨਾ ਜਹੀ ਬਣ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਜਿੰਦਗ਼ੀ ਭਰ ਸਿਰਫ ਇੱਕੋ ਪਾਰਟਨਰ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨਾ । ਇਹ ਉਸਦੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਸੀ ਉਸਦੀ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਸੀ । ਪਰ ਯਾਰਾਂ ਚ ਮਜ਼ਾਕ ਬਣ ਗਈ ਸੀ ।
“ਇੰਝ ਤਾਂ 20 ਸਾਲ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਕੁਡ਼ੀਆਂ ਸੋਚਦੀਆਂ ਸੀ ,ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਉਹ ਵੀ ਮੁੰਡਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ ਤੇ ਤੂੰ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਬੁਢੀਆਂ ਦੀ ਸੋਚ ਲਈ ਬੈਠਾ , ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਅਰਗਾ ਸੁਹਾਗਰਾਤ ਨੂੰ ਸੋਚੀ ਜਾਂਦਾ ਕੀ ਕਰਾਂ ।”ਉਹਦੇ ਯਾਰ ਮਜਾਕ ਉਡਾਉਂਦੇ । ਸੰਤ ਉਸਦੀ ਅੱਲ ਹੀ ਪੈ ਗਈ ਸੀ । ਉਸਨੂੰ ਹੈਰਾਨੀ ਸੀ ਕਿ ਗੱਲ ਗੱਲ ਤੇ “ਪਿਆਰ ਜਿਸਮਾਂ ਦੀ ਖੇਡ ” ਤੇ “ਟਾਈਮਪਾਸ” ਬਣ ਜਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਉਸਦੇ ਦੋਸਤ ਉਸਦੇ ਫੈਸਲੇ ਤੇ ਇੰਝ ਦੋਗਲਾ ਜਿਹਾ ਕਿਉਂ ਸੋਚਦੇ ਸੀ।
” ਚੱਲ ਮਨ ਲੈ ਤੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਪਰ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਪਤਾ ਜੋ ਕੁੜੀ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲੇ ਉਹ ਨਾ ਤੇਰੇ ਜਹੀ ਸੋਚ ਵਰਗੀ ਹੋਈ ਫਿਰ ? ਕਿਸੇ ਅਣਜਾਣ ਨੂੰ ਸਭ ਮੰਨ ਕੇ ਇੰਝ ਕਿਉਂ ਰਹਿਣਾ ” ਬਹਿਸ ਚ ਤਰਕ ਇਸ ਲੈਵਲ ਤੇ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ।
” ਇਹ ਮੇਰਾ ਫੈਸਲਾ ,ਉਹ ਉਸਦਾ ਫੈਸਲਾ ਹੋਏਗਾ । ਮੈਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਚ ਕੋਈ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ ” .
ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਹਿਸ ਘੱਟਦੀ ਗਈ । ਇਹ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆਉਂਦਾ । ਉਸਨੇ ਸਿਰਫ ਕਿਸੇ ਜਿਸਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕੀਤਾ । ਇਹ ਸਭ ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਜੋ ਨਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਤਰੀਕੇ ਸੀ ਉਸਨੇ ਸਭ ਵਰਤੇ ਸੀ । ਖੁਦ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੇ ਪਲ ਵੀ ਦਿੱਤੇ ਸੀ ।
ਪਰ ਫੋਨ ਉੱਤੇ ਵੀ ਸੁਖਮਨ ਨਾਲ ਉਹਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਮਸੀਂ ਕਿੱਸ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀ । ਉਹ ਵੀ ਜਦੋਂ ਦੇਰ ਰਾਤ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਕਾਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕੱਟਦੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸੁਖਮਨ ਉਸਨੂੰ ਕਿੱਸ ਕਰਕੇ ਫੋਨ ਕੱਟਣ ਲਈ ਮਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਲੈਂਦੀ । ਇਸ ਲਈ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਝਗੜੇ ਵੀ ।ਰਾਤ ਭਰ ਫੋਨ ਵੀ ਲਾਈ ਰਖਿਆ ਪਰ ਅਖੀਰ ਸੁਖਮਨ ਨੇ ਮਨਾ ਹੀ ਲਿਆ ਸੀ । ਇਸ ਮਸਲੇ ਚ ਉਸਨੂੰ ਸੁਖਮਨ ਖੁਦ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਲੱਗੀ ਸੀ ।ਪਰ ਅੱਜ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠ ਉਸ ਸੁਖਮਨ ਦੇ ਸਾਹ ਹੀ ਸੁੱਕ ਗਏ ।
ਗਹਿਣੇ ਉਤਾਰ ਕੇ ਲਾਈਟ ਆਫ ਕਰਕੇ ਕਿੰਨਾ ਹੀ ਗੈਪ ਰੱਖਕੇ ਉਹ ਲੇਟ ਗਈ ਸੀ । ਕਮਰੇ ਚ ਰੋਸ਼ਨਦਾਨ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰੋਂ ਲਾਈਟ ਆ ਰਹੀ ਸੀ । ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਆਉਂਦੀ ਨਿੰਮੀ ਨਿੰਮੀ ਲਾਈਟ ਚ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇਖਣਯੋਗ ਤਾਕਤ ਲੈ ਸਕੀਆਂ ।
ਉਸਨੂੰ ਸੁਖਮਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਤਕਦੀਆਂ ਦਿਸੀਆਂ । ਉਸਦੇ ਸੂਟ ਚ ਲੱਗੇ ਚਮਕੀਲੇ ਖਣ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸੀ । ਸੁਖਮਨ ਦੇ ਸੀਨੇ ਚ ਸਾਹ ਆਮ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਉਤਰਾਅ ਚੜਾਅ ਸੀ । ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਦਾ ਵੀ ਸਾਹ ਅਰਮਾਨ ਵਾਂਗ ਹੀ ਤੇਜ਼ ਸੀ। ਅਰਮਾਨ ਲਈ ਤਾਂ ਪਲ ਹੈ ਹੀ ਅਨੋਖਾ ਸੀ । ਕਿਸੇ ਜੁਆਨ ਜਿਸਮ ਨਾਲ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਹ ਇੰਝ ਇੱਕੋ ਕਮਰੇ ਤੇ ਇੱਕੋ ਬੈੱਡ ਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਕੁਦਰਤ ਦੀ ਉਸ ਅੰਤਿਮ ਖੇਡ ਲਈ ਖੇਡ ਸਕਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਲਈ ਲੋਕ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਚਲਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ।
ਉਹ ਖਿਸਕ ਕੇ ਸੁਖਮਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਲੇਟਿਆ । ਹੱਥ ਨਾਲ ਪਕੜ ਕੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਘੁਮਾ ਲਿਆ । ਕਿੰਨਾ ਹੀ ਸਮਾਂ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਤੱਕਦਾ ਰਿਹਾ । ਫਿਰ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਹੋ ਸੁਖਮਨ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹ ਤੇ ਰੱਖ ਇੰਨਾ ਕੁ ਕਰੀਬ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਦੇ ਸਾਹ ਵੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੇ ਸੀ ।

“ਫੋਨ ਤੇ ਤਾਂ ਕਦੇ ਕਿੱਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਫੋਨ ਨਹੀਂ ਕੱਟਣ ਦਿੰਦੀ ਸੀ ਤੇ ਹੁਣ ਇੰਝ ਹੀ ਸੌਣਾ ? ਅਰਮਾਨ ਨੇ ਬੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਲਿਜਾ ਕੇ ਆਖਿਆ ।
“ਆਪਾਂ ਕਿਹੜਾ ਹੁਣੀ ਸੌਣ ਲੱਗੇ ਹਾਂ ” ਸੁਖਮਨ ਨੇ ਉਸੇ ਲਹਿਜ਼ੇ ਚ ਜਵਾਬੁ ਦਿੱਤਾ । ਉਸਦੇ ਜਵਾਬ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕੰਬਣੀ ਜਿਹੀ ਛਿੜ ਗਈ ਅਰਮਾਨ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ । ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਹਲਕੀ ਜਹੀ ਸੁਖਮਨ ਦੇ ਕੰਨ ਨਾਲ ਟਕਰਾਈ ਤੇ ਉਹਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਕੰਨ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਕੋਸੇ ਜਿਹੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਲਿਆ ।
ਆਪਣੇ ਬਦਨ ਤੇ ਅਰਮਾਨ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਛੋਹ ਨਾਲ ਸੁਖਮਨ ਉਸਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਚ ਕਸਕਸਾ ਉੱਠੀ । ਪਰ ਦੂਰ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਸਦੇ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਖਿਸਕ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਕੱਸ ਲਿਆ।
ਅਰਮਾਨ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਖਿਸਕਦੇ ਹੋਏ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਤੇ ਫਿਰ ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਲੱਗੇ । ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਜਿਸਮ ਚ ਲਹੂ ਦੀ ਰਫਤਾਰ ਇੱਕ ਦਮ ਵਧੀ । ਅਖ਼ੀਆਂ ਅਹਿਸਾਸ ਨਾਲ ਮਿਚਣ ਲੱਗੀਆਂ । ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਕਸਾਵਟ ਇੱਕ ਦਮ ਵੱਧ ਗਈ ਸੀ ।
ਅਰਮਾਨ ਦੇ ਹੱਥ ਗਰਦਨ ਤੋਂ ਪਿੱਠ ਤੱਕ ਤੇ ਉਸਤੋਂ ਵੀ ਥੱਲੇ ਜਿਥੇ ਤੱਕ ਜਾ ਸਕਦੇ ਸੀ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸੀ । ਵਾਲਾਂ ਤੇ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਸਹਿਲਾ ਰਹੇ ਸੀ । ਕੋਈ ਰੋਕ ਟੋਕ ਕੋਈ ਸ਼ਰਮ ਵਰਗਾ ਕੁਝ ਵੀ ਬਾਕੀ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਇੱਕ ਚੁੰਮਣ ਨੇ ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਗਾਂ ਸ਼ਰਮਾਂ ਨੂੰ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ।
ਸੁਖਮਨ ਨੇ ਮਹਿਜ਼ ਉਸਨੂੰ ਬਾਹਾਂ ਚ ਕਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ । ਬੱਸ ਜਦੋਂ ਹੱਥ ਕਿਸੇ ਨਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਛੂਹੰਦੇ ਉਸਦੀ ਕਸਾਵਟ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ।
ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਅਰਮਾਨ ਉਸਨੂੰ ਚੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ ਉਸਦੇ ਜਿਸਮ ਨੂੰ ਸਹਿਲਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ ਉਹ ਹੋਰ ਬੇਚੈਨ ਹੋਕੇ ਹੋਰ ਵੀ ਗਹਿਰਾਈ ਚ ਉੱਤਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗਾ । ਸੁਖਮਨ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਉਸਦੀ ਨੰਗੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਫਿਰਨ ਲੱਗੇ । ਸਪੇਸ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਂਝ ਹੀ ਅੰਦਰੋਂ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲੱਗੇ ਫਿਰ ਉਵੇਂ ਹੀ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ । ਹਰ ਵਾਰ ਹੀ ਉੱਪਰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੱਥ ਚ ਰਸਤੇ ਚ ਉਸਨੂੰ ਰੁਕਾਵਟ ਲਗਦੀ । ਥੋਡ਼ੀ ਬਹੁਤ ਹੀਲ ਹੁੱਜਤ ਕਰਕੇ ਉਸਨੇ ਆਉਂਦੀ ਉਸ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰ ਹੀ ਲਿਆ । ਹੁਣ ਸੁਖਮਨ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਸਿਰਫ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਚ ਜੋ ਉਸਦੇ ਜਿੰਨਾ ਹੀ ਗਰਮ ਸੀ ।
ਪਰ ਐਨੇ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹ ਅਜੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਅਗਲੇ ਹੀ ਪਲ ਉਸਨੇ ਸੁਖਮਨ ਦੇ ਜਿਸਮ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਲੈ ਆਂਦਾ । ਜਿਸਦਾ ਉਸਨੇ ਤਸਵੱਰ ਕੀਤਾ ਸੀ ਉਸਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ , ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਨੀਚੇ ਤੇ ਸਾਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਸੀ । ਇਸ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਚ ਕਿੰਨਾ ਹੀ ਸਮਾਂ ਉਹ ਡੁੱਬਿਆ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਨੂੰ ਮਾਨਣ ਲਈ ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਵੀ ਉਸ ਲਈ ਘੱਟ ਸੀ ।ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਖਿਆਲ ਆਇਆ ਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਤ ਇਹ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਇਹ ਹੁਸਨ, ਗਰਮੀ ਤੇ ਸਖ਼ਤੀ ਹੁਣ ਇਸ ਜਨਮ ਚ ਕਿੰਨੀਆਂ ਹੀ ਰਾਤਾਂ ਇੰਝ ਉਸਦੀ ਹੀ ਰਹੇਗ਼ੀ ਉਸਦੀ ਹੈ ।
ਉਸਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਥੋਡ਼ੀ ਘਟੀ ਪਰ ਹਰਕਤਾਂ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆਂ । ਉਹਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਕਈ ਵਾਰ ਕਹੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਆਈ । ਬੇਸਬਰਪਣ ਭੁੱਖ ਤੇ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਸੁਆਦ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ।
ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਚ ਸਿਮਟ ਗਈ ਸੁਖਮਨ ਨੂੰ ਮੁੜ ਉਸਦੇ ਕੰਨਾਂ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਹ ਬੋਲਿਆ ।
“ਹੁਣ ਦੱਸੋ ਬਹੁਤ ਕਿੱਸ ਹੋ ਗਈ ਨਾ ਸੌਂ ਜਾਣ ਲਈ ” ਸੁਖਮਨ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲੀ । ਜਿਸ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਅਰਮਾਨ ਦੀ ਜੀਭ ਕੰਬ ਰਹੀ ਸੀ ਉਹ ਕੀ ਬੋਲ ਸਕਦੀ ਸੀ ? ਉਹ ਵੀ ਉਦੋਂ ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਜਿਸਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਾਜ਼ੁਕ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੇ ਸੀ । ਅਰਮਾਨ ਕੋਲ ਮੁੜ ਕਿੱਸ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ।ਤੇ ਇੰਝ ਹੀ ਉਸਦੇ ਜਿਸਮ ਨੂੰ ਚੁੰਮਦੇ ਚੁੰਮਦੇ ਹੋ ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਜਗ੍ਹਾ ਮਿਲੀ ਚੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ । ਸੁਖਮਨ ਨੂੰ ਪਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਲੱਗਾ ਕਿ ਕਦੋਂ ਅਰਮਾਨ ਨੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੇ ਸੀ ।ਉਸਨੂੰ ਸਿਰਫ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ । ਜਦੋੰ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਗਰਮ ਜਿਸਮਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਨੂੰ ਛੋਹਿਆ ਸੀ । ਤੇ ਉਦੋਂ ਹੀ ਅਰਮਾਨ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬਦਨ ਤੇ ਬਾਕੀ ਬਚਿਆ ਸਭ ਕੁਝ ਵੀ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ । ਇੰਝ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹੋ ਗੁਏ ਸੀ । ਹੱਥ ਇੱਕ ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਟਿਕ ਰਹੇ ਤੇ ਲੱਤਾਂ ਮੁੜ ਮੁੜ ਜੁੜ ਜਾਂਦੀਆਂ ਤੇ ਬਾਹਾਂ ਚ ਕਸੀਆਂ ਪਿੱਠ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਚ ਜਿਵੇੰ ਸਮਾ ਗਏ ਹੋਣ ।
ਫਿਰ ਉਸ ਪਲ ਦੇ ਨੇਡ਼ੇ ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਉਹ ਪਹੁੰਚਦੇ ਗਏ । ਇੰਝ ਲਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀ ਹੋਣ ਵਾਲਾ । ਅਣਜਾਣ ਜਿਹੇ ਡਰ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਸੀ । ਅਰਮਾਨ ਕਾਫੀ ਕੁਝ ਦੇਖ ਸੁਣ ਤੇ ਪੜ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਪਰ ਸੁਖਮਨ ਦੇ ਮਨ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਉਹ ਸਮਝ ਰਿਹਾ ਸੀ ।
ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ “ਪਲੀਜ਼ ਹੌਲੀ ” । ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਉਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਜਿਹਾ ਆਇਆ । ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦਰਦ ਉਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕੰਬ ਜਿਹਾ ਗਿਆ । ਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਵੀ ਉਹ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ । ਜਿਊ ਹੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕਰਦਾ ਹਰ ਵਾਰ ਹੀ ਸੁਖਮਨ ਖਿਸਕ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਪਰਾਂ ਨੂੰ ਹੱਟ ਜਾਂਦੀ । ਇੱਕ ਦੋ ਤਿੰਨ ਕਈ ਵਾਰ ।
ਇੱਕ ਦੋ ਵਾਰ ਮਨ ਚ ਆਇਆ ਕਿ ਕਿਉਂ ਨਾ ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਕੜ ਕੇ ਧੱਕਾ ਜਿਹਾ ਕਰ ਲਵਾਂ । ਪਰ ਫਿਰ ਉਸਦਾ ਮਨ ਨਾ ਕਰਦਾ ।
ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਚੁੰਮਦੇ ਛੇੜਦੇ ਹੋਏ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਫਿਰ ਟਰਾਈ ਕਰਦਾ । ਪਰ ਮੁੜ ਗੱਲ ਓਥੇ ਆ ਜਾਂਦੀ ।
ਤੇ ਅਖੀਰ ਵਾਰ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਬਹੁਤ ਸਫਲ ਹੋਇਆ । ਪਰ ਸੁਖਮਨ ਦਾ ਪੀੜ ਨਾਲ ਬੁਰਾ ਹਾਲ ਹੋ ਗਿਆ । ਡਰ ਨਾਲ ਜਾਂ ਕੁਝ ਹੋ ਜਾਣ ਨਾਲ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਪਰ ਇੱਕ ਦਮ ਉਸਦਾ ਸਾਹ ਜਿਹਾ ਘੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ।
ਮੁੜ ਅਰਮਾਨ ਨੂੰ ਓਥੇ ਹੀ ਸਭ ਛੱਡਣਾ ਪਿਆ । ਇਸ ਵਾਰ ਉਹ ਕਿੱਸ ਵੀ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ । ਸੱਚੀ ਚ ਸੁਖਮਨ ਨੂੰ ਸਾਹ ਚੜ੍ਹਿਆ ਸੀ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਚ ਹੰਝੂ ਵੀ ਸੀ ।
ਉਸਦੀ ਹਾਲਾਤ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਅਰਮਾਨ ਨੇ ਸੁਖਮਨ ਨੂੰ ਬਾਹਵਾਂ ਚ ਘੁੱਟ ਲਿਆ ।
” ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਘਬਰਾ ਰਿਹਾ ” ਸੁਖਮਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ।
ਉਸਨੂੰ ਬਿਠਾ ਕੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਜੱਗ ਵਿਚੋਂ ਗਲਾਸ ਭਰਕੇ ਅਰਮਾਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁਲਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਵੀ ਸਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗਾ । ਜਿਸ ਚ ਕਾਮ ਨਾਲੋਂ ਕੇਅਰ ਵੱਧ ਸੀ ।
“ਵਿੰਡੋ ਖੋਲ ਦਵਾਂ ਕੁਝ ਤਾਜ਼ੀ ਹਵਾ ਆਏਗੀ ” . ਉਸਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਬਦਨ ਨੂੰ ਕੰਬਲ ਚ ਲੁਕੋ ਕੇ ਤੇ ਖੁਦ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਬਹੁਤ ਲੁਕੋ ਉਸਨੇ ਵਿੰਡੋ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਪਰਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ।
“ਬਾਹਰਲੇ ਸੋਚਣਗੇ ਕਿ ਇਹ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇੰਝ ਹੀ ਵਿੰਡੋ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਪਏ” ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਅਰਮਾਨ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਚ ਆਇਆ ਪਰ ਉਸਨੇ ਖਿਆਲ ਨੂੰ ਝਟਕ ਦਿੱਤਾ ।
ਸੁਖਮਨ ਉਸਦੇ ਵੱਲ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਵੇਖਣ ਲੱਗੀ । “ਵਿੰਡੋ ਖੋਲ੍ਹਕੇ ਕਿਵੇਂ ” ਉਸਦਾ ਸਵਾਲ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋਇਆ ।
ਅਰਮਾਨ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ । “ਜਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਅੱਜ ਹੀ ਆਪਾਂ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਕਰ ਲਈਏ ,ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਜਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਦੀ ਸਮਝ ਹੋ ਗਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅੱਜ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕੱਲ੍ਹ ਹੋ ਜਾਏਗਾ । ਹੁਣ ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਹੀ ਹੈਂ । ਤਾਂ ਕਾਹਲੀ ਕਿਸ ਗੱਲ ਦੀ ”
ਉਸਦੇ ਲਿਟਾ ਕੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ,ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਘੁੱਟਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ। ਇਹ ਕਹਿੰਦਿਆਂ ਅਰਮਾਨ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਨਹੀਂ ਕੰਬੀਆਂ । ਆਪਣੇ ਜਿਸਮ ਦੀ ਬੈਚਨੀ ਦੇ ਬਾਵਜ਼ੂਦ ਸੁਖਮਨ ਦੀ ਪੀੜ ਤੇ ਡਰ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਰੁਕ ਗਿਆ ਸੀ ।
ਸੁਖਮਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਤੇ ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਜੋਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਜਿਸਮ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਕਿੱਸ ਕੀਤਾ ।
ਉਸਦੇ ਮਨ ਚ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਦੇ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਕਿੱਸੇ ਸਹੇਲੀਆਂ ਤੋਂ ਸੁਣੇ ਭਰੇ ਪਏ ਸੀ । ਉਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਪ ਖੁਸ਼ ਕਿਸਮਤ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਮਿਲਿਆ ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮਰਦਾਨਗੀ “ਸਾਬਿਤ” ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸਗੋਂ ਉਸਦਾ ਅਰਥ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ ।
ਇਸ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਨੇ ਹੀ ਅਰਮਾਨ ਤੇ ਸੁਖਮਨ ਲਈ ਉਮਰ ਭਰ ਦੇ ਸਮਝਦਾਰੀ ਭਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ।
ਅਰਮਾਨ ਦੇ ਮਨ ਤੇ ਹੁਣ ਪਰਫਾਰਮੈਂਸ ਦਾ ਬੋਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰਿਹਾ ਕਿਉਂਕਿ ਪਤੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਡਿਊਟੀ ਉਸਨੇ ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਪ੍ਰਫਾਰਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ । ਬਾਕੀ ਸਭ ਹੁਣ ਉਸ ਲਈ ਮਹਿਜ਼ ਸਹੀ ਮੌਕੇ ਦੀ ਵੇਟ ਸੀ ।
ਤੇ ਹਨੀਮੂਨ ਤੇ ਉਹ ਮੌਕਾ ਮਿਲ ਹੀ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸਭ ਬੰਧਨ ਤੋੜ ਅਪਣੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਛੱਡ ਹੀ ਆਏ ।

—–ਸਮਾਪਤ ——

( ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ )

It is a story of first night fear of performance or bojh on young minds . It describes how one should act react during their first night /suhagrat as this may comfort your partner . sex is the base of marriage of no doubt but it should be based on mutual understanding of each other . This story is differnt perspective what actually happens on first night than described by porn/ sex videos / sex books /stories partcular in punjabi and hindi . In english there are good books on sex related issues but in punjabi and hindi people did not write more than absurd like devar bhabi type stories only . What you need a real stories based on reality . This is not a sexy story but a romantic one in punjabi first of its kind . You may share it with more people to understand better .

ਕਹਾਣੀ ਪਿਆਰ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ

Image may contain: text

ਉਹਦਾ ਰੰਗ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਸੀ ਕਾਫ਼ੀ ਗੋਰਾ ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਨੈਣ ਨਕਸ਼ ਤਿੱਖੇ ,ਅੱਖਾਂ ਚ ਅਜੀਬ ਜਹੀ ਖਿੱਚ ਸੀ ।
ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕੀ ਉਹਦੇ ਗੋਰੇ ਰੰਗ ਚ ਸੇਬ ਵਰਗੀ ਚਿੱਟੀ ਭਾਹ ਮਾਰਦੀ ਦੇਖ ਉਸਨੂੰ ਲਾਲੀ ਹੀ ਆਖਦੇ ਸੀ ।
ਕੁਡ਼ੀਆਂ ਮੱਖਣ ਚ ਮੱਖੀ ਵਾਂਗ ਤਿਕ ਤਿਲਕ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਸੀ । ਉਹਨੂੰ ਪਰ ਮਲਾਲ ਸੀ ਕਿ ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਕੁੜੀ ਟੱਕਰਦੀ ਸੀ ਉੱਪਰ ਉੱਪਰ ਹੱਥ ਭਾਵੇਂ ਹੱਥ ਫਿਰਾ ਲੈਂਦੀ ਸੀ ਪਰ ਜਿਉਂ ਹੱਥ ਥੱਲੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਸੀ ਉਂਝ ਹੀ ਹੱਥੋਂ ਖਿਸਕ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਡਿੱਗਦੀ ਸੀ ।
ਪਰ ਉਹਦੇ ਮਗਰ ਲਗਦੀਆਂ ਹੀ ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਸੀ ਜੋ ਅਜੇ ਕੱਚੀ ਉਮਰੇ ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਪੁਲਾਂਘ ਮਸਾਂ ਉਲੰਘੀਆਂ ਹੋਣ ।
ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਚ ਹੱਥ ਤੰਗ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਹਨੇ ਟਿਊਸ਼ਨ ਰੱਖ ਲਈ ਸੀ । ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸਤੋਂ ਤਿੰਨ ਜਮਾਤਾਂ ਪਿੱਛੇ ਉਸਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਜਾਤ ਦੀ ਕੁੜੀ ਸਿਮਰਨ ਵੀ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ । ਪਿੰਡਾਂ ਚ ਪਹਿਲੀ ਪਛਾਣ ਬੰਦੇ ਦੀ ਜਾਤ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਫਿਰ ਗੋਤ/ਪੱਤੀ ਤੋਂ ਤੇ ਫਿਰ ਬਾਪ-ਦਾਦੇ ਜਾਂ ਨਾਮ ਤੋਂ ।
ਖੈਰ ਕੁੜੀ ਵਾਹਵਾ ਸੋਹਣੀ ਸੀ । ਆਪਣੀਆਂ ਹਾਣ ਦੀਆਂ ਸਭ ਕੁੜੀਆਂ ਚੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਰੰਗ ਪਲਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ । ਇਸ ਲਈ ਜਿਹੜੇ ਰਸਤੇ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਘਰ ਤੱਕ ਆਉਂਦੀ ਸੀ । ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਸਕੂਲ ਪੜ੍ਹਦੇ ,ਨਾਲ ਦੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਤੇ ਹੋਰ ਜਮਾਤਾਂ ਦੀ ਮੁੰਡੇ ਵੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਸੀ ।ਪਰ ਇੱਕ ਘਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਖ਼ਤ ਤੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹਰ ਵੇਲੇ ਨਾਲ ਸਕੂਲ ਆਉਣ ਜਾਣ ਵੇਲੇ ਉਸਤੋਂ ਸਾਲ ਕੁ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਛਾਏ ਵਾਂਗ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ।ਇਸ ਪਹਿਰੇ ਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦਾਅ ਲੱਗਣ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ।
ਪਰ ਟਿਊਸ਼ਨ ਤੇ ਤਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹ ਸੀ ਹੀ । ਤੇ ਲਾਲੀ ਦੇ ਹੱਥ ਦਾਅ ਲੱਗ ਗਿਆ ਸੀ ।
ਇਹ ਉਦੋਂ ਦਾ ਜਮਾਨਾਂ ਸੀ ਜਦੋ ਅਜੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਸੁਨੇਹੇ ਖਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਮਿਲਦੇ ਸੀ । ਤੇ ਲਾਲੀ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਉਸ ਮੁੰਡੇ ਨਾਲ ਸੀ ਜਿਸਦੀ ਗੱਲ ਟਿਊਸ਼ਨ ਵਾਲੀ ਮੈਡਮ ਨਾਲ ਸੀ । ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਚ ਖ਼ਤ ਤੇ ਸੁਨੇਹੇ ਪਹੁੰਚਾਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ । ਬਦਲੇ ਚ ਉਹਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਮੈਡਮ ਰਾਹੀਂ ਸਿਮਰਨ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਦਾ ਫ਼ਲ । ਕੁਝ ਮੈਡਮ ਨੇ ਕਿਹਾ ਤੇ ਕੁਝ ਲਾਲੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਚਿਹਰੇ ਨੇ । ਨਿੱਕੀਆਂ ਨਿੱਕੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਅਗਾਂਹ ਵੱਧ ਗਈਆਂ ਸੀ । ਪਰ ਸਮਾਂ ਦੋ ਕੁ ਮਹੀਨੇ ਸੀ ਕੁੱਲ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ।
ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਮਾਰਚ ਦੇ ਪੇਪਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਤਾਂ ਸਭ ਬੱਚੇ ਆਪਣੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਆਉਣ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਮੈਡਮ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਐਸੇ ਕੁ ਟਾਈਮ ਬੁਲਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਦੋਂ ਬਾਕੀ ਬੱਚੇ ਨਾ ਹੋਣ । ਇੰਝ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਗੱਲਾਂ ਬਾਤਾਂ ਕਰਨ ਦਾ ਵਾਹਵਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ।
ਹਾਰ ਕੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਲਾਲੀ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਹੀ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਥੋੜਾ ਕੁ ਟੈਮ ਕੱਲਿਆ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿਓ ।
ਸਿਮਰਨ ਆਈ ਕੁਝ ਪਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਰਹੇ । ਫਿਰ ਮੈਡਮ ਖੁਦ ਹੀ ਚੁਬਾਰੇ ਚੋ ਬਾਹਰ ਚਲੀ ਗਈ ।ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਭੇੜ ਕੇ ਸ਼ਾਇਦ ਬਾਹਰ ਹੀ ਜਾ ਖਲੋਤੀ ਸੀ ਮਤੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਆਏ ਤੋਂ ਦੱਸ ਸਕੇ ।ਸ਼ਿਖਰ ਦੁਪਹਿਰੇ ਫਿਰ ਵੀ ਕਿਸਨੇ ਆਉਣਾ ਸੀ । ਮੈਡਮ ਚੁਬਾਰੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਕੁਰਸੀ ਡਾਹ ਧੁੱਪ ਸੇਕਣ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਕਰਕੇ ਬੈਠੀ ਰਹੀ ।
ਉਸਦੇ ਬਾਹਰ ਜਾਂਦੇ ਹੀ ਲਾਲੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਓਥੇ ਬੈਠੇਗੀ ਕਿ ਕੋਲ ਵੀ ਆਏਂਗੀ । ਮਸਾਂ ਮੈਂ “ਦੀਦੀ ” ਤੋਂ ਮੌਕਾ ਲਿਆ ।ਸਿਮਰਨ ਜਦੋਂ ਸੰਗਦੀ ਹੋਈ ਫਿਰ ਵੀ ਕੋਲ ਨਾ ਆਈ ਤਾਂ ਉਹ ਕੁਰਸੀ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਆਪ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਬੈੱਡ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ । ਬੈੱਡ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਲੱਤਾਂ ਲਮਕਾਈ ਬੈਠੀ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਲਾਲੀ ਨੇ ਬਿਲਕੁੱਲ ਨਾਲ ਘਿਸੜ ਕੇ ਬੈਠਕੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਕਲਾਵੇ ਚ ਘੱਟ ਲਿਆ । ਉਸਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਕੰਨ ਕੋਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲਾਲੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਡਰਦੀ ਕਿਉਂ ਹੈਂ ? ਭਾਵੇਂ ਉਸਦੀ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਵੀ ਕੰਬ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਕੰਨ ਬਾਹਰ ਦੀ ਹਰ ਪੈੜਚਾਲ ਵੱਲ ਸਨ।
ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਕ ਕੋਲ਼ੋਂ ਪਕੜ ਕੇ ਲਾਲੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਖਿਸਕਾ ਲਿਆ । ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਜਿਸਮਾਂ ਚ ਸਿਰਫ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦਾ ਫਾਸਲਾ ਸੀ । ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਇੱਕੋ ਜਹੀ ਹੁੱਕ ਗਈ ਸੀ । ਸਰਦੀ ਚ ਗਰਮ ਕੱਪੜੇ ਜਰੂਰਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਰਮ ਹੋ ਗਏ ਸੀ ।
ਲਾਲੀ ਹੰਢਿਆ ਹੋਇਆ ਖਿਡਾਰੀ ਸੀ । ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਕੋਲ ਮੂੰਹ ਲਿਜਾ ਕੇ ਉਸਨੇ ਮਲਕੜੇ ਜਿਹੇ ਕਿਹਾ ਸੀ’ ਆਈ ਲਵ ਯੂ “। ਆਈ ਲਵ ਯੂ ਕਹਿਣ ਦਾ ਅਸਰ ਸੀ ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਗਰਮੀ ਦਾ ਉਸਦਾ ਗੋਰੇ ਰੰਗ ਚ ਲਾਲ ਰੰਗ ਹੋਰ ਵੀ ਖਿੜ ਗਿਆ ਸੀ । ਆਪਣੀ ਬਾਂਹ ਘੁਮਾ ਕੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਘੁੱਟ ਲਿਆ ਸੀ ।
ਉਸਦੀ ਇਸ ਹਰਕਤ ਤੇ ਲਾਲੀ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨਾਂ ਤੋਂ ਵਾਲ ਹਟਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਨੂੰ ਓਥੇ ਹੀ ਟਿਕਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਇੱਕ ਸਿੱਧੀ ਲਾਈਨ ਛੱਡਦਾ ਗਰਦਨ ਤੱਕ ਖਿਸਕ ਗਿਆ । ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਚ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸੀ ।
ਤੇ ਮੂੰਹ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਸੀ । ਉਸਨੂੰ ਲੱਤਾਂ ਤੋਂ ਪਕੜ ਕੇ ਲਾਲੀ ਨੇ ਉਸਦੇ ਪੱਟ ਆਪਣੇ ਪੱਟਾਂ ਤੇ ਟਿਕਾ ਲਏ । ਤੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਸਲਵਾਰ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਲੱਤਾਂ ਦੀਆਂ ਪਿੰਡਲੀਆਂ ਤੋਂ ਪੱਟਾਂ ਤੱਕ ਫੇਰਨ ਲੱਗਾ । ਦੂਸਰਾ ਹੱਥ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਸਹਿਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਉਸਦਾ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਿਹਰੇ ਕੋਲ ਲਿਜਾ ਕੇ ਉਸਨੇ ਬੜੇ ਹੌਲੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿੱਸ ਕੀਤੀ । ਗਰਮ ਬੁੱਲਾਂ ਦੇ ਇਸ ਪਹਿਲੇ ਅਹਿਸਾਸ ਚ ਜਿਵੇੰ ਸਿਮਰਨ ਗੁੰਮ ਗਈ ਹੋਵੇ । ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕੱਠਾ ਜਿਹਾ ਕਰਕੇ ਖੁਦ ਨੂੰ ਲਾਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਘੁੱਟ ਲਿਆ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਚੁੰਮਣ ਚ ਪੂਰਾ ਸਾਥ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ । ਲਾਲੀ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸਦੇ ਜਿਸਮ ਦੇ ਹਰ ਕੋਨੇ ਨਾਲ ਸ਼ਰਾਰਤਾਂ ਕਰਦੇ ਰਹੇ । ਜਿਉਂ ਹੀ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਘੁਮਾ ਕੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਤਾਂ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਝਟਕ ਦਿੱਤਾ ।
ਪਰ ਕਿੱਸ ਉਂਝ ਹੀ ਜਾਰੀ ਰਹੀ । ਉਸਨੇ ਮੁੜ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਇਸ ਵਾਰ ਕੁਝ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਕਿ ਸਿਮਰਨ ਜੋਰ ਨਾਲ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਵੀ ਉਸਦੇ ਪਕੜ ਚ ਛੁਡਵਾ ਨਾ ਸਕੀ । ਲਾਲੀ ਦਾ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਹਿਲਾਉਣ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਜਾਰੀ ਸੀ । ਜਿੰਨਾ ਉਸਦੇ ਸਹਿਲਾਉਣ ਦੀ ਰਫਤਾਰ ਵਧਦੀ ਗਈ ਓਨਾ ਹੀ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਕਿੱਸ ਕਰਨ ਦੀ । ਫਿਰ ਇੱਕ ਹੱਥ ਦੀ ਬਜਾਏ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ । ਕਿੱਸ ਛੱਡ ਕੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਘੁੱਟ ਕੇ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲਈ ਸੀ । ਲਾਲੀ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਹਰ ਹਰਕਤ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸਾਹ ਦੀ ਰਫਤਾਰ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਸੀ । ਉਸਦੇ ਪੱਟ ਆਪਸ ਚ ਘੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਤੇ ਉਹ ਖੁਦ ਨੂੰ ਲਾਲੀ ਨਾਲ ਜੋਰ ਦੀ ਘੁੱਟ ਲੈਂਦੀ । ਲਾਲੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਉਸਦੇ ਢਿੱਡ ਤੇ ਫੇਰਦੇ ਉੱਪਰ ਲਿਜਾਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ । ਪਰ ਸਰਦੀ ਦੇ ਐਨੇਂ ਕੱਪੜੇ ਉਹ ਚਾਹ ਕੇ ਵੀ ਅੰਦਰ ਨਾ ਪਹੁੰਚ ਨਾ ਸਕਿਆ ।
ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੀ ਤਾਕੀਦ ਕੀਤੀ ।
“ਕੋਈ ਆਜੂਗਾ ” ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ।
“ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ “ਪਲੀਜ ਲਾਲੀ ਨੇ ਮਿਨਤ ਕੀਤੀ ।
“ਕੱਲ ਘਰੋਂ ਹੀ ਹੇਠਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਆਵਾਂਗੀ “ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ।
ਇੰਨੀ ਹੀ ਗੱਲ ਕਹੀ ਸੀ ਕਿ ਸੱਚੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜਾਕ ਹੋਇਆ ।ਉਹ ਝਪਟ ਕੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਅਲਗ ਹੋਏ ।ਤੇ ਕੱਪੜੇ ਦਰੁਸਤ ਕੀਤੇ । ਮੈਡਮ ਅੰਦਰ ਆ ਗਈ ਸੀ । ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਪਲ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਦੇਖਣ ਦਾ ਢੋਂਗ ਕੀਤਾ ।
ਕੁਝ ਹੀ ਮਿੰਟਾਂ ਚ ਬਾਕੀ ਬੱਚੇ ਵੀ ਆ ਗਏ । ਪਰ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲੋਂ ਜਿਆਦਾ ਉਡੀਕ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਦੀ ਸੀ ।
ਅਗਲੇ ਦੀਨ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਇਆ । ਬੱਸ ਅੱਜ ਸਿਮਰਨ ਖੁਦ ਹੀ ਬੜੀ ਜਲਦੀ ਉਸਦੀ ਗੋਦੀ ਚ ਆ ਬੈਠੀ ਸੀ । ਤੇ ਲਾਲੀ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਇਹੋ ਤਸੱਲੀ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕਿ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕੱਲ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਨਹੀਂ ।
ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਜਿਉਂ ਹੀ ਉਸਦੇ ਸੀਨੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ ਉਸਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਹ ਵਾਅਦੇ ਦੀ ਪੱਕੀ ਸੀ ।ਸਭ ਕੁਝ ਦੁਹਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਗਲਮੇ ਰਾਹੀਂ ਅੰਦਰ ਲਾਇ ਕੇ ਗਿਆ । ਉਸਦੇ ਸਰਦ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਕੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਓਥੇ ਹੀ ਘੁੱਟ ਲਿਆ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਛਾਤੀਆਂ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਇੱਕੋ ਜਿੰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਿਆ ।
ਨਵੇਂ ਜਗੇ ਇਹਨਾਂ ਅਹਿਸਾਸਾਂ ਚ ਸਿਮਰਨ ਲਈ ਇਨਜੂਆਏ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਲਾਲੀ ਲਈ ਤਾਂ ਇਹ ਅਜੂਬਾ ਹੀ ਸੀ । ਕੱਚੇ ਬੇਰ ਵਰਗੀ ਕੁੜੀ ਉਸ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਰਹੀ ਸੀ । ਤੇ ਉਸਦੇ ਜਿਸਮ ਦਾ ਸੇਕ ਉਸਨੂੰ ਬੇਚੈਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਉਮਰੋਂ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਨਿੱਕੀ ਸੀ ਸੀ ਅਜੇ ਪਰ ਜਿਸਮ ਆਪ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਤ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਲਾਲੀ ਨੇ ਇਹ ਸਿਰਫ ਦੇਖਿਆ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮਹਿਸੂਸ ਵੀ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ । ਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਨਾਲ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਲੈਣਾ ਵੀ ਜਿਆਦਾ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਨਾ ਹੀ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕੋਈ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ । ਜਿਵੇੰ ਉਹ ਸਿਰਫ ਉਸਦੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਹਾਅ ਚ ਵਹਿਣ ਆਈ ਹੋਵੇ । ਇਸ ਲਈ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਕੱਪੜੇ ਵੱਖੀਆਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਕਰਕੇ ਲਾਲੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉਹ ਇੱਛਾ ਵੀ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਈ ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਦੰਦੀ ਜੋਰ ਨਾਲ ਦਿਲ ਦੇ ਥੋੜਾ ਉਤਾਂਹ ਇੰਝ ਵੱਢੀ ਕਿ ਸਿਮਰਨ ਦਰਦ ਨਾਲ ਦੂਹਰੀ ਹੋ ਗਈ ।
“ਆਹ ਇਹ ਕੀ ” ਸਿਮਰਨ ਦਰਦ ਤੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਚੀਕਦੀ ਬੋਲੀ।
“ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ” ਲਲਾਲੀ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਬੁੱਲਾਂ ਦੀ ਛੇੜਖਾਨੀ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ।
ਪਰ ਉਸ ਲਈ ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੰਟਰੋਲ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਉਸਨੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਲਿਜਾ ਕੇ ਜਿਉ ਹੀ ਰਸਤਾ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਚਾਹਿਆ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਓਥੇ ਹੀ ਹੱਥ ਘੁੱਟ ਲਿਆ । ਤੇ ਉਸਦੇ ਪੱਟਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤਰਕੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਹੋ ਗਈ ।
“ਨਹੀਂ , ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ।” ਉੱਪਰ ਉੱਪਰ ਜੋ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰ ਲਵੋ । ‘ ਉਸਨੇ ਸਾਫ ਸਾਫ ਕਿਹਾ ।
ਲਾਲੀ ਨੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੱਟਾਂ ਤੇ ਰੱਖਦੇ ਕਿਹਾ ।
“ਇੰਝ ਨਾ ਕਰ ਮੇਰਾ ਬੁਰਾ ਹਾਲ ਹੋਇਆ ਪਿਆ ।”
ਨਹੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਬਾਕੀ ਜੋ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰ ਲਵੋ । ਸਿਮਰਨ ਟਸ ਤੋਂ ਮੱਸ ਨਾ ਹੋਈ । ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕਪੜੇ ਸਹੀ ਕੀਤੇ । ਲਾਲੀ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਸਨੂੰ ਕੋਲ ਖਿੱਚ ਕੇ ਗੋਦੀ ਚ ਬਿਠਾਇਆ ਹੀ ਸੀ ਕਿ ਮੈਡਮ ਆ ਗਈ ।
ਦੋਂਵੇਂ ਫਿਰ ਅੱਲਗ ਹੋ ਗਏ ।
ਜਿੰਨੇ ਕੁ ਦਿਨ ਟਿਊਸ਼ਨ ਗਏ ਰੌਂਜ਼ ਹੀ ਗੱਲ ਇਥੇ ਹੀ ਗੱਲ ਮੁੱਕਦੀ । ਜਿਆਦਾ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਜਿੱਦ ਤੇ ਵੀ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਬਾਹਰੋਂ ਬਾਹਰੋਂ ਹੀ ਟੱਚ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜਤ ਦਿੱਤੀ ।
ਪਰ ਲਾਲੀ ਇਸ ਨਾਲ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਸੀ । ਪਿੰਡ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਸੀ ਉਹ । ਕੁਝ ਇੱਕ ਕੁੜੀਆਂ ਮੁੰਡਿਆ ਨੂੰ ਪਤਾ ਵੀ ਲੱਗਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਦਾ ਉਹ ਸਭ ਵਿੱਚ ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਫਿਰਦਾ ।
ਫਿਰਦਾ ਵੀ ਕਿਉਂ ਨਾ !!! ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਚ ਲੰਘੀ ਸੀ ।
ਫਿਰ ਟਿਊਸ਼ਨ ਖਤਮ ਹੋਈ ਲਾਲੀ ਦਾ ਸਕੂਲ ਵੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ।
ਕਈ ਮਹੀਨਿਆਂ ਮਗਰੋਂ ਜਦੋੰ ਉਹ ਮਿਲਿਆ ਉਦੋਂ ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਟੂਰ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮੁੰਡੇ ਨਾਲ ਕਿੱਸ ਕਰਨ ਦਾ ਰੌਲਾ ਪੈ ਗਿਆ ।
ਲਾਲੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਸ਼ਿਕਨ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ।
ਐਵੇਂ ਕਿਉਂ ?
ਕਹਿੰਦਾ ” ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਉਹਦੇ ਹੱਥ ਫੇਰੁ ,ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਯਾਦ ਕਰੂਗੀ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲ਼ਾਂ ਕਿਸੇ ( …….ਆਪਣੀ ਜਾਤ ਦਾ ਨਾਮ…….) ਨੇ( …….ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਜਾਤ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ……. ) ਦੀ ਕੁੜੀ ਦੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਸੀ । ਆਪਾਂ ਨੰਬਰ ਵਨ ਸੀ ਉਹਨੂੰ ਗੋਦੀ ਚ ਬਿਠਾਉਣ ਵਾਲੇ । ਮਗਰੋਂ ਜੋ ਮਰਜ਼ੀ ਹੋਵੇ । ਪਹਿਲੇ ਨੰਬਰ ਵਾਲਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਦਾ ।

ਆਖ ਕੇ ਉਹ ਹੱਸਦਾ ਅਹੁ ਗਿਆ ।

ਪਰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਕਿ ਉਸਨੇ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਜਾਤ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਛੱਡੀ ਸੀ ਕਿ ਪਿਆਰ ਦੀ ।